Group Blog
All Blog
<<< "ต้องปฏิบัติ" >>>









"ต้องปฏิบัติ"

นอกจากการใฝ่รู้แล้ว เราก็ยังต้องมีการใฝ่ปฏิบัติ

 คือ หลังจากที่เราได้ยินได้ฟังได้เรียนได้รู้แล้ว

เรายังต้องทำอีกขั้นหนึ่ง ก็คือ

เราต้องปฏิบัติตามความรู้ที่เราได้เรียนมา

 เพราะธรรมที่เราได้ยินได้ฟังได้เรียนรู้นี้

เป็นเหมือนยาที่เราได้รับมาจากหมอ

 ยังไม่สามารถรักษาร่างกายที่ไม่สบายนี้

ให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บได้

 เราต้องเอายาที่หมอนี้ให้เรามา

เราต้องรับประทานยาตามหมอสั่ง

 หมอสั่งให้รับประทานวันละ ๓ เวลา ๔ เวลา

 เราก็ทำตามที่หมอสั่ง พอเรารับประทานไปแล้ว

 ยาเข้าไปในร่างกายแล้ว

ยาก็สามารถทำหน้าที่ของยาได้

 คือ ไปรักษาร่างกายไปทำลายเชื้อโรค

ที่ทำให้ร่างกายเจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมา

 พอเชื้อโรคถูกยาทำลายไปหมดแล้ว

 โรคภัยไข้เจ็บก็หายไป

 พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า

ก็เป็นเหมือนยารักษาโรคใจ

 โรคของใจก็คือความทุกข์ใจนี่เอง

พวกเราทุกคนไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า

ไม่มีความทุกข์ใจ

เราทุกคนมีความทุกข์ใจด้วยกัน

ถ้าเราไม่รับประทานยาของพระพุทธเจ้า

 เราก็จะไม่มีวันที่จะรักษาโรคของความทุกข์ใจ

ให้หายไปได้ แต่ถ้าเราน้อมนำเอาคำสอน

ของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติ ก็เหมือนกับ

การที่เราเอายาของหมอมารับประทาน

พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้านี้

 ต้องเข้าไปในใจ ตอนนี้มันไม่ได้เข้าไปถึงใจ

 เข้าไปถึงแค่ความจำ เข้าไปถึงเพียงสัญญา

 ที่สามารถที่จะจางหายไปได้

ธรรมะที่เราได้ยินได้ฟัง พอเราไม่ได้พิจารณา

 พอเราออกไปทำภารกิจอย่างอื่น

 ใจของเราก็เอาเรื่องอย่างอื่นเข้ามาภายในใจ

ความรู้ที่เราได้เรียนรู้จากพระธรรมคำสอน

ก็จะถูกความรู้อย่างอื่นมากลบไป ทำให้หายไป

 เราต้องเอาความรู้เหล่านี้

ให้เข้าไปผ่านตัวสัญญาสังขารวิญญานให้ได้

 คือ ต้องให้เข้าไปถึงตัวใจเลย

 การที่จะให้เข้าไปถึงตัวใจได้นี้

ก็ต้องปฏิบัติเท่านั้นเอง ถ้าไม่ปฏิบัติ

เดี๋ยวความรู้ต่างๆ ที่เราได้ยินได้ฟัง

มันก็จะจางหายไป

 พอเวลาเกิดความทุกข์ใจขึ้นมา

 เราก็จะไม่มียาไม่มีธรรมะ

มาดับความทุกข์ภายในใจของเรา

 เราจึงต้องปฏิบัติ

 แล้วเราถึงจะได้รักษาโรคของใจ

 คือ ความทุกข์นี้ให้หมดไปได้.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

...........................

ธรรมะบนเขา (จุลธรรมนำใจ ๔๑)

วันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๗








ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 03 มกราคม 2561
Last Update : 3 มกราคม 2561 9:28:05 น.
Counter : 254 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ