Group Blog
All Blog
<<< "เหตุที่พาให้เราต้องมาทุกข์" >>>













“เหตุที่พาให้เราต้องมาทุกข์”

พระพุทธเจ้าบอกว่าต้นเหตุของความทุกข์

ก็คือความอยากสามประการด้วยกัน

คือ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา 

กามตัณหา คือ ความอยากได้

รูปเสียงกลิ่นรสโผฏฐัพพะมาเสพ 

ภวตัณหา คือ การอยากได้อยากมี

สิ่งที่เรารักเราชอบ เช่น ลาภยศสรรเสริญ

 ตาหูจมูกลิ้นกาย ร่างกาย

วิภวตัณหา คือ ความอยากไม่สูญเสีย

สิ่งที่เรารักเราชอบไป

ไม่อยากเสียลาภยศสรรเสริญสุขไป


ความอยากทั้งสามชนิดนี้

ทำให้เกิดความทุกข์ใจขึ้นมา

 ทำให้เราต้องไปหาสิ่งต่างๆ ที่เราอยากได้

เพื่อจะได้หยุดความทุกข์ที่เกิดจากความอยากนี้

แต่สิ่งที่เราอยากได้มันก็เป็นสิ่งที่มีการเกิดแก่เจ็บตาย

 ได้อะไรมาแล้วเดี๋ยวมันก็ต้องจากเราไป

 ได้ร่างกายแล้วเดี๋ยวมันก็ต้องแก่ต้องเจ็บต้องตายไป

แล้วพอตายไปก็ไปหาร่างกายอันใหม่

 ไปเกิดใหม่ แล้วก็มาเกิดมาแก่มาเจ็บมาตายใหม่

นี่คือเหตุที่พาให้เราต้องมาทุกข์กัน

คือ ความอยากต่างๆ ที่มีอยู่ในใจ

พอพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมนี้ให้แก่ผู้ที่สนใจ

พอเขานำเอาไปปฏิบัติ ตัดความอยาก

หยุดความอยากทั้งสามนี้ได้

เขาก็หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งหลายได้

 หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดได้

ไม่ต้องกลับมาเกิดแก่เจ็บตายอีกต่อไป

 เพราะเหตุที่พาให้มาเกิดนั้น

ได้ถูกละงับ ได้ถูกทำลายไปแล้ว

ก็เป็นผู้ที่หลุดพ้นจากความทุกข์

ต่อจากพระพุทธเจ้า

ซึ่งท่านก็เรียกท่านเหล่านี้ว่าพระอรหันตสาวก

 พระอรหันตสาวกก็คือผู้ที่ได้หลุดพ้น

จากความทุกข์ทั้งปวงแล้ว

ผู้ที่ได้หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดแล้ว

เป็นพระอรหันต์

 สาวกแปลว่าเป็นศิษย์ของพระพุทธเจ้า

 เป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า.


พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.........................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๓ ธันวาคม ๒๕๖๐






ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 08 ธันวาคม 2560
Last Update : 8 ธันวาคม 2560 9:35:32 น.
Counter : 224 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ