Group Blog
All Blog
<<< "ความสุขที่เป็นของเรา" >>>











“ความสุขที่เป็นของเรา”

ความสุขที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ข้าวของ

หรืออยู่ที่ร่างกาย แต่อยู่ที่ใจ

 ใจไม่ต้องมีข้าวของไม่ต้องมีร่างกาย

ใจมีสติ มีปัญญา มีธรรมมะ ใจก็จะมีความสุข

 และเป็นความสุขที่ดีกว่าความสุขที่ได้

จากข้าวของเงินทองอะไรต่างๆ

 นี่ถ้ายังมีร่างกายอยู่มันก็จำเป็นจะต้องมีข้าวของบ้าง

ไว้สำหรับดูแลร่างกาย ก็ให้มีเท่าที่จำเป็น

ไม่ให้มีมาก มีมากก็เป็นภาระมาก

มีความกังวลมาก ให้เอาเวลามาสร้างความสุขทางใจ

นี่เป็นความสุขที่เหนือกว่าความสุขทั้งปวง

 สิ่งต่างๆ ในโลกนี้จะวิเศษขนาดไหน

 จะให้ความสุขเราขนาดไหนก็ตาม

 สู้ความสุขที่ได้จากการที่เรามาปฏิบัติธรรมไม่ได้

 มาปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ ทำใจให้สงบได้

จะได้ความสุขที่ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะสู้ได้

 แล้วเป็นความสุขที่เป็นของเราไปตลอดด้วย

จะอยู่กับใจไปตลอด แต่ความสุขต่างๆในโลกนี้

มันจะอยู่กับเราไม่นาน

 มันมาแล้วเดี๋ยวบางทีมันก็หมด

เงินมาเดี๋ยวใช้ปั๊บเดี๋ยวก็หมด

พอหมดความสุขที่ได้จากเงินก็หมดไป

 ความทุกข์ก็เข้ามา พอไม่มีเงินใช้ก็เดือดร้อน

 ความสุขที่ได้จากแฟนก็เหมือนกัน

 เดี๋ยวก็ต้องหมดไป เดี๋ยวแฟนก็ต้องแก่เจ็บตายไป

 หรือไม่เช่นนั้นแฟนเขาก็ไปมีแฟนใหม่

 พอเขาไปเราก็ ความสุขที่ได้จากเขาก็หมดไป

 แต่ความสุขที่เราได้จากการปฎิบัติธรรมนี้ไม่หมด

 เพราะเราปฏิบัติได้ตลอดเวลา

 เวลาร่างกายไม่สบาย นอนอยู่ในเตียงก็ยังปฏิบัติได้

 ถ้าเรารู้จักวิธีทำใจให้มีความสุขแล้ว

 เราทำได้ทุกเวลา ทุกสถานที่ ทุกสภาพของร่างกาย

 แม้แต่ไม่มีร่างกาย ก็ยังมีความสุขอยู่

ความสุขนี้ไม่ได้หมดไปกับร่างกาย

เพราะความสุขนี้ไม่ได้ใช้ร่างกายเป็นตัวผลิต

 ตัวที่จะผลิตความสุขอันนี้คือ ธรรมะของพระพุทธเจ้า

 คือสตินี่ พุทโธพุทโธไปนี่แหละ

ถ้าพุทโธได้ สามารถทำใจให้สงบแล้วก็ จะมีความสุข

 พุทโธนี้มีประโยชน์มีคุณค่า

มากกว่าข้าวของเงินทองต่างๆ ที่มีอยู่ในโลกนี้.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.................................

สนทนาธรรมบนเขา

วันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๖๑








ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 20 มกราคม 2561
Last Update : 20 มกราคม 2561 10:54:22 น.
Counter : 187 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ