Group Blog
 
All Blogs
 
ถึงแมวที่จากไป [1]

ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะต้องมาเลี้ยงแมว..

แต่ชะตากรรมก็ลากผมมาพบกับมัน ..

เมื่อสามปีก่อน แม่บอกผมว่ามีแมวจรมาออกลูกในบริเวณบ้าน แม่แมวสีน้ำตาลแก่ ลูกแมวมี 2 ตัว ลายวัวสีขาวน้ำตาลทั้งคู่ ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร

เนื่องจากบ้านผมปลูกมานานหลายสิบปี สิ่งก่อสร้างบางส่วนได้ชำรุดลงตามกาลเวลา กำแพงด้านหลังบ้านผมได้หักพังลงมาบางส่วน ทำให้หมาจรแถวบ้านแวะเวียนเข้ามาเป็นครั้งคราว ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไรอีกเช่นกัน (พอดีเป็นคนที่ไม่เกลียดสัตว์โลกชนิดใดเลยครับ ตีค่าสัตว์โลกทุกชนิดเท่ากันหมด)

วันหนึ่ง แม่มาบอกผมว่า ลูกแมวโดนหมากัด .. !!

ผมออกไปดู เห็นสภาพลูกแมวตัวหนึ่ง นอนแผ่หายใจรวยริน ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัว แม่แมวพยายามที่จะช่วยเต็มที่แล้ว แต่ก็สามารถคาบลูกหนีไปได้แค่ตัวเดียว .. ตามธรรมชาติของสัตว์กินเนื้อที่จะเลี้ยงแต่ลูกตัวที่แข็งแรงเท่านั้น แม่แมวไม่มาหาลูกตัวนั้นอีกเลย

ด้วยความไม่ประสาของผมที่ไม่เคยเลี้ยงหมาแมวมาก่อน ด้วยอาการของลูกแมว (ที่โดนหมาขย้ำเข้ากลางตัว ถึงแม้จะไม่ปรากฏแผลเหวอะ แต่กระดูกกระเดี้ยวคงกรอบได้ที่ไปแล้ว) ลูกแมวมีชีวิตอยู่ได้ 2 วันก็จากไป

ผมเป็นคนส่งเขากลับสู่พื้นแผ่นดินกับมือ..


Create Date : 25 กันยายน 2550
Last Update : 25 กันยายน 2550 11:56:52 น. 10 comments
Counter : 194 Pageviews.

 
น่าสงสารจังคะ

โชคดีนะคะ ที่เค้าจากไปอย่างไม่ทรมาน

เศร้าจัง


โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:13:03:30 น.  

 
จากนั้น แม่แมวตัวเดิมแวะเวียนเข้ามาขอข้าวกินที่บ้านอีก ผมนึกในใจ อย่างน้อยผมปกป้องลูกแมวน้อยตัวหนึ่งไว้ไม่ได้ ผมก็น่าที่จะดูแลลูกแมวตัวที่รอดอยู่ได้

บ่ายวันนั้น ผมเที่ยวเดินหารอบบริเวณบ้าน ที่ๆ แม่แมวจะพาลุกแมวไปซ่อนตัว แต่ก็ไม่พบ แม่แมวคงพาลูกน้อยไปหลบภัยนอกบ้านผม ผมเริ่มสะกดรอยตามแม่แมว .. ไม่ไกลจากบริเวณบ้านผมเท่าใดนัก เมื่อแม่แมวไปถึง เจ้าแมวน้อยก็โผล่หัวออกมา

ผมพยายามจับลูกแมวน้อยเข้าไปอยู่ในบริเวณบ้าน ลูกแมวน้อยทั้งหวาดกลัวทั้งดิ้นรน ด้วยไม่คุ้นเคยกับสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่ามนุษย์ ถึงขนาดมุดลงไปในท่อนำฝนที่วางอยู่ตรงพื้น หลังจากพยายามกันอยู่พักใหญ่ๆ ผมก็ลากเจ้าแมวน้อยออกมาได้ -_-"

ผมเอาเจ้าแมวน้อยขังไว้ในกรงนกขนาดย่อม ลูกแมวร้องเรียกแม่ดังระงม แม่แมวเข้ามาป้วนเปี้ยนข้างกรงด้วยห่วงใย สุดท้ายผมก็ต้องปล่อยเจ้าตัวเล็กออกมา

หลังจากวันนั้น แม่แมวไม่ไปไหน ยังคงเลี้ยงลูกอยู่บริเวณบ้านผม จนลูกแมวอายุร่วม 4 เดือน เจ้าพอ่แมวตัวเดิม (ลายวัวสีดำขาว) ก้แวะเวียนมา ..


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:13:25:40 น.  

 
แม่แมวเริ่มอุ้มท้องอีกครั้ง ในขณะที่เจ้าตัวเล็กเริ่มคุ้นเคยกับคน เริ่มเข้ามาคลอเคลียร้องขออาหาร

สุดท้าย ที่บ้านผมตัดสินใจร่วมกันว่าจะเลี้ยงเจ้าแมวน้อย (ทั้งๆ ที่เลี้ยงแบบกลายๆ อยู่แล้ว) น้าผมตั้งชื่อแมวน้อยว่า ""เจ้าตะแง้ว"

ในที่สุด ผมก็มีแมวเป็นของตัวเองเสียที


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:13:29:18 น.  

 
ตะแง้วเติบโตขึ้นอย่างแข็งแรงอยู่ในบริเวณบ้านผม แม่แมวสอนวิธีเอาตัวรอด วิธีการปีนป่าย การล่า (แม่แมวจับหนูเก่งมาก) แมวน้อยเติบโตขึ้นมาอย่างเข้มแข็ง ในขณะที่แม่แมวท้องแก่เต็มที

เมื่อตะแง้วอายุหกเดือน น้องๆ ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมา ลูกแมวในบ้านผมเพิ่มขึ้นอีกสามตัว เป็นแมวลายวัวสีดำขาวสองตัว สีดำปลอดอีกหนึ่งตัว (พ่อแมวเป็นนแมวลายวัวสีดำขาว) ตัวผู้สองตัวเมียหนึ่ง

แม่แมวดูแลลูกน้อยเป็นอย่างดี ในขณะที่เจ้าตะแง้วยังคงป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆ แม่และน้องไม่ห่าง

ในขณะที่ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีนั่นเอง ....


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:13:59:29 น.  

 
ปูเสื่อนั่งรออ่านต่อค่ะ


โดย: maru วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:14:10:09 น.  

 
เย็นวันหนึ่งผมกลับมาจากที่ทำงาน แม่บอกผมว่า แม่แมวถูกวางยาเบื่อ คนใจร้ายแถวบ้านวางยาแมวตายไปหลายต่อหลายตัว แม่แมวกลายเป็นหนึ่งในนั้น แม่แมวนอนทุรนทุรายต่อหน้าตะแง้ว แล้วก็จากไปอย่างทรมาน ตลอดทั้งวันนั้นตะแง้วไม่กินอะไร หงุดหงิดตลอดเวลา รวมถึงหาเรื่องพวกน้องๆ ทั้งๆ ที่ไม่เคยทำอย่างนั้นมาก่อน ตะแง้วหงุดหงิดอยู่ร่วมอาทิตย์ ถึงสงบลงได้

ตอนนี้ ตะแง้วและน้องๆ วัยสองเดือน กลายเป็นแมวกำพร้าไปเรียบร้อยแล้ว ผมหันหน้ามามองมองแม่ เราจะดุแลพวกลูกแมวกำพร้าเหล่านี้ยังไงต่อไป (โดยปกติผมไม่เคยดูแลลูกแมวครับ ให้ข้าวกินเฉยๆ แม่แมวดูแลของมันเอง แต่ตอนนี้ ไม่มีแม่แมวเสียแล้ว)


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:14:52:37 น.  

 
ลืมบอกไปว่าที่บ้านผมทำร้านขายของชำ แล้วก็มีธุรกิจบ้านเช่าอยู่ติดกับบ้านที่พักอาศัย พอดีว่าบ้านเช่ามีห้องว่างเหลืออยุ่ พ่อกับแม่เลยตกลงใจที่จะนำลูกแมวทั้ง 3 ไปเลี้ยงในห้องพักที่ว่างนั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า ถ้าปล่อยให้เดินเพ่นพ่านในบริเวณบ้าน จะเอาตัวไม่รอดเสียก่อนเพราะยังเด็กนัก ( 2 เดือน) ถึงจะหย่านมแล้วก็ตาม

ลูกแมวทั้งสามก็เลยได้อยู่หอพักฟรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายนับแต่นั้นมา

ส่วนเจ้าตะแง้วนั้น ได้อภิสิทธิ์ครับ ที่บ้านรับเข้ามาเป็นสมาชิกในครอบครัว ได้เข้ามาอยู่ในบ้านเป็นการถาวรแล้ว ^-^


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:16:45:49 น.  

 
ปล. แม่ผมสะเทือนใจมากครับที่เห็นแม่แมวตายต่อหน้าโดยที่ช่วยเหลืออะไรไม่ได้ ก็เลยตั้งใจที่จะเลี้ยงลูกแมวเป็นอย่างดีแทนแม่แมว (ถือว่าลูกแมวโชคดีจริงๆ)


จบตอนแรกแค่นี้ก่อนครับ เดี๋ยวมีต่อตอนสอง อิอิ


โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:16:48:45 น.  

 
นี่คือรูปตะแง้วครับผม (แม่แมวไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้) รูปนี่ถ่ายไว้เมื่อต้นปีก่อน ตอนนั้นอายุขวบกว่าๆ ได้

อีกรูปครับ



โดย: plankton วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:16:57:23 น.  

 
ตะแง๊วมีปานที่จาหมูกกกด้วยยย

สงสารแม่แมวจังเลย ทำไมคนเราถึงใจร้ายกันอย่างนี้นะ


โดย: แมวสีชมพู วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:22:25:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

plankton
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add plankton's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.