Group Blog
All Blog
<<< ทานบารมี >>>








“ทานบารมี”

ทานก็คือการเสียสละแบ่งปันทรัพย์สมบัติ

ข้าวของเงินทอง ประโยชน์สุข

ที่เรามีเกินกว่าความต้องการของเรา

เช่นมีเงินมากกว่าที่เราจะใช้ได้

เงินที่เราต้องใช้กับสิ่งที่จำเป็นเช่นปัจจัยสี่

 เรามีพอเพียงมีเหลือเฟือ เงินที่เหลือนั้นเราไม่ได้ใช้อะไร

 เก็บไว้ก็ไม่ได้ใช้ ตายไปก็เอาไปไม่ได้

ท่านก็บอกว่าให้เรามาเปลี่ยนเป็นทานดีกว่า

 เอามาทำทานแล้วจะได้บุญติดตัวไป

บุญนี้ก็เป็นเหมือนทรัพย์ที่เราจะใช้

เวลาที่ร่างกายของเรานี้ตายไปแล้ว เวลาเราตายไป

ร่างกายนี้ตายไป เราไม่ได้ตายไปกับร่างกาย

 เราเป็นดวงวิญญาณ ตอนนี้เราเป็นดวงใจดวงจิต

เวลาเราอยู่กับร่างกายเราก็เรียกตัวเราว่าจิตใจ

 จิตใจก็คือผู้คิดผู้รู้ ผู้มีความรู้สึกนึกคิดต่างๆ คือจิตใจ

 พอจิตใจไม่มีร่างกายเขาก็เรียกว่าดวงวิญญาณ

 ดวงวิญญาณก็ต้องไปท่องเที่ยวอยู่ในโลกทิพย์ต่อไป

 โลกทิพย์นี้ก็ต้องมีเงินทองเหมือนกับโลกธาตุที่เราอยู่กัน

 แต่เงินทองของโลกทิพย์นี้ไม่ใช่เป็นธนบัตร

 แต่เป็นบุญที่เราทำกัน ที่เกิดจากการทำทาน

 ที่เกิดจากการสร้างทานบารมี การสร้างทานบารมีนี้

เป็นเหมือนกับการเปลี่ยนสกุลเงิน

 เหมือนกับเวลาที่เราจะเดินทางไปต่างประเทศ

 เราก็จะเปลี่ยนเงินบาทไปเป็นเงินสกุลของประเทศที่เราจะไป

 ไปญี่ปุ่นเราก็เปลี่ยนเป็นเงินเยน

 ไปสหรัฐเราก็เปลี่ยนเป็นเงินดอลล่าร์

 เพราะเงินบาทใช้ไม่สะดวกถ้าเราไปอยู่ต่างประเทศแล้ว

 เขาจะไม่ไปซื้อของไม่ได้ ไปจ่ายเงินให้ทางโรงแรมไม่ได้

แต่ถ้าเรามีเงินของสกุลประเทศนั้น

เราก็สามารถใช้จ่ายได้ทันทีไม่ยุ่งยากไม่ลำบาก

 ฉันใดเวลาเราตายไปนี้ เวลาร่างกายตายไปนี้

เราต้องไปเดินทาง เราต้องย้ายไปอยู่ในโลกทิพย์

 โลกทิพย์นี้เขาใช้บุญเป็นสกุลเงิน

ถ้าไม่มีบุญก็ต้องไปเป็นขอทานบุญ

อย่างที่เวลาที่เราทำบุญแล้วเรากรวดน้ำอุทิศบุญ

ให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วเนี่ยเรากำลังส่งเงินสกุลบุญ

ไปให้แก่ผู้ที่ตายไปแล้ว เพราะเงินบาทที่เราใช้กันอยู่นี้

ไม่สามารถเอาไปใช้ในโลกทิพย์ได้

ต้องเปลี่ยนเป็นเงินบุญ สกุลบุญ

 เขาถึงจะเอาไปซื้อข้าวซื้อของซื้ออาหารซื้อของจำเป็นได้

 นี่คือเรื่องของการทำทานบารมี

ทำด้วยการแปลงเงินทองที่เรามีอยู่นี้ให้เป็นบุญ

 แล้วมันจะติดตัวไปกับเราเวลาที่ร่างกายนี้ตายไปแล้ว

แต่เราไม่ได้ตายไปกับร่างกาย

เราก็เหมือนกับเดินทางออกไปนอก

ประเทศไปต่างประเทศ เราก็ต้องมีเงินสกุล

ของประเทศที่เราจะเดินทางไป

ประเทศที่เราจะไปก็คือโลกทิพย์ โลกทิพย์นี้ก็ต้องใช้บุญ

 นอกจากการได้เงินติดตัวไปใช้ในโลกทิพย์แล้ว

 เงินทองที่เราใช้ในการทำบุญทำทานนี้

ยังเป็นเหมือนเงินที่เราฝากไว้ในธนาคาร

สำหรับภพหน้าชาติหน้าอีกด้วย

 เวลาที่เรากลับมาเกิดภพหน้าชาติหน้า

เราก็จะมีเงินทองรอเราอยู่ เหมือนกับมีเงินทอง

ที่เราฝากไว้ในธนาคารนี่แหละ

 คนเราทำไมถึงมาเกิดแล้วจึงรวย รวยมากรวยน้อยต่างกัน

 เพราะทำทานมาไม่เท่ากัน คนทำทานมามาก

กลับมาเกิดก็รวยมากกว่าคนที่ทำทานน้อย

 นี่ก็คือเรื่องของทานบารมี การทำทานนี้ก็ไม่จำเป็น

ที่จะต้องทำกับพระสงฆ์องค์เจ้ากับวัดวาอารามเท่านั้น

 สามารถทำได้กับสัตว์ทั้งปวง

ที่ไหนมีความทุกข์ยากเดือดร้อนลำบาก

เราก็เอาเงินทองนี้ไปช่วยบรรเทาความทุกข์ยากลำบาก

 ไปที่วัดก็ได้ ไปที่โรงพยาบาลก็ได้ ไปที่โรงเรียนก็ได้

 ไปที่บ้านคนชราก็ได้ ไปที่สภากาชาดไทยก็ได้

ไปที่ป่อเต็กตึ๊งก็ได้ร่วมกตัญญูก็ได้

 หรือให้ขอทานข้างถนนก็ได้ ให้เพื่อนฝูงก็ได้

ให้ญาติพี่น้องก็ได้ ให้บิดามารดาก็ได้

เป็นทานทั้งนั้นเป็นการทำบุญทั้งนั้น

ให้พ่อให้แม่ก็เป็นการทำบุญทำทาน

 ให้พี่ให้น้อง ให้ขอทาน ให้นกให้ปลา

ปล่อยนกปล่อยปลา อันนี้อยู่ในทานบารมีทั้งนั้น

 หรือไปไถ่ชีวิตวัวควายที่เขาจะฆ่า

อันนี้ก็เป็นการให้ทานเหมือนกัน

 เพราะเราต้องเสียสละเงินทองของเรา

ไปเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้อื่น เรียกว่าทาน.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.......................................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๐

“เพียรสร้างบุญบารมี”






ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 05 พฤศจิกายน 2560
Last Update : 7 พฤศจิกายน 2560 9:59:43 น.
Counter : 275 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ