All Blog
วันหยุดอีกวัน
น้ำหนักลดลง 3 กิโลหลังจากต้องกินวันละ 2 มื้อตามอย่างแขกอียิปต์ เลยฉลองด้วยการเปิปข้าวเหนียวมะม่วง 1 จานใหญ่ แค่ข้าวเหนียวครึ่งโล ตามด้วยมะม่วง 2 กิโลเท่านั้นเอง ไม่ได้รู้สึกดีอย่างนี้มานานแล้ว

หน้าสตอเบอรี่ช่วงนี้ทำให้เรานึกถึงสตอเบอรี่ลูกมโหราญ โลละ 3.5 - 5 ปอนด์ที่ไคโร กินจนหน้าจะกลายเป็นมนุษย์สตอซะแล้ว ยิ่งราดหน้าด้วยโยเกิตส์รส Stawberry tart นะ สุดยอดดดดดดด

เห็นที่กรุงเทพแล้วหมดอารมณ์กินเลย ลูกติ๊ดนึงขีดละ 8 บาท เซ็งเลยกู

หลังจากนอนทั้งวันก็ได้ไปช็อปกันตอนเย็น เดี๊ยนมันโลโซไซตี้ จะไปไหนได้นอกจากห้างแถวบ้าน ก็นี่เลย เปิดท้ายขายของที่บิ๊กซีบางประกอก ขออภัยคนมันติดดิน

เดินไปก็ดูมันไป วิจารณ์ไปเรื่อย พอดีไปกับเพื่อนเลยมีคนรับฟัง
แฟชั่นเดี๋ยวนี้มันเปิดกันจัง หรือเดี๊ยนอยู่แต่ประเทศมุสลิมมานานไปหน่อยเลยเจอแต่แฟชั่นกรอมเท้า แล้วก็ยาวปิดคอ พาลรู้สึกแปลกๆที่ต้องใส่เสื้อผ้าเปิดไหล่แนวนี้ หรือกูเริ่มแก่วะเนี่ย

เลือกเสื้อผ้าไม่ได้ก็ไปหายาทาเล็บ สังเกตุเพื่อนๆแอร์ตอแหลทั่วไปก็จะใช้ยี่ห้อหรูหราไฮโซ ซึ่งเดี๊ยนก็ช้อปชอบ ขอยืมของเพื่อนใช้เนี่ยดิองดิออร์ ขอทาหน่อย แต่ถ้าซื้อเองเนี่ยของเกาหลีที่สยาม 2 ขวดร้อยเนี่ย ถือว่าหรูสุดแล้ว ไม่งั้นก็เต็มที่ขวดละร้อยตอนลงแดงยาทาเล็บมากๆที่ต่างบ้านต่างเมือง แต่วันนี้สีสันถูกใจขวดละ 20 บาท ได้ใจนังแอร์เป็นที่สุดเลยซื้อซะ 2 ขวด ดันโดนบังคับให้ทาแต่สีอ่อนๆเหมือนไม่ได้ทา ดังนั้นสีแรดๆทั้งหลายที่เป็นสมบัติเก่าเก็บก็มีอันต้องให้หญิงแม่ไปใช้โดยปริยาย

ตุ้มหูก็ได้ลายอาหรับมา 2 คู่ กรี๊ดกร๊าดถูกใจสบายกระเป๋า 40 บาท แล้วก็แบบห่วงมีเพรชวิบวับ ถอนหายใจก่อนควักตังค์จ่ายไปอีก 150

สายตายังชำเลืองมองกางเกงใน 3 ตัวร้อยอยู่
ถึงบริษัทจะให้ใช้ Cotton 100% ไม่ก็ Silk แต่เดี๊ยนก็ยังนิยมลูกไม้อยู่ดี แต่ก็ดูดีมีสกุลทุกตัวที่เลือกนะยะ

เสื้อชั้นในเท่านั้นที่เดี๊ยนจะซื้อที่ดีๆหน่อย เพราะว่าที่เห็นสวยๆนี่เล็กเหลือเกิน 32 เพื่อนกระเทยใส่ยังคับเลย ไม่ไหวไม่ไหว ทั้งตัวนี่ก็มีส่วนนี้แหละดูดีที่สุดแล้ว ไปหาที่แพงๆอึ๋มๆใส่ดีกว่า สีแดงเท่านั้นที่เดี๊ยนต้องการ

เดินเบื่อแล้วก็ไปร้านคลังยาต่อ ซึ่งเป็นร้านที่ใครบ้านอยู่ฝั่งธนเลยไปชานๆเมืองจะรู้จัก เพราะซื้อยาได้ราคาถูกมากๆ และคนก็บรมเยอะเลย คนขายที่ยืนกันนับสิบคนก็ทำตัวเหมือนมันว่างกันมาก ร้านกูคนน้อยเหลือเกินประมาณนี้ เซ็งโคตรเวลาต่อคิวซื้อของ

ได้สมูทอี Gold มาหลอดนึงไว้ทาหน้า ตามด้วยแชมพูไนโซรอล อากาศหนาวเหลือเกินทำให้อีแอร์แทบทั้งทีมเป็นรังแค ยี่ห้ออื่นเอาไม่อยู่ กะว่าจะซื้อใบแปะก๊วย แก้เอ๋อบนเครื่องซะหน่อย แต่กลัวตังค์ไม่พอจ่าย วิตามินแก้เล็บเปราะ ผิวแห้ง หน้าเหี่ยว เอาไว้วันหลังละกัน

อาทิตย์หน้าบริษัทตึ๋งหนืดจะจ่ายเงินเดือนอีแอร์เดือนที่แล้วซะที เดือนนี้ไม่มีบิน 2 อาทิตย์ อยากหัวเราะเป็นภาษาอาหรับจริงๆ



Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2549 0:29:55 น.
Counter : 298 Pageviews.

5 comment
ไปซะที
หลังจากรอมาเป็นเดือน พรุ่งนี้ก็ต้องออกเดินทางไปกรุงไคโรแล้ว สรุปว่าตังค์สักบาทก็ยังไม่ได้ แคะกระปุกควักเนื้อแลกไป 200 ดอลล่าห์พกไปประทังชีวิตก่อน

ไม่รู้หรอกว่านอกจากเครื่องแบบแล้วต้องเอาอะไรไปบ้าง เหมาเอาเองกับเพื่อนว่าจะกระแดะเอาชุดว่ายน้ำไปด้วย รู้น่ะว่าหนาว แต่ว่าเผื่อไง

กินอิ่มมากไปหน่อย ตอนนี้สมองไม่แล่น โทษที ๆ

กะเสี่ยงดวงเอาเลย มีโลนลี่แพลนเนทเล่มเดียวเอาตัวให้รอดละวะคราวนี้ เดี๋ยวไปถึงจะบอกว่ามีไรเกิดขึ้นมั่งระหว่างทาง

อยู่บนเครื่อง 9 ชั่วโมง ออกเดินทาง ตี 2 คงถึงประมาณ 11 โมงเช้า นับถอยหลัง 5 ชั่วโมงก็เวลาอียิปต์
ก็คง 6 โมงเช้า

ไปละค่า พระเจ้าช่วยคงได้กลับมาเขียนไดอารี่ต่อในเร็ววัน



Create Date : 13 มกราคม 2549
Last Update : 13 มกราคม 2549 0:25:49 น.
Counter : 322 Pageviews.

1 comment
อาหารเท่านั้นที่เราต้องการ
ผ่านพ้นช่วงปีใหม่มาแล้ว เรากลับยิ่งแห้งกรอบกว่าเดิม เงินเดือนแทบจะนอนรอมันหน้าตู้เอทีเอ็มเลย แต่ก็ยังไม่ได้สักที ตอนก่อนเซ็นต์สัญญาบอกไว้ซะดิบดีว่าจะให้ทันทีนี่หว่า โดนแขกต้มซะแล้วกู

ปีใหม่ถึงจะไม่ได้ไปเค้าท์ดาวกับใครเค้า ไม่ใช่ไม่มีเพื่อนนะยะ แต่ว่าก็อย่างที่บอก อารมณ์ขี้เกียจ ไม่อยากเสียตังค์ อีกทั้งนังซี้ๆทั้งหลายเห็นผู้ชายสำคัญกว่าเพื่อนเป็นเรื่องธรรมดาซะแล้ว

ก็เลยไปฟาดหูฉลามกับแดดดี๊ตรงบางรัก ตามด้วยรังนกแปะก๊วยสูตรสำเร็จเมนูหมวยเยาวราช แต่หมวยนี่ดำไปหน่อยว่ะ

กินเสร็จก็ย้ายจรลีไปชมงานลานเบียร์ที่ราชดำริกับเค้ามั่ง แต่ไม่ไหวว่ะ คนโคตรเยอะ รถติดด้วยป๋าก็จะหลับคาพวงมาลัย เลยตัดสินใจกลับบ้านกันดีกว่า

เจ้าเตี้ยหมาตื่นกลับบ้านตอนตี 2 บ่นเป็นหมาดำกินผึ้งอยู่ตลอดเวลา หลังต้องเสียเวลารอแท๊กซี่มันชั่วโมงนึง สุดท้ายเลยโบกรถ 2 ตุ๊กมันกลับบ้าน

ตี 3 ถึงเวลาเจ๊เดี๊ยนกลับมา ก็มีเรื่องเม้าท์ร้านที่ไปให้ฟัง สีหน้ามันเจ็บแค้นเหลือเกิน คิดอยู่ว่าเออ ดีนะตูพอฉลาดอยู่บ้างเลยไม่ถูกร้านอาหารมันหรอกฟันราคาไปเป็นพัน

ร้านที่เจ๊แกไปก็ร้าน "กินดื่ม" สาขาซังฮี้ เห็นว่ามีสอยดาวอะไรไม่รู้ด้วย ก็กินๆดื่มๆไป ดีนะเจ๊พะโล้ชั้นไม่กินเหล้า เลยพอมีสติสตังค์เตือนเพื่อนฝูงตอนคิดเงิน

อะไรมันก็ท่าทางจะโอเคหรอก แต่ว่าตอนคิดเงินนี่ดิ 6 คน ล่อเข้าไป 3,800 บาท ที่สลึมสลือง่วงๆ หายเป็นปลิวทิ้งเลย กินห่าไรวะไม่กี่จาน เกือบ 4 พัน

ให้มันคิดใหม่ 3 รอบ ราคาก็ลดลงเรื่อยๆ ข้าวผัดปูมาจากไหนวะ 2 จานใหญ่ ล่อเข้าไป 4 ร้อยกว่านะนั่นอ่ะ และยังมีอีกหลายรายการที่เจ๊มันว่า กูไปกระเดือกมันตอนไหนวะเนี่ย

คำตอบสุดท้ายอยู่ที่ 2200 บาท เหี้ยจริง อี 1,600 บาทที่เกินมาเนี่ยจะหลอกแดกใช่มั้ยวะ

เจ๊มันง่วงจัดก็เลยอยากกลับบ้าน ไม่ได้เอาเรื่องหรือเรียกผู้จัดการมันมาด่าซะหน่อย

งานนี้เจ๊เราภูมิใจมาก และกลายเป็นฮีโร่หญิงไปโดยปริยาย ไม่งั้นคงเสียค่าโง่อานเลย

เช้าวันต่อมาเราทั้งหมดยกเว้นป๊ะป๋าก็ไป shop กันแถวสยาม กระแดะขับรถไป ไงล่ะรถติดโคตร
มัวแต่ดีใจที่สยามพารากอนมันไม่เก็บตังค์ค่าจอด

ร้านแรกที่เดี๊ยนหมายมั่นอย่างแรงว่าจะไปดูก็คือ ร้านมะม่วง ไม่ใช่ร้านขายมะม่วงดองที่ไหนหรอก ก็ Mango หรือที่คนที่นี่เค้าเรียกว่า MNG ไง

ได้ข่าวว่ามันลด 70 เปอร์เซ็นต์ ก็เลยอยากแรดตามกระแส ขอไปดูซะหน่อย ปรากฏว่าที่สยามพารากอนมันยังไม่เปิด ต้องไปที่สยามเซ็นต์เตอร์นู่น

ก็ถ่อตามไปนะ แต่พอไปถึง อ๊ะดู๊....สู้สาขาที่ BSM หรือบันดุงซูปเปอร์มอล์ล กับสาขาที่จาการ์ตาไม่ติดฝุ่นเลย เสื้อผ้าน้อย และล้าสมัยกว่ากันเยอะเลย

เมื่อก่อนไม่เคยเข้าร้านพวกนี้หรอก แต่ก็ไปตามแรงยุของเจ๊อินโดทั้งหลาย ตอนนั้นไปกับโฟนนี่ แซนตี้ และก็ยูเลีย ได้กางเกงมาเหมือนกันเปี๊ยบเลย 3 คน แต่คนละไซค์ เกิดอาการเซ็ง ห้ามใส่วันเดียวกันโลด

ดูราคาเสื้อผ้าที่สยามพารากอน แล้วออกมาดูที่โตคิว ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย เกิดอาการอยากใช้ตังค์ขึ้นมาทันที ชุดราตรีที่ดูนะชุดละ 8500 บาท พอมาดูที่ โตคิวก็แค่ 2000 บาท จองด้วยสายตาเอาไว้ก่อนละกันงานนี้

ก่อนกลับคุณหญิงแม่จ่ายอัฐไปกับเครื่องซักผ้าแอลจี ขนาด 8 โลมาแทนที่ของเดิม หลังจากต้องซักมือกันมาหลายเดือน

เดี๊ยนก็ดูหัวปลั๊กเสียบที่เปลี่ยนได้หลายๆหัวเผื่อเอาไปใช้ที่อียิปต์ ถามราคาไปมา โอ้โฮเฮะ 1200 บาท ชุดใหญ่ แต่ทำไมแพงงี้วะ ตัดสินใจไปหาคลองถมที่เดิมดีกว่านิ

จากนั้นก็พาเจ๊ใหญ่ประจำบ้านทัวร์สยามดิสคัฟเวอร์รี่ มาบุญครอง และ โบนันซ่า หลังจากต่อราคาเสื้อจนแม่ค้าโบนันซ่าซูฮกในความสามารถเจ๊แล้ว เราก็ไปรองท้องด้วยขนมปัง Pretzel ที่ร้าน Auntie Anne ก่อนจะไปลงมื้อหลักที่ฟู๊ดเซ็นต์เตอร์สยาม

คนล้นหลามบวกกับข่าวทางทีวี เรื่องวันครบรอบเหตุคลื่นยักษ์ทำให้เราทั้ง 4 จินตนาการถึงตอนซึนามิถล่ม แล้วกวาดคนเป็นพันหายไปชั่วเวลาไม่กี่นาที มันคงน่ากลัวพิลึกเชียว

จำได้ตอนนั้นอยู่ที่บันดุง กำลังจะอาบน้ำ แม่โทรมาถามเรื่องคลื่นยักษ์ซึนามิ เราก็เอ๋อๆ ไม่รู้เรื่อง คลื่นอะไรเหรอ ก็ไม่ได้เปิดโทรทัศน์ดู แถมตอนเช้ายัยส่าหรี เพื่อนร่วมบ้านยังเอาหนังสือพิมพ์ Jakarta Post ไปซุกไว้ในส้วมตอนอึไปอัดบุหรี่ไปอีก นังนี่

พอเปิดโทรทัศน์ดูถึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่บอกคนตายไปเยอะ เราก็ดูของอาเจะห์คนตายเป็นหมื่นเลย ลอยคออยู่ในทะเลอีกเพียบ

เห็นแล้วอึ้ง เหมือนดูหนังการ์ตูน Survival หม่ามี๊ประหลาดใจที่ลูกสาวออกอาการโง่ซะเหลือเกินความรู้สึกช้า แต่เราอยากบอกว่าเมืองบันดาอาเจะห์น่ะอยู่ ตะวันตกสุดตรงแหลมของประเทศอินโดนีเซียเลยนะ ส่วนเราน่ะอยู่เกาะชวาฝั่งตะวันตก เราไม่รู้สึกถึงการสั่นสะเทือนอะไรเลยมันก็ไม่แปลกหรอก

ป๊าเราอยู่พาหุรัดยังรู้สึกถึงแรงสะเทือน นับแต่วันนั้นนะ เปิดทีวีดูทีไรฉายแต่ภาพเมืองอาเจะห์ หมู่บ้านและเมืองที่ล้อมรอบมัสยิดใหญ่ ราบหายไปหมดเลย เห็นแล้วตกใจ มากกว่านั้นเราก็เห็นศพกลื่นเลยตามเกาะกลางถนน ตอนน้ำลดแล้วรถสามารถวิ่งได้ มีคนข้ามถนนไปมา ผ่านศพที่ขึ้นอืด 2-3 ศพ สภาพดำเมี่ยมเหมือนไม่รู้จะทำยังไงกับซากพวกนี้ดี ดูแล้วมันหดหู่นะ แมลงวันตอมกันหึ่งเลย

บางวันตามเพื่อนไปซื้อของแห้งพวกหมี่โกเร็งเป็นซองๆ ซื้อมา 2 ลังและนมอีก 3 ลัง ไปบริจาคตามสถานที่ราชการที่รอรับบริจาค เห็นรถบรรทุกลำเลียงของบริจาคไปเต็มคันเลย ที่เมืองไทยตอนนั้นก็คงมีการให้ความช่วยเหลือแบบเดียวกัน

ช่วงนั้นเดี๊ยนเปิดดูเว็ปตามข่าวจากเมืองไทยทุกวันเลย เห็นรับอาสาสมัครล่ามไปช่วยที่ธรรมศาสตร์ ถ้าอยู่ตอนนั้นคงเป็นคนนึงที่ไป

หิวจัง พิมพ์เหนื่อยละ ไปหาอะไรมากระแทกปากหน่อยดีกว่า เบียร์ช้างกระป๋องเดียวกับส้มตำปลาร้าข้างหน้ายังไม่ระคายกระเพาะเดี๊ยนเลย



Create Date : 05 มกราคม 2549
Last Update : 5 มกราคม 2549 20:38:01 น.
Counter : 282 Pageviews.

2 comment
ส่งท้ายปีเก่า
และแล้วโปรแกรมกินนอกสถานที่ ณ เขาใหญ่ก็ต้องมีอันม้วนเสื่อไปตามระเบียบเพราะคุณแดดดี๊กับยัยคุณพี่พะโล้อืดไม่ยอมไปด้วย

ดังนั้นโปรมแกรมต่อไปก็คือการช๊อปกระจายที่สยามพารากอน กระแดะไปอย่างงั้นแหละ จะเดินดูเฉิยๆหรอก จอดรถฟรีนี่ จะซื้อค่อยไปเดินมาบุญครอง

จำได้คราวที่แล้วไปแดะครั้งแรก ถูกใจผ้าพันคออินตะระเดียดิ้นเงิน ระยิบระยับ พอพลิกดูราคาเท่านั้นแหละ แทบเป็นลม ไปเดินเล่นสำเพ็งสบายใจกว่า ผูกแล้วได้ขึ้นสวรรค์เปล่าวะผืนละ 5 พัน ต้องหาสะหมี๋เศรษฐีพันล้านเท่านั้น

เมื่อวานไปรับปริญญาน้องชายตัวเดียวอันเดียวในบ้านมา ร้อนโคตรเลย ถ่อไปถึงคลอง 16 รถก็ติดซะนั่งแทบเน่าอยู่ในรถ

ไอ้ตัวเล็กหนีบแฟนมาด้วยคือน้องหนูคิวทาโร่ เป็นตังเมหนึบหนับเลย เห็นแล้วอิจฉาจริงจริ๊ง

ขากลับป๊ะป๋าเดี๊ยนของขึ้นรึเปล่าไม่ทราบ แต่เฮียขับรถหลงทาง 3 รอบ ใช้เวลา 2 ชาติกับอีก 3 ชั่วโมงกว่าจะหาทางออกมาทางศาลายาได้ อยากกัดหูคนขับซะจริงเพราะว่ามันหิวจนจะกลายเป็นตุ๊กแกกินศพไปแล้ว

วันก่อนนั้นก็มีนัดกับสาวแอร์ทั้งหลายไปทานข้าวที่ร้านแถวสยาม เดี๊ยนรับทานไอติมไปคนเดียว 3 ลูกก่อนภารกิจอื่นใด หน้าก็เบ้ไปเนื่องจากไอ้ไอติมรสมะยมที่ไม่เจียมตัวสั่งมา ก็นึกว่ามันอร่อยนี่ ก็ใช้ได้หรอกแต่แม่งเปรี้ยวโคตร

นึกถึงสมัยอยู่อินโดที่มักจะไปเดทกับเจ้าหมีอ้วนสุดที่รักที่ร้านไอติมอิตาเลี่ยน และก็นั่นแหละเป็นเหตุแห่งอารมณ์เสียเพราะต้องใช้วิธีการข่มขู่คนตักมัน ถึงจะได้ไอติมพูนๆถ้วย วันไหนได้น้อยก็จะด่าบุพการีมันทุกครั้ง เพราะแม่งน้อยจริงๆ หนึ่งก้อนได้ตึ๋งนึงแถมเก็บกู 50 บาท หรือ หมื่นรูเปีย ไอ้เลว พูดแล้วโกรธ ทีคนอื่นให้ซะเยอะเลยนะมึง เห็นกูไม่สวยใช่มั้ยเนี่ย

ตอนไปกินไอติมอีกละที่บาหลี ฝาหรั่งอิตาเลี่ยนมาเปิดอีกแล้ว รสชาติสุดๆจะสรรค์หาเลย แก้วนึงก็ หมื่นห้า มีสองลูกเบ้งๆ ประมาณ 75 บาท
เลยซัดไปกับเจ้าหมีอ้วนคนละถ้วย กะจะเอาอีกแต่ว่าคุณพระ โอ...กระหรี่(แก่)เยอะอะไรเช่นนี้ สลายโต๋กันดีกว่า เดี๋ยวเหมาว่าเราเป็นพวกเดียวกันดูจากสายตาที่เล็งๆมา

สาวๆแอร์ได้เวลาก็เม้าท์กันไปก่อนเราจะถกกันถึงเรื่อง เงินเดือนและสวัสดิ์การณ์ที่คิดเรทยังไง เข้าใจตรงกันรึเปล่า เป็นแอร์แขกทีอื่นบริษัทมันจะยิวแบบนี้เปล่าวะ สัญญาที่เซ็นต์กันไปแล้วทั้งๆที่ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร ทำให้สาวกสาวๆทั้งหลายค่อนข้างกังวล ข้าวเช้าจะเสียตังค์เปล่าวะ? เพอเดียมมันคิดยังไงเนี่ย? คิดซ้ำซ้อนเปล่าวะ? ห้ามขออยู่ห้องร่วกับเพื่อนนะมึง หอบเสื้อผ้ามาได้แต่ห้ามถาวร อยากได้เงินดอลล่าห์ว่ะ โอนเข้าบัญชีไมวะ? เงินเดือนเดือนนี้ครึ่งนึงมันจะจ่าย มั้ยเนี่ย? จะต้นเดือนแล้วนะเว่ย เอาเงินไหนเที่ยววะ? ยูนิฟอร์มแม่งตัดห่วยฟิตชิบหายนมเนิมปลิ้นหมด ตูดก็รัดเปรี๊ยะรั้งซะเด้งเชียว แต่ของกูหลวมว่ะ กระเป๋าลับให้ทำแม่งหน้าเป็นตูดเลย แล้วตกลงลาออกนี่เสียค่าปรับเท่าไรวะ? ฯลฯ

คิดแล้วมึน ไปช๊อปปิ๊งกระเป๋ากระจุยกันดีกว่า แต่......เงินเดือนยังไม่ออกนี่หว่า แง๊ๆๆๆๆ



Create Date : 31 ธันวาคม 2548
Last Update : 2 มกราคม 2549 19:30:44 น.
Counter : 255 Pageviews.

6 comment
หลังงานเลี้ยง
วันนี้ไม่ได้ออกไปแรดๆที่ไหนเลย พอดีเหนื่อยจากงานเลี้ยงเมื่อคืน อารมณ์เสียเพื่อนมันเบี้ยวก่อนงานเริ่มไม่กี่ชั่วโมง วันหลังไม่จัดอีกละแบบนี้ แม่งนัดไม่เป็นนัดเลยป๋าให้ตังค์ค่ากับข้าวมา 5000 อุตส่าห์วางแผนซะดิบดีเตรียมของตั้ง 2 วันก่อนงานเริ่มยังต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทำกับข้าวกับหม่ามี๊และแม่บ้านกระเหรี่ยงอีกตั้ง 4 ชั่วโมง เพื่อนดันมาแค่ 8 คน เหนื่อยอ่ะ ไม่อยากคุยกับใครทั้งสิ้นเลย เสียมารยาทอยากด่าจริงๆว่ะแม่ง.....

ทั้งวันก็นั่งกินแต่กับข้าวที่เหลือจากงานเมื่อคืน คาดว่ากิน 3 วันยังไม่หมดเลย ไม่ใส่หมูเลยกลัวมันแดกกันไม่ได้ ไงล่ะมานั่งแดกเองเลยกู

สาวๆนั่งดูซีรีย์ Lover in Paris ลุ้นกันใหญ่ แต่ซวยหน่อยเปลี่ยนภาษาไม่เป็นเลยให้นั่งดูนั่งพากษ์กันเดาๆเอาเองไปยังงั้นแหละ มีซีดีแต่ไม่เคยงัดออกมาดูเลย ได้ดูจบก็ Havard แล้วก็ Ada apa di Bali เคยดูแต่พากษ์อินโด พอมาดูพากษ์ไทยแล้วแปลกๆว่ะ

ง่วงอีกละ ขอไปงีบก่อนตื่นมาทำสวยแล้วจะไปเดินพล่านแถวๆสยาม เปล่านะไม่ได้ไปแรดพอดีเวปไซค์เขานัดสัมภาษณ์แถวนั้น เดี๋ยวก็รู้ว่าพี่คะ คิดถูกหรือผิดที่เลือกหนู



Create Date : 26 ธันวาคม 2548
Last Update : 26 ธันวาคม 2548 19:31:36 น.
Counter : 219 Pageviews.

0 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  

Uki no Kimono
Location :
Duesseldorf  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อดีตสาวแอร์แดนทะเลทรายที่ผันตัวเองไปเป็น office lady และกลับไปเป็นนักเรียนไทยในต่างแดนเช่นเคย ขอแบ่งปันประสบการณ์การดำเนินชีวิตแบบชีพจรรองเท้าจากที่เคยผ่านมาทั้ง ๔ ทวีปให้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจนะคะ
Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics