Group Blog
All Blog
<<< "สรณัง คัจฉามิ" >>>











"สรณัง คัจฉามิ"

เราต้องคิดถึงทุกสภาพที่จะเกิดขึ้นกับเรา กับชีวิตเรา

 การสูญเสียสิ่งต่างๆ ในทุกรูปแบบต้องคิดให้ได้

 พรุ่งนี้เราพิกลพิการไปอยู่กับมันได้หรือเปล่า

 เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาตแล้วอยู่กับมันได้หรือเปล่า

 หมอบอกว่าเป็นโรคมะเร็งอยู่กับมันได้หรือเปล่า

หรือจะไปกระโดดตึกฆ่าตัวตาย

อันนี้แหละคือ ข้อสอบของเรา ต้องทำการบ้าน

เตรียมไว้ก่อนทุกรูปแบบเลย

 เกิด เเก่ เจ็บ ตาย มันก็มีแค่นี้

 พลัดพรากจากกัน พลัดพรากจากสิ่งที่รักที่ชอบ

 หรือประสพกับสิ่งที่ไม่รักไม่ชอบ นี่คือข้อสอบ

 คือการบ้านของเรา เราไม่ชอบทำการบ้านกัน

ชอบไปเพ้อฝันว่า จะได้สิ่งนั้นสิ่งนี้

คนนั้นคนนี้จะดีกับเรา จะอยู่กับเรา

 จะยกย่องสรรเสริญเคารพเรา

 ไม่ดูถูกเหยียดหยามเรา

 พอไปเจอสิ่งที่ไม่คาดฝันมาก่อนก็จะทำใจไม่ได้

 เพราะไม่ทำการบ้านไว้ก่อน

 เราต้องพยายามหมั่นทำการบ้าน

 คิดถึงเรื่องเสื่อม เรื่องเสียไว้

 อย่าไปคิดถึงแต่เรื่องเจริญ

 เจริญไม่ต้องทำการบ้านหรอก มันผ่านแน่ๆ

เวลาได้เงินมานี้มันยิ้มหน้าาบานทั้งวัน

 แต่เวลาเงินหายหน้าคว่ำทั้งวัน

 เวลาใครชมยิ้มทั้งวัน พอใครด่าหน่อยหน้างอทั้งวัน

อารมณ์บูดทั้งวัน เพราะไม่ยอมทำการบ้านกัน

 ไม่ยอมพิจารณาเรื่องเสื่อม

 เอาแต่ลาภ ยศ สรรเสริญ

 พอมันเสื่อมก็รับไม่ได้

 ถ้าหมั่นทำการบ้านเรื่อยๆ แล้ว

 เวลาเกิดเหตุการณ์ขึ้นจะทำใจได้

ดังนั้น เราต้องพยายามทำการบ้าน

 คือจินตามยปัญญา สุตมยปัญญา ก็ฟังเป็นระยะ

 บางทีลืมก็กลับมาฟังใหม่ ฟังแล้วก็กลับไปทำการบ้าน

 ทำไปเรื่อยๆ พอมีเหตุการณ์ต้องเข้าห้องสอบ

ก็จะได้ทำได้ หรือถ้าอยากจะให้สอบผ่านเร็วๆ

 ขี้เกียจรอเหตุการณ์ ก็สร้างเหตุการณ์ขึ้นมาเลย

 ยกสามีให้คนอื่น ยกภรรยาให้คนอื่น ยกลูกให้คนอื่น

 ยกสมบัติข้าวของเงินทองให้คนอื่นไปเลย

อย่างนี้แหละจะได้เข้าห้องสอบจะได้รับปริญญาเร็วๆ

 ไม่งั้นก็ต้องมานั่งรอ

ให้เหตุการณ์เกิดขึ้นก่อน ถึงจะมาสอบ

คนที่เขาบรรลุกันเพราะเขาเดินเข้าหาห้องสอบกัน

 ไม่รอให้เหตุการณ์มาสอบ เดินเข้าป่าเข้าเขากัน

 ครูบาอาจารย์เดินเข้าหาเสือ หางู หาสิ่งที่น่ากลัวกัน

 หาความทุกข์ความยากลำบากกัน

เดินธุดงค์ในป่าอยู่อดอยากขาดแคลนไม่มีที่อยู่อาศัย

นอนใต้โคนไม้นอนในกลดนอนบนแคร่

ห้องน้ำห้องท่าก็ไม่มี ไฟฟ้าก็ไม่มี น้ำประปาก็ไม่มี

อย่าว่าแต่แอร์พัดลมเลย

แต่จิตใจของท่านสอบผ่านกันหมด

 เป็น"สรณัง คัจฉามิ" กันไปหมด

พวกเราถ้าอยากเป็นเหมือนท่านก็ต้องทำเหมือนท่าน

 ถ้าทำอย่างเราก็ไม่รู้จะผ่านเมื่อไหร่.

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

.............................

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๕๖










ขอบคุณที่มา fb. พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ




Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2561
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2561 16:01:42 น.
Counter : 217 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....
สิบปีผ่านไป.......
อายุเข้าเลขเจ็ดไม่เผ็ดจี๊ด
เคยเปรี้ยวปรี๊ดก็ต้องถอยคอยเติมหวาน
ด้วยเคยเกริ่นบอกเล่ามาเนิ่นนาน
ก็ยังพาลหมดแรงล้าพากายตรม
ด้วยชีวิตผ่านมาพาเป็นสุข
ยังสนุกกับการให้ใจสุขสม
อยากบอกเล่ากล่าวอ้างบางอารมณ์
แม้คนชมจะร้องว้า....ไม่ว่ากัน
ปัจจุบันเขียนน้อยค่อยเหินห่าง
ระบบร่างเปลี่ยนแปลงเหมือนแกล้งฉัน
เราคนแก่ตามแก้ไม่ค่อยทัน
ยักแย่ยันค่อยศึกษาหาข้อมูล
แต่ด้วยคิดถึงแฟนคลับกระชับมิตร
จึงต้องคิดตามต่อไปไม่ให้สูญ
ส่งความรู้คู่ธรรมะทวีคูณ
เพื่อเพิ่มพูนให้รู้กันฉันสุขใจ