Group Blog
All Blog
### วัยเด็กของหลวงพ่อปัญญา ###
















เรื่องเล่าเช้าวันพระ:

วัยเด็กของหลวงพ่อปัญญา
พระธรรมโกศาจารย์ ( ปัญญานันทภิกขุ )

เขียนเล่าเรื่อง พระไพศาล วิสาโล

หลวงพ่อปัญญา หรือปัญญานันทภิกขุ

เป็นสหายธรรมของท่านพุทธทาสภิกขุ ที่มีชื่อเสียงมาก

ในด้านการเผยแผ่ธรรม คำเทศนาของท่านเข้าใจง่าย

เป็นเหตุเป็นผล ระคนด้วยมุขชวนขัน

 มุ่งพาคนออกจากความงมงายหลงใหลในไสยศาสตร์

 และการหมกมุ่นในอบายมุข ทุกหนแห่งที่ท่านแสดงธรรม

 จะมีญาติโยมติดตามไปฟังเป็นจำนวนมาก

เมื่อเทคโนโลยีก้าวหน้ามากขึ้น ก็ตามฟังจากรายการวิทยุ

หรือไม่ก็จากตลับเทป

หลวงพ่อปัญญาเกิดที่จังหวัดพัทลุง นามเดิมว่า ปั่น

ในครอบครัวชาวนา บิดามารดาของท่านเป็นผู้ใฝ่ธรรม

และมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ หาอะไรมาได้ก็จะแบ่งปัน

ให้เพื่อนบ้านอยู่เสมอ แม้ไม่ได้ร่ำรวย

ท่านพูดถึงความรู้สึกในช่วงที่เป็นเด็กว่า

“ครั้งเป็นเด็ก ๆ นี้เบื่อที่สุดในการที่จะเอาแกงไปแจกบ้านโน้น

 เอาขนมไปแจกบ้านนี้ เวลาโยมทำอะไรกิน

 เช่น ได้เนื้อมาก้อนหนึ่ง เอามาขึ้นแกงหม้อหนึ่ง

ต้องตักไปแจกทุกบ้าน ได้ทุเรียนมาสองสามผล

ทำน้ำกะทิอ่างใหญ่ ๆ ต้องเอาไปแจกทุกบ้าน

 ถ้าได้ปลามาเป็นเข่ง ต้องเอามาแบ่งเป็นกอง ๆ

 เด็กต้องเอาไปแจก เรือนนั้นกอง เรือนนี้กอง

“ได้อะไรมาก็ไปแจกอยู่อย่างนั้น สมัยเด็ก ๆ นี่เบื่อเต็มที

 พอเห็นเขาแบ่งกองปลาก็คิดว่า แย่อีกแล้ววันนี้

วิ่งกันเต็มที่ละ น่าเบื่อจริง ๆ”

เวลามีใครเดือดร้อน บิดามารดาของท่านก็ยินดีช่วยเหลือเต็มกำลัง

 ครอบครัวของท่านมีควาย ๒๐ ตัว

แต่ก็ให้เพื่อนบ้านยืมไปใช้ทำนาถึง ๑๘ ตัว

 เหลือไว้ใช้งานเพียง ๒ ตัว

 ยิ่งไปกว่านั้นหากมีคนมาขอที่เหลือไปอีก

ก็พร้อมจะให้ด้วยความยินดี

 “คนที่มาขอยืม เขาลำบากกว่าเรามาก เราหาเอาใหม่ได้”

คือเหตุผลที่บิดามารดาบบอกกับลูกชาย

ไม่ใช่กับเพื่อนบ้านเท่านั้น กับคนแปลกหน้า

บิดามารดาของท่านก็เอื้อเฟื้อด้วยความยินดี

บางคราวมีชาวบ้านสัญจรผ่านมาและขอพักที่บ้านถึง ๑๕ คน

 ทั้งสองท่านก็กุลีกุจอจัดหาที่พักและทำอาหารต้อนรับอย่างดียิ่ง

 วันที่แขกจะเดินทางกลับ มารดาของท่านก็จะตื่นแต่เช้ามืด

เพื่อจัดอาหารเช้าให้ พร้อมทั้งห่ออาหารกลางวัน

ไปกินกลางทางด้วย

เด็กชายปั่นได้เห็นแต่เล็กว่า

“การต้อนรับขับสู้เหล่านี้ให้ความสุขใจ

 ได้มิตรภาพเป็นกำไร

คนเดินทางเหล่านี้มักนำอาหาร

หรือของแปลก ๆ มาฝากบ่อย ๆ เหมือนกัน

 มิใช่เป็นค่าจ้าง แต่เป็นเครื่องหมายแห่งความระลึกถึงกัน”

สมัยนั้นพัทลุงขึ้นชื่อว่าเป็นถิ่นนักเลงและดงโจร

มีการปล้นวัวควายเป็นประจำ

แต่น่าแปลกที่วัวควายของครอบครัวท่าน

 ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านหรือปล่อยไว้กลางทุ่ง ไม่เคยถูกโจรขโมย

ตรงข้ามกับเพื่อนบ้าน วัวควายหายอยู่เนือง

 เมื่อเกิดเหตุดังกล่าว บิดาของท่านไม่เคยนิ่งเฉย

 รับเป็นธุระไปตามกลับมาให้ ซึ่งก็มักประสบความสำเร็จเสมอ

 ไม่ใช่เพราะบิดาของท่านเป็นผู้มีอิทธิพลที่โจรเกรงกลัว

 แต่เป็นเพราะความดีของท่าน

ท่านเล่าว่าบิดาของท่าน “คบคนทุกเหล่า ให้ทุกอย่างที่เขาต้องการ

 วัวควายที่มีอยู่ไม่เคยหวง ใครขอไปกี่ตัว ใช้กี่วัน ได้ตามปรารถนา

 เป็นความเอื้อเฟื้อของบิดามารดาอาตมา

ที่ช่วยปกป้องควายไว้ได้”

อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ

 “บางทีบรรดาโจรอาจจะเคยมาอาศัยบ้าน

กินข้าวปลาอาหารครั้งหนึ่งหรือสองครั้ง เลยสำนึกในบุญคุณ”

เป็นเพราะมีบิดามารดาที่เปี่ยมด้วยน้ำใจไมตรี

 เอื้อเฟื้อเผือแผ่ ท่านจึงมีจิตใจใฝ่ธรรมตั้งแต่เยาว์วัย

 เป็นนิสัยปัจจัยให้ท่านน้อมใจในพระศาสนา

 หลังจากที่ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่ออายุ ๑๘ ปี

ท่านก็ไม่ได้หวนคืนสู่เพศคฤหัสถ์อีกเลย

เจริญมั่นคงในสมณเพศโดยตลอด

 ยินดีในการบำเพ็ญทานไม่หยุดหย่อน

 เช่นเดียวกับโยมบิดามารดาของท่าน

แต่แทนที่จะเป็นวัตถุทาน ก็มอบธรรมทาน

ซึ่งเป็นทานอันประเสริฐสุด จวบจนท่านมรณภาพด้วยวัย ๙๔ ปี



.................................









ขอบคุณที่มา fb. วัดป่าสุคะโตธรรมชาติที่พักใจ
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 08 มกราคม 2559
Last Update : 8 มกราคม 2559 11:58:26 น.
Counter : 466 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....