Group Blog
 
All blogs
 

เสียงโทรศัพท์......ตอนเที่ยงคืน

ความจริงกะเอาไว้ว่ากลับมาจากเที่ยวจะเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวให้ฟัง

แต่ตอนนี้มันมีเรื่องที่เด็ดกว่าเที่ยวจะเล่าให้ฟัง...........

เมื่อคืนวันที่ 12 เราเดินทางออกไปลำปาง รถติดสุดๆ กว่าจะถึงก็บ่ายสองได้ ทั้งๆ ที่ออกจากบ้านตอนตีหนึ่ง - -"



พอไปถึงก็อาบน้ำกลางถนน คือมีคนใช้ให้เรากะน้องไปซื้อของ ก็เลยโดนสาดน้ำปะแป้งจนเปียกโชก เฮ้อ.......


พอกลับมาที่บ้านก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ชาร์ตแบตโทรศัพท์

มองโทรศัพท์ไปมา ก็เลยคิดว่า เออแหนะ ส่งข้อความหาคนนั้นหน่อย ระบายความคิดถึง


ก็พิมพ์ไป ประมาณว่า......


"สวัสดีปีใหม่ไทยนะ ไปเที่ยวไหนล่ะ เรามาลำปางนะ แล้วก็ขอให้เที่ยวให้สนุก"


จำไม่ได้แล้วว่าส่งคำว่า miss u ไปด้วยหรือเปล่า ก็ไม่คิดว่าเขาจะว่ายังไงนี่นา จากนั้นก็กดส่ง.......แล้วก็ลืม



คืนนั้นเป็นคืนที่ง่วงจัด และเพลียจัด จากคนที่นอนตี 3 ตี 4 กลายเป็นคนที่นอนเร็ว 3 ทุ่มกว่าๆ ก็หลับแล้ว ฮ้าวววววววว


ส่งข้อความไปคราวนี้ไม่เห็นเอไอเอสมันส่งข้อความบอกมาว่าส่งไปแล้ว แปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ช่างเถอะ ง่วงแล้ว


เที่ยงคืน 13 วินาที ตามเวลามือถือดังขึ้น เล่นเอาคนหลับอยู่คิดด่าในใจ ชั้นจะนอน (ลืมปิดมือถือ ไม่ได้ปิดเสียงอีกต่างหาก)


แต่พอควานหามือถือมา เห็นชื่อคนโทรเข้าตาสว่างทันที จ๊ากกกกกกกกกกกกกก unbelieveable


........ฮัลโหล......... กรอกเสียงงีวเงียลงไป

.......นอนแล้วเหรอ........... เสียงเขาถามผ่านมาทางโทรศัพท์

.......เปล่า.......... โกหกคำโต ทำไมถึงโกหกนะเหรอ กลัวว่าเขาจะวางไปนะสิ ไม่ได้ๆ

......ทำไมเสียงแหบ ไม่สบายเหรอ......... แอบห่วงด้วยกิ้ววววว - -" (เขาถามตามมารยาทย่ะ) แหะๆๆ

.....อื้อ นิดหน่อย พอดีน้องพาไปโดนน้ำสาด บราๆๆๆๆๆ(เม้าท์ไปเรื่อย)...........


จากนั้นเราก็คุยกันนิดหน่อย มาสะดุดคำที่เขาพูดประโยคนึงเนี่ยล่ะ


.......ว่าจะโทรมาหาตั้งนานแล้ว ไม่ได้โทรสักที.............


แค่นั้นแหละ หัวใจพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ขอบคุณนะ....ที่ทำให้เรายิ้มได้ไปอีกหลายวัน
สำหรับคนอื่นมันอาจจะเป็นคำพูดธรรมดา แต่สำหรับเรามันดีเทียบเท่าคำบอกรัก


เคยคิดเหมือนกันว่าเราเป็นอะไรสำหรับเขา

......เพื่อนร่วมคณะ.......อันนี้มันแน่นอน เขาเคยคิดจะโทรหาเพื่อนในคณะครอื่นๆ ย้างหรือเปล่านะ

......เพื่อนสนิท.........อันนี้ตัดไปได้เลย แม้ว่าจะมีช่วงเวลาด้วยกันอยู่สักพัก แต่เราก็ไม่สนิทกันมาก ไม่เคยคุยกันเรื่องส่วนตัวด้วยซ้ำ ได้แต่คุยเรื่อสัพเพเหระไปเรื่อยๆ

.......หรือคนที่พูดคุยถูกชะตา...........เฮ้อ ยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่าน


แต่........ไม่ว่าจะเป็นอะไรในสายตาเขาก็ตามแต่ แต่เรามีความสุขที่ได้แอบชอบเขาเป็นพอ


ไม่ได้มาปรัชญาหรืออะไรนะ...........

แต่ที่พูดอย่างนี้ เพราะไม่อยากถลำลึก จนกลายเป็นถลำรัก

ความรู้สึกตอนนี้มันอยู่กึ่งๆ ระหว่างหลงกับชอบ อยากให้มันอยู่อย่างนี้ อาจจะเคยร้องไห้เพราะคิดถึงเขาแทบขาดใจ แต่ก็เป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งไม่นานนักก็หายไป


ไม่อยากจะชอบจนรัก จนกลายเป็นความเจ็บปวด แม้ว่าจะเคยเจ็บมามากกว่าแอบรักคนที่เขาไม่รักเรา
แต่ก็ยังไม่อยากจะทำแผลเพิ่มให้กับตัวเอง

มีคนเคยถามว่าเพราะแฟนคนก่อนทำให้เข็ดเรื่องผู้ชายเหรอ........เอ้า ยอมรับตามตรงเลยก็ได้ว่าเข็ด

ไม่ใช่แค่เรื่องที่เขาทำให้เจ็บ แต่ก็เป็นเรื่องของการผูกมัดด้วย เพราะเวลามีใครสักคนนั่นหมายถึงการเรียนรู้และแบ่งปัน ในเมื่อไม่พร้อม จึงไม่อยากจะทำอะไร


ที่อธิบายมาคงเป็นคำตอบของคำถามที่ใครหลายคนถามว่า ทำไมแกไม่ทำอะไรสักที เพราะตอนนี้ต้องการเท่านี้จริงๆ แม้เขาจะหลุดมือไป ก็ไม่เสียดาย เพราะอย่างน้อยก็มีความรู้สึกดีๆ ให้กันและกัน และเราก็คิดว่าเขาก็คงรู้สึกดีๆ กับเรา แม้จะไม่ได้ชอบเราอย่างนั้น เพราะไม่งั้นคงไม่โทรหาจริงไหม?


ง่า............ตอนนี้อาจจะเขียนไม่หนุก ติดเอาไว้ตอนหน้า เรื่องไปกินเอ็มเค โฮะๆๆๆ เพราะตอนนี้กำลังอยู่ในอารมณ์เป็นปลื้ม >_______< ไม่รับปากว่าเป็นเมื่อไหร่ แต่อาจจะแทรกเรื่องสงกรานต์เอาไว้ก่อน คุคุ




 

Create Date : 19 เมษายน 2548    
Last Update : 19 เมษายน 2548 14:08:29 น.
Counter : 300 Pageviews.  

......สมุดเล่มนั้น.......กับความคิดถึง

ไม่ได้อัพบลอกเสียนาน เนื่องจากไม่มีอารมณ์และเวลา ขอโทษที


เมื่อวันก่อนจัดห้อง ก็คงเรียกว่าจัดไม่ได้ ประมาณรื้อของอยู่ในห้องแล้วก็เจอสมุดเล่มหนึ่ง


สมุดที่ไม่เคยใช้
.....ไม่เคยแม้แต่ขีดเขียนชื่อของเจ้าของลงไป


สมุดเล่มนี้เป็นสมุดที่เป็นกึ่งๆ ไดอารี่ ชื่อว่า .........Golden days........A book for addresses and daya to remember


สมุดเล่มนี้เป็นของฝากจากอเมริกาแต่รู้สึกว่าจะตีพิมพ์ที่อังกฤษ คุคุ


สมุดเล่มนี้สวย.......คงคุณค่า......และน่าเก็บมากกว่าที่จะเอาไว้เขียน


ที่ไม่กล้าเขียน เพราะกลัวว่าลายมือเละๆ ของเขาจะไปทำลายความสวยงามของหนังสือ


ถามว่าหนังสือเล่มนี้พิเศษยังไง ที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นเพียงส่วนย่อยที่ทำให้หนังสือเล่มนี้พิเศษกว่าเล่มอื่น



ความพิเศษของมันอยู่ที่...........คนให้



ไม่รู้สิ ช่วงนี้คิดถึงผู้ชายที่ให้หนังสือเล่มนี้เป็นพิเศษ.......


อยากโทร............แต่ไม่กล้า
อยากส่งข้อความไปหา...........แต่ก็หวาดหวั่น


บางทีก็แอบคิดว่า......จะมีบางช่วงเวลาบ้างหรือเปล่าที่เขาจะคิดถึงเรา
เพื่อนที่เหมือนจะสนิท......แต่ก็ไม่สนิท
เพื่อนที่เหมือนจะมาชอบ.........แต่ก็ทำตัวเฉยๆ
เพื่อนที่ชอบชวนกินเอ็มเค.........
เพื่อนที่ทำตัวเกร็ง ไม่พูดมากกับเขา เหมือนกับที่คุยกับคนอื่น



เล่าถึงที่มาของหนังสือเล่มนี้กันหน่อย
ตอนปิดเทอมปี 3 เขาจะไป work and travel ที่อเมริกา
ก็รู้ข่าวมาจากเพื่อนๆ แหละ ช่วงนั้นห่างกันไปแล้ว
แต่ก็อดที่จะโทรไปบอกให้รักษาตัว พร้อมกับพูดคำนึงที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะกล้าพูด
คำว่า..............เพื่อนเป็นห่วง..............




หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย พอเปิดเทอมตอนปี 4 หลายๆ คนเริ่มได้ของฝาก
ไอ้เราไม่ได้หวังของฝากที่มีค่ามากมาย แต่ของฝากมันมักมาพร้อมกับ.........การระลึกถึง
เขาน่าจะรู้ว่าเราชอบช็อกโกแลต............เพราะกินด้วยกันบ่อย (แย่งเรากินด้วย คนบร้า)
ขอแค่ช็อกโกแลตก้อนเล็กๆ ก็คงพอ


แต่เขาก็เงียบ.....จนคิดว่า ช่างเถอะ เราไม่ใช่เพื่อนสนิทนะ จะไปหวังอะไรมาก
จนกระทั่งวันนึง นั่งบ้ากับเพื่ออยู่ที่ห้องไทยรัฐ ซึ่งเป็นห้องของเอก
มุก เพื่อนคนนึงก็เดินขึ้น แล้วก็ยื่นสมุดเล่มนี้มาให้.....



ไอ้เราก็งงสิ อะไรว้า

.......เอ (นามสมมติ) ฝากมาให้.......


บอกตามตรงตอนนั้นสมองมึนงง คิดอะไรไม่ออก ปากก็ถามไปมึนๆ


.......เอไหน??..........


ที่คณะมีสองคน คิดยังไงก็ไม่เป็นอีกคนเพราะไม่สนิทเลยแม้แต่น้อย
แต่เพราะตัดใจไปแล้ว เลยไม่คิด



........เอหญิงมั้งมึง ของฝากจากอเมริกา เอาไปเดะ............




รับของมาด้วยท่าทีเอ๋อๆ เสียงเพื่อนๆ ที่รู้ล้อขึ้นมา น้ำตาพาลจะไหล อยู่ตรงนั้นไม่ได้แล้ว
ถือสมุดวิ่งเข้าไปหาเพื่อนอีกคนที่พิมพ์งานอยู่ในห้อง
ดึงมันออกมาจากคอมมาที่มุมนึงของห้อง



..........เอให้เรา.......... พูดไปน้ำตาคลอไป เพื่อนผลักหัวเบาๆ



..........หมั่นไส้ว่ะ............ แม้ว่าเพื่อนจะพูดอย่างนั้น แต่มันก็ยิ้ม และดีใจไปกับเรา



............อิจฉาดิ โปรแกเคยให้อย่างนี้หรือเปล่า.......... พูดไปก็ดีใจไป จากนั้นก็อวดทุกคนที่รู้ บ้าจัง



ตอนนั้นรู้สึกโล่งนิดนึงที่เขาฝากเพื่อนมาให้ ไม่งั้นเก็บอาการไม่อยู่แน่ๆ




วันนั้นตอนเย็นเดินไปที่ท่าพระจันทร์ เจอเขาเดินมาคนเดียว เรายิ้มให้นิดหน่อย แล้วเดินสวนกัน
เดินห่างไปสัก 5 ก้าว เราก็หันมาเพราะนึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้ขอบคุณ


...........เอ................. ตะโกนออกไปไม่ดังมาก เขาหันมาพลางทำหน้างงๆ


...........ขอบคุณนะ สมุดน่ะ สวยดี ชอบ............. ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้ยิ้มกว้างมากมาย



แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ.......เขายิ้มกลับ พูดด้วยอืมม์ในลำคอ ก่อนที่เราสองคนจะเดินไปทางคนละทาง



แต่รอยยิ้มนั้นก็ทำให้หลับฝันดีไปหลายคืน



ถ้าเขามาอ่าน.....ไม่มีทางอ่ะ.....แต่ถ้าโชคชะตาเล่นตลก อยากบอกเขาว่า......


............ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ ...........



เพราะเขาทำให้รู้ว่า.....
ความรัก............บางทีก็ไม่ต้องครอบครอง หรือเป็นเจ้าของ
แค่ยิ้มสวยๆ ให้กัน...........ก็มีความสุขแล้ว



เฮ้อ........แต่คิดถึงจัง







 

Create Date : 21 มีนาคม 2548    
Last Update : 21 มีนาคม 2548 18:05:10 น.
Counter : 291 Pageviews.  

แค่สายลมที่พัดผ่าน

วันนี้ไม่มีพี่นิรุตต์..
ไม่มีแฟนพันธุ์แท้..

แล้วชั้นจะอัพเรื่องอะไรดีเนี่ย........

หลังจากที่เมื่อคืนขายผ้าเอาหน้รอด เอาเรื่องมาลง แล้วรู้สึกว่ามันไม่เวิร์ค โคตรยาวเลย เอาเป็นว่าถ้าใครอยากอ่าน ก็ตามไปที่นี่ละกัน เรื่องเดียวกับชื่อบลอก //www.pantip.com/cafe/writer/topic/W3293728/W3293728.html


วันก่อนไปดูหนังมา เรื่อง All About Lily Chou Chou เป็นหนังที่แปลกมาก แบบออกมาจากโรงแล้วเรายังเก็บหนังเรื่องนี้มาคิดอ่ะ คิดอยู่นั่นแหละ คิดจนถึงตอนนอนนั่นแหละ ไม่รู้คิดอะไร เนื้อหนังดีนะ ถ้าว่างก็ไปดู แต่จะออกเครียดๆ หน่อยก็เท่านั้น


ไม่มีอะไรเขียนแล้วงับ มาฟังเพลงกันดีกว่า

"มีอาการ" ชอบเพลงนี้อ่ะ ฟังแล้วคิดถึงคนๆ นึง ที่เรามักจะพยายามเก็บอาการ คิดถึงจัง กิ๊ดกิวววววววววว แต่ยิ่งเก็บอาการมันก็ยิ่งมีอาการ 5555 เจอกันจ้า





 

Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2548    
Last Update : 11 สิงหาคม 2548 21:19:05 น.
Counter : 257 Pageviews.  

+ + พูดไม่ออก เพราะหุบยิ้มไม่ได้ พี่นิรุตต์ของเรา + +







จะบอกว่าอะไรดีล่ะ.....คำเดียวเลย

........พูดไม่ออก........



เนี่ยน้ำตาเพิ่งไหลตอนนั่งพิมพ์บลอกเนี่ยแหละ ขำตัวเองมาก จะบ้าตาย นี่ชั้นกำลังเป็นอะไรไป 5555

ใครที่เข้ามาบลอกนี้ตอนนี้ คงจะคาดหวังให้เราเขียนถึงพี่นิรุตต์ ใช่งับ วันนี้พลาดไม่ได้หรอก ก็แน่ละสิ พี่แกได้แฟนพันธุ์แท้แห่งปีมาครองนี่นา

อืม เล่าท่าก่อนแล้วกัน รู้สึกว่าหลายๆ คนจะติดใจท่าที่เราเชียร์มากเป็นพิเศษ

วันนี้ต่างจากทุกวันตรงที่เข้ามาดูในห้องนอน เพราะทีวีข้างนอกไม่ชัด

ทีวีอยู่หน้าเตียง วันนี้เลยนั่งเชียร์บนเตียง อุปกรณ์ในการลุ้นบนเตียงก็เหมือนเวลานั่งดูบอลบนเตียงก็คือหมอนข้าง (ท่ามันออกจะพิศดาลเล็กน้อยนะ) เราเข้นคร่อมหมอนข้าง ลักษณะเหมือนขี่ม้าอ่ะ แล้วก็กอดหมอนข้างเอาไว้ เวลาลุ้นมากๆ ก็เอาหน้าแนบมันมัน แล้วก็จับมันแน่นๆๆๆๆๆ แต่พอตอบถูกหมอนข้างหล่นไปข้างเตียง เพราะเราสะบัด แล้วก็กระโดดบนเตียง (ดีนะเตียงไม่หัก) แล้วก็ร้องกรี๊ดๆ ปานแมวโดนแย่งปลาทู

เป็นประมาณนี้ในข้อคุณสมบัติและข้อ 3 วินาที

แต่ข้อตัดสินนะเหรอ ขยับเข้ามาใกล้ๆ สิ จะเล่าให้ฟัง.......


ตอนที่น้องนิภาวรรณเปิดมาได้อันที่แม่น้ำโขงไหลผ่านอ่ะ เราคิดว่าต้องเป็นไทยแน่นอน อีแฟนพันธุแท้บ้านี่ ต้องเอาอะไรใกล้ๆ มาออก แต่น้องเขาตอบกัมพูชา เราก็อึ้งๆ ไปเหมือนกัน แต่ความเป็นแมวมารก็ออกมา ก็ดีจิ ถ้าตอบผิดพี่นิรุตต์จะได้ไม่กดดัน แต่ก็ยอมรับนะว่า อีกใจนึงก็อยากให้ครองแชมป์ร่วม น้องเขาอุตส่าห์สู้มาถึงขนาดนี้ ใครอ่านถึงตรงนี้ ขอให้ช่วยตบมือแปะๆ ให้น้องนิภาวรรณด้วยงับ


มาถึงพี่เส่งสุดที่รักของเราบ้าง (เริ่มขยับความสนิทสนม)

เราว่าแล้วว่าพี่เส่งต้องเลือกอันที่ 4 แกอ่ะ ทู้กที แต่พอเปิดมาเป็นกษัตริย์อันดับสุดท้ายของราชวงศ์ เราก็พอใจชื้นเล็กๆ อย่างน้อยก็ 1 ใน 5 ไม่มากเกินความสามารถพี่เส่ง

ใครที่เข้ามาอ่านให้รู้เลยว่า อีนี่โง่ประวัติศาสตร์ มีใครบ้าง เราไม่รู้หรอก พอพี่เส่งเขาลิสต์มา เราคิดว่าน่าจะเป็นพระเจ้าเอกทัศน์

ไม่อยากบอกว่าเราคิดเหมือนพี่เส่ง มันสุดท้ายแล้วอ่ะ มันก็ต้องเป็นอะไรที่ท้ายสุด และก็เป็นดังคาด

กิ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ขอกรี๊ดให้ดังๆ เหอะ ถึงเตียงจะหัก พ่อจะด่า แม่จะว่า ย่าจะบ่นก็ช่างหัวมัน

พี่เส่งชนะเลิศ ผู้ชายบ้าอะไรน่าจับกด น่าหอมแก้ม น่า........ เฮ้อ น่ารักชะมัดยากเลย

เชื่อไหมว่าพอรู้ว่าได้แฟนพันธุ์แท้ก็นั่งอึ้งไป 2-3 วิ ประมาณว่า ได้แล้วเหรอ ได้แล้วจริงๆ เหรอ แล้วก็หมดแรง นั่งกระเด้งไปกระเด้งมาอยู่บนเตียง สักพักถึงค่อยลุกขึ้นมาเต้นเร้งเต้นกา ประมาณว่าพี่เส่งฉัน พี่เส่งฉัน ผิดคาดแหะ คราวนี้น้ำตาไม่ไหล ไม่เหมือนกับตอนตอบข้อคุณสมบัติกับข้อ 3 วินาที ที่น้ำตาไหลออกมา แปลกจัง (ก็เพิ่งมาไหลตอนพิมพ์บลอกนี่แหละจ้า)

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร อาจเป็นเพราะผู้ชายคนนี้มีความพยายามมากกว่าคนอื่น อาจเป็นเพราะผู้ชายคนนี้เป็นแบบที่ชอบ หรืออาจเป็นเพราะผู้ชายคนนี้เป็นคนเก่ง เราถึงได้หลงรักเขา ทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกัน

นี่แหละความรู้สึกของคนที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของแฟนพันธุ์ เรารู้ว่าก็มีหลายคนที่ชอบพี่เขาเหมือนกับเรา ยังไงก็มาแบ่งปันกันนะงับ

คำถาม......
.......ดีใจมากแค่ไหน

คำตอบ......
.......สุดๆ แต่อย่าเพิ่งมาถามตอนนี้บอกไม่ถูก
ถามอีกที.......
....... เขาเป็นญาติส่วนไหนของแก
ตอบอีกครั้ง......
......(บิดไปบิดมาทำท่าเขินๆ) ก็ส่วนหนึ่งของหัวใจยังไงล่ะ ก๊ากกกกกกก น้ำเน่าวันละนิด จิตแจ่มใส

************************

ตอบคำถามคุณชาเขียวนะงับ จากสัปดาห์ที่แล้วคุณถามว่า พี่เส่งของเราเป็น ......... หรือไม่

ถ้า ...... ของเรากับของคุณตรงกัน เราก็ขอตอบว่า ไม่น่าจะใช่ เพราะพวกนี้จะดูออกเวลาที่ดีใจ แต่ว่าพี่เส่งไม่มีท่าทางอย่างนั้นเลย คิดว่านะจ๊ะ แต่ถึงเป็นเราก็ชอบไม่เสื่อมคลาย กิ๊ววววววววว

อ่อ คุณชาเขียว แม้ว่าเราจะชอบพี่เส่ง แต่ในพันธุ์ทิปเราก็ยังเป็นแฟนคลับคุณอยู่เน้อ คิคิ


****เจอกันคืนวันศุกร์หน้า หรือวันเสาร์นั่นแหละจ้า ****


ป.ล. ข้อ 3 วิ ยากชะมัดเลย ทีแรกนึกว่าจะได้ดูภาพวัด นี่ให้คิดตั้งหลายชั้น ใจร้ายๆ




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2548    
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2548 1:49:27 น.
Counter : 323 Pageviews.  

จะไม่เชื่ออะไรแฟนพันธุ์แท้อีกแล้ว




.........ฮือๆๆๆ หลอกให้เราใจเสีย........



ก็เมื่อาทิตย์ก่อนให้ดูตอนตัวอย่างตอนพี่นิรุตต์พูดว่า


"ตอนนี้ก็คงต้องเดาใจทีมงานอย่างเดียว ว่าจะเอาอะไรมาออก"
(ประมาณนี้ จำไม่ได้)



ไอ้เราก็คิดไปเลวร้ายว่า นี่หมายความว่า

....ต้องเดาจาก 400 กว่าวัดหรือ....


ที่ไหนได้ พี่นิรุตต์พอรู้คร่าวๆ มาบ้าง พี่นิรุตต์เก่งที่สุดเลย

ถ้ารู้จักนะจะกอดสักที และถ้าเป็นแฟนจะหอมแก้มสัก 1 ครั้ง เป็นรางวัล (เริ่มหื่นอีกแล้วชั้น)


ตอนนี้เริ่มหมดแรงแล้วล่ะ บ้าไม่ออก แต่อยากบอกว่าดีใจมากๆ เลย ที่อาทิตย์หน้าก็ได้ดูพี่นิรุตต์อีก แต่จะผ่านเข้ารอบหรือเปล่า ก็ต้องดูกันต่อไปล่ะนะ แต่เข้ามาถึง 1 ใน 4 ได้ก็สุดยอดของสุดยอดแล้วล่ะ แต่ถ้าให้ดีก็ให้ชนะน้า

ความจริงอยากจะเล่าท่าในการเชียร์ แต่ก็จะซ้ำกับสัปดาห์ที่แล้ว เพราะนั่งท่าเดียวกัน จะต่างกันก็ตรงที่ ไม่กล้ามองคุณปัญญา กลัว

.....กลัวคำตอบ........ เหมือนคนกำลังจะบอกรักไหม 5555



สัปดาห์หน้ารู้สึกจะเป็นสัปดาห์สุดท้ายแล้วล่ะ ไม่อยากให้จบเลย อยากเห็นพี่นิรุตต์ไปทุกสัปดาห์ แต่งานเลี้ยงก็ต้องเลิกราเนอะ TT^TT

ไม่รู้สัปดาห์หน้าจะโดนหลอกอีกหรือเปล่า เพราะพี่นิรุตต์พูดว่า......

......."มาถึงตรงนี้ก็ไม่เสียใจ เพราะทำดีที่สุดแล้ว"......(ประมาณนี้)


ไม่รู้ว่าพูดก่อนแข่งหรือหลังแข่ง เสียวชะมัด


......ไปนอนก่อนเน้อ พรุ่งนี้ต้องไปถ่ายรูปงานรับปริญญาแต่เช้า แล้วเจอกันงับ .......


คำถามประจำสัปดาห์............
......เฮ้ย วันนี้ร้องไห้หรือเปล่า

คำตอบ..........
........แหะๆๆๆ ซึมๆ ไม่ถึงกับร้องแบบอาทิตย์ที่แล้ว...



.........ฝันดีทุกคนงับ........




 

Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2548    
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2548 1:08:38 น.
Counter : 408 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  

mrs_ricken
Location :
นนทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Friends' blogs
[Add mrs_ricken's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.