Group Blog
All Blog
<<< "หัวใจของความเพียร" >>>












"หัวใจของความเพียร"

"สิ่งที่เราต้องเจริญเบื้องต้นคือ "สติ"

 เพราะสตินี้แหล่ะ เป็นตัวที่ดึงใจให้เข้าสู่ความสงบ

 เพราะถ้าไม่มีสติ ใจจะฟุ้ง จะคิดเรื่อยเปื่อย

ถ้าปล่อยให้ใจคิดแล้ว ต่อให้เดินจงกรม

นั่งสมาธิเป็นชั่วโมงๆ ก็จะไม่เกิดผลขึ้นมา

เพราะผลไม่ได้อยู่ที่เวลาที่เราใช้กับการเดิน

หรือการนั่งเพียงอย่างเดียว

 การเดิน การนั่งก็สำคัญ แต่ต้องเดินด้วยสติ นั่งด้วยสติ

ถ้าไม่มีสติแล้ว ก็ถือว่าไม่มีความเพียร

หัวใจของความเพียรคือ "สติ"

 ไม่ใช่อยู่ที่เวลาที่เราเดิน

 หรืออยู่ที่เวลาที่เรานั่งเพียงอย่างเดียว

 ต้องอยู่ที่ “สติ “ในทุกเวลานาทีของการบำเพ็ญ

ถ้าเดินจงกรมชั่วโมงหนึ่ง

 ก็ต้องมีสติอยู่ตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมง

ถึงจะเรียกว่าได้ทำความเพียรเต็มที่

เวลานั่งสมาธิก็ต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา

ถึงจะสงบได้ ถึงจะรวมเข้าสู่ความเป็นหนึ่งได้

 เป็นอุเบกขาได้ สักแต่ว่ารู้ได้

ดังนั้น ในเบื้องต้น จึงต้องเจริญสติให้ได้ก่อน

 เพราะถ้าเจริญสติไม่ได้ก็ นั่งสมาธิก็จะไม่สงบ

 ถ้าไม่สงบก็จะพิจารณาปัญญามองไม่เห็น

 จะตัดต้นเหตุของปัญหาไม่ได้

 ในเรื่องของการบำเพ็ญ

 สติจึงเป็นธรรมที่สำคัญอย่างยิ่ง

 มองข้ามไปไม่ได้ ควรที่จะประคับประคองสติ

 ให้มีไว้ตั้งแต่ตื่นจนหลับ ก็คือ

 ไม่ให้ใจเผลอไปคิดถึงเรื่องราวต่างๆ

ไม่ส่งใจไปที่อื่น ให้ใจอยู่ในปัจจุบัน.


พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

....................................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๖






ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 14 มกราคม 2561
Last Update : 14 มกราคม 2561 6:46:50 น.
Counter : 245 Pageviews.

1 comments
  
ถุกต้องที่สุดเลยค่ะ
เห็นด้วยมากๆ เรื่องสติ..เจิมอ่าน
กด Like ให้เลยค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 14 มกราคม 2561 เวลา:10:32:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ