FAMILY = Father And Mother I Love You
Group Blog
 
All Blogs
 

Welkom Arie

28 พฤศจิกายน 2550 เวลา 20.45 ด.ช Arie อ่านได้เสียงพ้องต้องกันกับภาษาไทยว่า อารีย์ ได้ถือกำเนิดเกิดขึ้นมาบนโลกสีน้ำเงินใบนี้ นับเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของนางปุ๋ยกับนายพอล ที่ได้ร่วมกันสร้างสรรค์เด็กชายคนนี้ขึ้นมา ลิเก๊ .....ลิเก จริง จริง.....อย่ากระนั้นเลย เรามาย้อนรอยกันถึงวันนั้นหน่อยเป็นไร

เอาเริ่มจากเราลาคลอดวันที่ 19 พ.ย 2550 จากนั้นก็ รอ ร๊อ รอ 1อาทิตย์ผ่านไปก็ยังไม่มีวี่แวว อาการว่าจะปวดท้องแต่ประการใด จนกระทั่งวันอังคารที่ 27 พ.ย 2550 เริ่มมีเลือดออก เรากับพอลรีบบึ่งTaxi ไปโรงพยาบาล ตอนนั้นก็เป็น 1.00 ของวันที่ 28 แล้ว ไปตรวจที่ห้องรอคลอด มีเจ้าหน้าที่อยู่ 2คน เดินงัวเงียมาตรวจภายในเรา แล้วก็บอกว่า ปากมดลูกยังไม่เปิด เลือดที่ออกอาจเกิดจากเส้นเลือดฝอยบริเวณปากมดลูดแตก ให้กลับบ้านไปก่อน ไม่น่าจะเกินวันนี้ วันพรุ่งนี้แน่

ก็กลับบ้านมานอนกัน ตอนเช้าตื่นมามีอาการปวดอีก ก่อนคลอดได้แต่ถามคนอื่นว่า ไอ้ปวดท้องคลอดเนี่ยมันเป็นไง คราวนี้รู้แล้ว อธิบายได้ว่า มันเหมือนปวดท้องเสีย ขณะที่กำลังเดินหาห้องน้ำ แล้วยังหาไม่เจอ นั่นแหละ แต่ศรีก็ยังทนด้ายยยย

พอเริ่มปวดเป็นกิจลักษณะ เราก็เริ่มจด จะดูสิว่ามันปวดห่างกันแค่ไหน ตามทฤษฎีเค้าว่า ถ้าปวดห่างกัน 5-10นาที ก็คือใกล้คลอด เราก็จดไปเรื่องตั้งแต่เช้าไปจนบ่าย จดไป อ่านกระทู้พันทิพไป ทำลืมๆจน 4โมงเย็น บอกพอลว่าไปหาหมอกันอีกรอบดีกว่า แต่ขอทำกับข้าวให้เธอกินก่อน จำได้ว่าทอดไก่ผงกระหรี่ให้พอลกิน อาบน้ำอาบท่าแต่งตัวกัน ไปถึงโรงพยาบาล 6โมงกว่า มันเริ่มเจ็บขึ้นเรื่อยๆ แต่พอทนไหว

ถึงโรงพยาบาล บอกเจ้าหน้าที่หน้าเคาน์เตอร์ว่า ปวดท้องค่ะ สงสัยจะคลอด เจอหมอเวร (ไม่ได้ด่าหมอนะ ) คุณหมอบอกให้ขึ้นขาหยั่งตรวจภายใน พอคุณหมอล้วงมือเข้าไปเท่านั้นแหละ น้ำไหลพรวดๆ คุณหมอบอกว่าหมอไม่ได้ทำอะไรนะ อั้นไม่ได้ด้วย มันไหลออกมาเอง นี่หรือที่เค้าเรียกว่าน้ำเดิน ตอนนั้นไม่ตกใจนะ แต่ว่าตื่นเต้น เคยอ่านแต่ที่คนเค้าว่ากัน นี่มาเจอของจริง มันช่างลุ้นดีแท้

คราวนี้ น้ำคร่ำที่ควรจะใส กลับกลายเป็นสีออกเขียว เหมือนน้ำละลายขี้เป็ดเลยอ่ะ คุณหมอบอกว่า กรณีนี้ไม่ปกติ เด็กถ่ายขี้เทาในท้อง อันตราย เพราะถ้าลำลักไอ้เจ้าขี้เทาเข้าปอด อาจขาดออกซิเจนได้ แล้วตอนนี้ปากมดลูกเปิดแค่ 2-3 ซ.ม เอง ซึ่งไม่รู้ว่าเด็กถ่ายขี้เทาตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้รีบไปดูอาการเต้นของหัวใจเด็ก จากนั้นเราก็ถูกเข็นไปยังห้องรอคลอด น้ำไหลเป็นทางเลย

ตัดมาที่ห้องคลอด พอลถูกห้ามไม่ให้เข้าไปด้วย ต้องรออยู่ข้างนอก คุณพยาบาลเอาเครื่องตรวจวัดหัวใจเด็ก ว่าปกติดีอยู่หรือไม่ ผลก็ปกติดี สักพักคุณหมอ เข้ามาอธิบายว่า กรณีนี้อยากให้ผ่า เพราะกลัวว่าถ้าปล่อยให้ปากมดลูกเปิดเอง ระหว่างนั้น ลูกอาจจะสำลักขี้เทาเข้าไปในปอดได้ จะยิ่งอันตรายกว่า
โห ... พอได้ยินอย่างนี้ ก็เซ็งเล็กน้อย ตั้งใจ 100% ว่าจะคลอดเอง แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงกับความปลอดภัยของลูก ก็ต้องผ่า แต่ต้องอธิบายให้พอลเข้าใจด้วย คุณหมอเรียกพอลเข้ามาอธิบายกันอีกรอบ เพราะพอลต้องเซ็นต์ยินยอม ทีแรกพอลอยากให้รอ ถามเราว่าเราเอาไง สับสนกันทั้งคู่ สุดท้ายเพื่อเป็นการ Safety สิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับอารีย์ เราก็เลยต้องตัดสินใจผ่าคลอดกัน

หลังจากนั้นทุกอย่างก็ดูชุลมุน คุณหมอวิสัญญีถามเราว่าใส่คอนแทคเลนส์รึเปล่า พอรู้ว่าใส่ ก็ให้ถอดออก เอาแล้วไง แว่นก็ไม่ได้เอามา แล้วคุณหมอก็จัดการบล๊อคหลัง จนเริ่มชา เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ สักพักคุณพยาบาลบอกว่า จะตึงๆนิดหน่อย เพราะคุณหมอกำลังจะดึงเด็กออกมา ใจคิดว่า " โห ทำไมมันเร็วจัง " สักพักได้ยินเสียงอารีย์ร้องด้างงง ดัง พยาบาลเอาลูกมาให้หอม ก็มองไม่เห็น (สายตาสั้น > -900) แล้วก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว ....

เฮ้อ ในที่สุดก็จบบทคุณแม่ตั้งครรภ์ เพื่อเริ่มต้นสู่บทคุณแม่มือใหม่กัน ...




 

Create Date : 06 เมษายน 2552    
Last Update : 6 เมษายน 2552 21:08:13 น.
Counter : 221 Pageviews.  

มาได้ไงเนี่ย

นับจากวันที่พอลย้ายมาอยู่เมืองไทยอย่างถาวร เดือนมีนาคม 2550 พอลกลับไปต่อวีซ่า (ออกนอกประเทศเพื่อเข้ามาใหม่) กอรปกับต้องไปจัดการเรื่องบ้านที่ค้างคาอยู่ ใครจะไปรู้ว่าการกลับไปของพอล เท่ากับการมาของอีกหนึ่งชีวิต จำไม่ได้ว่า เราเคยคิดมาก่อนรึเปล่าว่ามันอาจเกิดขึ้นได้คราวนี้ มานึกย้อนดู เริ่มหยุดกินยาคุมวันที่ 23 ก.พ จากนั้นมีปจด. วันที่ 26 ก.พ ประมาณ ต้นเดือนมีนา ก็หมด จากนั้นเราก็ไม่ได้กินยาต่อเนื่องอีก เพราะคิดว่าพอลกลับกลับไป ไม่ได้มีอะไรกัน คงจะไม่ท้องหรอกเนอะ จนกระทั่งเวลาผ่านไป ...

26 มีนาคม 50 ตามปกติ ปจด ควรจะมาแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แวว ท้องก็อืดๆ ยังไงไม่รู้ เจ็บหน้าอกด้วย ก็รอต่อไป 27-28-29-30 ก็แล้ว สงสัยเป็นเพราะเราเครียดกับงาน แล้วก็ไม่ได้เริ่มกินแผงใหม่ร่างกายคงสับสน จากนั้นยุ่งๆ ก็ลืมๆไป

10 เมษายน 50 เอ๊ ... ท้องที่เคยแขม่วได้แบบแบนราบ ทำไมมันยุ้ยๆ ชอบกล ตอนนั้น เรื่องท้องไม่ได้มีอยู่ในหัวเลย เริ่มกลุ้มใจว่า เริ่มอ้วนแล้วไงตู น้องที่ทำงานมันแซวว่า สงสัยพี่จะท้อง เรายังปฏิเสธเสียงแข็งเลยว่า ไม่มีทาง เชื่อมั่นสุดๆ

12 เมษายน 50 เช้าไปรับพอลกลับจากฮอลแลนด์ ตอนบ่ายพี่ๆน้องๆมารวมญาติกันที่บ้าน เราบอกในวงกินข้าวว่า ประจำเดือนยังไม่มาเลย แม่เราบอกว่าเราท้องชัวร์ สังเกตตั้งแต่ตอนเข้าบ้านมาแล้ว ตอนนั้นเราขำ ขำ แม่เรา

13 เมษายน 50 เรากับพอล รวมทั้งหมดครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง หลาน ไปไหว้พระที่อยุธยากัน วัดแรกที่ไปคือวัดพนัญเชิง ไปห่มผ้าหลวงพ่อโต ขออาราธนาให้ท่านคุ้มครอง ให้พอลจัดการเรื่องขายบ้าน อย่างราบรื่น ไม่มีอุปสรรค คืนนั้นพี่กับน้องเราแล้วก็หลาน ทั้งหมดนอนค้างกันที่บ้าน ดูหนังแผ่นVCD รู้สึกมีความสุขจริงๆ

14 เมษายน 50 ตอนเช้าตื่นขึ้นมา รู้สึกเพลียๆ ไงไม่รู้ กำลังจะเข้าห้องน้ำ น้องสาวขึ้นมาพร้อมชุดทดสอบการตั้งครรภ์ มานบอกว่าอยากรู้ว่าเราท้องรึเปล่า เออ เอาก็เอาวะ

พอเราฉี่เสร็จสามหัว(เรา กับน้องสาว 2คน)นั่งรุมดูผลเทสต์ว่ามันจะขึ้นกี่ขีด ............................................

ผลปราดุก ว่า ... แถบสีม่วง 2ขีด ชัดเจน อึ้งกิมกี่ ตกลงว่าท้องเหรอเนี่ย เดินเอ๋อไปบอกพอล พอลถามว่า จริงเหรอ ?? พร้อมกับทำหน้างง สรุปว่า วันนั้น มี ง.งู อยู่บนหน้าเรากะพอลรวมกัน 4ตัว

กว่าจะปรับอารมณ์กันให้เข้าที่ก็ใช้เวลาหลายวันอยู่ จากความรู้สึกแบบว่า Unexpecting มาเป็น แบบ impressive แล้วก็เตรียมต้วที่จะเป็นพ่อ เป็นแม่กัน




 

Create Date : 03 สิงหาคม 2551    
Last Update : 17 ตุลาคม 2553 10:50:39 น.
Counter : 181 Pageviews.  


GoodTimeBadTime
Location :
ปทุมธานี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอบคุณที่แวะเข้ามานะคร๊า ^~^ ยินดีที่ได้รู้จักค่าา
Friends' blogs
[Add GoodTimeBadTime's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.