~ ติ่งของแม่ ~

Group Blog
 
All Blogs
 

~ ปีที่ผ่านมา...กับการเยือนอินเดียครั้งแรกชมวัดอักษรธาม ~




เมื่อปีที่ผ่านมา
มีโอกาสไปเยือน
ประเทศอินเดีย
เป็นครั้งแรก

ความตั้งใจคือ
เยี่ยมชมมรดกโลก
ที่เมืองต่างๆในประเทศนี้

สถานที่แรกที่ไปเยือน
เกิดความตื่นตาตื่นใจ
ในความยิ่งใหญ่
และงดงาม
เหนือคำบรรยาย

นั่นคือ
วัดอักษรธาม ที่เมืองเดลี


วัดอักษรธามเป็นวัดฮินดูที่ใหญ่ที่สุด
และสวยที่สุดในโลก
มีชื่อเต็มว่าสวามินารายัน อัคชาร์ดาม
ใช้เวลาในการก่อสร้าง 5 ปี
มีพื้นที่ 100 เอเคอร์
จัดแสดงเรื่องราวของชนชาติ
อินเดีย ภูมิปัญญา สถาปัตยกรรม
และความเชื่อด้านจิตวิญญาณ


สร้างโดยได้รับแรงบันดาลใจจาก
สาวกประมุขสวามิมหาราช
เพื่อเติมเต็มความหวังของท่าน
ศาสดา มีการแกะสลักก้อนหิน
กว่า 300,000 ก้อน
เมืองต่างๆ ทั่วประเทศ


แล้วส่งไปแกะที่เมืองต่างๆที่มี
ช่างฝีมือสุดยอดของประเทศ
จากนั้นเคลื่อนย้ายหินเหล่านั้น
มาที่เมืองเดลี มาประกอบต่อกันเหมือนจิกซอร์
ใช้เวลาในการแกะสลักเป็นล้านชั่วโมง
ด้วยการทำงานอย่างหนัก
โดยสาธุอาสาสมัครและช่างฝีมือ
กว่า 11,000 คน สถาปัตยกรรมของวัดที่ยิ่งใหญ่
ขนาดนี้ควรใช้เวลาสร้าง 50 ปี
ไม่น่าเชื่อว่าวัดนี้จะสร้างเสร็จภายใน 5 ปี


โดยเฉพาะลายสลักหินของวัดนี้งาม
ดั่งงานถักทอผ้าลูกไม้ทีเดียว



กฎของวัด
วัดนี้มีข้อห้าม
ไม่ให้ถ่ายภาพ
ภายในวัดเด็ดขาด


ฉันจึงได้แต่เก็บภาพจากบนรถไกลๆ
แต่เพียงเท่านี้ความงดงาม
ความยิ่งใหญ่ก็เปล่งประกาย
อยู่เบื้องหน้าดั่งต้องมนต์.......




 

Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2559    
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2559 21:56:11 น.
Counter : 736 Pageviews.  

รักเธอเสมอ ....








โอ้โฮ

แวบไปก็แวบมา
เหมือนเล่นเกมซ่อนหากันเลยทีเดียว


แทบจะไม่ได้เข้ามานาน


เอางี้แล้วกันเนอะ


มาปัดฝุ่น หยากไย่ ใยแมงมุม สักนิด


ด้วยความคิดถึงจริงๆ


และ


รู้สึกขอบคุณที่ยังคงคิดถึงกันเสมอ



ก็เราผ่านกาลเวลามาด้วยกันเนอะ



รักเธอเสมอ.........
















 

Create Date : 12 ธันวาคม 2557    
Last Update : 12 ธันวาคม 2557 15:17:30 น.
Counter : 530 Pageviews.  

~ เปลี่ยนแปลง ~





ชีวิตของคนเรา
มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน

เหมือนดังเช่นชีวิตของฉัน
ในช่วงนึงที่ผ่านมา


นับถอยหลังไปราวๆสามปี
จากเหตุผลบางประการทำให้
ฉันต้องย้ายจากบ้านหลังเก่า
เพื่อมาเริ่มต้นณ.บ้านหลังใหม่แห่งนี้


ความรู้สึกแรกของการรับรู้ว่าต้องย้าย
สับสนและงุนงง


หลังจากนั้น
ความวุ่นวายก็เข้ามาแทนที่
ข้าวของประดามีที่สะสมมานานปี
ดูจะเป็นภาระที่หนักอึ้ง


แต่เชื่อเถอะ
เมื่อถึงเวลาคับขัน
ศักยภาพที่มีอยู่
ก็สำแดงอิทธิฤทธิ์ให้ประจักษ์
พละกำลังในการรวบรวมเรื่องราวข้าวของ
ดูจะเป็นเรื่องน้อยนิดเมื่อเทียบกับ
เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในกาลข้างหน้า


ในตอนนี้
บ้านที่เคยระเกะระกะไปด้วยข้าวของ
มาบัดนี้มีที่ว่างกว้างใหญ่


ฉันมองไปรอบๆบ้าน
บ้านที่ครั้งนึง
เต็มไปด้วยเรื่องราวความเป็นมายาวนาน
บ้านที่รวบรวมคำว่า "ชีวิต" ไว้ณ.ที่แห่งนี้



รถขนของเที่ยวสุดท้าย
วิ่งผ่านประตูรั้วเข้ามา
เสียงเปิดประตู
การขนย้ายเริ่มดำเนินต่อไป


ฉันมองผ่านหน้าต่างออกไป
ดอกแก้วสีขาวบานสะพรั่ง
รอบที่เท่าไหร่แล้วนะ
ฉันไม่เคยจำ


กลิ่นหอมจางลอยมาแตะจมูก


เสียงประตูรั้วปิดดังปัง
ทำไมยังไม่มีใครซ่อมมันสักที
ทุกๆครั้ง
ฉันรำคาญเสียงนี้เป็นที่สุด


แต่ครั้งนี้
เสียงของมันก้องอยู่ในโสตประสาท
ลึกลงไป...



ประตูหลังบ้านปิดลงอย่างช้าๆ
พร้อมด้วยชีวิตและเรื่องราว
ที่ยาวนานผ่านกาลเวลา...




ชีวิตของคนเราย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน....





~ Song From A Secret Garden - Violin & Piano ~



ที่มาของภาพ//www.istockphoto.com/












 

Create Date : 18 มิถุนายน 2555    
Last Update : 19 มิถุนายน 2555 23:27:08 น.
Counter : 1610 Pageviews.  

~ สบู่ของคุณย่า






หลายเดือน


ก่อนเกิดมหาอุทกภัยครั้งร้ายแรงของกรุงเทพฯ
พี่สาวคนโตส่งเสียงตามสายให้ช่วยขนย้ายข้าวของขึ้นที่สูง
บ้านของเธออยู่ในเขตจัดว่ามีแนวโน้มท่วมแน่นอน
ฉันและพลพรรคอันได้แก่คนใกล้ตัวกับเจ้าลูกชาย
รวมพลังกันไปช่วยอย่างเต็มที่



พวกเราเดินทางใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าก็ถึงที่หมาย
ไม่รอช้าพี่สาวเปิดประตูรั้วบ้านเข้าไป
ตรงไปยังห้องใต้บันไดที่ซึ่งเต็มไปด้วยกล่อง
ใช่แล้ว ความตั้งใจจริงของพี่สาวก็คือ
ต้องการขนย้ายกล่องพวกนี้นี่เอง


กล่องที่มองเผินๆก็แค่ธรรมดาๆ
แต่อันที่จริงแล้วบรรดากล่องเหล่านั้น
ล้วนบรรจุด้วยความทรงจำของวันวาร
ที่เป็นของรักของหวงของพี่สาวเป็นอย่างยิ่ง
พวกเราเดินตามพี่สาวเข้าไปภายในห้องใต้บันได
ช่วยกันขนย้ายบรรดากล่องเหล่านั้นออกมาภายนอก


กล่องใบแล้วใบเล่าถูกยกมากองวางไว้
เตรียมขนย้ายขึ้นข้างบนชั้นสองของตัวบ้าน
ส่วนใหญ่แล้วภายในกล่องบรรจุเต็มไปด้วย
หนังสือนิยาย การ์ตูน หลากหลายที่พี่สาวรักมาก
พี่สาวเดินตรวจดูกล่องแต่ละใบ
หลังจากนั้นพวกเราก็ช่วยกันขนขึ้นชั้นสองของตัวบ้าน

ผ่านไปร่วมชั่วโมง
การขนย้ายยังคงดำเนินต่อไป


กล่องใบนึงวางตั้งไว้ข้างๆกล่องใบอื่นๆ
ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่ากล่องใบอื่นที่เห็น



พี่สาวเปิดกล่องใบนั้นออกมา
เอื้อมมือลงไปหยิบของชิ้นนั้น
ชั่วขณะนั้นเวลาเหมือนหยุดนิ่ง
ของที่อยู่ในมือพี่สาว



เป็นสบู่ก้อนกลมๆเล็ก
บรรจุอยู่ในกระดาษห่ออย่างดี
ถัดไปเป็นสบู่ก้อนสี่เหลี่ยมบรรจุ
อยู่ในกล่องกระดาษปิดมิดชิด
แสดงให้เห็นว่ายังไม่ได้แกะใช้ใดๆทั้งสิ้น



“ แบ่งไปมั่งมั้ย สบู่ของคุณย่าน่ะ พี่เก็บไว้
เวลาได้กลิ่นแล้วคิดถึงคุณย่า
คุณย่าชอบใช้สบู่กลิ่นนี้




ฉันเอื้อมหยิบสบู่ก้อนกลมๆ เล็ก 2 ก้อน
ส่วนที่อยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมพี่สาวแกะแบ่ง
ฉันรับมาก้อนเดียว


คิดไว้ว่าพี่สาวคงอยากเก็บที่เหลือไว้
คิดถึงคุณย่า



พวกเราใช้เวลาร่วมสี่ชั่วโมงก็แล้วเสร็จ
เหน็ดเหนื่อยแต่ก็รู้สึกเบาใจที่ได้
เตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ครั้งนี้
ท้องฟ้ามืดสนิท ตอนที่จากลาพี่สาว



ความเงียบเข้าครอบงำ



ฉันมองผ่านกระจกรถออกไปข้างนอก
เกิดเหตุการณ์มหาอุทกภัยรุนแรงในครั้งนี้
ในมุมที่ร้ายๆก็ยังพอมีมุมดีๆให้ได้จดจำ



การได้กลับไปจัด เก็บ
ให้เข้าที่เข้าทางก็คงเหมือนได้


จัดเก็บความทรงจำที่เราอาจลืมเลือนไป
ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง




ไม่ว่าจะเกิดอะไรร้ายๆในชีวิตถ้าเพียง
แต่เรามองไปรอบๆ
เชื่อเถอะว่าเรามักจะเจอมุมดีๆที่
เราอาจมองไม่เห็น
หรือลืมมองมันไป

.................................





ก่อนอื่นขอสวัสดีปีใหม่ย้อนหลัง
ขอให้เพื่อนๆมีความสุข
โชคดี คิดสิ่งใดสมปรารถนานะคะ
ฉันกลับมาแล้วค่ะ หลังจากหายไปนานจริงๆ
แต่ด้วยความคิดถึงก็ต้องกลับมาหาเพื่อนๆเช่นเคยค่ะ
และ
นับแต่ปีใหม่นี้ฉันคาดว่าจะกลับมาขีดๆเขียนๆ
ในสิ่งที่รักได้เช่นเดิมแล้วค่ะ

ยอมรับว่าคิดถึงเพื่อนๆจริงๆ
รวมทั้งคิดถึงการที่ได้เขียนบล็อก
ซึ่งฉันว่าถ้าใครได้หลงรักไปแล้ว

ก็คงยากที่จะเลิกเขียนได้นอกจาก
อาจจะติดภารกิจจนไม่สามารถ
มาเขียนได้ตามที่ใจหวัง

แล้วคงได้เจอะเจอกันเหมือนเดิมค่ะ
จะพยายามกลับมาเขียนให้บ่อยขึ้น
กำลังใจยังมีให้กันเสมอเนอะ
มีความสุขมากกกกนะคะ







 

Create Date : 12 มกราคม 2555    
Last Update : 12 มกราคม 2555 16:57:32 น.
Counter : 756 Pageviews.  

~ กลับมายืนที่เดิม...... ที่คุ้นๆเคยๆ..........~






ห่างหายไปนานแสนนาน

กับบทบาทใหม่ของชีวิต

งานใหม่ หน้าที่

ความรับผิดชอบ

จากจุดเริ่มต้น

ความไม่รู้

ค่อยๆรับรู้
ซึมซับ
ทีละนิดละน้อย



จนถึงวันนี้



เกิดเป็นความเข้าใจ
มากขึ้นๆ




กลิ่นของหนังสือ

สมุด ดินสอ


ปากกา


ไม้บรรทัด


ปฎิทินบอกเวลาวัน เดือน ปี


โต๊ะทำงานตัวเล็กๆ
เต็มไปด้วยหนังสือ



ฝาผนังสีขาว
แปะกระดาษไว้เต็มไปหมด


ต้นพลูด่างในขวดแก้วที่นานๆ
เปลียนน้ำที
บางครั้งจึงเห็นเจ้าลูกน้ำเล็กๆ
ว่ายวนไปมาสบายใจ^^


เจ้ายุงเพื่อนรัก ที่ชอบแวะเวียนมา
ทักทายให้เจ็บจื๊ดๆด้วยการกัดเล็กๆ
พอให้คิดถึงกัน



ห้องทำงานเล็กๆของฉัน




ทุกๆเช้า

แก้วกาแฟสีขาวกับกองหนังสือ


ถุงผ้ากับรายชื่อลูกค้า


รอยยิ้มของแมสเซ็นเจอร์
ลุงมอเตอร์ไซด์ใจเย็นของฉัน
มารับหนังสือไปส่งลูกค้า


หนังสือในถุงผ้า
พร้อมรายชื่อลูกค้า
ก็ออกเดินทาง
ไปทำหน้าที่มอบความสุข
ความเพลิดเพลินให้กับลูกค้า





วนเวียนเช่นนี้เรื่อยไป
กลายเป็นความผูกพันธ์
สำหรับฉันกับลูกค้า






ถ้ามีใครสักคนถามฉันว่า
ฉันจะทำงานนี้ไปได้นานแค่ไหน

ฉันคงยิ้มให้กับคำถามแล้ว
นึกย้อนไปถึงวันแรกของการเริ่มต้น

ฉันเข้าใจแล้วว่า
ทำไมเมื่อฉันพูดถึงลูกค้าคนหนึ่ง
ให้เพื่อนสาวคนสนิท
(ที่ส่งต่องานนี้ให้ฉัน)

ฟัง


ณ.เวลานั้น เสียงตามสายของเธอ
ฉันรับรู้ได้ว่า

"เธอกำลังร้องไห้"




ในชีวิตของคนเรา
ต้องมีหน้าที่
รับผิดชอบงานที่เราทำ

ถ้าการทำงานนั้น
เป็นยิ่งกว่าการทำงาน
ความผูกพันในงานที่รัก
บางทีอาจจะได้
ทำงานนั้น
ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง


ก็ก่อเกิดเป็นความประทับใจ
ทำให้เมื่อใดก็ตาม
ยามที่นึกถึงวันเวลานั้น
อดที่จะคิดถึงไม่ได้




เสียงเปิดประตูรั้วเหล็กดังขี้นอีกครั้ง


ฉันลุกจากเก้าอี้



หยิบถุงผ้ากับรายชื่อลูกค้า




ประตูหน้าห้องทำงานเปิดออก


.........................................................





รู้สึกว่า

คราวนี้ห่างหายไปนานมาก

ด้วยว่าความรับผิดชอบในงานใหม่

ดีใจที่ได้กลับมาเขียนเล่าเรื่องราว

ให้เพื่อนๆได้รับรู้กันอีกหน


ยังคิดถึงกันเหมือนเดิมรึเปล่าหนอ

สำหรับฉัน คิดถึงๆ


คิดว่าหลังจากนี้
คงมีเวลาเข้ามาเล่าเรื่องความเป็นไป
ของชีวิตเหมือนเคย
(เพื่อนๆเริ่มรับได้แล้วใช่เปล่า
ว่า มาหนนี้แล้วไม่รู้จะหายไปอีกนานแค่ไหน ฮา)




ตื่นเต้นจริงๆนะนี่
อิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก

เหมือนได้กลับมาเจอ
เพื่อนเก่าที่จากกันไปนาน


เอาเหอะเนอะ
ยังไง เพื่อนกัน
ห่างกันแค่ไหน
แต่ใจก็ยังส่งถึงกัน

ขอให้มีความสุขมากกกกกเท่าที่ใจคิดนะคะ




 

Create Date : 27 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 27 พฤศจิกายน 2552 14:32:38 น.
Counter : 537 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

prncess
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





I don't know,
but I believe
That some things are meant to be
And that you'll make a better me
Everyday I love you

I never thought that dreams came true
But you showed me that they do
You know that I learn something new
Everyday I love you

'Cos I believe that destiny
Is out of our control
(don't you know that I do)
And you'll never live until you love
With all your heart and soul.

It's a touch when I feel bad
It's a smile when I get mad
All the little things I am
Everyday I love you






หลังไมค์ถึงฉัน





~ขอบคุณน้ำใจ
เพื่อนๆบล็อกแกงค์
เอื้อเฟื้อของตกแต่ง
บล็อกทุกท่านค่ะ~

Prncess

Promote Your Page Too

:รำลึกบล็อกเก่า:
~ สามปี...การกลับมาของเพื่อน และเรื่องสะเทือนใจ ~
~ Thank You For Loving Me ~
~เมื่อฉันเจอไวรัส....~
~พจนานุกรมอังกฤษ ฉบับ ชวนหวัว~
~ดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงจบเพลงของ "ซีเนอดีน ซีดาน"~
~ แค่คิดเล่นๆ..หนังสือเล่มล่าสุดเล่มโปรดที่อ่าน~
~ กลิ่นของลมหนาว ~
~ คนนี้ :)) ~
~ Blog tag ...ภาคสอง ...รอบนี้เพื่อคุณเพื่อน. ~
~ ผ่านกาลเวลา ~
~ รักเราไม่เก่าเลย.... ช่วงเวลาหนึ่งของฉันในโรงพยาบาล~
~ ความตั้งใจ กับ น้ำตาแม่ ~
~ โปสการ์ดใบนั้น.... มิตรภาพที่ฉันไม่เคยลืมของเพื่อนอินเตอร์เนต ~
~ ดอกแก้วของเราบานแล้ว ~
~ ถ้าคนเราไม่มีหัว ~
~กีฬา..กีฬา..เป็นยา (หัวใจ) วิเศษ ...
~ ....บทสรุป..ค้นหา..พบเจอ...
~ ....บทหนึ่ง..บทนำ...
~ เรียงความสั้นๆ ของลูกชายคนหนึ่งถึง...แ ม่
~ จากลากันด้วยความสุขแบบนี้..เ จ็ บปวด
~ ผู้หญิงคนนี้ที่ฉันรัก....สุ ดหัวใจ




Instagram@KSLIL2511
New Comments
Friends' blogs
[Add prncess's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friends


 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.