Group Blog
All Blog
<<< " อภัยทาน " >>>









“อภัยทาน”

มีทานอีกอย่างหนึ่ง อันนี้ไม่รู้ว่าเป็นทานหรือเปล่า

 แต่จะขอลองพูดดู ก็คือ อภัยทาน คือการให้อภัย

เวลาผู้ที่ใครเขามาทำให้เราเสียหาย

ทำให้เราเดือดร้อนทำให้เราเสียใจ

 แล้วเราให้อภัยเขาไม่ถือโทษโกรธเคืองเขา

 ความทุกข์ใจของเราก็จะหายไป

ความสบายใจก็จะกลับมา แต่ถ้าเราไม่ให้อภัย

 เรามีความโกรธเกลียดเคียดแค้น

อาฆาตพยาบาทขึ้นมา

เราก็อาจจะไปทำร้ายเขา เมื่อไปทำร้ายเขาแล้ว

ก็อาจจะเกิดเรื่องเกิดราวตามมา

 เราทำร้ายเขาเขาก็จะกลับมาทำร้ายเรา

 เราไปทุบตีเขาเขาก็จะมาทุบตีเรา

 เขามาทุบตีเราเราก็จะไปฆ่าเขา

 อย่างนี้ก็จะเกิดปัญหาตามมา

 เกิดความทุกข์เกิดความวุ่นวายใจตามมา

 แต่ถ้าเราให้อภัยได้

 ถือว่าเหตุการณ์มันก็ผ่านไปแล้วมันเกิดแล้ว

 เขาพูดหรือทำอะไรมันก็พูดไปแล้วทำไปแล้ว

 ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว

 ถ้าเรายุติไว้ตรงนั้นด้วยการให้อภัยเรื่องมันก็จบ

 แต่ถ้าเราไม่ยุติเดี๋ยวก็เป็นเรื่องบานปลายขึ้นมา

 แล้วใจเราจะไม่มีความสุข

ถ้าเราให้อภัยได้ใจเราก็จะสงบ ใจเราก็จะหายทุกข์

ใจเราก็จะสบาย อันนี้ก็เป็นการให้อีกอย่างหนึ่ง

 คือ การให้อภัย การให้อภัยไม่ถือโทษโกรธเคืองกัน

 อาจจะคิดว่าเป็นการใช้หนี้เก่าไปก็ได้

เราคงไปพูดหรือไปทำอะไรไม่ดีกับเขา

 เขาเลยต้องกลับมาพูดหรือมาทำอะไรไม่ดีกับเรา

 เมื่อเขามาทำก็ถือว่าเป็นการใช้หนี้กันไป

 ใช้กรรมกันไป อย่าไปก่อหนี้ก่อกรรมใหม่

ด้วยการไปพูดหรือไปทำอะไร

ที่ทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมาอีก นี่ก็คือวิธีทำบุญ.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

..............................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

“สิ่งที่สำคัญที่สุด”







ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 30 มิถุนายน 2561
Last Update : 30 มิถุนายน 2561 5:28:47 น.
Counter : 187 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ