Group Blog
 
All Blogs
 

F4 in Thailand




รูปทั้งหมดที่แปะในบล็อกนี้เป็นรูปที่ตากล้องของออฟฟิศถ่ายเอาไว้เมื่อครั้งที่ F4 มาเยือนเมืองไทยในโอกาสต่างๆ......
ทั้งมาเล่นคอนเสิร์ต ถ่ายโฆษณายามาฮา มาโปรโมทหนัง ละคร หรือสินค้าที่ตัวเองเป็นพรีเซ็นเตอร์อยู่......

แต่ก็มีบางรูปเป็นรูปแจกที่ทางผู้จัดงานให้มาเนื่องจากไม่มีการอนุญาตให้เข้าไปถ่ายภาพ......


ขอเริ่มจากคอนเสิร์ตครั้งแรก (และครั้งเดียวรึเปล่า) ของเอฟโฟร์ในไทยละกัน

Bangkok Fantasy with F4 & Art Vacation Live in Bangkok

3 หนุ่มลงจากเครื่องบิน








เปิดห้องพักของหนุ่มๆ.....ที่โรงแรมดุสิตธานี...ราคาห้องพักคืนละ 12,000 บาท...เห็นว่าทางทีมงานเปิดไปทั้งหมด 56 ห้อง....







การซื้อบัตรที่แสนจะโกลาหล.....คาดว่าแต่ละคนคงจะจำบรรยากาศกันได้ดี...55555...



ข้ามช็อตมาถึงวันงานกันเลยดีกว่า.....
สาวยุ่นที่มาดูคอนฯ




พลังแฟนคลัไท่กั๋วเราก็ไม่น้อยหน้าใคร



โต๊ะฝากของให้หนุ่มๆหน้างาน




 

Create Date : 04 มกราคม 2550    
Last Update : 4 มกราคม 2550 2:16:09 น.
Counter : 353 Pageviews.  

My destiny with Vanness Wu in MAA Bangkok 2006



Photobucket - Video and Image Hosting

สาเหตุที่ตั้งชื่อ blog นี้ว่า My destiny with Vanness Wu เป็นเพราะงานนี้พรมลิขิตบันดาลชักพาให้แก๊งค์ของพวกเราได้สัมผัสแวนเนสอย่างใกล้ชิดจริงๆ.......

ก็อย่างที่รู้ๆกันว่างานนี้หาบัตรยากมาก....ต้องใช้ความทุ่มเทพยายาม และความสามารถกันสุดชีวิต.....ไม่ก็ต้องเส้นใหญ่น้องๆเส้นก๋วยจั๊บ หรือพกดวงที่ดีเอามากๆมาด้วยซึ่งแน่นอนว่าแก๊งค์ของพวกเราไม่มีสิ่งพวกนี้อยู่เลย....5555......

ก่อนจะถึงวันงาน 3-4 วันก็เริ่มทำใจแล้วว่าสงสัยงานนี้จะเป็นงานเอฟงานแรกในไทยที่เราไม่ได้ไป....เศร้าพอดูเลยหละแต่พยายามไม่คิดมากเพราะยิ่งคิดเดี๋ยวยิ่งเศร้า...

แต่แล้วก็มีพระมาโปรด....มีน้องที่รู้จักกันโทรมาบอกว่าไปเล่นเกมได้บัตรมา 2 ใบ...เดี๋ยวจะแบ่งมาให้ใบหนึ่ง.....ดีใจมากกกกกก.....เพราะนี่เป็นบัตรใบแรกที่คนในกลุ่มเราได้.....พวกเราไม่ได้หวังถึงขั้นได้เข้ากันยกกลุ่มหรอก....ขอแค่ให้แฟนแวนเนสได้เข้างานก็พอแล้ว.....

พอได้บัตรมาเสร็จก็เอาไปอวดคนที่ออฟฟิศตามประสาคนชอบอวด....เค้าก็งงกันใหญ่ว่ามันหายหัวไป 3 ชั่วโมงกลับมาพร้อมบัตรที่โคตรจะหายากได้ไง....

อวดเค้าเสร็จก็บอกว่าไม่ใช่ของตัวเองหรอก...จะเอาไปให้พี่อีกคนที่เค้าเป็นแฟนแวนเนส.....คนที่ทำงานก็ปลอบใจว่าเอาน่าทำดีเข้าไว้แล้วเดี๋ยวเราก็จะได้รับสิ่งดีๆตอบแทนซึ่งมันก็เป็นจริงเพราะวันรุ่งขึ้นก็มีน้องอีกคนโทรมาบอกว่ามีบัตรเหลืออีกใบจะให้......


Photobucket - Video and Image Hosting

หลังจากที่เรื่องบัตรเสร็จสิ้นไป (เพราะไม่รู้จะไปหาที่ไหนแล้ว....เค้าแจกกันไปหมดแล้ว) ก็ถึงเรื่องการวางแผนไล่ล่าผู้ชายหล่อๆ.....พวกที่ไม่มีบัตรเข้างานก็ทุ่มเทกันสุดชีวิต....ในเมื่อเข้างานไม่ได้ก็กะหาโอกาสแทะโลมตี๋เอาแถวๆสนามบิน...โรงแรม....สยามพารากอนที่จัดงาน....ซึ่งก็โชคดีที่คราวนี้ไม่คุมเข้มเหมือนครั้งก่อนๆ.....สามารถเจอกันได้ไม่ยากนักถ้ามีความอดทนมากพอ.....

วันแรกที่แวนเนสมาก็เรียกว่าประสบความสำเร็จแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน.....แต่เป็นความสำเร็จในนิยามของแก๊งค์พวกเรานะ...บางคนได้ฟังอาจหัวเราะเยาะว่านี่เรียกว่าประสบความสำเร็จแล้วเหรอ....เพราะเค้าคงเคยได้เจอได้สัมผัสกันมาใกล้ชิดกว่านี้เยอะ......แต่แค่นี้สำหรับพวกเรามันก็มากแล้ว....

ที่ว่ามากก็คือแฟนแวนเนสได้จับมือแวนเนสแบบเต็มๆ....
เป็นการจับมือแบบเรายื่นไปขอเค้าจับ....แล้วเค้าก็ยื่นมาให้จับแบบเต็มใจ....ไม่ใช่ไปรุมทึ้งแบบไม่ให้เกียรติเค้าราวกับว่าเค้าเป็นตัวอะไรซักอย่าง......


Photobucket - Video and Image Hosting

หลังจากได้ยาบ้า (ซึ่งก็คือมือสากๆของแวนเนสนั่นเอง...555...คนที่ได้จับเค้าว่างี้อ่ะ) กันไปแล้วก็ยิ่งคึกเข้าไปใหญ่....ไปเฝ้ากันที่โรงแรมบ้าง...พารากอนบ้าง....สลับกันไปตามแต่สถานการณ์จะพาไป...ซึ่งก็ปรากฎว่าได้เจอกันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ....เล่นเอาเราผู้ต้องนั่งข่มใจทำงานทุกวันไปไหนไม่ได้อิจฉามาก....เพราะเดี๋ยวคนนี้ก็โทรมาบอกว่าได้เจอแล้วน่ารักมาก......อีกซักพักอีกคนก็โทรมาบอกว่าได้จับมือด้วย......จะบ้าตาย.......

แล้ววันงานก็มาถึง.....วันเสาร์ที่ 6 พฤษภาคม 2549...
เราผู้ทำงานจนหยดสุดท้ายตามไปสมทบกับพลพรรคตอน 5 โมงเย็น...ใกล้เวลาที่ศิลปินกำลังจะออกไปเดินบนพรมแดงพอดีก็เลยได้ทันเห็นแวนเนสตอนขึ้นรถออกไป red carpet ....ไม่มีอะไรพูดนอกจากคำๆเดียวว่าหล่อ.....

จำได้ว่าตัวเองเรียกแวนเนสๆแล้วก็เดินลอยๆราวกับเท้าไม่ติดพื้นตามหลังไปตลอดจนแวนเนสขึ้นรถก็ยังชะโงกหน้าไปโบกมือให้พร้อมกับเรียกไม่หยุดปาก....พอขึ้นรถแล้วแวนเนสค่อยหันมายิ้มแล้วก็โบกมือให้คงเพราะไม่อยากให้วุ่นวาย...แต่แฟนที่อยู่แถวๆนั้นก็น่ารักกันทุกคน...ไม่มีใครเข้าไปรุมทึ้งเลยทั้งๆที่การ์ดน้อยมาก...สามารถเข้าถึงตัวได้เลยแต่พวกเราก็ไม่ทำ.....

พอส่งแวนเนสขึ้นรถเสร็จก็วิ่งกันหูตูบเพื่อที่จะไปตรงพรมแดงแต่ตัวเราเตี้ยไปหน่อยเลยมองไม่เห็นอะไร....ได้แต่เก็บบรรยากาศกับเสียงกรี๊ดของคนอื่นๆเอา....


Photobucket - Video and Image Hosting

สิ่งที่เราเรียกว่าเป็น destiny ยังไม่จบลงเพียงแค่นี้...แต่มันกำลังจะเริ่มแรงขึ้นนับจากนี้ไปต่างหาก......

พอหลังจากพรมแดงแล้วพวกเราก็แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มได้เข้างานกับไม่ได้เข้า.....เรากับน้องอีก 2 คนรีบขึ้นไปตรงจุดที่เค้าจะปล่อยให้เข้าไปในงานกันก่อนเพื่อดูลาดเลา....แต่แล้วระหว่างที่กำลังเดินฝ่าฝูงชนมหาศาลอยู่นั้นสายตาของเราก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งถือบัตรเข้างานไว้ในมือปึกหนึ่งเข้าพอดี....ยังหันไปบอกน้องที่มาด้วยกันเลยว่าสงสัยเอามาขายแหงๆ...(จิตอกุศลจริงๆเลย)...แต่พอเดินผ่านไปได้ซัก 4-5 ก้าวก็หันไปบอกน้องเค้าใหม่ว่า....เราไปถามเค้าดีกว่าไหมว่าจะขายเท่าไรเผื่อพวกที่ยังไม่มีบัตรจะสู้ราคาไหว.....

แต่พอเดินกลับเข้าไปสังเกตใกล้ๆถึงได้เห็นว่าคุณพี่คนนั้นเค้าใส่เสื้อเอ็มทีวีหราเลย...เพราะฉะนั้นต้องเป็นทีมงาน....ไม่ใช่พ่อค้าตั๋วผีแน่นอน.....ว่าแล้วไอ้น้องที่ไปด้วยก็ออดอ้อนใหญ่เลยว่าพี่คะ...อยากได้ตั๋วจังเลย...ทำยังไงถึงจะได้คะ...เนี่ยหนูมากันตั้งแต่เช้ายังไม่มีบัตรเลย....พี่เค้าก็มองหน้าพวกเราแล้วก็ถามว่าจะเอากี่ใบล่ะ...พวกเราก็ตอบไปว่า 4 ใบค่ะ.....เค้าก็ยื่นมาให้ง่ายๆโดยไม่ถามอะไรเลย....เล่นเอากรี๊ดกันสลบ....ขอบคุณพี่เค้ายกใหญ่แล้วก็วิ่งออกมาโทรตามตัวพวกที่ยังไม่ได้บัตรกันจ้าละหวั่น....

Photobucket - Video and Image Hosting

แค่ได้บัตรเข้างานกันครบทีมพวกเราก็ดีใจกันจะแย่อยู่แล้วแต่ไม่น่าเชื่อว่าโชคชะตาจะเล่นตลกมากไปกว่านั้นอีก....

ปรกติแล้วแก๊งค์พวกเราจะเป็นประเภทอืดเป็นเรือเกลือ...กว่าจะเริ่มทำอะไรคนอื่นเค้าไปถึงไหนต่อไหนกันหมดแล้ว...อย่างคราวนี้ก็มัวแต่โอ้เอ้...คนนู้นเอาของไปเก็บที่รถกลับมา...อีกคนเกิดจะไปเข้าห้องน้ำก็รอกันไปจนทำให้พวกเราได้เข้างานค่อนข้างช้า....เรียกว่าเป็นกลุ่มท้ายๆของงานก่อนประตูจะปิดไม่นานเลยละมั้ง......

แล้วระหว่างที่พวกเรากำลังต่อคิวจะเข้าฮอลล์กันอยู่ดีๆก็มีทีมงาน...เป็นผู้หญิงฝรั่งเดินมาถามว่า....อยากไปอยู่ตรงหน้าเวทีหรือเปล่า.....oh my god!.....ฟังแล้วอึ้งไปเลยรีบระล่ำละลักตอบไปว่าอยากสิคะ....เค้าก็บอกว่างั้นตามมาทางนี้....แล้วก็พาพวกเราไปส่งตรงทางเข้า mosh pit.....

จำได้ว่าวินาทีที่เหยียบเข้าไปในมอช พิท...พวกเราหันมามองหน้ากันด้วยสีหน้าแบบว่าขนลุกสุดๆ.....เกิดอะไรขึ้นกับพวกเรากันนี่....ทำไมพวกเราถึงได้โชคดีขนาดนี้.....เพราะจุดที่เราได้อยู่คือหน้าสุดติดเวทีเลย.....ได้เห็นแวนเนสแบบเต็มตามากๆจนเล่นเอาเพ้อ......เพราะงานนี้แวนเนสหล่อมากกกกกก.....หล่อ เท่ห์ชนิดพูดไม่ออกบอกไม่ถูก....หล่อเกินคำบรรยาย.....เห็นภาพที่ออกมาแล้วยังพูดกันเลยว่าไม่ได้เศษเสี้ยวของความเป็นจริงเลย....เพราะตัวจริงหล่อเหลือเกิน......แม้แต่ภาพที่ถ่ายทอดสดออกมาทางเอ็มทีวีก็ไม่เหมือนกับที่เราเห็น....เพราะมีการตัดภาพมุมกว้างบ้าง...มุมสูงบ้าง...เดี๋ยวก็ย้ายไปจับกังตะบ้าง.....ในขณะที่สายตาของพวกเราโฟกัสที่แวนเนสแบบเต็มๆคนเดียวเท่านั้น.....

Photobucket - Video and Image Hosting

พองานเลิกพวกเราก็วิ่งมารอส่งแวนเนสตรงลิฟต์ตัวเดิม....คราวนี้รอไม่นานเพราะศิลปินทั้งหลายจะต้องไปงานปาร์ตี้กันต่อ....แวนเนสมาในชุดเดิมที่แสดงบนเวที....เดินยิ้มหล่อมาเลย....ต่างกับตอนออกไปเดินพรมแดงที่ดูยิ้มเขินๆ.....แถมคราวนี้ยังมีการ์ดเพียบ...ล้อมแวนเนสเอาไว้ตรงกลางเหมือนไข่แดงเลย....เหมือนจะรู้ว่าพองานจบอารมณ์คนต้องพีคมากขึ้นซึ่งก็จริง....แต่แฟนที่จุดนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมคือเรียกแวนเนสกันดังกว่าเดิม...แต่ก็ไม่ได้เข้าไปมะรุ้มมะตุ้มกันจนน่าเกลียด...ได้แต่เดินเรียกแวนเนสๆกันไปตลอดจนขึ้นรถเท่านั้นเอง....ส่วนเจ้าตัวเองก็อารมณ์ดี....หันมาเล่นกับแฟนๆที่ออกันอยู่รอบรถมากขึ้น...มีหันมายิ้มแล้วก็โบกมือให้เราที่อ้อมไปส่องดูอยู่ด้านหน้ารถจนเล่นเอาเรากระโดดดึ๋งๆด้วยความดีใจด้วย...555....


Photobucket - Video and Image Hosting

สรุปก็คืองานนี้พวกเรามีโอกาสที่ดีเช่นนี้ได้ด้วยความกรุณาปราณีของหลายๆคนแท้ๆเลย.....อยากจะบอกว่าขอบคุณมากๆ....ขอบคุณน้องเก๋ น้องก้อย หนู.....ขอบคุณพี่คนที่ให้บัตรมา และคนที่พาเราไปอยู่หน้าเวที....พวกเค้าคงไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ทำมันมีค่า และมีความหมายกับพวกเรามากขนาดไหน......ถึงแม้พวกคุณอาจจะไม่ได้รับรู้แต่พวกเราก็อยากจะขอบคุณไว้ ณ ที่นี้.....ขอบคุณนะคะ.....ขอบคุณจริงๆ.....




 

Create Date : 07 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 9 พฤษภาคม 2549 22:38:40 น.
Counter : 270 Pageviews.  

f4 yamaha meet & greet in Thailand



และแล้วสิ่งที่แฟนเอฟโฟร์ในไทย...ประเทศที่ไม่ได้พูดจีนเป็นภาษาหลัก (และถูกมองว่าเป็นลูกเมียน้อยมาตลอด) .....คาดไม่ถึงก็ได้บังเกิดขึ้น...

คอนเสิร์ตเทวดาทั้ง 4 ที่กรุงเทพฯ....
งานนี้ต้องขอบคุณเทวดาฟ้าดินที่ดลบันดาลให้ทางยามาฮาญี่ปุ่นเลือกเอา 4 หนุ่มมาเป็นพรีเซ็นเตอร์เจาะตลาดมอเตอร์ไซคในเอเชีย....

แถมที่สำคัญที่สุดก็คือการเลือกเอาไทยเป็นสถานที่ถ่ายทำโฆษณาชุดที่เผยแพร่ไปทั่วเอเชีย....ซึ่งทำให้แฟนเอฟลูกเมียน้อยอย่างเราได้วิ่งไล่ขับเทวดาตัวเป็นๆในไทย...แถมยังได้ดูคอนเสิร์ตอีกตั้ง 2 รอบแน่ะ....

ภาพที่จะเอามาแปะเป็นบรรยากาศในงานมี้ท แอนด์ กรี้ด ที่ยามาฮาจัดขึ้นหลังงานคอนเสิร์ตรอบแรก .... เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2547....

Image hosted by Photobucket.com

งานนี้กว่าจะได้เข้าก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน....เดี๋ยวค่อยกลับมานั่งรำลึกรายละเอียดใหม่...ตอนนี้ดูรูปกันไปก่อนนะ....

ประเดิมด้วยสุดที่รัก
Image hosted by Photobucket.com

ตอนอยู่ในงานนัดกับพี่ที่รู้จัก (ไม่ขอเอ่ยชื่อนะพี่จ๋า...เดี๋ยวถูกฟ้องข้อหาพาดพิง...555....) ว่าให้ตะโกนเรียก "เฉินหลิง" ด้วยกัน....ก็ตะโกนกันเป็นที่สนุกสนาน...มีอยู่ช่วงหนึ่งคนอื่นเค้าเงียบกันหมด....แต่เราดันส่งเสียงแหลมๆออกไปคนเดียวว่า "เฉินหลิง" ....เล่นเอาอายจนต้องเอาหน้ามุดเก้าอี้..แต่น้องคนสวยที่นั่งข้างๆบอกว่า...ไจ๋ได้ยินแล้วก็อายใหญ่เลย....
Image hosted by Photobucket.com

นี่แหละนะอิทธิพลของพวกมัน....ทำให้เรากล้า (และหน้าด้าน) ทำอะไรหลายๆอย่างที่ในชีวิตนี้ไม่เคยทำมาก่อน....
ถ้ามองในแง่ดี (สุดๆ) ก็ถือซะว่าเป็นการค้นพบว่าเรายังมีศักยภาพซ่อนเร้นอยู่อีกตั้งหลายอย่าง...ในเมื่อมีดีอยู่กับตัวก็จะเก็บไว้ทำไม...เอามันออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์สิ....

...ว่าเข้าไปนั่น....

Image hosted by Photobucket.com

คั่นด้วยรูปคุณตี๋หน้าใสกล้ามใหญ่บ้าง...

งานนี้แวนเนสหันหน้าตรงมาทางเราพอดี...รูปที่ได้เลยเป็นหน้าตรงเสียส่วนใหญ่...ขณะที่คนอื่นจะได้ภาพด้านข้างตลอดเลย....โดยเฉพาะไจ๋กับเคน...

Image hosted by Photobucket.com

เสี้ยวของคุณเสี้ยว...

Image hosted by Photobucket.com

เจอร์รี่ก็ไม่วายเป็นมุมข้าง...

Image hosted by Photobucket.com

ไจ๋เริ่มหันมาเกือบๆจะตรง...แต่ก็ไม่ตรง....เพราะต้องมองล่ามซึ่งอยู่ด้านซ้ายมือ....

Image hosted by Photobucket.com

คู่ดูโอสุดหล่อ...

Image hosted by Photobucket.com

เคนในมุมกี่องศาเนี่ย...45 องศาป่าว...

Image hosted by Photobucket.com

แวนเนสก็ยังหน้าตรงตลอด....

Image hosted by Photobucket.com

กรี๊ด...ตี๋หล่อ...

Image hosted by Photobucket.com

สุดที่รักอารมณ์ดี...
ตอนนี้กำลังตอบคำถามเรื่องอะไรอยู่เนี่ย...เดี๋ยวต้องกลับไปดูคลิปใหม่...ชักคิดถึง...

Image hosted by Photobucket.com

คุณเสี้ยวตั้งใจตอบคำถามด้วยความจริงจังเสมอ...

Image hosted by Photobucket.com

ตี๋เจ้าเล่ห์อ่ะ...

Image hosted by Photobucket.com

ลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะไปกันแล้ว....

Image hosted by Photobucket.com

เวลาของเราใกล้จะหมดลง...

Image hosted by Photobucket.com

และแล้วก็ไป...

Till we meet again dear

Image hosted by Photobucket.com




 

Create Date : 29 กันยายน 2548    
Last Update : 1 ธันวาคม 2548 0:46:52 น.
Counter : 416 Pageviews.  

vanness in Guangzhou




blog group นี้เปิดเอาไว้แปะรูปเอฟโฟร์ที่ไปถ่ายมาเอง...
ชัดบ้าง...เบลอบ้างขึ้นอยู่กับว่าควบคุมสติสัมปชัญญะได้ดีแค่ไหน....5555....

ประมาณว่าถ้าไม่กรี๊ดมากภาพจะชัด...แต่ถ้าเป็นสุดที่รักอย่าไจ่ไจ๋เงี้ย...สังเกตดีๆจะเห็นว่าหาภาพดีๆแทบไม่ได้เลย...

ขอประเดิมด้วยรูปแวนเนสตอนไปงานเป๊ปซี่ที่กวางโจวแล้วกัน....ส่วนบรรยากาศเดี๋ยวค่อยมาแปะทีหลัง...ตอนนี้ดูรูปกันไปพลางๆก่อนแล้วกันนะ

เริ่มจากภาพที่สนามบิน....
อิจฉาคนที่ตามแวนเนสมาจากปักกิ่งมาก...เพราะได้ยืนอยู่ใกล้ๆเธอนานมาก...เนื่องจากสนามบินนี้โหลดกระเป๋าลงจากเครื่องช้าสุดๆ....เจอมากับตัวเองวันที่มาถึง....ต้องรอกระเป๋าอยู่บนสายพานร่วมๆ 20 นาทีได้....ไอ้เราก็นึกว่าดาราใหญ่อย่างแวนเนสจะไม่เจอแบบเรา...ที่ไหนได้....เหมือนกันไม่มีผิด....5555....

Image hosted by Photobucket.com

แต่ความล่าช้านี้ก็กลับกลายเป็นผลดีกับพวกเราที่รออยู่นอกเกตซึ่งก็ได้เห็นแวนเนสเต็มอิ่มพอควร....เพราะสนามบินในจีนจะมีข้อดี (สำหรับแฟนเอฟ) อยู่อย่างหนึ่งก็คือจะเป็นกระจกใสแทบทั้งหมด...ทำให้มองเห็นไปไกลถึงไหนต่อไหน...ยิ่งคนที่มีออราเปล่งออกมาอย่างอิพวกเอฟของพวกเราแล้วด้วยละก็...เห็นตั้งแต่เดินอยู่บนชั้น 2 นู่น....

ป.ล.ภาพพวกนี้ถ่ายภาพกระจกอีกที...เลยจะเบลอหน่อยนะจ๊ะ (แหะ...แหะ...จริงๆเป็นข้อแก้ตัว...เพราะภาพที่ไม่ได้ถ่ายผ่านกระจกเบลอกว่านี้อีก)

Image hosted by Photobucket.com

แวนเนสพักอยู่ที่โรงแรม White Swan บนเกาะShamian ซึ่งเพื่อนๆคนจีนบอกว่าเอฟโฟร์จะมาพักที่โรงแรมนี้ทุกครั้งที่มากวางโจว....

เอ...แล้วตอนไจ๋ไปเมื่อต้นปีพักที่นี่รึเปล่าน้า...เดี๋ยวต้องไปหาข้อมูลเสียหน่อยแล้ว.....

ส่วนบรรยากาศในงาน....แหะ...แหะ...จำไม่ได้แล้ว...ก็เล่นพูดจีนกันหมดใครมานจะไปฟังออก....รู้แต่ว่าแวนเนสน่ารักสุดๆ...หน้าใสกิ๊ก...ขี้เล่น...อารมณ์ดี...หล่อ...เท่ห์...แมน...ฯลฯ

Image hosted by Photobucket.com

งานมี concept คล้ายๆเส้าหลินผสมเด็กแนว....555...งงมะ..ก็ช่วงแรกๆจะมีนักแสดงแต่งชุดคล้ายๆพระวัดเส้าหลินออกมาเต้นกับแวนเนส...แล้วหลังจากนั้นก็มีเล่นเกมที่ต้องใช้กำลังภายในหลายเกม อาทิ เตะฉาบ กับ กระดิ่งใบเล็กๆแบบที่เห็นในรูป...

Image hosted by Photobucket.com

ใครคิดเนี่ย...ยากจะตาย...ตั้งเอาไว้สูงซะขนาดนั้น....ถ้าขาไม่ยาว...ไม่ได้สูง 180 แบบอีพวกเอฟแล้วจะทำได้ไหมเนี่ย....

Image hosted by Photobucket.com

ถ้าจำไม่ผิด...รู้สึกว่าแฟนๆที่ขึ้นมาเล่นจะมีบางคนหกล้มด้วยนะ...ซึ่งคุณตี๋เธอก็สุภาพบุรุษมาก...วิ่งเข้าไปประคับประคองใหญ่...เป็นที่น่าอิจฉายิ่งนัก....

Image hosted by Photobucket.com

ออกกำลังมากไปหน่อย...เหนื่อยเลย...เช็ดเหงื่อหน่อย...

Image hosted by Photobucket.com

จากนั้นทำอะไรกันต่อก็ไม่รู้....จำไม่ได้แล้ว
ดูรูปเอาเองละกันนะ...

Image hosted by Photobucket.com

อีกรูป

Image hosted by Photobucket.com

ดูแบบเต็มๆตัวมั่ง....
คนอะไรหล่อจังเลย....

Image hosted by Photobucket.com

หมดช่วงตี๋ฝึกวิทยายุทธแล้วก็มาถึงช่วงตี๋เด็กแนว...
เพราะช่วงที่วง shine ออกมาคั่นเวลา....คุณตี๋เธอก็เข้าไปเปลี่ยนชุด...ซับเหงื่อ...ก่อนจะออกมาใหม่ในชุดวอร์มสีฟ้าอ่อนๆที่หล่อมาก....

Image hosted by Photobucket.com

ตอนที่ออกมาแวนเนสร้องเพลง....แหะแหะ...จำไม่ได้อีกแล้ว...ไว้กลับไปดูคลิปแล้วจะกลับมาแก้ข้อมูลให้ใหม่นะ....

Image hosted by Photobucket.com

งานนี้ได้เกิดเหตุการณ์น่าประทับใจมากกับพวกเราแก๊งค์ 3 คนที่ไปด้วยกันคือ...วันที่มีงาน 5 ธ.ค. เป็นวันเกิดของน้องที่ไปด้วยพอดี...

ก่อนไปก็มีคนแนะนำว่าให้เอาป้ายไปชูให้แวนเนสได้รู้ว่าเป็นวันเกิดของน้องคนนี้....ซึ่งเป็นแฟนตี๋ตัวยงด้วย....

Image hosted by Photobucket.com

ป้ายนั้นเขียนเอาไว้ว่า "you are my best birthday gift"
*****คุณคือของวันวันเกิดที่ดีที่สุดของฉัน****

Image hosted by Photobucket.com

พอแวนเนสเดินมาใกล้ (โชคดีที่พวกเราได้นั่งค่อนข้างจะใกล้เวที) เราก็ทิ้งทุกอย่างในมือ...ทั้งกล้อง...ทั้งธงไทยที่โบกไหวๆ...แล้วคว้าป้ายนี้ขั้นมาชู....

ซึ่งผลตอบรับนั้นน่าประทับใจมาก......

Image hosted by Photobucket.com

เพราะแวนเนสเดินมาหยุดยืนด้านหน้าพวกเรา...ก้มตัวนิดๆลงอ่านข้อความ...ก่อนจะพยักหน้าเป็นที่ว่ารับรู้แล้ว...แล้วยิ้มออกมาน่ารักมาก....เล่นเอาแฟนไจ๋อย่างเราตายไปเลย....

ส่วนตัวเจ้าของวันเกิดนั้นฮาสุดๆ....เธอเล่าให้ฟังว่าระหว่างที่เราชูป้ายขึ้นมาบังหน้าตัวเอง (แต่แอบดูข้างๆ) ตัวเจ้าของวันเกิดเธอชี้ไปที่ป้าย...แล้วก็ชี้มาที่ตัวเอง...ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักเพื่อบอกคุณตี๋ว่า...ฉัน...ฉันเองแหละ...ที่เป็นเจ้าของวันเกิด......

Image hosted by Photobucket.com

ช่วงนี้ก็ยังมีเล่นเกมอยู่นิดหน่อย..ก่อนจะตบท้ายช่วงตี๋เด็กแนวด้วยการให้คุณตี๋เธอใช้สีสเปรย์พ่นบนกำแพง...รู้สึกว่าจะเป็นรูปหัวใจนะ...(อีกแล้ว...ข้อมูลมันแม่นมากอีกแล้ว )

ตามที่เห็นในรูปจ้ะ

Image hosted by Photobucket.com




 

Create Date : 29 กันยายน 2548    
Last Update : 1 ธันวาคม 2548 0:47:08 น.
Counter : 300 Pageviews.  


จิ้มจุ่ม
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








Friends' blogs
[Add จิ้มจุ่ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.