Group Blog
All Blog
<<< "อุปสรรคสำหรับพวกเรา" >>>










"อุปสรรคสำหรับพวกเรา"

ไม่ว่าจะเกิดมากี่ภพกี่ชาติ

ก็ไม่สามารถที่จะดับความทุกข์

ได้อย่างราบคาบอย่างถาวร เพราะว่าเราไม่ได้ดับมัน

 เราเพียงแต่เอาความสุขไปกลบมันไว้เท่านั้นเอง

 พอตอนมีความสุขกลบมันไว้ก็เหมือนกับว่า

เราได้ดับความทุกข์ไปแล้ว

 เดี๋ยวพอความสุขที่เราเอามากลบมันดับไปมันหมดไป

 ความทุกข์ก็โผล่ขึ้นมาใหม่

นี่คือวิธีที่ทำให้พวกเราไม่ได้เข้ามาหา

พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ อย่างจริงจัง

 มาหาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์

เพื่อที่จะมาดับความทุกข์อย่างจริงจังกัน

 เราเลยไม่ได้มาดับความทุกข์กัน

 เราเพียงแต่ไปหาความสุขมากลบความทุกข์กัน

 เพราะการที่เราจะใช้การปฏิบัติตามคำสอน

ของพระพุทธเจ้ามาดับความทุกข์นี้

เราต้องผ่านความทุกข์กัน ซึ่งเป็นอุปสรรค

สำหรับพวกเรา เพราะพวกเรานี้ไม่ต้องการความทุกข์กัน

 ไม่ต้องการความทุกข์ที่เกิดจากการปฎิบัติกัน

แต่การปฏิบัตินี้มันจะต้องทุกข์

 เพราะเราจะต้องฝืนต่อสิ่งที่ทำให้เรา ปฏิบัติกัน

 เพราะเขาจะต่อต้าน สิ่งที่ต่อต้านก็คือต้นเหตุ

ของความทุกข์นั่นเอง คือกิเลสตัณหา

ความโลภความอยากต่างๆ เขาจะต่อต้านเรา

 เวลาที่เรามาปฏิบัตินี้เราต้องหยุดกิเลสตัณหา

 กิเลสตัณหามันก็เลยสร้างความทุกข์ทรมานใจ

ให้กับพวกเรา เราจึงไม่ค่อยอยากที่จะเข้ามาศึกษา

เข้ามาปฏิบัติตามพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้ากัน

 เพราะมันจะต้องฟันฝ่าความทุกข์ที่เกิดจาก

การต่อต้านของข้าศึกศัตรูของพวกเรา

ที่พวกเราต้องการจะทำลาย มันก็จะต่อสู้กับเรา

 เวลาที่เราไปกำจัดมันนี้มันจะต่อสู้กับเรา

 มันจะสร้างความทุกข์สร้างความทรมานใจให้กับเรา

เราจึงไม่ค่อยอยากที่จะเข้ามาสู้กับมัน

 เราจึงใช้วิธีสู้กับมันด้วยการไปหาความสุขมาสู้กับมันดีกว่า

 แทนที่จะมาปฏิบัติธรรม แทนที่จะมาถือศีลกัน.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.........................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๐








ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 21 สิงหาคม 2560
Last Update : 21 สิงหาคม 2560 9:57:56 น.
Counter : 481 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ