Group Blog
All Blog
<<< "ความประมาทของลูกศิษย์" >>>









“ความประมาทของลูกศิษย์”

ความจริงการไปมีอาจารย์

ก็เพื่อจะได้ไปศึกษาคำสอนของท่าน

 ท่านก็สอนให้เราปฏิบัติ

สอนให้เราสร้างที่พึ่งให้กับตัวเราเอง

เพราะอาจารย์เดี๋ยวก็ต้องแก่เจ็บตาย

 ตั้งแต่องค์แรก คือ พระพุทธเจ้าท่านก็ต้องแก่เจ็บตาย

 ท่านก็สอนให้เราปฏิบัติ สร้างที่พึ่ง

สร้างมรรคขึ้นมา สร้างสติสร้างปัญญา

 ถ้าเรามีที่พึ่งมีสติมีปัญญา ใจเราจะไม่ต้องพึ่งผู้อื่น

 เมื่อไม่ต้องพึ่งผู้อื่นเวลาผู้อื่นเขาเป็นอะไรไป

 เราก็ไม่เดือดร้อน แต่ถ้าเรายังพึ่งตัวเราไม่ได้

เรามัวแต่ไปพึ่งผู้อื่นที่เขาจะต้องมีวันจากเราไป

 พอเขาจากเราไปเราก็หวั่นไหว เพราะเราจะไม่มีที่พึ่ง

 เราหวั่นไหวเพราะเรากลัวว่า

 ต่อไปท่านไปแล้วเราจะไม่มีที่พึ่ง

นี่คือความประมาทของลูกศิษย์ลูกหา

ที่เข้าหาครูบาอาจารย์ แต่ไม่ได้เข้าหาเพื่อปฏิบัติ

 เข้าหาเพื่อเกาะท่าน ได้ยินได้ฟังธรรมของท่าน

ตอนนั้นก็เหมือนกับมีธรรม

 ฟังธรรมแล้วใจก็มีความสุข รู้สึกว่ามีปัญญา

 แต่มันเป็นปัญญาแบบชั่วคราว

 เวลาฟังก็เข้าใจ พอหยุดฟังก็หายไปลืมไป

 พอมีเหตุการณ์อะไรมากระทบใจก็หวั่นไหวขึ้น

 เพราะว่าปัญญาที่เกิดจากการฟังธรรมนี้

มันเสื่อมได้ ฟังแล้วเดี๋ยวก็ลืม

ฉะนั้น ต้องเอาปัญญาที่เราฟังนี้มาพิจารณาอยู่เรื่อยๆ

คิดอยู่เรื่อยๆ ว่าอนิจจาไม่เที่ยง

ของต่างๆ ในโลกนี้ไม่เที่ยง

 ครูบาอาจารย์ที่เราพึ่งพาอาศัยท่านก็ไม่เที่ยง

 เดี๋ยวท่านก็ต้องจากเราไป ร่างกายของเราก็ไม่เที่ยง

 เดี๋ยวเราก็ต้องจากโลกนี้ไป

เราต้องมาสร้างธรรมที่เที่ยง ถ้ามีธรรมแล้ว

เราจะอาศัยธรรมนี้เป็นที่พึ่ง

ปกป้องรักษาใจของเราได้

 ธรรมที่เราต้องมีก็คือ สมาธิกับปัญญา ที่เราไม่มีกัน

 ถ้าเรามีสมาธิมีปัญญาแล้วใจของเราจะไม่หวั่นไหว

กับเหตุการณ์ต่างๆ อะไรจะเกิดอะไรจะดับนี้

ใจเราไม่เดือดร้อน

 เพราะใจเรามีที่พึ่งมีความสุขในตัวเอง

 ไม่ต้องหาความสุขจากผู้อื่น

ไม่ต้องหาความสุขจากการไปฟังเทศน์ฟังธรรม

กับครูบาอาจารย์ ไม่ต้องหาความสุข

จากการไปทำบุญกับครูบาอาจารย์

 เราสามารถมีความสุขได้ด้วยตัวเราเอง

 ด้วยธรรมของเรา.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.........................................

สนทนาธรรมบนเขา

วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๖๑






ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 23 สิงหาคม 2561
Last Update : 23 สิงหาคม 2561 6:10:58 น.
Counter : 185 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ