Group Blog
All Blog
<<< "ไม่มีใครหนีความทุกข์พ้น" >>>








"ไม่มีใครหนีความทุกข์พ้น"

ความทุกข์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครหนีพ้น

แต่เมื่อความแก่ ความเจ็บ ความพลัดพราก

ความล้มเหลวบังเกิดขึ้น

 ไม่จำเป็นที่เราจะต้องเศร้าโศก เสียใจ อาลัยอาวรณ์

 ขุ่นเคือง ท้อแท้ หรือจมอยู่กับความตกต่ำย่ำแย่เสมอไป

 เหตุการณ์เหล่านี้สามารถเป็นอุปกรณ์สอนธรรม

 ฝึกใจเราให้เข้มแข็ง เตือนให้ไม่ประมาทกับชีวิต

อีกทั้งยังเปิดใจให้เห็นสัจธรรมได้ด้วย

ความทุกข์ไม่เพียงผลักดันให้เราเข้าหาธรรม

 หากยังแสดงธรรมให้เราเห็น

 เพราะทุกข์ก็คือธรรมนั้นเอง

 สัจธรรมที่ช่วยให้พ้นทุกข์นั้น

ล้วนอยู่ในสิ่งที่เราเรียกว่าทุกข์

แต่เป็นเพราะคนส่วนใหญ่เมื่อเจอทุกข์แล้ว

มักปล่อยใจให้เป็นทุกข์ จึงถูกทุกข์กระทำย่ำยี

อันที่จริง ทุกข์นั้นหากเราดูมันด้วยสติ

พิจารณาด้วยปัญญา ก็สามารถเห็นธรรม

ที่ช่วยให้จิตเป็นอิสระจากทุกข์ได้

เพราะกุญแจที่ไขไปสู่ความพ้นทุกข์

ก็อยู่ในทุกข์นั้นเอง

 ทุกข์จึงเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับความพ้นทุกข์

ปราศจากโคลนตม ดอกบัวอันงดงาม

ย่อมมิอาจเกิดขึ้นได้ฉันใด

 ปราศจากความทุกข์ ปัญญาหรือความรู้แจ้ง

ก็มิอาจเกิดขึ้นได้ฉันนั้น

 ดังนั้นเมื่อประสบทุกข์จึงไม่ควรตีโพยตีพาย

 หรือปล่อยใจให้จมอยู่ในความทุกข์

 แทนที่จะเป็นผู้ทุกข์ พึงถอยออกมาเห็นทุกข์

ทุกข์จะกลายเป็นธรรมที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง.

พระไพศาล วิสาโล

...........................




ขอบคุณที่มา fb. ข้อธรรม คำสอน พระไพศาล วิลาโล
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 21 พฤษภาคม 2561
Last Update : 21 พฤษภาคม 2561 8:45:58 น.
Counter : 179 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ