Group Blog
All Blog
<<< "รสของธรรมะ" >>>










“รสของธรรมะ”

รสแห่งธรรมชนะรสทั้งปวง

 เพราะไม่มีรสไหนจะดีเท่ารสของธรรมะ

 รสของธรรมะก็คือ “ความสงบนี่เอง”

 อันนี้แหละ เป็นสิ่งที่พวกเราทุกคน

สามารถสร้างกันขึ้นมาได้ มีกันได้

ไม่ว่าจะเป็นหญิง ชาย เป็นเด็ก เป็นผู้ใหญ่

 เป็นนักบวช หรือเป็นฆราวาส

เป็นความสุขที่ทุกคนมีสิทธิที่จะมีกันได้

 ไม่เหมือนความสุขทางโลก

ที่มีความแตกต่างกันไปตามฐานะ ตามเพศ ตามวัย

แต่ความสุขทางใจ

 “ความสุขที่เกิดจากความสงบ “นี้

ไม่เลือกเพศเลือกวัย ไม่ว่าเป็นหญิงเป็นชาย

 เป็นเด็กเป็นผู้ใหญ่ เป็นเศรษฐี ยาจก

 เป็นพระราชามหากษัตริย์ เป็นขอทาน

 มีความสุขแบบนี้ได้ด้วยกันทุกคน

แต่ทุกคนต้องสร้างขึ้นมาเอง

 “อัตตา หิ อัตตโน นาโถ”

ไม่มีใครสร้างความสุขนี้ให้กับเราได้

 เราต้องสร้างขึ้นมาเอง ส่วนความสุขอย่างอื่น

คนอื่นยังพอสร้างให้เราได้

เช่นทางตา หู จมูก ลิ้น กาย

 ที่พ่อแม่หาเงินทองมาให้ลูกใช้

อำนวยความสะดวกให้กับชีวิตลูก

ก็มีความสุขแบบนี้ได้ แต่ความสุขเหล่านี้

 ความสุขในโลกนี้เป็นความสุขปลอม

เป็นความสุขที่หุ้มห่อความทุกข์เอาไว้

 เหมือนน้ำตาลห่อยาขม พอน้ำตาลละลาย

ก็จะเหลือแต่ความขมขื่น เวลาความสุขหมดไปแล้ว

ก็จะเหลือแต่ความทุกข์ นี่คือความสุขทางโลก

 ท่านเรียกว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

 เป็นความสุขที่มีความทุกข์ตามมา 

เพราะว่าเป็นความสุขที่ไม่เที่ยงแท้แน่นอน

 เป็นความสุขประเดี๋ยวชั่วคราว

 และเป็นความสุขที่เราไม่สามารถควบคุมบังคับ

ให้เป็นไปได้ตลอดเวลา นี่เรียกว่า อนัตตา

คือเราควบคุมความสุขต่างๆในโลกนี้ไม่ได้.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.................................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑๕ กันยายน ๒๕๕๖







ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2561
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2561 6:30:53 น.
Counter : 224 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ