All Blog
--- บั น ทึ ก วิ่ ง เ ก็ บ ร ะ ย ะ เ ดื อ น กุ ม ภ า พั น ธ์ ---



















1.

ตื่นตีสี่ อยากจ็อกกิ้งตอนเช้าเพราะสองวันที่ผ่านมา ฝนตกหนัก ทำให้ไปวิ่งหลังเลิกงานไม่ได้เหมือนเดิม

เช้านี้ยังปรับตัวไม่เข้าที่ กินอาหารไม่ค่อยลง ดื่มกาแฟหนึ่งแก้ว ท้องไส้เจอกาแฟก็เหมือนเจอยาระบายเข้าไป โชคดีที่ระบายก่อนออกวิ่ง ตัวโล่ง ๆ ไงไม่รู้

จ็อกกิ้งได้แค่สิบกิโล ใช้เวลาไป 1:09 ชั่วโมง แต่หิวจัด ไม่ได้กินขนมปังมาสักแผ่น ใครเคยเจออาการหิวระหว่างวิ่งจะรู้ว่า ไม่สนุก เช้านี้ก็แบบนั้น ตั้งใจว่าจะวิ่ง 15 กิโล เลยต้องขอพอแค่นั้น แต่บอกคู่วิ่งว่า วิ่งใหม่พรุ่งนี้ก็ได้นะ เช้านี้ไม่พร้อมจริง ๆ

เดือนนี้วิ่งเก็บระยะไม่มากนักเพราะเตรียมตัววิ่งมาราธอนอย่างเดียวเลย มีคั่นรายการตอนไปวิ่งมินิฯที่มหาวิทยาลัยพายัพ หนึ่งอาทิตย์ก่อนมาราธอนนั้นต้องพัก ตามโปรแกรมให้วิ่ง 12 กิโล -> 8 -> 5 -> 5 -> 3 กิโล วันรุ่งขึ้นก็แข่ง แต่เราไม่เอาด้วย วิ่งแค่ 5-5-5 แล้วพักสามวันก่อนวิ่ง กำลังเราน้อย จากนั้นก็อ่านการเตรียมตัวของเพื่อน ๆ ในเพจวิ่ง มือใหม่ก็ถามกันว่า ก่อนวิ่งต้องเตรียมตัวนอนอย่างไร เราเคยอ่านมาว่า ให้นอนตั้งแต่หนึ่งทุ่มเพื่อจะตื่นตี 1 เตรียมตัว อ่านที่เขาถามก่อนหนึ่งอาทิตย์ มีนักวิ่งมาตอบกันเยอะ มีตัวฮา ๆ อยู่ไม่น้อย เขาตอบกันว่า นอนตั้งแต่วันนี้เลย นอนก่อนสักอาทิตย์

ครั้นพอถามเรื่องโหลดคาร์บหรือกินแป้งเพื่อใช้พลังงานในการวิ่ง ต้องกินอะไร อย่างไรบ้าง หลายคำตอบเป็นประโยชน์ แต่ก็มีนิวแซนให้เฮฮาอีก คาดว่าเป็นเพื่อนสนิท ตอบว่า กูก็เห็นมึงโหลดแป้งมาตลอดชีวิต มึงจะถามไปทำไม คอมเม้นต์สีสันแบบนี้จะเยอะในกลุ่มเพื่อนของเขา พอเราผ่านมันด้วยประสบการณ์ส่วนตัวแล้ว เราจะค่อย ๆ รู้และปรับได้เอง บางทีคนอื่นบอกก็ไม่ชัดเท่ากับรู้เอง บางเรื่องที่เขาเตือนให้ระวัง ก็อาจจดันทุรังทำเพราะอยากรู้ เราไม่ฉลาดพอที่เรียนรู้เรื่องที่คนอื่นผิดพลาดได้ไปทุกเรื่อง แต่พลาดแล้วก็ไม่กั๊กที่จะบอกเล่า




2.

สองสามวันนี้ เฟซบุ๊กมีอะไรแปลกใหม่มาให้กดเล่น นอกจากกดไลค์แล้วยังมีอารมณ์อื่น เช่น รักเลย ฮ่า ๆ ว้าว เศร้า โกรธ มันก็สนุกดี ให้ไลค์ให้ใจไปด้วย แล้วก็มีคำถามวนเวียนมากกว่านั้นคือ เตือนและบังคับกลาย ๆ ให้เราอธิบายว่า เธอเป็นใคร -- แหม่ มันอธิบายยากนะ แต่มันก็เพียรถามจนเราต้องกลับมาคิดนิดนึงว่า เขียนอะไรที่บอกว่าเป็นเรา

ฉัน เตี้ย ล่ำ ขาสั้น ก่อนเป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊ก ฉันจะมีโลกส่วนตัวสูง ให้รู้จักแค่หนังกำพร้า แต่รับมาเป็นเพื่อน ก็จะรู้เองว่า โลกส่วนตัวฉันต่ำลงเรื่อย ๆ ไม่มีกั๊ก เล่าเรื่องส่วนตัวจนไม่มีอะไรให้ใครค้นหา บางคนก็แค่โผล่หน้ามาดูว่า บ้านฉันขายอะไร พอเห็นว่ามีแต่อาหารจืด ๆ ทำกับข้าวไม่อร่อย ผิดหวังที่ฉันไม่มีอะไรเจ๋ง ๆ ก็เลิกเป็นเพื่อน แต่บางคนมาคลุกคลีอยู่นาน และนานพอที่ฉันสนิทใจชวนกินไข่ต้ม เหยาะน้ำปลากับข้าวสวยร้อน ๆ อยู่นานกว่านั้นก็ควักเอากุ้งแห้งเมืองจันท์มาให้แกล้มกินกับกาแฟ นานกว่านั้นคือมาหามารู้จักและเห็นความธรรมดาแบบที่ฉันเป็น สนิทพอที่จะเอาข้าวหลามหรือข้าวเหนียวสังขยามาให้กินกับกาแฟ คุยกันไม่มากนัก แต่นัดเจอได้เมื่อฉันว่าง ไปไหนไปกัน ฉันไม่ได้หวังว่าคนที่อยากเป็นเพื่อนจะอยู่เป็นเพื่อนกันนาน ๆ แต่ระหว่างที่คบหากันนั้น เราต่างแบ่งปันความสบายใจ ...ยาวไปแล้ว จอบอ



3.
วันนี้อ่านหนังสืออะไรดีนะ
::
::
เช้านี้ เวลานี้ ฟ้ามืดครึ้ม ฝนทำท่าจะตก
บ้านนี้ไม่มีดอกไม้สวย ๆ เลย
ดอกไม้หายไปไหนกันนะ
สุขสันต์วันหยุดทุกท่านค่ะ


ภูพเยีย
27022016
#whenpoopayiaruns
#ayearofrunning



























1.

ตื่นตีห้า อากาศเย็นมากเพราะเมื่อคืนฝนตกหนักทั้งคืน หลับสบายแต่ก็มีนัดกับสนามวิ่งที่ รพช. เป็นถนนสายหนองควายตก มีสวนหอมของชาวบ้านตลอดสาย สมัยก่อนที่นี่มีเรือบานาน่าโบ๊ตให้เราเล่นด้วย หากตั้งต้นวิ่งออกจากเส้นหนองบัวไปจนถึงด่านตำรวจ ระยะทาง 10 กิโล วิ่งไป-กลับก็ระยะเกือบฮาล์ฟมาราธอน

เราวิ่งเกือบฟ้าสว่าง อากาศดีมาก ๆ ยังไม่ค่อยมีคนตื่นนอน ไม่มีหมามาเห่าไล่เหมือนที่คิดหรือว่ายังไม่ทันไหวตัว หลังฝนตกเป็นเวลาที่นกชอบออกมาผึ่งแดดผึ่งลม นกกระจอกที่นี่ตัวอ้วนมาก ดูดี ๆ ก็เหมือนนกติ๊ดหรือนกกะรางเพราะมีแก้มแต้มสีดำ และที่คอนกกระจอกก็เหมือนมีผ้ากันเปื้อน สีปีกเรียบ ๆ สวยเรียบ ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่า คำว่ากระจอกนั้นมีก่อนนกกระจอกหรือนกกระจอกมีมาก่อนแล้ว นกกระจอกก็เลยดูต๊อกต๋อย เป็นนกที่คนไม่ค่อยให้ความสำคัญ

คิดต่ออีกนิดเรื่องการวิ่งด้วยใจนั้น ใจอย่างเดียวมันพาเราไปได้แค่ไหน นึกไม่ออก เราไม่ใช่กัมพ์ในฟอร์เรสต์ กัมพ์ เรายังไม่รู้ว่าเหงื่อมันซึมออกจากร่างกายไปพร้อมความเศร้าได้ มันน่าจะมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์นะ (ว่าง ๆ ฉันจะวิ่งไปหาเหตุผลนั้น) ที่แน่ ๆ กัมพ์คงไม่ได้วิ่งเก็บบรรยากาศตามงานเหมือนเราหรอก เขาวิ่งข้ามทวีปไปโน่น คนเราจะเสียใจอะไรนานขนาดนั้น เราจะรักใครได้มากขนาดนั้น

เช้านี้ฉันวิ่งทิ้งช่วงคู่วิ่งของฉัน จากนี้เราจะซ้อมวิ่งคนละ pace ไม่ต้องกดดันกัน
เคยพยายามใส่ความคิดว่า ตอนนี้เราซ้อมอยู่ ฉันก็พยายามซ้อมให้เหมือนจริง แต่ใจก็รู้ว่านี่ไม่ใช่สนามจริง ใจจึงสบาย
ครั้นพอลงสนามจริง ให้ทำใจว่ากำลังซ้อมอยู่ ใจจะได้สบาย ๆ แต่มันไม่ได้ซ้อมนี่ ฉันติ๊ต่างไม่ค่อยได้ วันจริงก็จะมีการเตรียมตัวเตรียมใจอีกอย่าง วันซ้อมนั้น ฉันมักทำเวลาได้ดีกว่าลงสนามจริงเสมอ ไม่ทราบว่าทำไมเป็นแบบนั้น
เลยมานึกเรื่องของใจ ใจเป็นใหญ่เพราะมีใจจึงทำให้เราฝึกซ้อมร่างกายให้แกร่งไปด้วย ใจอย่างเดียวไปไม่ได้ ไม่ซ้อมก็วิ่งไม่ถึง

ช่วงนี้ งานวิ่งกำลังบูมเหมือนดอกไม้บาน เราไม่ได้ไปแข่งวิ่งกับใครก็จริง แต่เรากลับมาแข่งชิงความเร็วในการสมัครซึ่งเปิดไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็เต็ม มันเหลือเชื่อมาก ๆ ว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เราพลาดหลายงานจนทำให้เรามาวิ่งเก็บระยะกันเอง ยังคิดว่า งานยิ่งใหญ่อย่างจอมบึงนั้น เราจะสมัครทันหรือ มีแนวโน้มว่าจะพลาดตามเคย

นึกถึงนักวิ่งอาวุโสที่ผ่านสนามวิ่งตั้งแต่วิ่งยังไม่บูมขนาดนี้ เขาไม่ใช้เฟซบุ๊ก ไม่เคยสมัครวิ่งออนไลน์ บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะโอนเงินอย่างไร เคยแต่ไปสมัครหน้างานและลงวิ่ง จากนี้ไป งานใหญ่ ๆ อาจไม่มีนักวิ่งอาวุโสเหล่านั้น เรื่องนี้ฉันซีเรียสอยู่เหมือนกัน อย่างฉัน ถ้าสามีไม่สมัครหรือจัดการให้ก็ไม่มีแก่ใจมานั่งเฝ้าจอรอสมัครหรอก ดูยุ่งยากกว่าจัดสรรวันว่างไปวิ่ง ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย แถมยังแว่ว ๆ มาว่า มีขายตั๋วผีอีก จริงหรือเปล่าไม่รู้เพราะอย่างเรา สมัครไม่ทันก็ไม่ไป ไม่ดิ้นรนสักเท่าไหร่

เราซ้อมวิ่งเพราะมีเป้าหมายมาราธอนปลายปีนี้ เราคงวิ่งด้วยกันแต่ไม่วิ่งคู่กันเหมือนเดิม ฉันอาจจะรู้จักความโดดเดี่ยวในการวิ่งระยะไกลคนเดียวบ้าง ที่ผ่านมา ไม่ว่าลงสนามไหน ฉันไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเลย บางทีการวิ่งตามลำพังพร้อมสติ ใจเราก็เบิกบานได้ ปกติก็เบิกบานนะ ไม่เดือดเนื้อร้อนใจกับสถิติหรืออะไรมากมาย วิ่งจบก็ปลื้มปริ่มเป็นงาน ๆ ไป




3.

เมื่อวาน นั่งระบายสีเล่นที่บ้าน เพื่อนนักวิ่งส่งข่าวมาทางข้อความว่า หมอติ่งนักวิ่งอาวุโสและเป็นตากล้องจิตอาสาเสียชีวิตเพราะประสบอุบัติเหตุตอนเช้าขณะวิ่งออกกำลังกาย รู้สึกใจหาย เสียใจเพราะเราจะเห็นคุณหมอมาช่วยเก็บภาพสวย ๆ ให้บรรดานักวิ่งแทบทุกงาน งานล่าสุดที่เพิ่งเจอก็ CMU Marathon นี่เอง แม้ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวแต่รู้สึกเศร้าใจ เสียดายมาก ชีวิตเราช่างเปราะบางเหลือเกิน ขอแสดงความเสียใจไปยังครอบครัวคุณหมอนะคะ





2.

รวมวิ่งเก็บระยะเดือนกุมภาพันธ์

วิ่งมินิมาราธอน 3 ครั้ง
10.5 km -- 7 กุมภาพันธ์
10 km -- 27 กุมภาพันธ์
12 km -- 28 กุมภาพันธ์
วิ่งมาราธอน 1 ครั้ง 42.2 -- 14 กุมภาพันธ์
จ็อกกิ้งบ่อย ๆ ตามแต่จะว่าง

เดือนหน้าว่ากันใหม่
ดีใจที่หาที่ซ้อมวิ่งยาว ๆ ได้แล้ว
::
::
ภูพเยีย
28 กุมภาพันธ์ 2559
#whenpoopayiaruns
#ayearofrunning











Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2559 14:06:49 น.
Counter : 506 Pageviews.

1 comments
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:16:49:26 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]