Chapter - 1 : ย้อนรอย เมื่อมาผ่าตัด


  เรื่องที่เขียนขึ้นนี้เป็นเรื่องของสุขภาพที่ควรต้องตระหนักถึง เเละวันนี้จะนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับ "ก้อนเนื้อ" ที่มันอาศัยอยู่ในร่างกายของเรา นานนับเกือบ 10 ปี...
  ตอนเเรก ไม่คิดว่าอยากผ่าออกหรอก เพราะ "กลัวเจ็บ" เเต่ที่ไหนได้ เมื่อระยะเวลาผ่านไป เจ้าก้อนเนื้อชิ้นนี้ กลับเกิดปฏิกิริยาขึ้นมาในร่างกาย ถึงขนาดที่เอ่ยปากบอกเเม่ว่า "จะเอามันออก"...  

ก้อนเนื้อชิ้นนี้ เกิดขึ้นมาเกือบ 10 ปีเเล้วมั้ง เเต่เราไม่สนใจที่จะเอามันออก เนื่องจากคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ประกอบกับการที่ดื้อรั้นกับคำเตือนของเเม่ เลยปล่อยให้มันโตได้ถึงปีนี้...



ในความเข้าใจ เราคิดว่าน่าจะเป็นก้อนไขมันอะไรสักอย่าง ประกอบกับข้อมูลที่พอศึกษาได้ตามเว็บ มันอาจเป็น sebaceus cyst หรือ  Lipoma... 

หลังจากที่ได้หาความรู้เกี่ยวกับ "เจ้าก้อน"นี้เเล้ว ก็ไม่ได้สนใจอีกเลย จนกระทั่งปลายเดือนมกราคม 2558 มันเกิดอาการคันจนอยากบีบออก (-- ซึ่งความจริงลอง"บีบ" เล่นหลายครั้งเเล้ว) เเละรู้สึกว่ามันจะเริ่มบวมขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งคิดว่า ควรจะเอามันออกได้เเล้วล่ะ...



เราเดินทางไปหาหมอ วันศุกร์ที่ 30 มกราคม เพื่อสอบถามอาการ เเละนัดผ่าเลย ซึ่งก็ได้รับคำตอบให้มาผ่าในวันอังคาร (-- ใจจริง อยากเอามันออก ณ บัดนั้น เเต่ก็ต้องรอ เพราะคุณหมอมีคิวที่ต้องผ่าคนไข้เยอะ)...

มีเวลาเตรียมตัวเตรียมใจเเค่ 3-4 วัน ในระหว่างนี้ก็นับวัน เวลาถอยหลังที่จะเข้าห้องผ่าตัด ตื่นเต้นมากนะ สำหรับคนที่ไม่เคยเข้าห้องผ่าตัด... 

เเละเเล้ว วันที่รอคอยก็มาถึง  เราตื่นมาพร้อมกับคลำต้นขา พลางนึกในใจบอกว่า
"วันนี้จะเอาออกเเล้วนะ" (-- ถึงเวลาต้องร่ำลากันเเล้ว ว่างั้นเถอะ)...

เเต่พอถึงโรงพยาบาล ก็ต้องนั่งรอคอยเวลากันอีก เเละคิดรำคาญว่าเมื่อไรจะได้เอาออกซะที จะได้กลับบ้าน... 

เวลา 09.00 น. นาทีเเห่งการลุ้นละทึกก็มาถึง... เดินเข้าห้องผ่าตัด(เล็ก)อย่างสง่าผ่าเผย เเต่ก็ต้องเข้าไปนั่งรออีกประมาณ 30 นาที ตอนเเรกก็สอดส่าย สายตามองนู้นนี่นั้น ตามประสาคนที่ไม่ค่อยอยู่เฉย ดูว่ามีกี่ห้อง มีคนไข้กี่คน  เเต่เมื่อพอผมหายตื่นเต้น ก็หยิบหนังสือในกระเป๋าขึ้นมาอ่าน รอจนคุณหมอเรียก...

เรื่องเล่าจากห้องผ่าตัด...

บรรยากาศภายในห้องนั้น ดูไม่น่ากลัวเท่าที่คิด มีเตียง เเละเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆประกอบกับในห้องมีอากาศเย็นนิดหน่อย ขั้นตอนที่คุณหมอได้ทำนั้น ก็ให้นอนบนเตียงเเละมีเเผ่นเย็นๆมาเเปะไว้ตรงขา ไม่ตรงกับจุดที่กำลังผ่าหรอก หลังจากนั้นก็มีการเตรียมอุปกรณ์ใช้เวลาประมาณ 10 นาทีก็ถึงขั้นตอนถึงการฉีดยาชา

ตอนนี้ค่อนข้างกังวลเเละกลัว เนื่องจากเคยได้ยินเเละอ่านบทความมาว่า ขณะฉีดยาชานั้นจะเจ็บมาก เพราะเข็มมันใหญ่ เเต่จากที่สัมผัสจริงๆ ไม่เจ็บอย่างที่คิด กล่าวคือ คุณหมอได้ฉีดเข็มเเรกไปบริเวณก้อนเนื้อก่อน เเล้วค่อยๆฉีดไปอีกประมาณ 3-4 เข็ม ตรงจุดนี้ที่ฉีดเยอะเพราะว่าจะต้องมีการกรีดเป็นทางยาว อาจทำให้ยาออกฤทธิ์ไม่ครอบคลุม...

หลังจากที่ฉีดเสร็จ จะมีการทดสอบว่า ตรงไหนออกฤทธิ์หรือไม่ โดยจัดการเอามีดจิ้มไปตรงนั้นตรงนี้ (-- จิ้มจริง รู้เลย) เเละสอบถามว่า เจ็บหรือเปล่า ถ้าเจ็บ ก็ฉีดยาชาเพิ่มตรงนั้น... เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก็จัดการเอามันออกได้เลย... 

ขณะที่ลงมือผ่าตัด ก็เเน่นอนล่ะนะ อยากรู้มานานเเล้วว่ามันจะเจ็บหรือเปล่า รู้สึกอะไรบ้าง ซึ่งเราตอบได้เลยว่าไม่มีความรู้สึกตรงนั้นอีกต่อไปเเล้ว เเต่ก็มีอยู่ 2 ครั้งครับ ที่หมอใช้มีดกรีดลงไปเเล้ว ผมนี่สะดุ้ง+กระตุก จนต้องมีคนจับขา เพราะมีความรู้สึกว่ากำลังโดนกรีด คุณหมอก็ช่างเเสนดีบอกว่า "คุณณรงค์กร เจ็บหรอครับ งั้นเดี๋ยวหมอจะฉีดยาชาให้นะครับ" (-- สุภาพมากครับ คุณหมอท่านนี้)

หลังจากนั้น ประมาณ 1 ชั่วโมงให้หลัง ทุกอย่างเป็นอันจบสิ้น ตอนที่คุณหมอกำลังเย็บเเผลนั้น ผมก็หันไปมองเจ้าก้อนเนื้อชิ้นนั้น ที่อยู่บนผ้าก๊อต พร้อมกับร้อง "ว้าว" รู้สึกตื่นเต้นจนออกนอกหน้าออกตา จนคุณหมอคิดว่าเราเจ็บ เเต่เปล่าครับ ผมตื่นเต้นกับสิ่งที่พบเห็น นั้นคือ "ก้อนเนื้อ" ที่ผมกังวลว่ามันจะเเตก...



นายเเพทย์ท่านนี้ให้ความเห็นว่า นี่คือ "ถุงต่อมไขมันใต้ผิวหนัง" ไม่มีอันตรายใดๆ อย่าได้กังวล...

ซึ่งตอนนี้ก้อนอาจยังไม่ใหญ่มาก เเต่ก็ควรเอาออกก่อนที่มันจะโตมากกว่านี้...

หลังจากที่เอามันออก ผมก็ขอคุณหมอเก็บไว้เป็นที่ระลึก เเต่ความจริงทางครอบครัว ไม่อยากให้มีใครเอากลับมา เพราะถือว่ามันเป็น "ของเสีย" ไม่เห็นจะมีประโยชน์อันใดเลยที่เอากลับมา เเต่เราคิดว่า น่าจะเอามาเขียนเป็นเรื่องให้อ่านกันได้ เพื่อที่จะรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกาย เเละเตรียมความพร้อมที่จะจัดการมันตั้งเเต่เนิ่นๆ...

เเต่ถึงอย่างไรนั้น เมื่อถึงเวลาอันสมควร เราก็คงต้องจัดการมันไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง เเต่ความจริงอยากผ่ามันออกมาดูด้วยซ้ำว่า ข้างในมันมีอะไรอยู่บ้าง เเต่ก็ยังไม่กล้าครับ... 



เลื่อนมาอีกบรรทัด ข้างบนบอก ไม่อยากผ่ามันเล่น เเต่ด้วยนิสัยที่ชอบอยากรู้ไปทุกเรื่อง ก็เอามันมาวางบนถาด พร้อมกับเอาวัสดุปลายเเหลมมาจิ้ม เเล้วง้างมันออก...

เชื่อไหมครับว่า ข้างในมันไม่ใช่ก้อนเนื้ออะไรใดๆ เเต่ภายในมันบรรจุด้วยของเหลวสีเทา ข้นๆเหมือนครีม กลิ่นก็ค่อนข้างเเรงเหมือนกัน เพราะนับตั้งเเต่เอาออกจากโรงพยาบาล จนถึงวันที่ทดลอง ก็ผ่านมาหลายวันเเล้ว พูดง่ายๆว่ามันอาจ"เน่า" เเล้วก็ได้ (-- ช้าก่อน มันจะเน่าได้อย่างไร ในเมื่อเราเอาไว้ใน"ตู้เย็น')...

ต้องขออธิบายว่า ของเหลวภายในน่าจะเป็น "หนอง"ที่ยังไม่อักเสบเต็มที่ ถ้าเกิดปล่อยมันไว้นานๆจนเกิดอาการ ก็อาจเเตกออกมา เกิดอันตรายต่อร่างกายมากยิ่งขึ้น...

เล่นกับมันได้ไม่ถึง 10 นาที ก็เอากระดาษห่อมันทิ้งลงถึงขยะดีกว่า ไม่อยากให้มันเเตกมากกว่านี้...

สำหรับข้อมูลโรงพยาบาลนั้นผมเข้ารับการรักษาที่ โรงพยาบาลราชวิถี 
โดยเฉพาะห้องที่ผมตรวจเเละผ่าตัดชั้น 9 ทางเจ้าหน้าที่ ซึ่งก่อนผ่าตัด เเละหลังผ่าตัด 1 วัน ทางเจ้าหน้าที่ได้โทรมาสอบถามอีกด้วย รวมถึงยังให้คำเเนะนำดีๆอีก ต้องขอขอบคุณทางเจ้าหน้าที่มากครับ... 



ส่วนเเพทย์ที่ผ่าตัดผมนั้น คือ นพ. ธรรมนูญ พนมธรรม เห็นคนข้างในเรียกว่า "อาจารย์ๆ" ก็น่าจะเป็น "อาจารย์เเพทย์" ณ สถานศึกษาสักเเห่งหนึ่ง...

ท่านผู้นี้เป็นคนที่ดูเเลคนไข้ได้อย่างดีเยี่ยม เรียกคุณๆ ตลอด ถามว่าเจ็บไหม ผมจะฉีดยาชาให้ เรียนตามตรงครับว่า พูดจาสุภาพมาก จนอดคิดไปเลยว่า เเพทย์ที่ดีเเละดูเเลคนไข้นั้นมีอยู่ เเละคิดว่ามีอีกเยอะด้วย...

ตอนที่ไปตัดไหม ก็ได้คุยกันนิดๆหน่อยๆ เเละบอกว่า จะเอาเรื่องที่ผ่าตัดนี้ ไปเขียนลงบล๊อก... คุณหมอก็ยินดีนะ เเต่อย่าเอาชื่อหมอไปออก...

*** กลับมานั่งอ่านเเล้ว คิดว่าควรปรับปรุงการใช้คำใหม่ รวมถึงเขียนเนื้อเรื่องให้กระชับยิ่งขึ้น เลยมาเเก้ไขในวันนี้ 24-6-59***



Create Date : 06 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 24 มิถุนายน 2559 10:28:13 น.
Counter : 1043 Pageviews.

1 comments
  
หนูอยากสอบถามค่ารักษาหมดไปเท่าไรค่ะ

โดย: จิตราพร IP: 124.120.23.75 วันที่: 18 กันยายน 2560 เวลา:21:53:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



mr.องค์ชายเต้
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อิ อิ
หวัดดีจ้า
หวัดดีนะ
หวัดดีคับ

บ๊าย บาย ค่ะ....