|
|
camp 1 บ้านในสอย
หายไปนานมาก ๆ อีกแล้ว
เอาเป็นว่าภารอิดที่ทำงานและที่บ้านมารุมมะตุ้ม เริ่มเรื่องไว้นานมากแล้ว เพิ่งจะมาได้ทำตอ่จนเสร็จ(ซะที)
ต่อเนื่องจากเรื่องที่แล้ว แต่เหตุการร์นี้เกิดก่อนค่ะ ไปเป็นวิทยากรในการอบรมการวาดภาพในค่ายผู้อพยพบ้ายในสอย ต. ปางหมู(น่าจะใช่นะคะ)
ก็เดินทางไปที่แม่ฮ่องสอนก่อนค่ะ เมารถไปตามระเบียบ ใช้เวลาในการพักฟื้นพอสมควรทีเดียว แต่ก็ต้องขอขอบพระคุณเจ้าภาพ พี่น้ำนะคะที่พาเที่ยว พากิน ก่อนที่จะทำงาน
วันแรกไปไหว้พระก่อน
อาหารเช้าสไตล์ไทใหญ่ ในตลาดเช้า
ปางอุ๋งหน้าฝน ตอนคนเยอะ ๆ คงจะสวยน่าดู
มีหงส์ดำ 1 คู่
ลูกสนสด กะ แห้ง คนเมืองไม่เคยเห็นค่ะ
วันอาทตย์หน้าฝน..เงียบบบบบบบซะ
แล้วก็ไปกินหม่านโถวที่หมู่บ้านรักไทย
ฟ้าเปิดแล้ว.................
เมนูนี้แหละ...........ลุย
อันนี้ของจริง.............
เบบี๋ถูกมัดไว้ยังกะข้าวต้มมัดเลย..
แล้วก็ต้องซื้อของฝาก...........ชิมมันทุกขวด...ก็แม่ค้าเค้าอนุญาตแล้วนี่
เริ่มงานแล้ว..........ป้ายผ่านแดน ติดตัวไว้ตอนเข้า camp
ห้องเรียนวาดภาพ มีล่ามเป็นกะเหรี่ยงคอยา่วชื่อนาเดียค่ะ.......รู้ตั้ง 4 ภาษาเก่งจัง
ห้องนี้เรียนซิลสกรีนกัน
วันนี้ห้องเรียนทำอาหารทำขนมครก
ผลัดกันเป็นแบบ
พี่สุชาติ(ชื่อไทย)ท่านเท่ห์ทุกวัน
ชอบกันจังวาด portrait เนี่ย
หลักสูตรเร่งรัด 5 วันวาดคนเลย....เก่งจริง ๆ
บรรยากาศบ้านพักในค่ายนี้..แตกต่างจากแคมป์ 2 จริง ๆ ที่นี่คนจะเยอะกว่าและพื้นที่เป็นภูเขา
กล้วยอะไรไม่รู้......แต่เห็นแล้วอยากกินช็อคโกแลต
เสร็จแล้วก็ต้องรีบกลับ........ก่อนที่ฝนจะลง หนทางไกลและลำบาก แต่เราก็ดีใจที่ได้ทำประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ขอบคุณพี่น้ำที่ให้โอกาสได้มีประสบการณ์ใหม่ ๆ ขอบคุณองค์กร JRS ที่มีน้ำใจกับคนชายขอบ ทำงานเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนกลุ่มนี้ และทำให้เรารู้ว่าชีวิตของเรานี้มันจิ๊บ ๆ จริงเมื่อเทียบกับเค้า.........อย่าบ่นนักเลย
| Create Date : 22 มิถุนายน 2554 |
| Last Update : 18 มีนาคม 2555 11:32:03 น. |
|
4 comments
|
| Counter : 1575 Pageviews. |
|
 |
|
|
โดย: โสดในซอย   วันที่: 14 สิงหาคม 2554 เวลา:18:58:10 น. |
|
| โดย: buraneemeo วันที่: 17 สิงหาคม 2554 เวลา:14:01:36 น. |
|
|
|
|
| อันต้า |
 |
|
|
Location :
เชียงใหม่ Thailand
[Profile ทั้งหมด]
|
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]
|
Logo
พยายามทำหน้าที่ของตัวเอง  ไม่เบียดเบียนตนอื่น(ระวังคนอื่นเบียดเบียนเราด้วย)  มีน้ำใจมาก ๆ (เตือนตัวเองบ่อย ๆ ) หวังไว้ว่าแก่ตัวมาจะได้มีสังคมที่ดี ไม่ต้องย้ายหนีไปอยู่ที่อื่น(เพราะทนอยู่ไม่ได้) ......แต่ไปอยู่ไหนดีล่ะ  เอาวะช่วยกันสร้างดีกว่า อย่างน้อยก็อย่าทำลายเนอะ 
Free TextEditor
comment box
|
| |
|
 |
|
น่าชื่นชมกิจกรรมที่คุณอันต้าได้กระทำจนสำเร็จลุล่วง นับ เป็นกุศลอันยิ่งใหญ่
ขอบคุณครับที่ทำให้ผมได้รับรู้ เรื่องราวของคนชายขอบ ขอร่วมยินดีไปด้วยครับ