WiNKKK
อะ วิช สุ นุส สา นุต ติ - อิ ระ ชา คะ ตะ ระ สา
Group Blog
 
All blogs
 

รักร้อนจำเลยร้าย





ชื่อเรื่อง         รักร้อนจำเลยร้าย
ผู้แต่ง            ตระวัน
สำนักพิมพ์     สมายไลฟ์
ราคา             99 บาท

วางจำหน่าย    เซเว่นอีเลฟเว่นทุกสาขาทั่วประเทศ

**************************************************


เขาตกอยู่ในฐานะเชลยรองรับทัณฑ์เถื่อนจากแม่สาวจอมโหด

ที่หวดกระหน่ำด้วยแส้พิศวาส ยิ่งเขาเจ็บปวดทรมานเท่าไหร่

เธอยิ่งสะใจเธอมากเท่านั้น

โดยหารู้ไม่ว่าเชลยผู้น่าสงสารที่แท้คือซาตานร้อนรัก


**************************************************

ผลงานลำดับที่ 3 ปี 57 ลำดับที่ 50

เขียนเรื่องนี้ก่อนเรื่อง 'ร่ายรักทานตะวันประมาณสักสิบวันค่ะ เห็นว่าเป็นเรื่องขนาดสั้น ใช้เวลาเขียนไม่นาน

โครงเรื่องไม่ซับซ้อนเลย และดึงมาเพียงประเด็นเดียวคือการแก้แค้นอย่างดึงดัน

ใช้ปมนี้พาเรื่องเดินไปแบบเร็วๆ ก็ให้เข้ากับแนวนิยายสั้นล่ะค่ะ ไม่ต้องอารัมภบทเยอะ

ใช้วิธีบรรยายแบบเล่าเรื่องราว แล้วนำเหตุการณ์กับบทสนทนาไปเชื่อมต่อเรียกว่าประหยัดฉาก เพราะบางทีบรรยายไปสามบรรทัดเหมือนว่ากินพื้นที่ฉากไปสักห้าถึงสิบฉากก็ว่าได้

ข้อดีของนิยายสั้นในความคิดของดิฉันก็คือมองเห็นปลายเรื่องอยู่ไม่ไกล แบบว่ากุมปมให้แน่น แล้วไต่ไปตามนั้น

อย่าพักแวะด้วยการต่อเติมเหตุการณ์ที่อาจจะพาออกนอกลู่นอกทางจนกลายเป็นเรื่องยาว ตรงนี้ก็เหมือนบังคับให้ตัวเองอย่าเพลินมาก

บางทีนะคะ เขียนไปเรื่อยๆ มันก็เพลินมือเหมือนกันนะ แล้วพานพาไถลไกลไปเรื่อย กว่าจะวกกลับเข้ามาก็กลายเป็นเรื่องยาวไปแล้ว

ความสนุกของการเขียนก็อยู่ตรงที่บังคับตัวเองให้อย่าเผลอเขียนเพลินไปเรื่อยนี่แหละค่ะ

เรื่องนี้ส่งตัวละครฝ่ายหญิงเป็นใหญ่นะคะ เก่งไปเสียหมด ส่วนตัวละครฝ่ายชาย โดยเฉพาะพระเอกเก่งยังไงก็เหมือนว่ารัศมีจะโดนกลบแบบหมดโอกาสจรัสแสง สองพี่น้องนางเอกนางร้ายแย่งประกายเจิดจ้าไปครองหมดเกลี้ยง

แต่ก็ยังถือว่าสนุก อ่านเพลิน และได้อรรถรสนิยายไทยดังเดิมทำนองว่า ต่อปากต่อคำ จิกกัด ใช้กำลัง แล้วจบด้วยบทพิศวาสปิดปมทั้งสิ้นมวลด้วยความรัก

ชื่อเรื่อง 'รักร้อนจำเลยร้ายอาจฟังดูเหมือนบทพิศวาสคงเยอะจัง แต่อันที่จริง รักร้อนหมายถึงมันเกิดขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งและรังสีฆ่าฟัน แบบว่าพระเอกจะตายแหล่มิตายแหล่ แต่ก็ไม่วายเกิดความรักขึ้นได้

ส่วนจำเลยร้าย แรกเขียนก็เทไปให้พระเอกล่ะค่ะ แต่เสน่ห์ของชื่อเรื่องมันลื่นได้ไหลได้แบบนี้เองค่ะ ดังนั้น พอใกล้จบเรื่อง นางเอกก็รับช่วงไปแทน

เวลาตั้งชื่อเรื่องมักจะมุ่งไปที่การสะท้อนให้เห็นอะไรบ้างในเรื่องที่เขียน เช่น สถานที่ ตัวละครเหตุการณ์ ปม แก่น ดิฉันต้องมองหาบนฟ้านานพอสมควรกว่าจะได้มาแต่ละชื่อซึ่งส่วนใหญ่ก็ถูกเปลี่ยนไปตามที่สำนักพิมพ์เห็นสมควร แต่เรื่องนี้ไม่เปลี่ยนนะคะยังคงใช้ชื่อต้นฉบับดังเดิมอยู่

ตั้งความหวังไว้แค่ว่าเมื่ออ่านจบแล้ว ผู้อ่านจะได้รับความสุข สนุกสนานพอเพลินในยามว่างค่ะ 

ให้ดีพร้อมคงจะยากค่ะ แต่เมื่อทำด้วยความตั้งใจเต็มที่แล้ว บกพร่องบ้างก็ต้องยอมรับกันไปแล้วเก็บไว้ปรับปรุงกันต่อในงานชิ้นหน้า ชิ้นหน้า ไปเรื่อย

ขอบคุณกองบรรณาธิการสำนักพิมพ์สมายไลฟ์ด้วยค่ะที่ให้โอกาสตีพิมพ์เรื่อง 'รักร้อนจำเลยร้าย' ออกสู่สายตาคนอ่าน

ขอบคุณนักอ่านทุกเว็บเลยค่ะที่ติดตามอ่านและพูดคุยแสดงความเห็นต่างๆ ตั้งแต่บทแรกจนถึงบทสุดท้ายนะคะ

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่สนับสนุนผลงานทุกเล่มทุกเรื่องของดิฉันค่ะ

ขอบคุณลูกสาวเป็นบรรทัดสุดท้ายเรื่อยไป





 

Create Date : 25 เมษายน 2557    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:10:12 น.
Counter : 550 Pageviews.  

ทาสรักเพลิงแค้น





ชื่อเรื่อง   ทาสรักเพลิงแค้น


ผู้แต่ง     ตระวัน


สำนักพิมพ์    สมาร์ทบุ๊คส์


************************************


หากเพลิงแค้น ทำให้เธอกลายเป็นนางมารร้าย พร้อมทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า


แต่เพลิงเสน่หาอันเร่าร้อนจากเขา กำลังแผดเผาเธอให้ตายทั้งเป็น


*************************************


ผลงานลำดับที่ 6 ปี 54 ลำดับที่ 34


'ทาสรักเพลิงแค้น' มีชื่อต้นฉบับเดิมว่า 'ไฟรักเชลยสีคราม' เนื้อหาโปร่งๆ สบายๆ มีเหยาะไฟแค้น หยอดไฟเสน่หา กันพอร้อนพอเร่านิดๆ ตั้งใจแค่ว่าให้เกิดไฟรักขึ้นในใจพระนางก็พอแล้ว


เพราะการเกิดความรัก จะนำมาซึ่งความขัดแย้งกับเป้าประสงค์หลักของฝ่าย 'สาวทิพย์' ซึ่งอุตส่าห์จับตัว 'สีคราม' มากักขังเพื่อทรมานเป็นการแก้แค้น ตอนจับมาใหม่ๆ ก็ลงมือหนักหน่วงหน่อย พอความรักเกิด ก็ค่อยเพลาๆ เกรงใจกันนิดๆ


ตอนนำมาลงในพันทิป คนอ่านส่วนใหญ่ไม่ค่อยประทับใจนางเอก 'สาวทิพย์' นัก เพราะเธอร้ายกาจ กลั่นแกล้งทรมานพระเอก 'สีคราม' สารพัด เลือดตกยางออก เฉียดตายไปก็หลายหน


แต่คนเขียน ก็ตั้งหน้าตั้งตาดำเนินเรื่องต่อไป จนถึงบทสุดท้าย เพื่อให้ปมแค้นทั้งหมดได้รับการคลี่คลาย พร้อมกับเฉลยเหตุผลว่า ทำไมนางเอกถึงได้ร้ายจริงร้ายจัง หลับหูหลับตาลงมือกำจัดฝ่ายตรงข้ามเหมือนคนไร้เหตุผล เหมือนนางมารร้ายตามคำโปรยนั่นเลย


เป็นงานเขียนสนุกๆ ของคนเขียน ที่คนอ่านไม่ชอบนางเอกเอาเสียเลย เหมือนเมื่อคราวเขียนเรื่อง 'ปีกอ่อนในรังร้าว' คนอ่านก็ระอาใจกับนักบริหารสาวเจ้าอารมณ์ และเหวี่ยงนิสัยมุทะลุได้แบบสุดโต่ง อย่าง 'สรวงทิพย์'


ปลื้มใจเสมอที่งานเขียนได้รับเสียงสะท้อนกลับจากคนอ่าน โดยเฉพาะเสียงสะท้อนที่มีต่อตัวละครที่ตัวเองเป็นคนตั้งใจปั้นให้ออกมาเป็นแบบนั้น เพราะมันทำให้รู้สึกว่า ตัวละครเหมือนจะเป็นคนทั่วไป ที่มีทั้งด้านดีร้าย มืดสว่าง อยู่ในตัวเอง


เขียนจบแล้ว ก็ส่งสำนักพิมพ์ไปตามปกติ กระทั่งผ่านกระบวนการตามลำดับขั้น ทำปก เข้าเล่ม เข้าโรงพิมพ์ แล้วก็กลายเป็นบันไดขั้นล่าสุดให้ปลาบปลื้มใจดังเคย


ขอบคุณกองบรรณาธิการและทีมงานทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊คส์ ที่เหน็ดเหนื่อยเพราะวุ่นวายกับงานเขียนเรื่องนี้ จนเสร็จสมบูรณ์กลายเป็นรูปเล่มที่สวยงาม


ขอบคุณเพื่อนนักอ่านทุกเว็บที่คนเขียนได้นำงานเรื่องนี้ไปลง แล้วแบ่งปันความคิดเห็นด้วยมิตรไมตรี


ขอบคุณตนอ่านทั่วประเทศที่ให้การสนับสนุนงานเขียนเล่มแล้วเล่มเล่า


ขอบคุณลูกสาว.. ขอบคุณตัวเอง..





Free TextEditor




 

Create Date : 26 สิงหาคม 2554    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:11:15 น.
Counter : 470 Pageviews.  

สวาทสีน้ำผึ้ง






ชื่อเรื่อง      :   สวาทสีน้ำผึ้ง


ผู้แต่ง        :   ตระวัน


สำนักพิมพ์  :   สมายไลฟ์บุ๊ค


ราคา         :   99 บาท


****************************





Free TextEditor

เขารักเธอแทบตาย ไม่ว่าเธอจะบัญชาให้อยู่หรือไป เขาไม่เคยขัด


แต่ดูเธอสิ ใจคอช่างโหดร้าย คอยคิดแต่จะเหยียบย่ำรังแกหัวใจภักดี


เขาเจ็บแสนเจ็บ ช้ำแสนช้ำ แต่เธอก็ไม่เคยเหลียวแล หรือหยิบยื่นกำลังใจ


ใช่สิ.. ก็ความรักของเขา มันมีค่าแค่ให้เธอยกไปโยนมา


หรือแม้แต่ตัวเขา เธอก็ไม่เคยเลิกล้มความตั้งใจทิ้งขว้างให้คนอื่นดูแล


ไม่ล่ะ.. เขาจะไม่ยอมตามใจเธออีกแล้ว


ถึงเวลาที่เธอต้องเป็นฝ่ายถูกรุกไล่เสียบ้าง


เขาจะใช้ร่างกายนี้ ผูกมัดเรือนร่างเธอไว้ด้วยสายสวาทที่เขากลั่นเองจากใจ


แม้ว่าสีของสวาทที่ก่อ มันอาจจะไม่สวยถูกใจนัก 


      แต่ 'สีน้ำผึ้ง' ก็เหมาะดีแล้วล่ะ กับผู้หญิงร้ายๆ อย่างเธอ





Free TextEditor


ผลงานลำดับ 1 ปี 54 - ลำดับ 29


งานเขียนเรื่องนี้ เป็นนิยายสั้นขนาดยาว จำนวน 110 หน้า ซึ่งคล้ายๆ ว่า กำลังได้รับความนิยมในหมู่นักอ่าน ที่พิสมัยการอ่านงานเพื่อความเพลิดเพลินโดยไม่ต้องอาศัยเวลานานนัก อาจจะพกพาติดกระเป๋าไปอ่านในระหว่างนั่งรอรถเมล์ หรือเดินทางไปทำธุระโน่นนี่ ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางไม่นานมาก และหาซื้อได้สะดวกตามร้านสะดวกซื้อ ซึ่งมีอยู่ดาษดื่นทั่วเมือง และสนนราคาก็พอซื้อหามาสร้างความบันเทิงเล็กๆ ทางสายตาได้


ดิฉันใช้เวลาเขียนประมาณ 7 วัน เพราะตอนเขียนครั้งแรก ตั้งความยาวไว้บทละ 10 หน้า เป็นจำนวน 7 บท แต่พอส่งสำนักพิมพ์แล้ว ต้องปรับความยาวเพิ่มเติมให้ได้ 110 หน้า ก็เลยปรับใหม่ เป็นจำนวน 22 บท โดยแบ่งเป็นบทละ 5 หน้า


แต่บังเอิญว่า มันเป็นเรื่องที่เขียนจบแล้ว เพียงแค่ปรับแต่งและแทรกเนื้อหาเข้าไปอีกเล็กน้อย ใช้เวลาเขียนเพิ่มอีก 3 วัน ทั้งอ่านทั้งเกลา ทั้งตรวจทานคำผิด เบ็ดเสร็จก็ 15 วันพอดี


ขณะที่ยังเขียนไม่จบ ก็นำไปลงไว้ในเว็บต่างๆ ค่ะ เพื่อแบ่งปันความครึกครื้นในการเขียนของตัวเอง ไม่ได้ตั้งอกตั้งใจ หรือตั้งความคาดหวังใดๆ เนื่องจากเป็นงานที่ยังเขียนไม่จบ ทำนองว่า เขียนไปวันหนึ่ง ก็ลงไปวันหนึ่ง แต่อาศัยว่าไม่ผลีผลามเหมือนดักตัวเองให้เจอทางตัน จึงใช้วิธีลงทีละนิดไว้ก่อน อย่างเก่งก็ 1 หน้า A4


โดยปกติแล้ว ดิฉันจะมีสำนวนของตัวเองอยู่ 2 แบบ ที่ตัวเองเขียนเป็นและเขียนได้ หรือพูดง่ายๆ ว่า ชอบที่จะเขียนสำนวนลักษณะนี้นั่นอง คือ สำนวนเคร่งขรึมเป็นทางการ กับ สำนวนร่าเริงแจ่มใส งานเขียนทุกเรื่อง จะเลือกใช้อยู่ 2 สำนวนนี้ บางเรื่องจะผสมผสานทั้งสองแบบ บางเรื่องเน้นชัดเจนไปเพียงแบบเดียว สำหรับ 'สวาทสีน้ำผึ้ง' ดิฉันผสมผสานสำนวนทั้งสองแบบเลยค่ะ


ส่วนจะเลือกแบบไหนมาใช้ ก็พิจารณาจากฉากหรือเหตุการณ์เป็นหลักค่ะ ซึ่งหากเป็นแบบแรก เคร่งขรึมหน่อย เป็นทางการนิด ก็จะใช้กับตัวละคร 'อารยะ' และ 'ชรัสสา ' ค่ะ เพราะทั้งสองเป็นตัวละครที่ใช้ชีวิตค่อนไปทางเครียด มีความเป็นผู้ใหญ่เยอะจัด ส่วนแบบหลัง ก็จะไปเน้นลงที่ 'กานติมา โกมุท อรจิรา' แม้จะเป็นผู้ใหญ่เหมือนกัน แต่ตัวละคร 3 ตัวนี้ ค่อนข้างอารมณ์ดี ใจโปร่งๆ หน่อยค่ะ


และอย่างเคยนะคะ ดิฉันเขียนงานเรื่องนี้ด้วยจิตใจปลอดโปร่ง แม้เนื้อหาในเรื่อง จะเต็มไปด้วยความขัดแย้งมากมาย พระเอกกับนางเอก ต้องปะทะคารมเชือดเฉือน หน้านิ่วคิ้วขมวด กันทั้งเรื่อง กว่าจะไปยิ้มไปหัวกันได้ ก็บทสุดท้าย และฉากสุดท้ายเสียด้วยซ้ำ แต่ดิฉันก็เขียนอย่างเพลิดเพลิน และมีความสุขไปกับความเครียดแทบจะเป็นบ้าของตัวละคร แต่ว่า.. ดิฉันก็ไม่เคยลืมว่าตัวเองกำลังเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับ 'ความรัก'


ยังคงชื่นใจกับทุกเรื่องราวที่ตัวเองเขียนได้ แม้จะไม่หวือหวา ไม่เข้าตานักอ่านอย่างล้นหลาม ไม่เป็นที่บันเทิงใจแก่นักอ่านบางกลุ่มบ้าง แต่ดิฉันก็มั่นคงดีกับความชื่นใจของตัวเอง และคงจะมั่นคงไปกับทุกเรื่องราวที่ตัวเองปั้นแต่งขึ้นต่อไปอย่างไม่สิ้นสุด


ขอบคุณบ.ก. และทีมงานทุกท่านทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์สมายไลฟ์บุ๊คในเครือสำนักพิมพ์สนุกอ่าน ที่ให้โอกาสต้อนรับงานเขียนชิ้นเล็กๆ ไปเผยแพร่สู่สาธารณชนอีกหนึ่งเรื่อง


ขอบคุณเพื่อนนักอ่านทุกท่านในเว็บทุกแห่ง ที่แวะอ่านแวะคุยเป็นกำลังใจกันอย่างสม่ำเสมอ


ขอบคุณนักอ่านทั่วฟ้าเมืองไทย ที่ให้การสนับสนุน ย้ายงานเขียนของดิฉัน จากแผงหนังสือในร้าน ไปไว้บนชั้นหนังสือในบ้านของท่านเล่มแล้วเล่มเล่า


ขอบคุณลูกสาวที่ช่วยอะไรไม่ได้มากนัก แต่เพียงได้เห็นทุกรอยยิ้มของลูก ดิฉันก็คิดว่า มันเหลือเฟือแล้วค่ะ



Free TextEditor




 

Create Date : 08 มีนาคม 2554    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:12:05 น.
Counter : 329 Pageviews.  

พ่ายพยศ





ชื่อเรื่อง  :  พ่ายพยศ


ผู้แต่ง    :  ตระวัน


สำนักพิมพ์  :  สมายไลฟ์บุ๊ค


ราคา  :  99 บาท


*******************************



กระแสผันผวนทางการเมืองของบิดา



พัดพา 'นิสา' มาปรากฏตัวในฐานะ 'นักเรียนคนใหม่'



ณ 'ดอยปางหมาก' เธอได้พบกับหนุ่มปมด้อยจัด พยศร้าย ขวางโลก ชื่อ 'ทรัพย์'



หลังจากสืบจนทราบความจริงว่า ครอบครัวของเธอ คือต้นสายปลายเหตุ



เธอจึงมุ่งมั่นและทุ่มเท 'หัวใจทั้งดวง' ชดเชยทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสูญเสีย



แต่ว่า 'พยศร้าย' ที่เกาะกุมใจมาอย่างยาวนาน จะยอม 'พ่าย' แต่โดยดีหรือ



เมื่อแน่ใจว่า 'หัวใจทั้งดวง' ไม่อาจสยบให้พยศปราชัย



เธอจึงใช้ 'ความรักทั้งชีวิต' แตกหักกับหัวใจดื้อรั้นดวงนั้น



สุดท้าย เธอจึงพลัดตกเข้าสู่บ่วงเสน่หาที่ทรัพย์หย่อนลงมาผูกรัดอย่างเร่าร้อน



กระทั่งไม่อาจถอนตัวถอนใจ และไม่สนใจอีกต่อไปว่า ใครจะเป็นฝ่าย 'พ่ายพยศ'


เพิ่มเติม : //www.smilelifebook.com/?cid=120231&subid=-4





Free TextEditor

ผลงานลำดับ 9 ปี 53 ลำดับที่ 25


'พ่ายพยศ' เป็นงานเขียนน่ารัก ฉบับกระเป๋า


ความยาวเพียงเจ็ดสิบหน้า อ่านเพลินเรื่อยเปื่อย ไม่ทันเหนื่อยก็จบ


บังเอิญไปอ่านเจอเรื่องเสือสมิงเข้า จากไหนสักแห่ง แล้วก็จำๆ มา


ได้เจอกับนักเรียนคู่หนึ่ง รักกันจัง ในฐานะครู ก็ให้คำปรึกษาอย่างดีที่สุด


ตอนท้ายก็ตามประสาวัยรุ่นพายุบุแคม ทำอะไรแต่ละที 'คิดน้อย'


จึงหยิบสองเหตุการณ์นี้ มาลองสร้างเรื่องน่ารักๆ ใส่ปมเสือสมิงลงไปหน่อย


พอให้พระเอกเก็บซุกไว้เป็นปมด้อย ไม่อย่างนั้น เดี๋ยวจะกลายเป็นรักหวานแหววไป


โดยปกติ ไม่ชอบเขียนงานรักแบบหวานจัด มันต้องมีปมมาขัดๆ ดักๆ ให้รักไม่ไหลถนัด


แบบนั้น จึงรู้สึกว่า 'เขียนไป สนุกไป'


เหมือนเรื่องราวใน 'พ่ายพยศ' มีปมเสือสมิง ปมชิงชัง ปมผู้ใหญ่คัดค้าน


สุดท้ายก็ปมใหญ่สุด นั่นก็คือ 'ปมกตัญญู และการต่อสู้กับจิตสำนึก'


ในขณะที่ ความรักก็ยังไหลไป ความสูญเสีย พลัดพราก ก็ไหลตามๆ กันมา


เขียนเรื่องราวอย่างนี้ มันสนุกที่จะเขียน เพราะอยากรู้ว่าบทอวสาน จะลงเอยยังไง


เขียนจบก็ส่งสำนักพิมพ์ตามระเบียบ เพราะไม่รู้ว่าจะเก็บไว้ในที่บ้านทำไม


ส่งไปก็ผ่านให้ยินดีปรีดาอีก พร้อมกับนามปากกา 'ตระวัน' ก็อุบัติ


คำว่า 'ผ่าน' นี่ดีนะ สร้างกำลังใจ และจุดไฟในการเขียนให้ติดอยู่เรื่อยๆ


เพราะไฟในการเขียนติดอยู่เรื่อยๆ บันไดขั้นที่ยี่สิบห้า จึงมาเยือน


ขอบคุณทีมบ.ก. และทีมงานทุกฝ่ายของสำนักพิมพ์สมายไลฟ์บุ๊ค


ขอบคุณเพื่อนนักอ่านทุกคนและทุกเว็บที่อ่านเป็นกำลังใจ


ขอบคุณตัวเองที่ตื่นเช้า หรือบางทีก็สายโด่ง พร้อมกับในหัวก็มีเรื่องราวมากมายตลอดเวลา


ขอบคุณนิ้วมือทั้งสิบ ที่แม้จะต้องกินยาระงับปวดอยู่เรื่อย แต่ก็ไม่เคยย่อท้อต่อการพิมพ์


ขอบคุณลูกสาว ที่สรรหายาสารพัดชนิดมาให้


มีความรู้สึกว่า ยาทุกขนานของลูก คือ 'ฟืนชั้นหนึ่ง' ที่สุมไฟในการเขียนไม่ให้ 'มอดดับ'



Free TextEditor




 

Create Date : 08 กันยายน 2553    
Last Update : 30 สิงหาคม 2559 12:12:40 น.
Counter : 302 Pageviews.  


รัชนีกานต์
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add รัชนีกานต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.