Group Blog
All Blog
<<< "จิตใจคือผู้ที่ไปรับผลบุญหรือผลบาป" >>>









"จิตใจคือผู้ที่ไปรับผลบุญ

หรือผลบาป"

สัตว์ต่างๆ ที่เราเห็นกันนี้

เป็นผลที่เกิดจากการทำบาป

ด้วยความหลงด้วยความไม่รู้

จึงทำให้เขามาเป็นสัตว์เดรัจฉานต่างๆ

 แทนที่จะมาเป็นมนุษย์ พวกที่มาเป็นมนุษย์นี้

ก็เป็นพวกที่ไม่ได้ทำไม่ได้ทำบาป

หรือถ้าทำบาปแล้วไปใช้บาปหมดแล้ว

เช่นไปเป็นเดรัจฉาน

ใช้บาปจากการทำบาปแล้ว พอตายไป

กลับมาก็จะมาเกิดเป็นมนุษย์ได้ไหม่

นี่ก็คือเรื่องของจิตใจ

เรื่องของการเวียนว่ายตายเกิด

 ที่พวกเราอาจจะไม่แน่ใจว่าเป็นไปได้หรือไม่

 ถ้าเราไม่ได้คิดถึงเรื่องของจิตใจ

ถ้าเราไม่รู้ก็เรื่องของจิตใจ

 เราก็จะคิดว่า ตายไปแล้วก็จบ

ตายไปแล้วก็สูญ

 เพราะผู้ที่ตายก็คือร่างกาย

 เมื่อร่างกายตายแล้วใครจะไปรับต่อไป

 แต่ใจนี้ไม่ได้ตายไปกับร่างกาย

ใจนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีวันตาย

ไม่มีวันแก่ไม่มีวันเจ็บ

 มีแต่ความรู้สึกนึกคิด

แล้วก็สั่งให้มีการกระทำอะไรต่างๆ

ผ่านทางร่างกาย จึงทำให้เกิดมีอบายขึ้นมา

 ถ้าทำบาปด้วยวิธีการด้วยสาเหตุต่างๆ

 สาเหตุที่ทำบาปแล้วให้ไปนรก

นรกก็คืออะไร

นรกก็คือความรู้สึกในใจนี่แหละ

 ที่เป็นความทุกข์ที่เป็นความร้อนในหัวใจ

 เราเรียกว่านรก นรกนี้เกิดจากการทำบาป

 ด้วยความอาฆาตพยาบาท

เครียดแค้นโกรธเกลียด

 เวลาใครเขาพูดหรือทำไม่ดีกับเรา

 ทำให้เราโกรธเราเกลียด

เราก็จะอาฆาตพยาบาทจองเวรจองกรรม

 แล้วถ้าเรามีโอกาสเราก็จะทำร้ายเขา

ฆ่าเขา พอเราทำร้ายเขา ฆ่าเขา

 ทำบาปด้วยความอาฆาตพยาบาทนี้

ใจก็จะร้อนเป็นไฟขึ้นมา ใจที่ร้อนเป็นไฟ

นี่แหละเราเรียกว่านรก

 แล้วถ้าเราทำบาปด้วยความโลภ

ด้วยความหิวโหย

 อยากได้มากๆ อยากมีมากๆ

ใจก็จะเป็นใจที่หิวโหย

ใจที่ไม่มีความสุขไม่มีความอิ่ม

 มีแต่ความทุกข์ที่เกิดจาก

ความหิวโหยตลอดเวลา

เพราะว่าต่อให้ได้มามากน้อยเพียงไร

ความหิวโหยมันไม่ได้หมดไป

จากการที่ได้สิ่งต่างๆ ที่อยากได้มา

 เพราะว่าความอยากได้สิ่งต่างๆ

 มันไม่ได้หมดไปกับการได้สิ่งต่างๆ มา

 แต่มันกลับทำให้เกิดความอยากได้

มากเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

ความอยากเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

ก็จะทำให้ใจหิวมากขึ้นไปเรื่อยๆ

 โหยมากขึ้นไปเรื่อยๆ ทุกข์มากขึ้นไปเรื่อยๆ

ใจแบบนี้ก็เป็นเปรต อันนี้คือเรื่องของใจ

ที่จะแปลงสภาพจากมนุษย์

ไปสู่ความเป็นสัตว์ชนิดอื่นต่อไป

 ด้วยการกระทำบาปต่างๆ

นี่คือเรื่องของการเวียนว่ายตายเกิด

 หลังจากที่ทำบาปแล้ว

ก็จะไปรับผลของการกระทำบาปต่างๆ

 ถ้าทำบาปด้วยความหลงความไม่รู้

ต้องไปเป็นเดรัจฉาน

ถ้าทำบาปด้วยความโลภความอยาก

ก็จะเป็นเปรต ถ้าทำบาปด้วยความกลัว

ก็จะไปเป็นอสุรกาย

ถ้าทำบาปด้วยความอาฆาตพยาบาท

จองเวรจองกรรมก็จะไปนรก

ใจจะเป็นนรกขึ้นมา

 นี่แหละเรียกว่าบาปกับนรก

บาปกับอบาย บาปเป็นเหตุ อบายเป็นผล

อบายมี ๔ การจะทำบาปมี ๔ ลักษณะ

ทำด้วยความหลง ทำด้วยความโลภ

ทำด้วยความโกรธ ทำด้วยความกลัว

 จึงทำให้จิตนี้เป็นสัตว์ชนิดต่างๆ

ไปจากการเป็นมนุษย์

มนุษย์เป็นสัตว์ที่ไม่ได้ทำบาป

 หรือบาปที่ได้ทำไว้ ได้ใช้หมดแล้ว

 ก็เลยได้กลับมาเป็นมนุษย์กัน

แต่พอมาเป็นมนุษย์แล้ว

พอเจริญเติบโตขึ้นมา

พอเกิดทุกขเวทนาทางร่างกาย

ก็มักจะไปทำบาป

 เพื่อแก้ความทุกขเวทนาทางร่างกายกัน

 ยกเว้นถ้าไปอยู่กับคนผู้รู้ อยู่กับบิดามารดา

หรือผู้รู้เช่นอยู่กับศาสนา ได้ไปอยู่วัด

ก็จะมีการห้ามไม่ให้ทำบาปกัน

ก็จะปลอดภัยจากการที่จะไปเป็นสัตว์

ชนิดต่างๆ ในอบาย แล้วถ้ามีคนสอนว่า

การทำบุญนี้จะทำให้เกิดความสุขใจขึ้นมา

ทำบุญแล้วจะทำให้ใจไปสวรรค์

การทำบุญนี้ก็คือ

การทำประโยชน์ให้แก่ผู้อื่น

 การทำบาปนี้เป็นการทำโทษ

ทำความเสียหายให้แก่ผู้อื่น

 ในทางตรงกันข้ามจากการทำบาป

 ก็คือการทำบุญ ทำให้เกิดประโยชน์

เกิดความสุขให้แก่ผู้อื่น

 ใจก็จะเกิดความสุขขึ้นมา

 ความสุขใจนี่แหละเรียกว่าสวรรค์

 เวลาไม่มีร่างกายใจก็จะอยู่ในสวรรค์

ใจก็จะเป็นสวรรค์ไป ตามความดีที่ได้ทำเอาไว้

 ถ้าทำประโยชน์ทำความสุขให้แก่ผู้อื่นมาก

ก็จะได้ความสุขมาก ได้สวรรค์ชั้นสูงขึ้นไป

 ที่มีความสุขมากขึ้นไปตามลำดับ

จนถึงสวรรค์ชั้นสูงสุด

อันนี้ก็เรียกว่าเป็นการทำบุญ

ทำบุญแล้วก็จะเกิดสวรรค์ขึ้นมาภายในใจ

 สวรรค์ก็คือความสุขใจ

 นรกก็คือความทุกข์ใจ

สวรรค์นรกนี้ไม่ได้เป็นสถานที่

แต่เป็นสภาพของจิตใจ

ที่ได้รับจากการกระทำบุญหรือทำบาปกัน

 นี่คือเรื่องของจิตใจ

ผู้ที่ไปเป็นผู้ที่ทำบุญหรือทำบาป

เป็นผู้ที่ไปรับผลบุญหรือผลบาป

หลังจากที่ร่างกายนี้ตายไปแล้ว

 ถ้าเราไม่ได้มาฟังเทศน์ฟังธรรมนี้

เราจะไม่เข้าใจเรื่องบุญเรื่องบาปว่ามีจริงหรือไม่

 เรื่องผลของบุญของบาปว่ามีจริงหรือไม่

 เพราะผู้ที่ทำกับผู้ที่รับผลนี้ไม่ได้เป็นร่างกาย

 ร่างกายนี้ไม่ได้เป็นผู้รับผลบุญผลบาป

 เวลาร่างกายตายไป

 บุญบาปที่ทำผ่านทางร่างกายนี้

ร่างกายไม่ได้เป็นผู้ไปนรกหรือไปสวรรค์

ผู้ที่สั่งให้ร่างกายทำนี่แหละ

เป็นผู้ไปรับผลบุญผลบาป

 ที่เป็นสุขหรือเป็นทุกข์

 สุขก็เรียกว่าสวรรค์ ทุกข์ก็เรียกว่านรก

แล้วหลังจากที่ไปสวรรค์หรือไปนรกเสร็จแล้ว

 พอบุญหรือบาปที่ส่งให้ไป หมดกำลัง

ก็จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ใหม่

 แล้วก็จะกลับมาทำบุญทำบาปใหม่ต่อไป.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

..........................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"จิตใจคืออะไร"






ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 23 กรกฎาคม 2560
Last Update : 23 กรกฎาคม 2560 5:23:58 น.
Counter : 522 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ