โรคก็ถามหา มาตามวัย..Cubital tunnel syndrome






SmileySmiley

ช่วงสองปีที่ผ่านมา ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามยถากรรม ทำงานหาเงิน 
เวลาพักก็เหมือนไม่ได้พักจริงๆ
ร่างกายถึงจุดพีคสุดๆ น้ำหนักขึ้นเอาๆ เหนื่อยง่าย ไม่กระฉับกระเฉง อันนี้ก็รู้ๆกันอยู่แล้วในหมุ่คนอ้วน

แต่ที่ถึงจุดที่ไม่ไหวแล้ว คือ ป่วย 
ไอเป็นเดือน เริ่มหวาดผวาว่าจะเป็น TB หรือเปล่าน้อ 
งานช้างเลยนะเนี่ยถ้าเป็น  นอยด์มาก หลังจากตรวจแล้วไม่มีเชื้อ cxr ดี
ก็อัดยา 
จากที่ชีวิตนี้ที่เคยทานแค่ amoxicillin บ้าง doxy บ้างระหว่างรักษาสิว
ต้องมาจัดหนักกับ Amoxy-Clav และมาลงท้ายด้วย Moxifloxacin (รู้สึกหน้าใสขึ้น เชื้อสิวตายเรียบ 555+)
ทั้งยาขยายหลอดลม สเตียรอยด์ โอ้ยย
เอาจริงๆ ทรมานมากกับการกินยานู้นนั่นนี่
หลังจากเรื่องไอผ่านไป ก็ไปออกกำลังได้พักใหญ่ๆ น้ำหนักก็ลดไปตั้ง 4-5 กิโลแน่ะ

พอมาเรียน เจอสังคมใหม่ แม่ม พาตูกินทู๊กเย็น จัดหนักจัดเต็มตลอด ไอ้เราก็ไปสังสรรค์เอาสังคมซิครับ
ขึ้นกระฉูดอีก

คราวนี้เข้าขั้น Obesity จ้า

ออกกำลังกายแบบที่เคยออกได้เมื่อ 6 เดือนก่อนก็ไม่ได้ละ หน้ามืดเป็นลม

ก็เริ่มมาลดอาหารเอาก่อน  อัดน้ำสำรอง(ผสมน้ำเปล่า หรือนมแทนอาหารเช้า หรือระหว่างมื้อ)
ไซเลียมฮัสค์ อะไรก็ได้ที่ทำให้รู้สึกอิ่มโดยไม่อ้วน
  แลดูเป็นไปในทางที่ดีนะ  ตอนนี้ดื่มน้ำได้มากขึ้น โดยไม่รู้สึกยัดเยียดอะไร

และแล้ว
ล่าสุดเมื่อประมาณ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา  

หลังจากกลับจากทำงาน รู้สึกได้ว่านิ้วก้อยข้างซ้ายชามาก เหมือนเป็นเหน็บ

คิดไปว่า เออ ก็เป็นบ่อยๆนะ เวลาเท้าแขนอ่านหนังสือ หรือเท้าศอกกับโต๊ะ ยันคาง ชิคๆ
เดี๋ยวมันก็หาย

4 วันผ่านไป แม่มมมม มันไม่หายเลยแม้แต่วินาทีเดียว กดตรงข้อศอก โอว้ แปล๊บๆๆๆ ชากว่าเดิม
เทสต์ซิ pinprick ก็ดูเหมือนจะดีอยู่นะ แต่มันเป็นเหน็บอยู่แค่ฝั่งนี้ นิ้วกลางก็ไม่มีอะไร หรือตูจะเป็นเส้นประสาทอักเสบจากโรค autoimmune อะไรสักอย่างไปซะละ นอยด์อี๊ก
 อยากจะไปทำ EMG ขึ้นมาให้มันรู้แล้วรู้รอด 

ถามหมอออร์โท ก็เออๆ ไปลองทำดูก็ดี จะได้รู้ๆไปเลย
ถามหมอนิวโร ฟันธง เช้ง ไปเลย ไปกิน Brufen ซะ รีบไปกิน ถ้าเป็นมานานจะให้กิน Neurontin  แกเป็น Ulnar nerve neuropathy.

ห่ะ  ทำม้ายยย
สาเหตุ ก็เป็นได้จากหลายสาเหตุ ตามประสาโรคนิวโร เจอบ่อยสุดก็ compression

กระซิกๆ 
ทำศอกด้านยังไม่พอ ยังมาทำให้มือชา 
 ถึงไม่ใช่ข้างถนัด มันก็ได้ใช้ทำมาหากินอยู่นะ
จิตตก

ไปเม้าท์ให้พี่พยาบาลที่โรงงานฟัง

พี่แกก็ เอ้ย ลูกพี่เป็น มีกระตุกเนี่ย รักษามาสองปีละที่ศิริราช
 ตอนเป็นแรกๆ ตรวจทุกอย่างเลย MRI EMG สรุปเป็น เนี่ยละ Cubital tunnel syndrome

ตอนนี้ก็กินนิวรอนตินอยู่
เคยได้ทำกายภาพบำบัดแบบกระตุ้นไฟฟ้าด้วย

โอว้ววววว ความหวังที่จะหายก็หมดลงพลัน


ผ่านมาสัปดาห์ละ เมื่อวาน ก็มีปวดมาเป็นพักๆ ชาจริงจัง แต่ไม่มีกระตุก


เนี่ยละหนา ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสิรฐ


ห่างหายการเขียนไปเป็นสิบปี
จะต้องกลับมาเขียนและสร้างวินัยเรื่องสุขภาพใหม่

ออกกำลังกายได้ 1 วันละ  
มองพุงตัวเองในวิดิโอที่อัดไว้ ก็แอบเศร้า

คนเรานี่หนอ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆเลย





Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2560 15:05:32 น.
Counter : 343 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



ตัวกินเห็ด
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]