Group Blog
All Blog
(•‿•) ♥นักปฏิบัติธรรม♥(•‿•)


"นักปฏิบัติธรรม"
  คือคนที่ผ่านการถือศีลมาก่อน
   ศีลเป็นสิ่งที่เราควรปฏิบัติ 
 เพราะเป็นเครื่องนำเราไปสู่ความสุข

การปฏิบัติตามศีลต้องปฏิบัติทั้งกายและใจ 
 ถึงจะเรียกได้ว่าเป็น "นักปฏิบัติธรรม" 
  ดังเช่นศีลข้อ 2 ท่านให้เว้นจากการลักทรัพย์
กายเราก็พร้อมที่จะไม่หยิบของใครมาเป็นของเรา
โดยที่เจ้าของเขาไม่อนุญาต
แต่ไม่ใช่กายเราเท่านั้นที่จะไม่หยิบ
ใจของเราก็ต้องพร้อมที่จะไม่หยิบด้วย
ไม่ใช่มือไม่หยิบแต่ใจยังอยากได้ของนั้นอยู่รอนๆ 
  แบบนี้เรียกว่ายังไม่พร้อมทั้งกายและใจ 
  แม้จะไม่ได้หยิบของนั้นมาเลย
ก็เป็นได้เพียงแค่คนถือศิลเท่านั้น 
 แต่ยังไม่ถือว่าเป็นนักปฏิบัติธรรมแต่อย่างใด


นักปฏิบัติธรรม คือ
คนที่นอกจากจะไม่หยิบแล้ว
ยังมองดูสิ่งนั้นด้วยจิตใจที่เฉยเมย
  เพราะรู้อยู่ตลอดเวลาว่ามันไม่ใช่ของเรา 
 แม้โอกาสจะเปิดให้แค่ไหนก็ไม่อยากได้


คนเราปฏิบัติธรรมเพื่อนำไปสู่การพ้นทุกข์ 
 แต่การที่จะเป็นนักปฏิบัติธรรมได้
ต้องผ่านการเป็นคนถือศีลมาก่อน ถือศีลจนชิน
และรู้สึกได้ถึงความจริงแท้ของศีลแล้วนั่นแหละ
   จิตใจของเราถึงจะเลื่อนขึ้นมา
เป็นนักปฏิบัติธรรมได้เองโดยอัตโนมัติ

พระพุทธเจ้าท่านทรงสอนเราไว้ว่า
   อะไรในโลกนี้ที่จะยิ่งใหญ่ไปกว่า
ความทุกข์นั้นไม่มีอีกแล้ว
   โลกนี้มีแต่ความทุกข์ เต็มไปด้วยทุกข์
อบอวลอยู่ด้วยความทุกข์ 
   ล้อมรอบตัวเราอยู่นี้ก็คือความทุกข์ 
  หันไปทางไหนก็จะพบแต่ความทุกข์เท่านั้น
ที่ปรากฎอยู่ จะทุกข์มากหรือทุกข์น้อย เท่านั้นเอง

พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า 
  ความสุขในโลกนี้หามีไม่ 
  สิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นความสุข 
 เพราะเราได้ดังใจหวังในสิ่งที่เราปรารถนา
  เช่น เรามีเงิน เรามีทุกสิ่งที่อยากมี
   สิ่งเหล่านั้นที่เราคิดว่ามันคือความสุข
   แท้จริงที่ทำให้เราคิดเช่นนั้นเพราะ
ความทุกข์มันลดลงต่างหาก
   ความสุขจริงๆมันไม่มีหรอก
เปรียบเสมือนความมืดนั่นแหละ 
  ถ้ามันมืดน้อยลงความสว่างมันก็เพิ่มขึ้น
ความสว่างที่เราเห็นน่ะ 
 แท้จริงก็เพราะมันมืดน้อยลงเท่านั้นเอง


คนทุกคนนั้นเมื่อเกิดมาแล้ว
ก็อยู่ท่ามกลางความทุกข์แท้ๆ 
 แต่กลับไม่รู้ว่ามีความทุกข์มันล้อมรอบกายเราอยู่
   ขยับตัวไปทางไหนก็จะกระทบกับมันทุกครั้งนั่นแหละ
   แต่เราไม่รู้ตัว เมื่อไม่รู้ตัวก็จะพากันทำอะไรต่อมิอะไร
ที่ล้วนแล้วแต่จะชักนำเอาความทุกข์มาให้เรา
ในวันข้างหน้ากันมากขึ้น 
 เราเริงร่ากับมันเพราะหลงคิดว่ามันคือความสุข
    จนกว่าเราจะได้ปัจจัยแห่งความอยากครบนั่นแหละ
    ความทุกข์มันก็จะมาเยือนตัวเรา
ถึงตอนนั้นน้ำตาจะเช็ดหัวเข่า
   ใครๆก็ไม่สามารถจะช่วยเราได้ 
 นอกจากตัวของเราเอง


"อัตตา หิ อัตโน นาโถ" ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน


การที่ตนเองเท่านั้นที่จะช่วยตนเองได้
เพราะทุกข์นั้นมันเกิดที่ใจเราเอง ใจมันอยู่ในตัวเรา
ใครที่ไหนก็ช่วยไม่ได้ 
   เราจะต้องทำใจของเราให้หมดไปจากทุกข์ต่างหาก 
  ทุกข์นั้นถึงจะพ้นไปได้

วิธีแก้ก็คือ เราจะต้องเรียนรู้ความทุกข์นั้นๆก่อนว่า
มันเป็นใครมาจากไหน เมื่อรู้ที่มาแล้ว
 (ที่มาแห่งการเกิดทุกข์) 
 เราก็จะต้องเรียนรู้ความจริงแท้ของสิ่งที่ทำให้เกิดทุกข์นั้น 
 ว่าคืออะไร แล้วความทุกข์นั้นก็จะพ้นจากใจเราไปเอง
    อุปสรรคของการแก้ทุกข์คือ 
 เราไม่ค่อยสนใจการเรียนรู้ความทุกข์สักเท่าไร
    ปล่อยตัวปล่อยใจมาเป็นเวลานานเกือบค่อนชีวิต
   แล้วอยู่ๆจะมาค้นหาความทุกข์
เพื่อรู้จักตัวตนที่แท้จริงแห่งทุกข์นั้นน่ะมันยาก 
    แต่หากมีความพยายามเรียนรู้และค้นหาความจริง
สาเหตุแห่งการเกิดทุกข์นั้นได้
ก็ไม่เหลือบ่าฝ่าแรงเราหรอกนะ


สิ่งที่นำมาซึ่งความทุกข์ก็คือ "ตัณหา" 
 ตัณหาคือความอยาก
อะไรที่ทำให้เราเกิดความอยากขึ้นมา
นั้นแหละเรียกว่า ตัณหา
ดับตัณหาให้ได้ก่อน 
  ความทุกข์ก็จะดับตามไปเองแหละ







Create Date : 16 กรกฎาคม 2554
Last Update : 18 กันยายน 2557 22:41:11 น.
Counter : 725 Pageviews.

2 comments
  
ชอบบทความทั้งหมดมาก ขออนุโมทนาบุญในการเผยแพร่ด้วยค่ะ...ภาพนี้ใช่หลวงพ่อพุธหรือเปล่าคะ
โดย: จูโด้ IP: 110.171.189.26 วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:15:14:29 น.
  
ขอบคุณนะคะที่ชอบ พระที่เห็นเป็นเพียงพระภิกษุที่ออกบิณฑบาตร
ตอนเช้าเท่านั้นค่ะ
โดย: tangkay วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:16:30:52 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....