It's not easy to be me
Group Blog
 
All blogs
 

ค่อยๆ ก้าวไปที่ละก้าว ไม่รีบ

หลังจากที่เป็นนัก(อยาก)เขียนมาหลายปี
แอบซุ่มเขียนไปเรื่อยเปื่อย
เริ่มจากการทำหนังสือทำมือ เจาะรูร้อยเชือกไปฝากขายในงานสัปดาห์หนังสือเมื่อหลายปีก่อน
ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ามีการพิมพ์หนังสือแบบบ On demand หากรู้คงทำแบบนั้นไปแล้วไม่ต้องมาค่อยๆ ใส่กระดาษทีละหน้าๆ ลงในเครื่องพริ้นท์เตอร์เลเซอร์ ด้วยกลัวว่ามันจะติด

เล่นเอายืนจนขาแข็ง มีคนบอกว่า ทำไมไม่เอาไปถ่ายเอกสารล่ะ ตอบได้คำเดียวเลยว่า ไม่ชอบ
จึงต้องมานั่งทำเอง คนที่ซื้อหนังสือเหล่านั้นไป เขาจะรู้ไหมว่าเราทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับหนังสือชุดนั้นแค่ไหน

พอเราทำหนังสือแบบที่เขาทำๆ กัน เราจึงส่งเมล์ไปบอกกับคนที่ซื้อไปในครั้งแรก ว่าเราจะส่ง PDF ไปให้กับเขา ถ้าเขาอยากได้ รู้สึกเกรงใจพวกเขาเหมือนกัน ที่ต้องมาซื้อหนังสือทำมือของเราไป

จากนั้นลูกๆ ของเราก็เริ่มต้นกำเนิดบนโลกหนังสือ ด้วยการรบกวนให้คุณ มน.มีนา จาก สนพ.สะพานช่วยทำให้ทึกอย่าง ตั้งแต่ตรวจคำผิด ทำปกให้ และส่งพิมพ์กับโรงพิมพ์ให้

จนลูกคนแรกคลอดออกมาเป็น นาลันทาเธอผู้เป็นที่รัก
ลูกคนที่สองก็ตามมาติดๆ บุลลาปาหนัน
จากนั้นลูกสาวคนที่สาม ที่เรารักมากที่สุดก็คลอดตามมาในปีถัดไป ความเอยความรัก เรื่องนี้เขียนขึ้นมาเพราะความคิดถึงเพื่อนคนหนึ่ง ที่จากไปไกลแสนไกล นานๆ ถึงได้พบกัน และแอบเอาเรื่องของเพื่อนมาใส่ไว้ในนั้นมากมาย

สุดท้ายสำหรับลูกสาวคนที่สี่ นั่นคือ ความเอยความรักภาคสอง เส้นทางแห่งรัก หวังว่าลูกๆ คงเป็นที่พอใจของนักอ่านนิยายแนวยูริ หรือหญิงรักหญิง

แม้ขณะเขียนในบางครั้ง รู้สึกท้อ แต่ก็ยังคงเขียนต่อไป แม่บอกว่า ไม่เป้นไรลูก เราทำเพราะอยากทำ ไม่ต้องไปเครียดอะไรกับมัน เราไม่ได้หวังรวยกับการเขียนหนังสืออยู่แล้วไม่ใช่หรือ

ฉันฟังคำแม่แล้วก็ยิ้ม จริงของแม่ ฉันทำเพราะฉันอยากทำ เขียนเพราะอยากเขียน และฉันก็พูดเสมอๆ ว่า ฉันไม่ใช่นักเขียน เป็นเพียงนักอยากเขียน

เพราะอะไรน่ะหรือ ก็เพราะฉันตกภาษาไทยมาตั้งแต่เด็กๆ เขียนหนังสือแทบอ่านไม่ออก เพราะลายมือแย่เข้าขั้นเทพ ตกคัดไทย สะกดคำผิดๆ ถูกๆ ฉันจึงไม่กล้าบอกว่าฉันเป็นนักเขียน คงเป็นได้แค่ คนอยากเขียนแค่นั้นแหละ

แต่ฉันจะค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าว ก้าวแรกเอาให้มั่่นคง ตามมาด้วยก้าวที่สอง สาม สี่ และเรื่อยๆ
บางทีที่ปลายทาง อาจมีสถานที่ไหนสักแห่ง ให้ฉันได้ยืนอยู่ตรงนั้นก็เป็นได้
ใครจะรู้





 

Create Date : 01 ตุลาคม 2555    
Last Update : 1 ตุลาคม 2555 22:47:14 น.
Counter : 894 Pageviews.  

ไปดูเครื่องบินกันเถอะ

แอบย่องไปดูเครื่องบินในงานของการบินพลเรือนค่ะ เค้ามีงาน 3 วัน (มั๊ง) ที่ดอนเมือง อาคารต่างประเทศ 2 ขาออก (ของเก่านั่นแหละ)  

ที่จอดรถไม่ต้องกลัวโดนแย่ง มีเพียบ จะจอดตรงไหนก็ได้ (มั๊ง) เพราะไม่มีใครจอด สบายไป แต่อ้วนไปด้วยรถเมล์ เห่อๆๆๆ เห็นว่าใกล้ๆ บ้าน 

ขอบอก เดินกระจายค๊า ด้วยความที่เคยไปเทอร์ 1 แล้วลงป้ายหน้าตึกเดินทะลุไปได้เลย ตรงสถานีรถไฟ แต่เพราะไม่ได้ไปมาชาตินึงแล้ว ก็เลยไม่รู้ว่า การท่าเค้าปิดประตูสะพานลอย

ตายๆๆ อ้วนเดินอาน เดินจากป้ายรถเมล์ที่ว่าใกล้ๆ ไปอีกป้ายนึง ไขมันหยดติ๊งๆๆ

ชีวิตรันทด คิดในใจว่า นี่แหละนะชีวิตอ้วน เศร้าอะไรอย่างนี้ รถถนนวิภาก็นะ วิ่งกันเร็วมากๆ ฉิวเฉียดก้นน้อยๆ ของอ้วนไปหลายคัน รถเล็กไม่เท่าไหร่ รถใหญ่ๆ อิอ้วนเสียวโว้ย...

ก็จะไม่เสียวได้อย่างไร วิ่งผ่านไปแต่ละคัน ขนาดหนัก 85 โลยังเกือบปลิวตกฟุตบาต แล้วถ้าเกิดผอมๆ แบบคุณมาเดินมีหวัง ปลิวกระจาย (แอบมีขู่เล็กๆ)

เดินเข้าไปได้เค้าก็มีป้ายบอกชัดเจน ขึ้นไปชั้น 3 เลยเพ่ ด้านบนมีงานคร๊าบทั่น

ข้างบนก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ นิดๆ หน่อยๆ ตามประสาการจัดงานทั่วไป 







ออกจะเงียบด้วยซ้ำไปแต่ที่แน่ๆ เค้ามีโชว์เครื่องบินค่ะ แถวๆ โน้นไกลเหมือนกัน คลังสินค้าเก่า เกือบถึงเจ้เล้งโน่น....



แต่ไม่ต้องห่วงมีรถรับส่งอย่างดีค่ะ ไม่ต้องเดินละลายไขมันให้เสียเวลา

















สารพัดเครื่องบินละลานตาไปหมด 







ใครชื่นชอบเครื่องบินไม่ควรพลาดค่ะ ออกมาโชว์ให้เห็นกันจะๆ จับต้องได้ ไม่หวงห้าม แอบปีนดูมาแล้วขอบอก (เค้าไม่เอาไม้ไล่ตีลงมาก็บุญโข ปีกเค้าจะหักบินไม่ได้หรือเปล่าไม่รู้เลย)







ชอบจังหางเจ้าตัวนี้ ท่าทางจะห้าวน่าดู







แล้วนี่ก็แม่มดน้อยพราวเสน่ห์ ประจำเครื่องเนอะ ขี่ไม้กวาดไปหาพาบินไปด้วยกัน







น้องนกเธอก็มาด้วยค่ะ นกแอร์ อี้แอ่ เอิ๊กๆๆ แอร์กี่











ใครจะไปกล้าโหน ไม่กลัวตกลงมาตายให้รู้ไป ไม่ใช่เฉินหลงนะเฟ้ย จะได้วิ่งสู้ฟัด โหนค๊อปเตอร์







ดูใบพัดดิ พัดมาทีอิอ้วนกระเด็นแน่ๆ ไม่กล้าไปโหนร๊อก ไม่อยากตายเร็วชิ





รู้ไหมทำไมเรียกว่าแมงปอ ดูเธอสิ เหมือนแมงปออะเป่า







เค้าให้ถ่ายรูปไอ้เจ้าหน้าปัดมาได้ 

แอบคิดว่าพวกที่ชอบแต่งรถให้หน้าปัดเหมือนเครื่องบิน มันจะดูออกไหมน้อ ว่าอันไหนบอกอะไร สงสัยตาลายแหง๋ม เยอะไปหมด ดูหมดหรือไงเนี่ย แค่ไมล์กับน้ำมัน ก็ตาลายแล้ว พอเถอะอย่าไปแต่งอะไรมากมานักเลย เวียนหัวเฟ้ย







แมงปอของจริง วิ้ว....

สวยปะจ๊ะ น้องแมงปอจ๋า







ดูๆ แล้ว รู้เลยทำไมนักบินอ้วนไม่ได้ ก็เพราะมันแคบแบบนี้นี่เอง ปีนก็ลำบาก 

ไว้ชาติหน้าอ้วนเกิดใหม่แล้วจะมาลองบินแล้วกัน ชาตินี้เมินซะปีนขึ้นไปไม่ไหวอะ เค้าห้ามโหน ด้วย 5555+++


มั่วอีกแล้วคร๊าบทั่น







และแล้ว เครื่องบินก็หมดลงเท่านี้ 

สุขสวัสดิ์จงบังเกิดแด่ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมอาการบ้าบอของอ้วนในครั้งนี้


บั๊ยบายจ้า ......




 

Create Date : 24 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 16:40:14 น.
Counter : 500 Pageviews.  

ทดลองพี่นิค รอบสอง

หลังจากได้พี่นิคมา ฝนก็ตกไม่ยอมหยุด 

เหมือนจะบอกว่า สมน้ำหน้า อดไปไอ้น้อง อย่ามาทำซ่า คนหน้าตาไม่ดีจะนิคไม่ปลื้ม

แต่ก็นะ คนมันอยากลองก็เลยต้องหาที่ไป 

ที่แรกบางปะอิน ถ่ายไม่ได้เรื่องเลยค่ะ คิดถึงพี่ฟูจับใจ กลัวพี่ฟูจะเหงา แต่ก็นะ จะเอามาคล้องคอสองกล้องก็เกรงใจคอตัวเอง แค่กล้องเดียวก็ต้องเดินเป็นกิ้งก่าได้ทองแล้ว

วันก่อนเอาพี่นิคไปชั่งพร้อมเลนส์ 1.25 กิโล 

หึหึ หนักเอาเรื่อง ส่วนพี่ฟู 900 กว่ากรัม ต่างกันไหมล่ะ ขืนเอามาคล้องคอ 2 กล้อง อิอ้วนก็แบกไปสิ 2 โลที่คอตัวเอง 

ไม่ไหวๆ เลิกคิดแบกสองกล้องไปอีกชาติ 

บางปะอิน



สีไม่สวยเท่าไหร่ เพราะยังไม่ชินกับการปรับค่าที่ตัวกล้อง ถ่ายไปบ่นไป แล้วตูจะซื้อมาทำไรว้า ไม่ได้เรื่องเล๊ย อิอ้วน





พี่นิคกับพี่ฟูเหมือนกันอยู่อย่างตรงที่สีสันแสบทรวง 









พาครอบครัวพี่ช้างมาฝากให้ดูค่ะ เข่มเข๊ม เม่เม้ มู่มู้ ป่าป๋า ฯลฯ พี่ฟายจะมาเอาตัวไหนไปข้ามศพอิอ้วนไปก่อนก็แล้วกัน โขลงนี้เราจอง 555++



แสงรูปนี้เว่อร์ไปไม่หน่อยค่ะ เว่อร์มากๆ กะไม่ถูก พอกลับมาบ้านอ่านคู่มือภาษามะขามเปรี้ยวจี๊ดอีกรอบ อ้าวมันแก้ง่ายๆ แบบนี้นี่เอง ต่อไปจะไม่ยอมผิดพลาดอีก รับรองได้

วันรุ่งขึ้นไปเล๊ยวัดพระแก้ว แก้มือ เห่อๆๆ



เป็นไงล่ะ วัดพระแก้ว สีแสบทรวงดีมะ แต่แสงก็เว่อร์อยู่ดี แถมยังมือสั่นด้วย

เพราะพี่นิคเธอหนัก ถ่ายไปสบัดมือไป 

คุณแอบขำอิอ้วนที่ไม่กล้าบ่นเรื่องกล้องหนัก 

หาเรื่องเองใครจะกล้าบ่นเล่า เดี๋ยวก็ชินเองแหละ



พี่ยักษ์ หน้าตาดีเนอะ แต่นะ มันตากแดดตากลม เลยมีริ้วรอยของการตากแดดมาบ้าง 

เลยคิดว่าขนาดพี่ยักษ์วัดพระแก้วยังมีริ้วรอย 

แล้วอิอ้วนที่ผ่านแดดผ่านลมมาเกือบ 40 ปี จะมีรอยตีนกาบนหน้าผากบ้างก็คงไม่เสียหายเนอะ จริงปะ



พี่ยักษ์ตัวนี้แกคงหนักมากๆ เนอะ แบกเจดีย์ไว้ทั้งหลัง



เคยเห็นกินนรตนนี้ในโปสการ์ด สมัยนั้นสวยกว่านี้เยอะ แต่ตอนนี้ตากแดดจนเป็นฝ้าไปแล้ว

ไม่รู้จักใช้ครีมกันแดดแบบคุณนี่เอง เลยเป็นฝ้า 

โถๆๆๆ น่าสงสารเนอะกินนร   คราวกลังบอกเรานะจะขโมยคุณไปให้ 

ในฐานะที่เป็นยามเฝ้าปราสาทพระเทพบิดรมานานปี เราจะขโมยคุณเอาไปให้ด้วยความเต็มใจยิ่ง




 

Create Date : 24 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 16:36:50 น.
Counter : 509 Pageviews.  

ขั้นตอนกลารล้างมือ 555++ ของข้อยเอง

เห็นรณรงค์กันจังว่า 7 ขั้นตอนการล้างมือ จะทำให้มือสะอาดมากขึ้น

อิอ้วนก็เลยคิดว่า มันมีอะไรบ้าง เท่าที่คิดได้

1. เปิดก๊อกน้ำ
2. เอามือไปล้าง
3. ปิดก๊อก (เปิดนานๆ เปลืองน้ำ)
4. ถูสบู่
5. เปิดก๊อก
6. ล้างสบู่
7. ปิดก๊อก

เป็นอันเสร็จ 7 ขั้นตอนการล้างมือ ของข้อยเอง




 

Create Date : 24 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 16:33:49 น.
Counter : 332 Pageviews.  

เสียดายมองไม่เห็น

รอมาหลายเดือน สุดท้ายก็กินแห้ว

ไม่ได้เห็นสุริยุปราคา เฮ้อ... เศร้าแท้




 

Create Date : 24 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 16:32:33 น.
Counter : 257 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  

รันหณ์
Location :
ปทุมธานี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ฉันคือฉัน
ฉันรักเสียงเพลง
ฉันรักสายลม
ฉันรักท้องฟ้า
ฉันรักอิสระ
ฉันคนไร้ราก
ผิงดาวยามไร้เดือน

คืนนี้ถ้าเธอหนาว ร่วมผิงดาวบนท้องฟ้า
จากรักจากศรัทธา....ของเรา

เป็นอะไรก็ได้มิใช่หรือ
แค่เป็นคนดีก็คงเีพียงพอ
[Add รันหณ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.