Don’t you think that you need somebody – Don’t you think that you need someone – Everybody needs somebody – You are not the only one -- [Gun N' Roses]
    สมองเม็ดถั่ว รั่วๆ มึนๆ ผลความคิดของสมองเล็กๆ ที่เขย่ากรุ๊งกริ๊ง ในหัวกลวงๆ
    Follow Beanybrain on Twitter
Group Blog
 
All blogs
 
ป้า Susan ขอบคุณครับ

20 เม.ย. 52 จาก Space

------------------------------

นานๆได้โอกาสนั่งเขียนที
ตอนแรกยังกะว่าวันนี้เขียนออกมาเป็นเรื่องการเมืองแน่ๆ
เพราะมันมีอะไรต่ออะไรเกิดขึ้นเยอะเหลือเกินในช่วงสงกรานต์แสนพิเศษปีนี้

แต่เมื่อเช้าได้รับเมลพร้อมลิงค์ที่ไปสะกิดต่อมอื่นๆของผมเข้า

มีใครเคยได้ยินชื่อ Susan Boyle มั้ย ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยได้ยิน

พอคลิ๊กตามลิ๊งค์เข้าไป ก็ได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนึง เป็นป้าๆ หน้าตาบ้านๆ ยืนอยู่บนเวที่ Britains Got Talent
เผื่อใครไม่รู้ รายการนี้ก็ประมาณดันดาราภาคฝรั่ง เพียงแต่ใหญ่โตกว่าของเฮีย VT ปากจุ๋มจิ๋มของเรามากมาย

เอาเถอะ ก่อนจะพูดต่อ ลองเข้าไปดูก่อนมั้ย

https://www.youtube.com/watch?v=RxPZh4AnWyk

ที่หน้าสนใจไม่ใช่รายการ ที่หน้าสนใจคือตัวป้า susan คนดู กรรมการปากคม และที่สำคัญคือจิตใจของเราเอง

เห็นมั้ยสีหน้าคนดูตอนเห็นป้าแกออกมา เห็นมั้ยสีหน้าทุกคน แม้แต่ตัวผมเองตอนที่ป้าแกบอกว่าอยากเป็นนักร้องอาชีพ

เห็นมั้ย สีหน้า แววตา อารมณ์ของป้าเค้าตอนที่คนนับพันทำหน้าเยาะเย้ยใส่

ป้าไม่กลัว ป้าไม่แคร์ ป้ายังหมุนเอวโชว์อีกต่างหาก

เห็นมัยตอนป้าร้องจบวรรคแรก เห็นสีหน้าทุกคนมั้ย

โอเค ป้าแกเก่ง นั่นหน้าทึ่งพอแล้ว แต่ที่ผมประทับใจอย่างแรงคือ

สิ่งที่อยู่ในใจป้า ที่ป้ายิงมันออกมาทางสายตาและคำพูด

ป้าไม่กลัวที่จะเป็นตัวเอง ไม่เสแสร้ง ไม่ยอมให้ใครใช้แค่สายตาและคำพูดมาทำลายโอกาสที่ป้าฝัน

ป้าร้องประโยคแรกออกไป ไม่ได้หวังจะตบหน้าคนที่เยาะเย้ยป้า

ป้าแค่ร้องอย่างที่ป้าอยากจะร้องมาตลอด

สายตา สีหน้าป้า ไม่ได้มีความสะใจที่ได้ตบหน้าคนทุกคนที่เย้ยแกมาตลอดครึ่งชีวิต

ป้ามีความสุขมากขึ้นในทุกประโยค ดูป้ามีความสุขมากๆที่ทุกคนมีความสุขที่ได้ฟังแกร้อง

ร้องจบ แกทำท่าจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่ากรรมการจะว่ายังไง อาจด้วยความตื่นเต้น แต่ผมว่านาทีนั้นแกไม่ใส่ใจแล้วมากกว่า

แค่เสียงปรบมือ ป้าก็อิ่มแล้ว

ผมดูแล้วน้ำตาซึม ไม่ใช่เพียงเพราะเสียงที่สุดยอดของแก

แต่มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ รู้สึกผิด รู้สึกสุข

อย่างที่น้องAmanda กรรมการสาวคนนั้นบอก

เราแย่จัง ไม่ใช่เฉพาะกับที่คิดกับป้า Susan

แต่การเป็นคนที่ตัดสินคนแค่เพียงมองผ่าน มันเป็นสันดานที่ติดตัวคนทุกคน มากน้อยต่างกัน

การได้ดูป้าครั้งนี้เหมือน wake-up call อีกครั้ง

ผมว่าคนเราต้องการ wake-up call แบบนี้้นานๆครั้ง คอยเตือนให้เราลดดีกรีต่างๆลง

สังคมเรา สังคมไทย จะน่าอยู่ขึ้นกว่านี้ครับ



Create Date : 29 เมษายน 2552
Last Update : 29 เมษายน 2552 12:49:01 น. 0 comments
Counter : 238 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คิด (KID)
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add คิด (KID)'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.