Group Blog
All Blog
(•‿•✿) ♦♦♦ เสื้อแสนสวย ..... ด้วยมือเรา ♦♦♦




เสื้อตัวนี้ถักด้วยโครเช เมื่อประมาณ เกือบ 40 ปีแล้ว เป็นเสื้อถักใส่เมื่อสมัยยังเอ๊าะ
ดูซิงานฝีมือไม่แก่ตามอายุเลยนะ อยู่อย่างไรก็อยู่อย่างนั้น ยืนยงคงกะพันจริงๆ คุ้มสุดคุ้ม
ตอนนี้กำลังรอหลานโต จะให้รับมรดกตกทอดใส่กันให้ครื้นเครงเลยละ ลายที่ถักก็ไม่ยากอะไรเลย
ง่ายๆลองถักใส่เล่นกันได้เลยนะ สำหรับกระดุมนั้นเราติดให้มันเก๋ จริงอัน ไม่จริงอัน ความจริงมันทแยงกันนะ
ไม่ตรงกันหรอก แต่เราขี้เกียจจัด เลยถ่ายมาให้ดูอย่างที่เห็นไง เฮ้อ...ดูไปปลงไป
ตอนถักเสร็จแล้วใส่ก็แลดูสวย ไม่รัดรูป หลวมซะอีก แต่ปัจจุบันหากจะใส่คงต้องผ่าตัวเองออกเป็นสองซีกแล้วใส่
ถึงจะใส่ได้ เหอๆๆๆๆ เนื้อตัวมันขยายได้ไงเนี่ยะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ








ถ่ายเน้นให้เห็นลายซะงั้น ดูเอานะจ๊ะเด็กๆ ลองทำดู ไม่ยากหรอกนะจ๊ะ
งานฝีมือ ถึงอย่างไรก็สวยอยู่แล้วละ








Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2555 11:55:55 น.
Counter : 925 Pageviews.

1 comments
  
โอโหหหห เก่งจังเลยค่ะ

ของนู๋ถักตุ๊กตาตัวเดียวยังไม่รอดเลย อิอิ
โดย: ดอยลี่หิมะสีชมพู วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:15:51:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ