หวาน ขม ระคน กันไป นึกถึงทีไร สุขทั้ง....น้ำตา by:หวาน
เมื่อวานนี้หวานโทรคุยกับย่า คิดถึงก็เลยโทรหา โทรหาย่าทีไรทำให้หวานนึกถึงตอนเป็นเด็กๆไม่ได้ ตอนนั้นปิดเทอมทีไรป๊ากับคุณนายมักส่งหวานกับมาร์คไปอยู่กับย่ากับปู่ เหตุผลเพราะว่า ปู่กับย่าเหงา เพราะป๊าเป็นลูกคนเดียวย่ากับปู่ก็เลยมีหลาน 2 คนเท่านั้น แต่หารู้ไม่ว่าหลานๆที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับหวานอ้ะนะมีตรึมเลย แล้วหวานก็เป็นหลานสาวคนเล็กคนเดียวของตระกูล ก็เลยโดนตามใจจากปู่ย่า น้า อา ลุง แม้กระทั่งลูกพี่ลูกน้องด้วยกันเอง (ดีเหมือนกันเป็นหลานสาวคนสุดท้องนี่เท่ห์ดี ) หวานสนิทกับทุกคนเลยทั้งพี่ที่เป็นผู้หญิงและผู้ชาย ย่าชอบว่าหวานว่า เล่นกับเด็กผู้ชายทำให้ย่าคิดว่ามีหลานชาย 2 คน หลังบ้านย่าเป็นลำน้ำเล็กๆปู่เอาเปลมาผูกไว้ หวานชอบไปนั่งตรงนั้นเอาขาแหย่ลงไปในน้ำแกล้งปลาตัวเล็กเล่นๆสนุกดี แล้วหวานก็ชอบเล่นตำรวจจับโจรกับแก๊งค์พี่ แต่พวกพี่ที่เป็นผู้ชายมักให้พวกเราที่เป็นผู้หญิงเป็นโจร แต่หวานไม่เคยเป็นโจรเลยสักครั้งเพราะหวานเป็รคนมีเหตุผล

พี่โดม: หวาน เป็นโจรเลย เป็นผู้หญิงต้องเป็นโจร ไปอยู่กับกุ๊กเลย

หวาน: เค้าจะเป็นตำรวจกะพี่โดมพี่เก่งนี่

พี่โดม: ตำรวจมีเยอะแล้ว

หวาน: ไม่

พี่โดม: ตำรวจที่ไหนมีเยอะอ้ะ

หวาน: บนโรงพักไง ไม่เห็นเหรอ มีเยอะกว่าโจรอีก

พี่โดม: เออๆ ตำรวจก็ตำรวจเว้ย

หลายๆครั้งที่หวานก้บพี่ๆชอบไปเล่นไกลๆบ้าน แต่หวานไม่กลัวเพราะหมู่บ้านนั้นเป็นญาติกับเราหมด ย่าชอบให้ปู่ไปตามพวกเราเสมอๆเพราะเย็นมากเเล้ว หวานก็จะได้ขี่คอปู่กลับเป็นประจำ หรือม่ายก็ขี่คอพี่โดม พี่บอล แล้วแต่ใครจะใจดี เพราะว่าหวานเป็นน้องเล็ก ที่ดีไปกว่านั้นก็คือ พี่ๆผู้หญิงไม่เคยโกรธหวานเลยสักครั้งตามใจมาก หวานเลยมีความสุข สนุก ทุกครั้งที่ไปบ้านปู่ย่า คุณนายมารับกลับยังไม่ยอมกลับเลย ร้องไห้ทุกครั้ง

~หวานอ้ะเป็นเด็กบ้านนอกของแท้ มีISO รับรอง ปู่ย่าเป็นเกษตรกร ญาติๆก็เป็นเกษตรกร อยู่กับทุ่งนา สวนผลไม้ สวนผัก แม่น้ำ ลำคลอง ใครว่า เป็น...คนบ้านนอก ก็น้อมรับอย่างเต็มใจ และดีใจด้วย ~

~นึกถึงตอนเด็กๆทีไรมีความสุขทุกที ยิ้มตลอด ตอนพิมเรื่องนี้ก็ยิ้ม จนเคซี่ถามว่า วันนี้อารมณ์ดี มีเดทเหรอ~

~ไว้หวานจะมาอัพใหม่นะ อยากให้ทุกคนจดจำเรื่องที่เรามีความรู้สึก หวาน ขม ระคน กันไป นึกถึง ทีไร สุขทั้ง...น้ำตา หวานเชื่อว่า คนเราทุกคนคงมีเรื่องราวที่เราควรจดจำกันทั้งนั้นแหละ ~

~ที่สำคัญ รักปู่ย่า ลุงป้า น้าอา และชาวเกษตรกรที่มี ISO ทุกท่าน ~



Create Date : 03 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2551 11:26:26 น.
Counter : 259 Pageviews.

11 comment
เกิดเป็นมนุษย์ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดใจ by..หวาน
ช่วงนี้หวานเกิดอาการเบื่อคนที่บริษัทมากไม่รู้อะไรกันนักกันหนา (มันก็มีหลายเรื่องอ้ะนะที่ มัน ซากอ้อย) แต่ขอยกตัวอย่างเรื่องนิดหน่อยก็แล้วกัน เรื่องใหญ่ๆนั้นหวานขี้เกียจพิม มันเยอะ

เมื่อวันนั้นหวานลงไปคุยงานกับแผนกข้างล่าง กะลังคิดอะไรเพลินๆ ก็ตกใจพนักงานที่กำลังยืนถ่ายเอกสารอยู่ (ก็ไม่ได้สนิทอะไรเจอกันก็ยิ้มให้กันแค่นั้น)

หวาน: อุ้ยยย ตกใจ หมด

ตาล: ตกใจอะไร หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

หวาน: ป่าววว กำลังคิดไรเพลินๆ ก็เลยตกใจ

ตาล: หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ (พร้อมกับทำหน้าแบบ...หวานอธิบายไม่ถูกอ้ะ)

หวาน: ป่าว

ตาล: หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ (มันพูดซ้ำไปมาตั้งหลายรอบ และน้ำเสียงก็ดุดันขึ้นเรื่อยๆ)

หวาน: (นี่มึงจริงจังกับอาการตกใจของกูขนาดนั้นเลยเหรอ เอาเป็นว่า กูเงียบดีกว่า)

มันยางย้ำประโยคเดิม

หวาน: (เอะ ชักรำคาญแล้วนะ หวานจำได้ว่าไม่เคยแย่งลูกชิ้นมันกิน แฟนมันหวานก็ไม่เคยแย่ง อีกอย่าง หน้ามันยังกับก้นเด็กโดนบีบ ผมยาวๆ ยืนในที่มืด ใครจะไม่ตกใจมั่งว่ะ นี่ก็ว่าจะไม่บรรยายลักษณะมันแล้วนะเนี่ย)

หวานเลยเลี่ยงเดินออกไปพร้อมกับความ งง เมิงจะซากอ้อยไปถึงไหนกันว่ะเนี่ย ก็เค้าบอกว่า คิดไรเพลินๆ เดินมาเจอเลยตกใจแค่เนี้ยย เดี๋ยวเหอะเจอกูบอกลักาณะมึงแล้วอย่าหนาวละกัน พอหวานขึ้นไปชั้น 2 เจอกับพี่กั้ง หัวหน้าใหญ่ฝ่ายเซลล์ประจำบริษัท

พี่กั้ง: หวาน เอ่อออ สนใจจะมาเป็นเลขาพี่มั้ย

หวาน: หวานไม่เก่งพอหรอก

พี่กั้ง: เงินเดือนเท่าไหร่เท่ากัน

หวาน: พี่ก็รู้ว่าลูกน้องพี่แต่ละคนเป็นไง หวานสู้ไม่ไหวหรอก ลูกน้องพี่แรง ของ เค้า แรงงงง

พี่กั้ง: งั้นมีเพื่อนที่เก่งๆไม๊ ไว้เอาสู้กับลูกน้องพี่

หวาน: หวานจะแนะนำให้นะพี่ น้องตุ้มอ่ะ นักมวยหญิงอ้ะ รับรองสู้ได้

พี่กั้ง: เออ จริงว่ะ แต่ถ้าหวานสนใจพี่พร้อมตลอดนะ

หวาน:

หวานบอกตรงๆเลยนะ หวานไม่อยากทำงานที่บริษัทนี้แล้ว ไม่ว่าจะชั้นไหน แผนกไหนก็ตาม หวาน เซ็ง+ เบื่อ ตั้งแต่หวานมาทำงานที่นี่หวานรู้เลยอ้ะ ว่า คำพูดสามารถทำร้ายเราได้ ที่นี่แต่ละคนคำพูดยังกับ....ไม่รู้อ้ะ รู้แต่ว่า....ซากอ้อยมาก พอหวานขึ้นมาถึงชั้นของหวาน พี่อ.ก็เริ่มบรรเลงเพลงดาบ

พี่อ. : หวาน เรียก สมชายหน่อยซิบอกว่าให้มาช่วยยกของพี่หน่อย

หวาน: (โทรศัพท์ไปเรียก คุณสมชาย พร้มมกับนึกว่า ไมพี่อ. ไม่เรียกเองหว่า งานก็งานตัว แต่ช่างมันเหอะ แค่นี้เอง) ฮัลโหล คุณสมชายเหรอค่ะ รบกวน ช่วยขึ้นมาชั้น 9 ด้วยนะค๊า

พอหวานวางสาย พี่อ. แกก็บรรเลงเพลงดาบ

พี่อ.: ทำไมต้องใช้คำว่าคุณกับเค้าด้วย เค้าเป็นแค่ยาม ทีหลังไม่ต้องเรียกคุณ

หวาน: (จึ๊กกกกก เลยยย ไรฟระ)

พี่อ.: ไม่รู้จะเรียกคุณไปทำไม ไม่รู้เรื่องเลย

หวาน: (จึ๊กกกกก เลยยย ไรฟระ)


เท่าที่หวานจำได้ ม๊า เคยสอนหวานว่า ถึงแม้คนเราจะมีสีผิวต่างกัน ชาติตระกูลต่างกัน แต่มีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่ากันแล้วทำไมพี่อ.ถึงเป็นคนแบบนี้อ้ะ หวานไม่เข้าใจ หลายอย่างที่พี่อ.ทำให้หวานคิดว่า ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่น่าคบเสียนี่กระไร ทำไมถึง ชอบดูถูกคนขนาดนี้ นิสัยยอดแย่มากๆ ทำให้หวานคิดว่า หวานคิดถูกแล้วที่จะออกจากตรงนี้ เพราะว่า หวานกลัวว่า นิสัยเหล่านี้จะติดตัวมามันน่าขยะแขยงมาก
ดีนะที่หวานยังมี ครอบครัวคอยสั่งสอน ให้คำปรึกษา มีหลายอย่างที่ป๊า+ม๊า เคยสอนหวานไว้ คนเราอย่างดูถูกคนอื่น เพราะไม่แน่เราอาจจะต้องได้รับการช่วยเหลือจากเค้าก็ได้ แต่ที่หวานจำได้แม่นๆในตอนนี้คือเกิดเป็นมนุษย์ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดใจ รำคาญใจ เพราะในโลกนี้มีคนหลายแบบเหลือเกิน ตอนนี้หวานก็ได้แต่หวังว่า ขอให้ความอดทนของหวานนั้นเข้มแข็ง ไม่แตก เพราะเราไม่ใช่เด็กๆแล้ว ถ้าทำไรไม่ดีลงไปจะอ้างว่ายังเด็ก หรือ ไม่รู้ไม่ได้ เราต้องควบคุมตัวของเราเอง เพื่อรอวันที่เราจะเข้มแข็งและก้าวต่อไปอย่างมั่นคงในอนาคต

~ อีกไม่นานหวานจะกลับบ้าน ที่เป็นบ้านจริงๆ อย่างนิรันดร จะลาจากความวุ่นวาย ซากอ้อยทั้งหลาย ซักที~


*เคยมั้ยที่คุณเคยทำอะไรตรงข้ามกับใจตัวเอง เพียวเพราะนึกถึงใจเค้า แต่ลืมนึกถึงใจเรา *

และเคยมั้ยที่คุณถามตัวเองว่า

* กู มา ทำ อะ ไร ที่ นี่ ฟระ *












Create Date : 30 ตุลาคม 2551
Last Update : 30 ตุลาคม 2551 10:17:17 น.
Counter : 425 Pageviews.

26 comment
ผี....หลอก by...หวาน
เมื่อวันอาทิตย์เพื่อนหวานมานอนกับหวาน เพื่อนที่น่ารักคนนี้ของหวานชื่อ ตาต้า เป็นเพื่อนสนิทมากที่สุดของหวานในระดับเรียนมหา'ลัย จนถึงทุกวันนี้ มันมาถึงก็มีเครื่องประทินโฉมมาอวด

ตาต้า: แก ครีมพอกหน้าตัวใหม่ของ.......... ทำมาจากสาหร่านทะเลน้ำลึกมากถึงมากที่สุด เค้าบอกว่ากว่าจะงมขึ้นมาได้ นี่ยากลำบากแสนสาหัส ไหนจะเจอแมงกระพรุนยักษ์ ปลากระเบน และปลาฉลาม

หวาน:ไหง มันเอามายากอย่างงี้ว่ะ จะไปซื้อทำไม แพงจะตายยยย

ตาต้า: เพื่อความงาม ความสวย สู้ตาย ขอถวายชีวิตเพื่อความงามสามภพ

หวาน: มาน บร้า ไปแว้วววววว

ตาต้า: ผู้หญิงอย่าหยุดสวย

หวาน: มีความพยายามสูงมากกกก พยายามสวยยย

ตาต้า: เออ

และแล้วมันก็จัดการพอกหน้ามัน ซะเขียวยังกับขี้เป็ดแถมกลิ่นมันยังไม่น่าพิสมัยอีกต่างหาก

ตาต้า: พอกมั้ยแก

หวาน:ม่ายอ้ะ ตามสบายเหอะ

หวานก็ล้มตัวนอน ส่วนตาต่าก็ล้มตัวนอนพร้อมกับหน้าแบบภูตแม่น้ำโขง

ตาต้า: (เขย่า ตัวหวาน) แก๊.......ผี ....หลอก

หวาน: บ้าป่าวแก คนจานอน เดี๋ยวด่าเลย

ตาต้า:นั่นไงแก มันอยู่นั่นอ้ะ ว๊ายยยย (เอามือปิดหน้าปิดตามันใหญ่)

หวาน: (เดินไปเปิดไฟ) อีตาต้าบ้า นั่นเงามึงอ้ะ พอกหน้าซะเขียว เสือกตกใจเงาตัวเอง

ตาต้า: แฮ่ะๆๆ เงากูหรอกรึ อ๋อ..เออ เงากู แฮ่ะๆ

หวาน: นอนได้แล้ว ถ้าตื่นมาโวยวายอีก กูจะให้มึงไปล้างหน้า

ตาต้า: ม่าย...ด้าย น๊า เค้ายังสวยไม่เสร็จ

หวาน: เออ....อีภูตแม่น้ำโขง


ปล.1 เจอกับนางฟ้าอรชร พี่แกมาส่งยาให้หวาน ตัวจริงน่ารักดี เม้าท์กะหวานอย่างกับรู้จักกันมาชาตินึง ดูแกใจดีด้วยนะ ใครอยากได้ยาติดต่อเจ๊แกได้นะ

ปล.2 รับปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาเด็กพิเศษ ฟรี ปรึกษา หวานได้นะ

ปล.3 ตอนแรกกะว่าจะอัพเรื่อง ผี ที่เคยเจอมา แต่กลัวไม่มีใครอ่าน อ้ะนะ




Create Date : 28 ตุลาคม 2551
Last Update : 28 ตุลาคม 2551 10:25:57 น.
Counter : 275 Pageviews.

18 comment
ภูหินร่องกล้า...งามขนาดเน้ออออ ll by:หวาน
หวานเอารูปต้นไม่ที่ภูหินร่องกล้ามาลงต่อ รอบ 2 นะ ที่ถามกันว่า หวานถ่ายภาพเองหรือไม่นั้นนน คำตอบก็คือ ถ่ายเองค่ะ เพราะเคยเรียนถ่ายภาพมา 2 ปี ส่วนบางภาพนั้นนน พี่มด ช่างถ่ายภาพเค้าสอนมา พวกเทคนิคต่างๆอ้ะนะ























สุดท้ายนี้..... หวานคิดว่าธรรมชาตินี่สวยเน๊อะ เจริญหู เจริญตา แล้วก็...เจริญใจ รอดูนะทริปหน้าหวานจะไปไหน



Create Date : 22 ตุลาคม 2551
Last Update : 22 ตุลาคม 2551 10:11:43 น.
Counter : 343 Pageviews.

43 comment
ลูก...กตัญญู ผู้กระเป๋า...แฟ่บ by: หวาน
เมื่อวันก่อนคุณนายแม่มาจากใต้ มาเพียงแค่วันเดียวก็บินกลับ หวานก็อยากรู้ว่า คุณนายจะมาทำไมหว่า ในเมื่อเพิ่งกลับไป

หวาน: คุณนาย คุณเพิ่งกลับไปเองน๊า เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

คุณนาย: เหรอ ไม่เห็นรู้สึกเลย เหมือนกลับไปนานแล้ว ไม่ได้ช๊อปเลย

หวาน: อย่าบอกนะว่าที่ขึ้นมานี่จะมาช๊อปอ้ะ

คุณนาย: ช่าย วันเดียวเท่านั้นนะคุณลูก

หวาน: ก็ได้

วันนั้นหวานถึงกับลางานพาคุณนายไปช็อป (กลางเดือนซะด้วย คุณนายนี่ช่างมาแท้)

คุณนาย: เอ่อ หวาน นี่ Prada รุ่นนี้สวยมั้ย

หวาน: สวยดี เท่าไหร่อ้ะ

คุณนาย: sale อยู่ 15% เอานะ

หวาน: งืม ตามใจ

หวานก็จ่ายค่าเสียหายไป แล้วคุณนายก็เข้าไปลัลล้าร้านอื่นต่อ

คุณนาย: รองเท้าของ chanel นี่ก็สวยดีเน๊อะ ว้าวววว sale ด้วย เอ๋า ใส่ได้ด้วย

หวาน: ก็ เอาสิ

หวานจ่ายค่าเสียหายอีกตามเคย

คุณนาย: หวาน น้ำหอมของ lancome กลิ่นนี้หอมมั้ย

หวาน: ( ตูจะบอกว่า ไม่หอมดีมั้ยน๊า แต่อย่าเลย สงสารคุณนาย) หอม

คุณนาย:จัดไป คุณลูก

หลังจากที่คุณนายลัลล้าได้ที่พอสมควรแล้ว ชีก็บ่นว่า หิว หวานก็พาชีไปกินซิลเลอร์ ( เห้อ ภาระกิจปังคุงจะเสร็จสิ้นแล้ว เย้)

คุณนาย: เมื่อยเน๊อะ นั่งพักก่อนเดี๋ยวเดินต่อ ยังไม่ได้ดูเสื้อให้ป๊าเลย ของขวัญวันเกิดเค้า ที่มานี่มาซื้อของขวัญให้ป๊านะเนี่ย

หวาน: เอ่อ เห็นมีแต่ของของคุณนายอ้ะ

คุณนาย: แหม นานๆมาที

หวาน: นานๆมาถี่ อ้ะ ซิ (คุณลูกนี่ กระเป๋าแฟ่บแล้ว)

กินเสร็จแม่ก็พาหวานไปซื้อเสื้อให้ป๊า แล้วคุณนายก็พูดขึ้นมาว่า

คุณนาย: ป๊าอยากได้กระเป๋าตังค์อ้ะ หวานไปดูให้หน่อยซิ ที่ Gelerod นะ

หวาน: ได้ค่ะ คุณนายย

คุณนาย: ดีมากยอดคุณลูก

จำได้ว่า วันนั้นหวานหมดเงินไปหลายอยู่ แต่ก็คิดว่า ไม่เป็นไรหรอก เพราะ แม่มีความสุขก็พอแล้ว กว่าเค้าจะเลี้ยงเราได้มาขนาดนี้ คงหมดหลายอยู่




~สุดท้ายนี้ อยากบอกคุณนายว่า รักคุณนายมากนะ ถึงแม้คุณลูกจะกระเป๋าแบนและแฟ่บก็ตาม~



Create Date : 21 ตุลาคม 2551
Last Update : 21 ตุลาคม 2551 10:10:00 น.
Counter : 841 Pageviews.

22 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  

Phumpanit
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าหวาน สันดานแย่ ตอแหล แต่น่ารัก ^^
All Blog
MY VIP Friend