Group Blog
 
All blogs
 
ครบรอบ 33 : Finding Neverland



เฟื่องเชื่อมั่นอย่างแรงในคำที่เขาว่า อายุเป็นเพียงตัวเลข มาแต่ไหนแต่ไร
ยิ่งหลังๆ มารู้จักกับเพื่อนสาวรุ่นพี่ เปรี้ยวสุดกู่ มันสุดฮา หลายๆ คน (ขอสงวนนามไว้ ณ ที่นี้ แต่เจ้าตัวน่ะ รู้ดีแน่ สะดุ้งเฮือกเลยสิ อิอิ) แต่ละนางๆ ดูราวกับว่าไม่รู้จักคำว่าอายุเสียด้วยซ้ำไปละมัง เราจะยอมแพ้ได้ยังไง จริงไหม

แต่เรื่องของเรื่องก็คือ เฟื่องไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เลยน่ะสิ อยากแต่จะเป็นเด็กอยู่ร่ำไป ทำไงดี

เดี๋ยวแม่หนีตามปีเตอร์แพน ไปเนเวอร์แลนด์เสียเลยดีไหมเนี่ย

เฟื่องสังกตดูว่า ผู้หญิงเรา ต่างกับผู้ชายตรงที่เรายังเติบโต และพัฒนาทางอารมณ์อยู่เรื่อยๆ ในขณะที่ผู้ชายนั้น หากตัดเรื่องหน้าที่การงาน ความรับผิดชอบในสังคมออกไปแล้ว ร้อยทั้งร้อย ยังมีความเป็นเด็กไม่รู้จักโตไปจนแก่ตายโน่นแน่ะ
อย่างที่เขาเรียก Boys with Toys นั่นไง ยิ่งมีเงินมาก ของเล่นก็แพงมากขึ้นไปเรื่อย ๆ จากรถของเล่น ก็กลายเป็นบีเอ็มดับเบิลยู เครื่องเสียง ทีวี ดีวีดี เกมส์ ธุรกิจ หุ้น ดาวเทียม... อ๊ะ

ถ้าไม่มีเงินมาก อย่างน้อยอยู่บ้านกับเมียก็ได้เป็นผู้คุมรีโมทคอนโทรล กดทีวีเปลี่ยนช่องเล่นก็ยังดี (วะ)

ตอนยังเป็นวัยรุ่น เมื่อนึกถึงวัยเบญจเพส ก็รู้สึกว่า อื้อหือ ฟังดูเป็นผู้ใหญ่จัง พออายุ 25 เข้าจริงๆ ยังเห็นว่าตัวเองยังเด็ก เหลวไหล ทำอะไรไม่ได้เรื่องได้ราวเหมือนตอนอายุ 13 ขวบอยู่เลย

คำว่าสาวโสดวัย 28 ปี ก็ฟัง "ทึนทึก" แล้ว
ตอนนั้น หารู้ไม่ว่าตัวเองจะต้อง ทึนทึกกับเขาเหมือนกัน
พอผ่านมาถึงตอนนี้ นึกๆ แล้วกลับเสียดาย ไม่น่าปล่อยให้ตาแมวสอยลงมาจากบันไดเมฆเลย
ไม่งั้นป่านนี้ คงฮอทน่าดู อยากทึนทึกไปจนสี่สิบเหมือนยายแซม โจนส์ ในซีรีส์ Sex and the City

อย่างไรก็ตามที เฟื่องรู้สึกชอบตัวเองในวัย 30 Some thing เป็นอย่างมาก
เพราะเฟื่องรู้สึกว่า ได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุดก็ตอนนี้เอง และความคิดความอ่านของเฟื่องไม่เคย fit in กับอายุเมื่อยังเยาว์เอาเสียเลย เพราะอย่างนั้นถึงได้รู้สึกว่า ตัวเองขาดๆ เกินๆ อย่างไรอยู่ ในสายตาของเพื่อนร่วมรุ่น เพราะเฟื่องคิดเหมือนผู้ใหญ่ แต่หัวใจยังอาลัยความสนุกสนาน จินตนาการฝันเฟื่องเหมือนเด็กๆ ดังนั้น ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเฟื่องจึงเข้ากันได้ดีกับเด็กเล็กๆ หรือ เพื่อนรุ่นพี่ๆ ผู้ใหญ่ไปเลย มากกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน

ตอนวัยรุ่น ช่วงที่เพื่อนๆ ยังแต่งตัวตามๆ กัน พูดอะไรตามๆ กัน ฮิตอะไรตามๆ กัน เฟื่องซึ่งไม่เคยตามแฟชั่นวัยรุ่น ไม่เคยเห่ออะไรตามใครๆ ไม่พูดจาเหมือนใคร ๆเลยดูประหลาดชอบกล ในสายตาวัยรุ่นด้วยกัน (เฟื่องโตช้ามาก ผูกผมทรงน้ำพุอยู่จน ม. 2)

พอเป็นสาววัยต้น 20 ซึ่งกำลังแย้มบานเจริญพันธุ์ หากจะทำอะไรทีก็ต้องหนีบอยู่ในกรอบ ขืนทำอะไร "ไม่งาม" ออกไป อาจจะเสียประวัติได้ ชายหนุ่ม (ดี ๆ) ที่ไหน จะมาขอแต่งงานด้วยละจ๊ะ
นอกจากนั้น ก็ยังเป็นช่วงที่เพิ่งหลุดออกจากรั้วมหาวิทยาลัยเข้าสู่สังคมวัยทำงาน อ้าว ต้องเริ่มต้นกันใหม่อีกแล้ว สิ่งใหม่ๆ ที่ต้องเรียนรู้ งกๆ เงิ่นๆ อยู่หลายปีเชียวแหละ กว่าจะรู้เหลี่ยมเล่ห์กระเท่ของโลกแห่งความเป็นจริงกับเขา
บางรายก็กลายเป็นลูกแกะให้เขาเชือดสังเวยความไม่เท่าทันคนไปอย่างน่าเสียดาย (ก็หนีบซะจนประสาทกินขนาดนั้น ก็น่าอยู่หรอก)

กว่าจะหลุดเข้ามาสู่ความเป็นสาวใหญ่วัย 33 ที่กำลังบานสะพรั่งท้าแดด ท้าลม ท้าฝนอย่างไม่พรั่นประหวั่นใจอย่างนี้ เฟื่องเองไม่ได้บอกว่ามันราบรื่นราวกับหนทางราดโรยด้วยกลีบกุหลาบหรอกนะ แต่มันกลับ "บ่ม" ให้เราสุกงอม หอมหวานได้ที่ เหมือนมะม่วงสุกคาต้น รู้จักการวางตัว รู้ความควรไม่ควร สะเทิ้นบกสะเทิ้นน้ำได้อย่างเป็นจังหวะจะโคน น่าดูยิ่งขึ้น

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เฟื่องไปฉลองวันเกิดสุดวิเศษที่ยูโรดิสนีย์กับเพื่อนสนิทซึ่งยังอาลัยรักความเป็นเด็กอยู่พอกัน ต้องขอปรบมือให้ทีมงานของดิสนีย์ ที่สามารถเก็บฝัน จินตนาการวัยเยาว์ที่แตกฉานซ่านเซ็นไปกับกาลเวลาจนดูเลือนลางในความรู้สึก..มาประกอบเป็นรูปเป็นร่าง เป็นรูปธรรม เปี่ยมด้วยความคิดสร้างสรรค์ และฝีมือได้อย่างเป็นมืออาชีพที่สุด

ที่ดิสนีย์แลนด์ ไม่เพียงแต่เด็กเล็กๆ เท่านั้น ที่ตื่นเต้น สนุกสนาน โลดแล่นไปกับเครื่องเล่นและดินแดนในเทพนิยาย เฟื่องเชื่อว่า ผู้ใหญ่หลายคนก็คงได้ดื่มด่ำกับความสุขเก่าๆ แบบที่เคยได้รับเมื่อยังเป็นเด็ก ไม่มากก็น้อย

ความสุขเก่าๆ ในวัยเยาว์ซึ่งหาง่าย เพียงใช้จินตนาการกับสิ่งเล็กๆ น้อย ใกล้ตัว ซึ่งดูเหมือนความเป็น "ผู้ใหญ่" หน้าที่รับผิดชอบต่อชีวิตตัวเอง ชีวิตผู้อื่น การงาน และสังคม จะทำให้เราลืมเลือนความสุขง่าย ๆ ที่เสกได้จาก "มนต์วิเศษ" ที่เรียกว่า จินตนาการ ที่เรามีในวัยเด็กไปเสียสิ้น

เมื่อใดกันหนอ ที่เราเลิกสนุกกับการเล่นสร้างบ้านสมมติในห้องเก็บของ เลิกอร่อยกับข้าวแกงของเล่นที่ไม่มีอะไรมากไปกว่าใบชบาสับฝอยเคล้ายางเหนียวหนืด และขนมครกดิน

เฟื่องกลับมาจากดิสนีย์แลนด์แต่ตัว ฝากหัวใจเอาไว้กับมิคกี้ เพราะยังตัดความอาลัยอาวรณ์ที่มีต่อความสุขในวัยเยาว์ไม่ขาด และยังถวิลหาอยู่เสมอ

อย่างน้อย เฟื่องก็ยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองอย่างเหนียวแน่น ว่าจะไม่ลืมความเป็นเด็กในตัวเองเด็ดขาด และจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่เท่าที่จำเป็นเท่านั้น

วันหนึ่ง หากหาเฟื่องในโลกแห่งความเป็นจริงไม่เจอ คงรู้กันแล้วนะว่าจะหาเฟื่องเจอได้ที่ไหน


We don't stop playing because we grow old; We grow old because we stop playing!


~ George Bernard Shaw ~









4 comments
Counter : 148 Pageviews.

 
อ๊ะ จ๊ากกกก......



โดย: P.Ta วันที่: 21 กันยายน 2548 เวลา:14:37:49 น.  

 
ขอโต๊ดดดดดดดดดดดจ้า นู๋เฟื่อง เมื่อวันที่18 นั่งนึก เอ๊...วันเกิดใครหว่า ๆ ... นั่งนึกเท่าไรนึกไม่ออก.... เข้ามาดูทุกวั๊น ทุกวัน ดันกลับไปคิดว่า เอ นู๋เฟื่องไปไหนหว่า ท่าทางคงยุ่งน่าดู เลยหายเงียบเชียะ.....ขอโต๊ดจ้า
พี่ผิดไปแล้ววววววววว

ขอให้นู๋เฟื่องนภา จงเป็นสาวพราวเสน่ห์ไปตลอดกาล ขอให้มีความสุข ความสมหวัง ตลอดปีและตลอดไปนะจ๊ะ เพี้ยงงง


โดย: P.Ta วันที่: 21 กันยายน 2548 เวลา:14:45:58 น.  

 
ยัยบู่ พี่มาขอหัวใจคนสามสิบยังสวย อิอิ
ขอให้ สวย รวยรื่น มีความสุขมากๆ


โดย: พิพพ์ IP: 203.188.10.188 วันที่: 21 กันยายน 2548 เวลา:14:52:13 น.  

 
ต๊าย ราวกับจุดธูปเรียก เขียนถึงหน่อยเดียว ตามมาเป็นทิวแถว
ขอบคุณพี่ๆ มากนะคะ ที่แวะมาอวยพรวันเกิด

พี่พิมพ์ก็โทรมาแต่เช้าเชียว (จังหวะไม่ค่อยดีนิดนึงค่ะ นายอยู่พอดี คุยไม่ถนัด)
ช้างน้อยของพี่ตาก็น่าร้ากกกกกก (หุ่นเหมือนเจ้าของวันเกิด กร๊ากกก)

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ที่ลืม ไม่ใช่วันสำคัญอะไรนี่นา
พอนึกได้ก็ให้พรน้อง แค่นี้ น้องก็ซุ้งงงงจะแย่แล้ว
ขอบคุณสำหรับพรวันเกิดค่ะ ฮือๆๆ ซุ้งสุดๆ


โดย: หนูเฟื่องเอง IP: 82.228.67.158 วันที่: 22 กันยายน 2548 เวลา:3:18:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

*ProuD*
Location :
Paris France

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ซุ้มเฟื่องแก้ว
Friends' blogs
[Add *ProuD*'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.