WiNKKK
อะ วิช สุ นุส สา นุต ติ - อิ ระ ชา คะ ตะ ระ สา
Group Blog
 
All blogs
 

รอยรัก รอยพิศวาส





ชื่อเรื่อง         รอยรัก รอยพิศวาส
ผู้แต่ง            งามชบา
สำนักพิมพ์     สื่อวรรณกรรม
ราคา             259 บาท

วางจำหน่าย    งานมหกรรมหนังสือวันที่ 28 มีนาคม - 4 เมษายน 2557 และแผงหนังสือทั่วไป

**************************************************

การเดินทางของเธอในคราวนี้ทำให้เธอได้พบปริศนาที่ไม่อาจคาดเดาแถมยังนำพาให้เธอได้พบกับ 'เขา'
คดีฆาตกรรมทำให้ 'เขา' ได้พบกับ 'เธอ' เบาะแสสำคัญที่จะพาเขาเปิดประตูแห่งความลับ หญิงสาวซึ่งชื่อสะดุดหู... รูปร่างสะดุดตา... วาจาสะดุดใจ คนนั้น

********************************************************

ผลงานลำดับที่ 2 ปี 57 ลำดับที่ 49

ต้นฉบับเดิมของเรื่องนี้คือ 'ตามรอย..คร่า' ค่ะ ดิฉันใช้วิธีเขียนเป็นรายวัน และวันละหนึ่งฉากเท่านั้น เรื่องไหนก็ตามที่ใช้วิธีนี้ จะบังคับให้ทิ้งช่วงไม่ได้ค่ะ เพราะไม่อย่างนั้นจะลืมหมด 

ส่วนที่มาที่ไปว่าทำไมเขียนเรื่องนี้ขึ้น ดิฉันก็จะเล่าว่าวันหนึ่งได้อ่านข่าวทั่วไปในเน็ตนี่ละค่ะ เกี่ยวกับนักโทษชายคนหนึ่งที่ต้องโทษจำคุกโดยไม่มีความผิด และนานหลายปีทีเดียวกว่าจะได้อิสรภาพคืนกลับมา 

ดิฉันก็นำเฉพาะประเด็นนี้มาสมมติเป็นเรื่องราวขึ้นเพื่อความบันเทิงของดิฉันแต่เพียงผู้เดียว แบบว่าอยู่หน้าคอมพ์แล้ว ก็อย่าให้เสียเปล่า

ระหว่างที่เขียนเรื่องนี้ และลงไว้ในเว็บเด็กดี ดิฉันไม่ได้คาดหวังอะไรเลยค่ะ เพราะเนื้องานมันคนละเรื่องกันเลยกับแนวยอดนิยมที่นักอ่านส่วนใหญ่ชื่นชอบ แต่ก็อย่างที่บอก อยู่หน้าคอมพ์แล้ว ก็อย่าให้เสียเปล่า ขอเพียงดิฉันชื่นชอบและสนุกสนานในการเขียนก็เหลือเฟือแล้ว

เขียนไปเขียนมาก็มีคนอ่านเพิ่มมาทีละคน และตัวละครที่คนอ่านซึ่งดิฉันคาดว่าน่าจะทุกคนทีเดียวจดจำก็คือ 'แม่เลี้ยงอังศุกรีย์' ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด ตามมาติดๆ ก็คือตัวละคร 'เอมเสน่ห์' ซึ่งเป็นนางเอกคนงาม จากนั้นก็รั้งท้ายด้วยพระเอกหน้าแข็งยิ้มไม่เป็นอย่าง 'ผู้กองอุทาร'

ไม่นานนัก คนอ่านก็เริ่มพูดคุยด้วย แสดงความเห็นและมีอารมณ์ร่วมกับตัวละคร โดยเฉพาะกับเอมเสน่ห์ เหมือนว่าช่วยลุ้นให้เธอตามรอยคร่าให้พบเร็วๆ

แน่นอนละค่ะ นามปากกา 'งามชบา' ก็ระบุชัดอยู่แล้วว่าเนื้องานต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งเหนือธรรมชาติแบบสมมติๆ ถ้าไม่ย้อนเวลา ระลึกชาติ ก็ต้องมีผี มีเวทมนตร์นานา และเรื่องนี้ก็มีสองแบบคือย้อนเวลากับผี

การบ้านของดิฉันก็คือจะปั้นผีที่กุมความอาฆาต คับแค้น และขมขื่นไว้อย่างยาวนานยังไงให้ออกมาในรูปแบบของความสวยสง่า สดใส แสนซน แต่เจือความน่ายำเกรงในที 

การปั้นบุคลิกไม่ค่อยยาก ขอเพียงอย่าบรรยายหน้าเละ ตาถลน น้ำเหลืองย้อย ก็เป็นอันว่าสวยได้ตลอดศกแล้ว ปั้นเสียงก็ไม่ยาก เพราะผีก็มีอยู่เสียงเดียวคือเย็นๆ ยานๆ แต่ที่ปั้นยากคือวิถีโลดแล่นของผีที่ต้องให้น่ารักมากกว่าน่ากลัว

ครุ่นคิดไปสักพัก ก็มาลงตัวที่การต่อปากต่อคำ ดิฉันว่าผีต่อปากต่อคำกับคนก็น่ารักดี มีความสนุกแบบเย็นยะเยือกหน่อยๆ แต่อย่ากับดิฉันนะคะ เพราะดิฉันกลัวผีมาก  

เมื่อได้ข้อสรุปแบบนี้แล้ว ดิฉันจึงต้องกุมประเด็นนี้ไว้ให้มั่น ลากแม่เลี้ยงอังศุกรีย์ไปจ๊ะจ๋ากับเอมเสน่ห์ตลอดเส้นทางตามรอยคร่า หรือว่ากันง่ายๆ ก็คือจนจบเรื่องนั่นเอง

สนุกและเพลิดเพลินใจดีค่ะ จะไขว่คว้าอะไรนักหนาจริงไหมคะ แค่ว่าเขียนอะไรที่อยากเขียน จะสั้นจะยาวก็ช่างเถอะ เขียนออกมาแล้วมีความสุขก็พอแล้ว ซึ่งก็เหมือนงานเขียนเรื่องนี้ละค่ะ จะวุ่นวายยุ่งเหยิงสักแค่ไหน แต่บทสุดท้ายก็ไม่อาจฉีกแนวยอดนิยมของนิยายได้อยู่ดี นั่นก็คือจบลงอย่างมีความสุข

ดิฉันเขียนเรื่องนี้จบวันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 อ่านทบทวนสองวัน ก็เสนอเพื่อพิจารณาไปที่สำนักพิมพ์สื่อวรรณกรรมวันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 

ต้องคุยให้ฟังว่าตอนส่งไปไม่คาดหวังอะไรเลยอีกเช่นกัน เพราะก็อย่างที่บอกละค่ะ เนื้องานไม่ใช่แนวยอดนิยมที่คนอ่านส่วนใหญ่ชื่นชอบหรืออยากอ่าน แต่ดิฉันก็เสนอไป เพราะดิฉันอยากส่ง แม้ว่าจะไม่ตั้งความคาดหวัง แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ละทิ้งมันไป 

และถ้าผลออกมาว่าไม่ผ่านก็ไม่แปลกใจละค่ะ แต่ถ้าผ่านเล่า ตรงนี้ค่ะ ดิฉันขอนำเสนอ ดิฉันดีใจแทบตาย ไม่ได้ร้องกรี๊ดๆ นะคะ แต่กิริยาก็ไม่ได้เรียบร้อยอยู่หน้าคอมพ์นัก แบบว่าโยกย้ายส่ายตัวส่ายไหล่บนเก้าอี้ โคลงศีรษะกระด๊อกกระแด๊ก บริหารกล้ามเนื้อแก้มด้วยการแยกเขี้ยวอย่างเบิกบาน

ข้อคิดที่ได้ก็คืออย่าด่วนตัดสินว่าการไม่ตั้งความคาดหวังใดๆ ต้องแปลว่าจะไม่สมหวังเสมอไป

เอาละค่ะ ดิฉันคงบอกเต็มเสียงไม่ได้หรอกว่างานเขียนเรื่อง 'รอยรัก รอยพิศวาส' จะสนุกสนานเพลิดเพลิน อ่านแล้วก็อยากอ่านอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่อยากจำหรือเปล่า แต่ดิฉันยืนยันได้ว่าดิฉันเขียนอย่างมีความสุข และตัวละครทุกตัวที่ปรากฏในเนื้อเรื่องก็โลดแล่นไปอย่างคึกคัก มีชีวิตชีวา 

ใครจะไปรู้ได้คะว่าอาจมีบางตัวในจำนวนนั้นสร้างรอยยิ้มให้คนอ่านได้อย่างน้อยก็หนึ่งรอย หรืออาจมีบางตัวกระชากอารมณ์ไห้ร่วมหดหู่ซึมเซาไปด้วยกันสักพัก

ไม่ต้องคาดหวังมากค่ะ ขอแค่ 'หนึ่งรอย' กับ 'สักพัก' ก็พอแล้ว

ขอบคุณกองบรรณาธิการและทีมงานทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์สื่อวรรณกรรมที่ให้โอกาสด้วยการตีพิมพ์งานเขียนเรื่อง 'รอยรัก รอยพิศวาส' ของดิฉันค่ะ

ขอบคุณนักอ่านทุกเว็บที่อ่านเป็นกำลังใจ แสดงความเห็นอย่างมีไมตรีจิต

ขอบคุณผู้อ่านที่สนับสนุนผลงานของดิฉันทุกเล่ม รวมทั้ง 'รอยรัก รอยพิศวาส' ซึ่งเป็นเล่มล่าสุดค่ะ

ขอบคุณลูกสาวค่ะ เพราะเธอคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ดิฉันมีก้าวแรกบนเส้นทางสายนี้

ด้วยไมตรีจิต..




 

Create Date : 01 เมษายน 2557    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:14:36 น.
Counter : 695 Pageviews.  

เพลิงรตี





ผู้แต่ง     งามชบา

สำนักพิมพ์     ทัชพับลิชชิ่ง

***************************************


เธอถูกชายคนรักหักหลังทรยศ ล่อลวงเธอมากักขังไว้ในห้องจัดเลี้ยงหรูหรา ก่อนจุดไฟเผาเธอให้ตายทั้งเป็น ไฟแค้นและพันธนาการแห่งความพยาบาทผูกมัดแค้นนี้ จึงยิ่งใหญ่เกินกว่าจะยุติเพียงความตาย


***************************************


ลำดับที่ 8 ปี 55 ลำดับที่ 44


วันหนึ่ง เปิดเน็ตไปชื่อ 'มนัสสมา' แปลว่าผู้มีจิตใจให้อภัย รู้สึกถูกใจชื่อนี้ อยากให้เป็นชื่อของตัวละครที่อ่อนโยนและมีเมตตาสักตัว และความอยากนั้นก็กลายเป็นที่มาของ 'เพลิงรตี'


ปั้นตัวละครพระเอกโดยใช้ชื่อนี้ แล้วให้ไปเจอกับตัวละครอีกตัว ซึ่งเป็นตัวหลักในเรื่องคือ 'เจ้าหญิงปนัญนาง' ที่ในจิตแน่นร้อนไปด้วยความอาฆาตพยาบาท


สำหรับเธอแล้ว คำว่า 'อภัย' เธอสะกดเป็น แต่ก็ทำเป็นอ่านไม่ออก และลืมมันไป เพราะไฟแค้นมันเผาคำคำนั้นไปจนมอดแล้ว


ก็เลยกลายเป็นเรื่องราวที่มีข้อเสนอ ข้อต่อรอง ระหว่างมนัสสมากับเจ้าหญิงปนัญนาง การเกลี้ยกล่อม การหว่านล้อม และการชี้นำทำให้เห็น ต่อยอดทอดไปจนจบเรื่อง


แม้จะมีคลุกเคล้ากับฉากอิโรติกบ้าง แต่ความกลมกล่อมของเรื่องก็น่าจะไปเน้นอยู่ที่ความน่ารักน่าลุ้นของมนัสสมากับสองเจ้าหญิงที่ซุกซนคล้ายๆ กัน

ตลอดจนมีเรื่องราวของดวงวิญญาณเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งช่วยชูรสชูเรื่องให้อ่านสนุกแบบพอเพลินๆ ด้วยว่าดวงวิญญาณก็น่ารักน่าเอ็นดูพอกัน


มีความสุขไปอีกหนึ่งเรื่องเมื่อเขียนจบ แล้วก็มีความสุขกับการเห็นบันไดปกเพิ่มจำนวนขั้นขึ้นอย่างช้าๆ ณ วันนี้ ก็ 44 ขั้นแล้ว ยังพยายามต่อขั้นที่สูงกว่าไปเรื่อย ก็เรื่อยไปจนกว่าไม่สามารถ..


ขอบคุณกองบรรณาธิการและทีมงานทั้งหมดของสำนักพิมพ์ทัชพับลิชชิ่งที่ช่วยปั้นปก 'เพลิงรตี' ให้งดงาม สวยแบบอ่อนหวาน มองไม่นานก็เพลิน มองนานก็ยิ่งเพลิน


ขอบคุณคุณฟิลิปดาที่มอบพื้นที่ในเว็บให้ฝึกเขียนงานชิ้นนี้จนจบ


ขอบคุณนักอ่านที่อ่านเป็นกำลังใจ ให้คำแนะนำ หรือแลกเปลี่ยนความเห็นส่วนตัวอันเป็นประโยชน์


ขอบคุณลูกสาวและตัวเองปิดท้ายเช่นเดิม..




 

Create Date : 29 สิงหาคม 2555    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:15:02 น.
Counter : 871 Pageviews.  

กลิ่นบุพเพ



ชื่อผู้แต่ง : งามชบา
ครั้งที่ตีพิมพ์ : 1
สำนักพิมพ์ : ธราธร
สถานะ : วางแผงเร็ว ๆ นี้
ราคา : 320 บาท
พิเศษ : 256 บาท

*******************************************


จาไณเดินทางไปพักผ่อนกับครอบครัวก่อนจะไปเรียนต่อเมืองนอก พ่อแม่ของเธอตั้งใจเปิดโอกาสให้เธอได้รู้จักกับคุณหมอชมพิทย์ ลูกชายโทนของเพื่อนรักเพื่อหวังเป็นทองแผ่นเดียวกัน

แต่เมื่อจาไณเดินทางไปถึงแม่ฮ่องสอน จิตใต้สำนึกประหลาดที่เธอไม่เคยสัมผัส มาก่อนก็กระซิบบอกเธอว่า 'ที่นี่คือบ้าน'

ในเวลาต่อมา เธอก็ได้พบกับทนายความหนุ่มชื่อลตา จิตใต้สำนึกประหลาดก็กระซิบบอกเธออีกว่า 'เขาคือคนรัก'

ปัญหาและความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้เอง จิตใต้สำนึกประหลาดค่อยๆ แผ่ อิทธิพลคุกคามทุกช่วงเวลาของเธอ

มันคอยกระซิบรบกวนให้เธอว้าวุ่นและสับสนในตัวเอง จนเธอไม่สามารถควบคุมมันได้ แล้วในที่สุด ทุกคนก็ลงความเห็นว่าเธอ 'บ้า'

คุณหมอชมพิทย์ใช้ความรู้ด้านการแพทย์ที่ร่ำเรียนมาทั้งชีวิตเพื่อพิสูจน์และยืนยัน ว่าเธอไม่ได้บ้า

ทนายความลตาก็ใช้ความรู้ด้านกฎหมายที่ร่ำเรียนมาทั้งชีวิตเพื่อช่วยให้เธอหลุดพ้นจากข้อกล่าวหานี้

คำถามจึงมีอยู่ว่าจาไณเป็นบ้าจริงหรือ จิตใต้สำนึกประหลาดนั้นคืออะไร คุณหมอ ชมพิทย์ และทนายความลตา จะช่วยลบข้อกล่าวหาให้เธอได้สำเร็จหรือไม่

คำตอบมีอยู่แล้วใน.. กลิ่นบุพเพ

*******************************************

ผลงานลำดับที่ 6 ปี 55 ลำดับที่ 42

กลิ่นบุพเพ เป็นนิยายรายวันเรื่องแรกที่นึกสนุกอยากทำ โดยตั้งนามปากกาใหม่ และตั้งใจว่าจะใช้นามปากกานี้ เขียนเรื่องแนวนี้เท่านั้น

ใช้เวลานานมาก ลงเป็นรายวันในเว็บเด็กดี และลงวันละหนึ่งหน้าเอสี่เท่านั้น บางครั้งเคยโดนบ่นจากคนอ่านว่าลงสั้นไป อ่านไม่ปะติดปะต่อ บางคนให้เหตุผลว่าเน็ตอืด กว่าจะเปิดตอนใหม่ได้ก็นานมาก

แต่ความขลุกขลักในการเขียนการอ่านก็หมดไปด้วยความพยายามและความอดทนของทั้งสองฝ่าย

สำหรับคนเขียนไม่เป็นไร เพราะสนุกและแปลกใหม่กับความคิดใหม่ที่เพิ่งคิดได้ แต่สำหรับคนอ่าน ต้องขอบคุณให้มาก เพราะการอ่านตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนจบ มันต้องใช้เวลาอดทนนานเกินปีทีเดียวสำหรับงานเรื่องนี้

แล้วมันก็จบลงด้วยความสุข ความสำเร็จที่เกิดขึ้น ให้คำตอบว่าการเขียนนิยายรายวันมันสนุกและเพลินดี ไม่ได้ต่างไปจากการเขียนตามปกติ

แล้วจากเรื่องนี้ ก็ทำให้มีนิยายรายวันตามมาเป็นเรื่องที่สองที่สาม แต่ปรับเปลี่ยนจากวันละหนึ่งหน้าเอสี่ เป็นวันละหนึ่งฉาก ซึ่งแต่ละฉากก็ไม่จำกัดว่าต้องยาวกี่หน้า ก็สนุกเหมือนกัน รู้สึกชอบและมีความสุขที่ได้ทำ

คนอ่านสำคัญมาก ทุกความเห็นคือพลังและกำลังใจ อ้อ แล้วที่เหนือคาด ก็ตรงที่เรื่องนี้สามารถติดอันดับ top 5 top 10 กับเขาด้วย ซึ่งร้อยวันพันปีไม่เคยปรากฏ หรือจนถึงเดี๋ยวนี้ ก็ไม่เคยมีเรื่องไหนปรากฏตามหลังอีกเลย

อ่านทบทวนรอบเดียว เพราะไม่ค่อยมีปัญหากับคำผิด ส่วนหนึ่งก็ทบทวนไปแล้วตอนลงในเว็บ บางครั้ง คนอ่านก็ช่วยบอกให้อีกแรง ก็แก้กันไปตอนนั้น ทำให้ใช้เวลาในการอ่านทวนเสร็จสิ้นเร็วขึ้น

ส่งสำนักพิมพ์ธราธรอย่างตั้งใจและเจาะจงเพราะตรงแนว  ต้องขอบคุณกันเลยที่เปิดรับต้นฉบับแนวนี้ ทำให้ตัวเองได้มีแนวใหม่มาฝึกเขียนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแนว

ขอบคุณคนอ่านในเว็บเด็กดีที่อดทนติดตามนิยายรายวันเรื่องนี้นานร่วมปี และคนอ่านในเว็บอื่นๆ ประทับใจความคิดเห็นของทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

ขอบคุณลูกสาวกับตัวเองในบรรทัดนี้ เพื่อให้การเขียนยังคงรุดหน้าต่อไป ต่อไป และต่อไป..  





 

Create Date : 06 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:15:25 น.
Counter : 810 Pageviews.  

สาปรัก ณ โฮยา



ชื่อผู้แต่ง : งามชบา
ครั้งที่ตีพิมพ์ : 1
สำนักพิมพ์ : ร้อยรัก
ราคา : 220 บาท

*****************************************************

มันเป็นเพียงเรื่องเก่าที่ผู้เฒ่าผู้แก่ในท้องถิ่นเล่าต่อๆ กันมา จึงไม่มีใครพิสูจน์หรือยืนยันได้ว่าดินแดนโบราณโฮยามีอยู่จริง

แต่เมื่อ 'ชุมกริช' ได้เจอกับ 'โฮยา' สาวโบราณจอมซนที่ปรากฏในห้วงนิมิต เขาก็ค่อยๆ ถูกดึงให้ไหลย้อนข้ามกาลเวลาไปสู่ที่นั่น

ที่ซึ่งความรักเบ่งบานอยู่ในหัวใจสองดวงอย่างหวานชื่น แต่จุดจบกลับต้องเผชิญกับความตายอันโหดร้าย คู่รักพลัดพราก ความรักขาดช่วง และคำทำนายก็ยังไม่สิ้นสุด

บทสรุปอันน่าตื่นเต้นก็คือชุมกริชทราบว่าตนคือชายจากแดนไกลตามคำทำนายโบราณ

เขาต้องทำลายซากที่เหลือของดินแดนโบราณให้อวสานตลอดกาล เขาต้องฟื้นคืนและสานต่อความรักที่ขาดช่วงให้กลับมาเป็นความรักที่งดงามดังเดิม

แต่ว่าร่องรอยดินแดนโบราณโฮยาซ่อนอยู่ที่ไหนหรือ ต้องตามหาความรักที่ขาดช่วงได้จากใครบ้าง

ชุมกริชจะไขปริศนาสองสิ่งนี้ได้อย่างไร จะมีใครช่วยเขาได้บ้างไหม หรือว่าเขาต้องค้นหาไปตามลำพัง

****************************************************

ผลงานลำดับที่ 5 ปี 55 ลำดับที่ 41

ความตั้งใจที่จะเขียนเรื่อง 'สาปรัก ณ โฮยา' เริ่มต้นมาจากการอ่านบทความเกี่ยวกับดอกผกาแก้ว ซึ่งมีชื่อพื้นเมืองว่าโฮยา ตอนอ่านชื่อผกาแก้วยังเฉยๆ แต่พอเจอคำว่าโฮยา ก็ถูกใจ แล้ว 'สาปรัก ณ โฮยา' ก็ผุดขึ้นในตอนนั้น

และโดยที่ชื่อโฮยา ฟังแล้วคล้ายชื่อโบราณสักหน่อย จึงไม่อยากนำมาตั้งเป็นชื่อตัวละครในยุคปัจจุบัน เพราะจะทำให้เกิดความรู้สึกว่ามันแปลกเกร่อ

ด้วยเหตุผลนี้ จึงทำให้เลือกแนวแฟนตาซีอย่างไทยไม่หวือหวาหรือเข้มข้นมากนักมาเขียน หรือต้องบอกว่าจริงๆ แล้ว เขียนแนวแฟนตาซีไม่เป็นนั่นเอง

ต้องเลือกสำนวนด้วย เวลาเขียนงาน จะมีสำนวนมาให้เลือกว่าเรื่องแนวนี้ควรใช้สำนวนแบบนี้ แนวนั้นก็ควรใช้สำนวนแนวนั้น ซึ่งเท่าที่เขียนมาก็มีเพียงสองสำนวนเท่านั้นเองที่พอจะเขียนได้

คือสำนวนสุขุมจริงจัง อ่านแล้วจะให้ความรู้สึกเป็นทางการ สำนวนเรียบง่าย ไม่ผูกประโยคหรือใช้คำที่เคร่งเกินไป เมื่ออ่านแล้วก็จะรู้สึกสบายๆ

และก็มีบางเรื่องที่ดึงทั้งสองสำนวนมาใช้ผสมผสานกัน แต่ก็ต้องระมัดระวังพอสมควร เพราะถ้าเผลอแล้วมีหลุดไปบ้าง ก็จะเกิดความรู้สึกแปร่งเหมือนอ่านงานคนละเรื่องกัน แต่อยู่ในเรื่องเดียวกัน

อย่างเช่น 'สาปรัก ณ โฮยา' ก็นำทั้งสองสำนวนมาผสมผสานกัน เพราะแม้ว่าจะเป็นแนวโรแมนติก แต่ก็มีเหตุการณ์ดราม่าเข้ามาคลุกเคล้าด้วยโดยเลือกเน้นโรแมนติกระหว่างพระเอกกับนางเอกในยุคโบราณป็นแก่นเรื่อง

อีกอย่าง เรื่องนี้ส่งเข้าร่วมกิจกรรมโครงการแรลลี่เขียนนิยายให้จบภายในสามเดือนของคุณฟิลิปดาด้วย โดยเขียนพร้อมกับ 'หวานรัก ณ ปลายดง'

ค่อยมานึกขำเล็กน้อยในภายหลัง เมื่อเขียนไปได้สักสองสามตอนแล้ว จึงค่อยสังเกตพบว่าตั้งชื่อเรื่องลงท้าย ด้วย 'ณ' เหมือนกันโดยบังเอิญ

แต่ทำไปทำมา 'หวานรัก ณ ปลายดง' ได้ตีพิมพ์ไปก่อน ก็ถือว่าเรียงลำดับถูกต้องแล้ว ภาษาบัญชีก็ต้องว่า 'FiFo' เพราะตอนเขียน ก็เขียน 'หวานรัก ณ ปลายดง' ก่อน

แม้จะเขียนสองเรื่องพร้อมกันภายใต้เวลาอันจำกัด แต่ทุกครั้งที่เข้าร่วมแข่งขันในกิจกรรมแรลลี่ ก็จะมีความสุขและกระตือรือร้นมากกว่าเขียนเรื่องธรรมดาที่จบเมื่อไหร่ก็ได้

อีกทั้งไม่ต้องแบ่งต้องปันเวลาให้ยุ่งยาก เพราะถึงยังไงก็ต้องเขียนทุกวันอยู่แล้ว เลือกเพียงว่าในวันนี้จะเขียนเรื่องไหนก่อนเท่านั้น ไม่ลำเอียงว่าชอบเรื่องไหนเขียนเรื่องนั้นเยอะหน่อย เพราะทุกเรื่องที่เขียนก็ชอบหมดและชอบเท่ากัน

ความประทับใจที่ได้เขียน 'สาปรัก ณ โฮยา' ก็คงจะเป็นการขี่ม้าสวยปนเท่ของพระเอก คนขี่ม้าสวย ขี่ม้าเก่ง ก็มีมากมายทั้งชายหญิง แต่เรื่องนี้ เน้นขี่แล้วเท่ เวลาจินตนาการ มองขึ้นไปบนเพดาน เห็นพระเอกขี่ม้าเท่ๆ ก็รู้สึกมีความสุข

บทสรุปเพียงเท่านี้ก็ง่ายและชัดเจนดีว่าในเมื่อคนเขียนเขียนแล้วมีความสุขเต็มร้อย คนที่อ่านก็ต้องได้อ่านงานที่มีความสุข และเมื่ออ่านจบ ก็ต้องได้รับความสุขไปบ้างตามสมควร

ขอบคุณกองบรรณาธิการและทีมงานทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์ร้อยรัก ที่ตีพิมพ์แต่งปกให้สวยงาม พร้อมออกสู่สายตาเพื่อนนักอ่านทั่วไป

ขอบคุณคุณฟิลิปดาที่แบ่งปันพื้นที่และจัดกิจกรรมแรลลี่อย่างต่อเนื่องให้เขียนงานอย่างสนุกสนานและมีความสุขร่วมกับเพื่อนที่เข้าแข่งขันด้วยอีกหลายคน

ขอบคุณผู้อ่านทุกเว็บที่เป็นกำลังใจด้วยการอ่าน ให้คำแนะนำ แสดงความเห็น อย่างเป็นประโยชน์ในการพัฒนางานเรื่องต่อไป

ขอบคุณนักอ่านทั่วไปที่สนับสนุนผลงานทุกเรื่องเรื่อยมา

ขอบคุณลูกสาวและขอบคุณตัวเองเป็นบรรทัดปิดท้ายเหมือนเดิม




 

Create Date : 29 มิถุนายน 2555    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:15:49 น.
Counter : 694 Pageviews.  

แรงพิศวาสสุดห้วงน้ำ






ชื่อผู้แต่ง : งามชบา
ครั้งที่ตีพิมพ์ : 1
สำนักพิมพ์ : ธราธร
สถานะ : วางแผงเร็ว ๆ นี้
ราคา : 300 บาท
พิเศษ : 240 บาท


เนื้อเรื่องย่อ :


ตาลอ่อนแลงดงามเหนือร่างกำยำคล้ายคลึงเรืองจรัส ทรวงนุ่มหยัดตึงใต้อาภรณ์จาบแดงไล้ลื้นลงอ้อน มือสั่นปลดกระดุมเผยเนื้อขาวอมชมพู ยอดทรวงสีอ่อนพลันโน้มหย่อนลงกระทบเนื้อปาก งูแปลงหนุ่มพลันเผยอครอบครองโอบล้อมไว้อย่างนุ่มนวล เนื้อร้อนพลันเบียดขยี้เนื้อร้อนและคลุกเคล้าคล้ายเนื้อผืนเดียว กระแสเสียวซ่านพลันกำซาบ กายเกิดอาการแปลบปลาบเหมือนโดนสะเก็ดน้ำร้อน


เสียงคลื่นเกรี้ยวกราดสาดกระทบแก่งหินครืนครั่น บางครากลบคลื่นเสียงครางครวญดื่มด่ำของสองงูแปลงที่กำลังร่ายรักท่ามกลางไอละอองฉ่ำเย็น แสงจันทร์เบื้องบนสาดล้ำทะลวงผืนน้ำที่โยกเคลื่อนสะท้อนริ้วละเอียดส่องลงกระทบเรือนร่างย้ำโยกเร่าร้อนเบื้องล่าง แลแสงสวยแดงเรืองเปล่งรัศมีประสานแสงสีน้ำตาลหวานกลมกลืน มันสั่นพลิ้วละลานตาตามจังหวะโยกย้ำกระชากกระชั้นของสองร่างบนหญ้ากัว...





Free TextEditor

ผลงานลำดับที่ 1 ปี 55  ลำดับที่ 37


'แรงพิศวาสสุดห้วงน้ำ' เป็นงานเขียนแนวแฟนตาซี-อิโรติก เรื่องแรกที่ลองเขียน สาเหตุก็มาจากวันหนึ่งไปนั่งรอส่งจดหมายในไปรษณีย์ เขาฉายสารคดีสัตว์โลกเป็นเรื่องเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของงูพอดี กลับมาถึงบ้าน หันซ้ายหันขวา ก็นึกว่าน่าจะลองเขียนงานที่เกี่ยวกับงู อาจจะให้พระเอก หรือนางเอกเป็นงู


ตอนนั้นไม่คิดอะไรมาก อยากลองเขียนก็เริ่มเขียนโดยให้ 'เรืองจรัส' เป็นพระเอกนำเรื่อง เขียนไปเขียนมา ความตั้งใจว่าจะให้พระเอกหรือนางเอกเป็นงูก็เปลี่ยนไป เป็นว่าเพื่อให้จบแบบมีความสุขโดยไม่ต้องอิหลักอิเหลื่อเรื่องเผ่าพันธุ์ ก็เอาล่ะ ให้เป็นงูเสียทั้งคู่จะดูดีกว่า


จากนั้นก็ปล่อยไปตามปลายนิ้ว แต่ที่น่าจะยากสักนิด ก็ตรงที่เป็นการลองเขียนแนวอิโรติกเป็นเรื่องแรกด้วย จึงค่อนข้างกังวลกับวิธีการบรรยายฉากรักระหว่างงูกับงู เพราะมีความรู้สึกส่วนตัวว่ามันยาก ด้วยว่าฉากรักนั้นต้องบรรยายให้ก้ำกึ่งระหว่างคนกับงูด้วย ต้องเป็นอิโรติกด้วย และเป็นครั้งแรกที่เขียนด้วย


เล่าในตอนต้นว่าเป็นแนวแฟนตาซี-อิโรติก แต่ก็ต้องบอกๆ กันก่อนว่าเป็นแฟนตาซีแบบไทยๆ ไม่มีชื่อแบบฝรั่งที่เรียกยากจำยาก โดยมากจะเลือกชื่อไทย ซึ่งก็พยายามเลือกคำง่ายๆ ที่คนไทยรู้จักกันดี แต่อาจใช้วิธีเพี้ยนเสียงไปบ้าง


ยกตัวอย่างเช่น ชื่องูอารักขาตัวหนึ่งในเรื่อง ชื่อ 'ปุชะ' จริงๆ แล้วก็คือ 'บูชา' แต่ก็อย่างว่าล่ะ ให้เป็นตัวละครแฟนตาซีทั้งที ก็น่าจะชื่อแปลกไปสักนิด จะมาบูชากันตรงๆ ก็ไม่แปลกอีก จึงเพี้ยนๆ กรายๆ เป็นปุชะ


ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เขียนอย่างมีความสุข และจบอย่างสมหวังตามแบบฉบับนิยายไทยทั่วไป เมื่อเขียนจบแล้ว ก็ชื่นใจกับตัวเองไปเงียบๆ ว่า 'เออหนอตัวเรา อย่างน้อยก็เขียนแฟนตาซีแบบกล้อมแกล้มๆ กับเขาได้ บรรยายฉากอิโรติกพอหวือหวากับเขาเป็น'


ถือว่าเป็นการเริ่มต้นงานแนวใหม่ที่ตัวเองพอใจ ซึ่งก็ทยอยฝึกเขียนไปหลายเรื่องแล้วที่ออกแนวแฟนตาซีนิดๆ แบบนี้ บางเรื่องก็โรแมนติก บางเรื่องก็อิโรติก เพราะยังไงก็ต้องฝึกเขียนต่อไปอีก


และนี่ก็คือ 'แรงพิศวาสสุดห้วงน้ำ' บันไดขั้นที่ 37 ที่ยังคงสร้างความตื่นเต้นและภาคภูมิใจได้เท่าๆ กับบันไดขั้นแรกเช่นเดิม  


ขอบคุณกองบรรณาธิการและทีมงานทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์ธราธร ที่ให้โอกาสงานเขียนแนวใหม่ที่ลองเขียน ออกสู่สายตาผู้อ่านในรูปเล่มที่สวยงาม


ขอบคุณผู้อ่านที่อ่านเป็นกำลังในเว็บทุกเว็บ เป็นต้นว่า เว็บห้องสมุด เว็บเด็กดี เว็บแจ่มใส เว็บคุณฟิลิปดา เว็บเจเจ ฯลฯ


ขอบคุณผู้อ่านทั่วประเทศที่ให้การสนับสนุนงานเขียนในแบบรูปเล่ม


ขอบคุณลูกสาวเหมือนเดิม และตัวเองด้วย ที่มานะพยายามกับการลองทำโน่นทำนี่ไปเรื่อยๆ เรียบๆ และ.. เงียบๆ





Free TextEditor




 

Create Date : 11 มกราคม 2555    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:16:15 น.
Counter : 613 Pageviews.  


Valentine's Month


 
รัชนีกานต์
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add รัชนีกานต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.