Group Blog All Blog
|
แก้สบี้(chapter1-7)
วันมาถึง ห้องเรากว้าง เราอยู่คนเดียว เราเพิ่งเข้ามาอยู่ที่ตจว.นี่ เยนมา ก็เข้าห้อง ไม่ได้ไปไหน ทีวีไม่มีดู ตู้เยนก็ไม่มี ได้แต่เปิดเพลงวิทยุผ่านมือถือสี่ช่องนี่เท่านั้น อยากมีใครเฝ้ารอการกลับบ้านของเราบ้าง... เยบตุ้กตาก็ไม่เหมือนอะไรที่มีชีวิต.. ด้วยความสงสารของลูกค้ารายหนึ่งที่เคยซื้อตุ้กตาทำมือของเราไป ซึ่งต่อมาเขาก็เปนพี่เลี้ยงในเรื่องของการเลี้ยงแก้สบี้ของเรา ไปบ่นให้ฟังว่าอยากเลี้ยงแก้สบี้โดยที่ลืมไปว่า เขามีความชำนาญในการนี้มาก่อน เท่านั้นล่ะ น้องเขาก็ช่วยหาเวปมาให้อ่าน ศึกษาก่อนเลี้ยงแล้วโชคก็เข้าข้าง พอดีพี่นกเจ้าของฟาร์มได้รับเลี้ยงไว้ฝูงหนึ่งชั่วคราวตั้ง 14 ตัว พอได้อ่านเวปที่น้องเขาช่วยส่งต่อมาให้ดู ก็เลยนั่งพิจารณาอยู่สองวันแล้วก็ตกลงใจเลือกไว้หนึ่งตัว ไม่ได้เกี่ยงว่าหนูตัวนั้นจะเปนอยางไร แต่ไม่ตาสีแดงก็พอ เราเลือกช้า มันเหลืออีกแค่สองตัวตาดำกับตาแดงเท่านั้น เราก็ต้องเลือกเจ้าตัวตาดำนั่นล่ะ  นี่ไง หนูของเราก่อนมาถึง ถ่ายที่ต้นทางบ้านคุณนก วิ่งซื้อตาข่าย ซื้ออุปกรณ์ดำรงชีพและตะแกรงลวดมาประกอบทำกรงไว้ รอต้อนรับเจ้าหนู ( ขอขอบคุณ คุณนก จากเวปบอร์ดเควี่ไทยแลนด์ด้วยค่ะ //www.cavythailand.com/ ) 2 กันยา 51 ไปรับตัวมาจากกรุงเทพ เพื่อนช่วยดูแล ขอบคุณน้องณามากนะที่อุตส่าห์เป็นธุระให้ตลอดเลย แม้แต่บ้านโพรงไม้ ถ้วยอาหาร อาหารถุง หญ้าขน ขวดน้ำ ก็จัดหามาให้เสร็จ เราเอาตัวหนูใส่ตะกร้าพลาสติกแล้วใส่ถุงกระดาษสวยอีกชั้น โชคดีที่นั่งรถตู้แล้วไม่มีใครมาตรวจหรือห้ามเอาหนูขึ้นรถ สบายไป ในที่สุด เราก็เอาหนูปล่อยลงบ้านใหม่ ไปอวดกับคุณสามีว่ามีสัตว์เลี้ยงกับเขาแล้วล่ะ เขาพูดว่า "ทรมาณสัตว์" ฉันเถียงในใจว่า นี่ฉันไม่ได้คลอดมันเองแล้วปล่อยทิ้งนะยะ นี่เขามีผสมมันขึ้นมาแล้วไม่มีปัญญาเลี้ยง ฉันแบ่งเขามาอุปการะเนี่ย ผิดตรงไหน ฉันน่ะ เลี้ยงสัตว์ขึ้นนะเฟ่ย... ชื่อ คิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน.. เวลาเช้าๆตอนจะไปโรงเรียน แม่จะตื่นแต่เช้าเข้ามาปลุกที่เตียงแล้วถามว่าจะกินอะไรกัน ที่ขอนแก่นมีร้านอาหารเช้าที่ไปไหนก็มี นั่นก็คือ ร้านรถเข็น ขายโจ๊กจั๊บต้มเส้น รู้จักไหม? มีสามหม้อใหญ่ๆขายกันสามอย่างนี้เหมือนฝาแฝดสามเลยทีเดียว บางคนก็สั่งผสมกันในถุงเดียว สำหรับฉันดูตลกดี มีขาไก่ต้มเปื่อยๆในหม้อด้วย ..ฉันไม่กิน กินแต่เส้น แม่จะชอบซื้อมา แต่เราก็ไม่ได้เลือกกิน เราชอบกินอาหารฝรั่งตอนเช้ามากกว่าอาหารบ้านๆแบบนั้น ชะอุ้ย.. แต่การมาไกลบ้านแบบนี้สิ่งที่ทำให้ระลึกถึงบ้านกลับเป็นสิ่งที่เราเคยมองข้ามเมื่อแม่ทำให้เรา ... ไออุ่น กรุ่นกลิ่นอาหารเช้า ด้วยความห่วงใยของแม่ ฉะนั้น .. มันจึงชื่อโจ้กจั้บต้มเส้น แต่ทุกคนไม่เรียกหรอก ยาวไป เลยหดมาเป็นโจ้กจั้บ ฮ่าๆๆๆ.   สภาพกรง วันแรกๆ มีโพรงบ้านไม้ กองหญ้าขน ขวดดูดน้ำ มืดหน่อยนะ   กรงเปลี่ยนไปเรื่อยๆเพราะเราชอบเปลี่ยนเองล่ะ อ้าว..ก็มีถาดใส่อาหารของหมาสีม่วง แบบสองหลุม เอาไว้แยกพวกอาหาร วันนั้นร้อนหรือไงไม่ทราบได้ มันมาซุกนอนข้างถาดแบบนี้ ลองผักใหม่ๆ ที่ปากทางเข้าหอพัก มีแปลงหญ้าแพรก ตอนนี้หน้าฝนมันดูเขียวชะอุ่มดี เอาคัทเตอร์ลงไปตัดขึ้นมากองไว้กลางกรงแล้วหยิบมาเส้นหนึ่ง จ่อที่ปาก เขาก็กิน ช่วงวันแรกๆเรามีอะไรจะให้กินจะเอามาจ่อปากแบบนี้ตลอด แต่หลังๆไม่เห่อแล้วก็โยนๆไว้ในกรงที่เดิม เขาก็เดินมาดมกินเองได้ ทุกวันเราต้องพกคัทเตอร์ วันไหนไม่มีอะไรให้เขากินเล่นก็จะแวะตัดหญ้าแปลงนี้เข้ามาฝากเขาด้วยตอนเลิกงาน เช้ามาเห็นร่องรอยที่ตัวเองไปนั่งตัดหญ้าตะคุ่มๆ หญ้ามีรอยแหว่งเป็นหย่อมที่ริมถนนก็ตลกดี ทำไปได้คนเรา ฮ่าๆ วันไหนไปกินข้าวนอกบ้านที่ร้านเขามีผักใส่จานให้ เราก็เป็นต้องติดมือกลับมาให้เขาลองชิม โยนไว้ในกรง ดูสิว่าจะกินอะไรก่อนหลัง เหลืออะไรบ้างตอนเช้า ไปร้านส้มตำมา ได้ถั่วฝักยาว โหระพา กะหล่ำปลี ปรากฏว่ากินโหระพาหมดต้นทีเดียว ส่วนถั่วก็ไม่ค่อยโปรด กะหล่ำปลีนี่เบือนหน้าหนีเลย เมื่อคืนไปซื้อลูกชิ้นปิ้งโบราน ได้แตงกวา ใบบัวบก ผักแพว กินใบบัวบกก่อนเลย แล้วกัดแตงกวากร้วมๆเสียงดังน่าอร่อยเชียว แต่ผักแพวนี่เหี่ยวแห้งติดพื้นกรงอยู่อย่างนั้น ซื้อสลัดบาร์จากห้างใหญ่ที่ขายเปนขีด เขาจะชอบกินแครอทขูดฝอย ใบสลัดแก้ว สลัดหอม..แตงกวาไม่ค่อยกินแหะ  ค้นพบหลังคา วันที่ 23 กันยา51 ดึกๆ ปิดไฟจะนอน นอนไม่หลับ ได้ยินเสียงคุกคั่กๆที่กรง เลยเปิดไฟดู เอาละเว่ยๆท่านผู้ชม ไอ้โจ้กมันโดดไปนอนหมอบอยู่หลังคาบ้านโพรง เออ เว่ย เข้าท่า..ออกกำลังเองเสียบ้างอ่ะนะ ดีๆ หรือจะเป็นเพราะวันก่อน เอาหญ้าไปวางไว้หลังคาบ้านมัน มันก็ชะเง้อดมๆแล้วใช้ปากลากลงมากิน อืม เป็นการเรียนรู้ที่ดีนะเนี่ย.   นี่ผักกาดหอม 1 ต้น เสียบไว้บนหลังคาบ้านโพรงไม้ ก็โดดขึ้นมากินแหง่บๆๆๆ แล้วลงไปนอนพัก แล้วขึ้นมากินต่อ ของโปรดเลย   กินน้ำ ปกติ เขาต้องดูดจากขวดน้ำ อืม..แต่ขวดน้ำของเขามันใส ถ้าใส่น้ำจะน้อยจะมากโดนแดดมันก็มีตะไคร่เขียวเกาะที่ข้างขวด เผลอๆจะไปอุดหลอดดูดเอา ต้องคิดหาวิธีแก้ไข  วันแรก เอากระดาษมาหุ้ม ปิดไว้ไม่ให้โดนแสง แต่คิดแผนสองออกแล้ว เรามีผ้าลายสวยๆนี่นา เดี๋ยวจะทำผ้าหุ้มขวดน้ำเท่ห์ๆให้มัน อุอุ  ใช้ไปใช้มา ลูกปืนที่ปลายขวดที่ดูดน่ะ มันเสีย น้ำหยดตลอดไม่งั้นน้ำก็ไม่ออกมาเลย ลูกอดกินน้ำ ก็เลยต้องจำใจเอาถ้วยใส่น้ำมาวาง แต่ไม่ค่อยดีหรอก เพราะขนที่อกจะลากน้ำแล้วชื้น เขาจะป่วยได้ แต่พอดี เจ้าหนูโจ้กจั้บยังแข็งแรง ไม่ป่วย แต่ไม่ต้องใส่น้ำในถ้วยสูงนะ ให้เขาเลียๆเอา  ภาพปัจจุบันจ้า หล่อไหม? ใครว่าไม่ เราก็ว่าหล่อ อุอุ ( แล้วจะถามทำไมเนี่ย ตรู )   ขน ว่าด้วย"ขน" จากที่เริ่มเห็นว่าขนที่ก้นยาวจรดพื้น คราวนี้ค้นพบใหม่ว่า ขนข้างลำตัวมันมีทางย้อนของมันเองวุ้ย ไม่ได้หวีอะไรเลย ขนมันจะแหวกข้างๆตัวยาวจากไหล่ไปจรดขาหลัง จะว่ามีขวัญตรงนั้นแบบพีรูเวียนหน่อยๆก็ไม่เห็นมี ไหงเป็นทางยาว ทั้งสองด้านของลำตัวเลย งง กับ มัน นะ เนี่ย ???  หลังอาบน้ำ ถ่ายตอนยังไม่แปรงขนกับแปรงขนแล้ว เห็นที่ก้นป่ะ ขนยาวถึงพื้นแย้ว..     with me  10 Jan 2009
ทำเสื้อให้น้องหมาจากเสื้อยืดเด็ก
ไปเดินงานไหมมา (ที่ขอนแก่นมีงานเทศกาลไหมและประเพณีผูกเสี่ยวประจำปีค่ะ) เจอเสื้อถูกๆ สีเจ็บดี นึกถึงเป็บซี่ก็เลยซื้อมาให้ใส่ ราคาเสื้อเด็ก 39.-
 คืนแรกหล่อนก็ถอดออกเอง คงจะหลวมมากไปหน่อย คืนต่อมาถอดอีกคราวนี้มีรอยกัดที่คอเสื้อด้วย สงสัยจะไม่ชอบอย่างแรง มามะ..จะแก้ให้ ด้วยความที่เป็นเสื้อคน พอเอามาใส่ให้หมาตรงท้องเขามันโค้งสอบเข้า เสื้อเลยเหลือยานๆ ดูไม่ดี อีกอย่าง เป็บซี่เป็นหมาหลังอานที่มีรูปร่างดีมากด้วย มีเอว มีอก ต้องทำให้พอดีๆตัวเขาหน่อย เอาใจยากวุ้ย ( ไม่เหมือนนังจ๊อยซ์ เอาไรใส่ให้ รับหมด) เพิ่งว่างตัดให้เขาเนี่ยเมื่อเช้า..ออกมาแบบนี้   วิธีก็คือ วัดรอบอกกับรอบเอวน้องหมา แล้วมาวัดที่เสื้อ พอได้ตัวเลขคร่าวๆ อย่าให้แน่นมากล่ะ แล้วกลับเสื้อด้านในออกมา ตัดผ่าอกเลย เย็บๆๆให้ได้รูปอก-เอวหมา ตัดผ้าที่เหลือทิ้งไป   อาบแดดกันนะ  เป็บซี่วิ่งเล่น+จ๊อยซ์กับที่นอนฟูก
เฝ้ากระรอกที่มากินมะขามเวลาเย็นๆ ทุกวันกับนังจ๊อยซ์ล่ะ ปีนี้มะขามย้อยเกือบถึงพื้นแน่ะ หวานมาก เนื้อฉ่ำเลยล่ะ แต่ไม่มีคนปีนไปเก็บ ต้องจ้างคนสวนมาขึ้น เอาไปกิน
 ส่วนนี่ จ๊อยซ์ บอกแล้วว่ามีที่นอนเริ่ดกว่าของเป็บซี่อีก ดันไม่ชอบนอน จะเดินออกมานอนที่พรมหน้าบ้านเรื่อย ต้องดันเข้าไป นอนๆๆ บอกว่าให้นอนตรงนี้ เอ๊..     ปล. เปบซี่ตายวันที่ 6 มกรา 51 แม่โทรมาบอก กรงหมาบุฟิวเจอร์บอร์ด-หนาวนี้จะดีพอไหมนะ
ตามสัญญากะนังเป็บซี่ว่าเสร็จจากโปรเจคถักผ้าพันคอจะรีบทำบ้านอุ่นๆให้.. พอดีเสร็จตอนค่ำ ถ่ายรูปตอนเสร็จไม่ทัน ไว้พรุ่งนี้เช้าจะอัพอีกที แล้วจะมาบอกว่า เป็บซี่ยอมนอนในนี้ไหม
 พอดีที่บ้านมีเศษฟิวเจอร์บอร์ดเพียบ ก็เอามาวัดๆตัดๆ แล้วเจาะรู มัดติดกรงด้วยลวดที่เขาเอาไว้มัดถุงขนมน่ะค่ะ  ทำรอบๆเสร็จ ก็วางหลังคาไว้..ยังห่วงว่า ปิดทึบหมด เขาจะร้อนไปหรือเปล่า (ขอคำแนะนำเรื่องนี้ด้วยค่ะ)ก็เลยเผื่อไว้ว่าหลังคายังเปิดโล่งได้ถ้าต้องการ พื้นก็จะโยนๆผ้าเข้าไปให้เขาได้ขด ไม่ปิดพื้นทึบค่ะ ..แต่พูดถึงหน้าหนาวขอนแก่นก็โหดไม่ใช่ย่อยสำหรับหมาขนเกรียน  นังจ๊อยซ์ลองของเป็นรายแรก เพราะว่าเป็นกรงที่เขาอยู่ตั้งแต่เกิดที่กรุงเทพแล้วยกมาบ้านหลังนี้ แต่ไม่ต้องห่วง จ๊อยซ์มันได้นอนในบ้าน บ้านหมานี่พอเสร็จก็จะเป็นของเป็บซี่ล่ะ บ้านมันขาวโล่งๆอย่างนี้เห็นจะไม่ใช่หมาของด้วงแน่ มันต้องตกแต่ง กั้กๆ เตรียมของมา..หลอดชานมไข่มุก  ตัดๆ หลายขนาดยาวๆสั้นๆตามใจเด้อ  เอาชิ้นส่วนหน้าบ้านออกมาตกแต่งก่อน หน้าบ้านๆๆ ทากาวลาเท้กซ์ ธรรมด๊า ธรรมดา...แป่ะลงไป ให้ทำอักษรตัวกลางของคำที่ต้องการก่อนเลยเด้อ    คำมันสั้น มีที่เหลือเลยแต่งปลายป้ายสักหน่อย บลิ๊งๆไปเลย ลูกแม่..  นี่ค่ะ ภาพตอนเช้า  เข้าไปนอนกลางวัน หลับสนิท ปลุกหันหน้ามาถ่ายรูปก็ไม่ยอมทำตามคำสั่งเลยค่ะ  สำเร็จแล้ว บ้านเป็บซี่ เย้ๆ  จบภาระกิจ. ที่นอนหน้าหนาวของหมาบ้านๆ
นังเป้บซี่มันเป็นหมาขนเกรียน หลังอาน เข้าหน้าหนาวขนมันจะหนาขึ้น เป็นมัน สวยดี เห็นนอนขดหน้าประตูบ้าน เลยเดินหาอะไรมาทำที่นอนให้ชั่วคราว
เป็นหมาแสนอนาถเพราะเจ้าของยังไม่มีเวลาทำบ้านดีๆให้อ่ะ เหอๆ  ทำแล้วเอามาวางบนโต๊ะหน้าบ้าน มันก็โดดเข้าไปขดตัวในนั้น นอนจนได้ ท่าจะชอบด้วย แม้ว่าโฟมมันจะเล็ก คับแคบสำหรับมัน เราเอาพลาสติกรองพื้นแล้วโยนผ้าลงไปอีกผืน แค่นี้นังจ๊อยมันเคยลงไปแย่งขดตัวอยู่เหมือนกัน ดีไม่โดนกัดเอา แสดงว่าหมาชอบ          |
podduang-pk
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?] โลกนี้เป็นสถานที่เรียนที่กว้างใหญ่ ฉันได้เรียนทุกนาทีที่หายใจ..ฉันอยากมีความสุขที่อยู่ตรงนี้ ก็เท่านั้นเอง msn-email : podduang-pk@hotmail.com ..ยินดีสนทนาก๊องแก๊งงงงงงงงง.. Friends Blog
|
||||||||||||
