ความสุขเกิดได้ที่ตัวเรา..พบได้ที่ในใจ
Group Blog
 
All blogs
 

ลูกช่างไม้ ... ตอน 3

การที่พ่อช่วยปู่ต่อเรือตั้งแต่เด็ก ... ทำให้พ่อมีพื้นฐานงานช่างไม้
พี่ชายเราช่วยพ่อทำเฟอร์นิเจอร์ตั้งแต่เด็ก ... ก็ได้พื้นฐานงานช่างไม้เหมือนพ่อ
เราช่วยพ่อจับไม้ หยิบเครื่องมือตั้งแต่ยังเล็กเหมือนพี่ แต่...เราก็ไม่ได้ความเรื่องงานช่างอยู่ดี


วันหนึ่ง ฉันช่วยพ่อยกชั้นวางเหล็กให้พ่อซ่อมล้อข้างหนึ่งที่น็อตตรงแกนมันหลุดอออกมา ฉันออกแรงยกชั้นหนักเอาการ เลยกวาดตามองหาท่อนไม้ว่าจะเอามาหนุนแทนการยก พ่อเห็น เลยบอกให้ไปหยิบไม้มา 2 ท่อน ฉันก็จัดการเอามาวาง (เหมือนจะทำเป็น..) โดยวางขวางไว้หนึ่งอัน และอีกอันวางตรงๆ เพื่อจะยกชั้นวางโดยการยกปลายไม้ขึ้น พ่อก็มองเฉยๆ ซึ่ง...ฉันก็ยกชั้นวางได้นะ แต่ก็หนักอยู่เหมือนกัน พ่อเลยบอกให้เปลี่ยนวิธีสิ ลองเลื่อนไม้อันขวางมาใกล้ตัว แล้วกดปลายลงเพื่องัดขึ้น จะยกได้ง่ายแล้วเบากว่าเยอะ ซึ่งก็จริงด้วยแฮะ...เอาอีกแล้วฉันเนี่ยะ (ทั้งปี) ทำแต่ละวิธีไม่สมกับเป็นลูกช่างเล้ยยยย

หลังจากใส่ล้อชั้นวางเสร็จแล้ว พ่อก็ได้เล่าให้ฟังว่า..

สมัยก่อนเวลาขายเรือได้ ถ้าจะเอาเรือลงน้ำ ก็ต้องยกเรือขึ้นเพื่อเคลื่อนมัน ซึ่งถ้าใช้คนช่วยกันยก ก็คงต้องใช้คนไม่รู้สักเท่าไหร่ พ่อเองก็ต้องใช้วิธีเดียวกับที่บอกฉันนั่นแหละ คือ ใช้ไม้ดีด หมายถึงงัดเรือขึ้นมา โดยใช้คนเพียง 4-5 คน เมื่อเรือถูกยกขึ้นสูงแล้ว ก็เอาไม้หมอนมาหนุนเรือเอาไว้ แล้วปูไม้ทำเป็นราง หมายถึงแนวที่จะให้เรือเคลื่อนไป



จากนั้นเอาไม้ลูกกลิ้ง ซึ่งเป็นไม้กลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 25 ซม. หนุนขวางกระดูกงูเอาไว้ แล้วดีดเรืออีกครั้งเพื่อเอาไม้หมอนที่หนุนอยู่ออก



เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็ถึงเวลาลากเรือลงน้ำ โดยการเอาสลิงคล้องท้ายเรือไว้ แล้วดึงเรือไปข้างหน้า โดยการหมุนกว้าน (คล้ายรอก) เพื่อให้เรือขยับ เคลื่อนไปตามรางที่เราวางไว้ ระหว่างที่ช่วยกันขยับเรือ ก็จะมีการร้องเพลงประกอบจังหวะไปด้วย

“โย้ลา ไลละโฮ.............................”


อืมม์.... ด้วยว่า มันนานหลายปีมากแล้ว พ่อเลยบอกว่า “จำได้แค่เนี่ยะ”





 

Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2551 14:40:40 น.
Counter : 532 Pageviews.  

ลูกช่างไม้ ... ตอน 2

เมื่อพ่อแก่ตัวขึ้นร่างกายชักจะทำไม่ไหว ร้านเฟอร์นิเจอร์ของพ่อก็ปิดตัวลง แล้วครอบครัวของเราก็ย้ายจากกรุงเทพฯ มาอยู่อยุธยา

อยู่ที่นี่เราไม่ได้มีร้านมีเฟอร์นิเจอร์ แต่พ่อก็ยังทำเฟอร์นิเจอร์ ไว้ใช้ในบ้านเป็นงานอดิเรกยามว่างอยู่เสมอ... ที่บอกว่า “เสมอ” เพราะงานแต่ละชิ้นของพ่อมักจะถูกเพื่อนข้างบ้าน ไม่ก็คนละแวกนั้น แวะเวียนกันมาเยี่ยมชม มาจอง มาขอซื้อตั้งแต่ยังต่อไม่เสร็จ คนที่ซื้องานของพ่อต้องเป็นคนที่ถูกใจงานพ่อจริงๆ เพราะพ่อไม่ได้รับจ้างทำให้ใคร





พ่อจึงเป็นที่รู้จักเรื่องฝีมืองานช่างไม้รวมทั้งงานสร้างบ้านและงานต่อเรือ จึงมีคนมาขอคำปรึกษาเสมอๆ ทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง รุ่นเล็ก พ่อมักบอกเสมอ “วิชามีไว้ให้แบ่งปัน”


เมื่อคราน้ำท่วมใหญ่ปี 2549 พ่อก็ต่อเรืออีกครั้ง…..






เพราะไม่คาดคิดมาก่อนว่าปีนั้นน้ำจะท่วมมากเหลือเกิน ท่วมขึ้นมาถึงตัวบ้าน พ่อจึงไม่ได้ตระเตรียมเรื่องเรือไว้ก่อน พ่อจึงต้องต่อเรือในระหว่างที่น้ำกำลังท่วม





และกว่าจะเสร็จ...






น้ำก็ลดลงแล้ว





 

Create Date : 21 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2551 19:25:41 น.
Counter : 2738 Pageviews.  

ลูกช่างไม้ ... ตอน 1

ฉันเป็นลูกช่างไม้ และฉันก็ภูมิใจกับคำๆ นี้เสมอ...

ความจริงพ่อฉันถนัดงานช่างที่เกี่ยวกับไม้ ไม่ว่าจะเป็น ช่างเฟอร์นิเจอร์ ช่างทำบ้าน แต่จุดเริ่มต้นของพ่อคือเป็น ช่างต่อเรือ

พ่อเป็นช่างต่อเรือ ตามรอยปู่

ปู่..ถือเป็นผู้เริ่มต้นตระกูลของเราที่เมืองไทย และโรงต่อเรือโรงแรกของตระกูลเราก็เริ่มที่บ้านเล็กๆ หลังคามุงจาก ตรงคลองสนามชัย ปากคลองบางประทุน เป็นโรงต่อเรือทุกชนิด ทั้งเรือเล็กอย่างเรือสำปั้น เรือจ้าง รวมไปถึงเรือใหญ่ๆ อย่างเรือลำเลียง ซึ่งชาวนาเกลือแม่กลองซื้อไปบรรทุกเกลือ

จากนั้นปู่และพ่อก็ย้ายมาเปิดโรงต่อเรือใหม่ ที่คลองบางหลวง คลองนี้ยาวจากปากคลองวัดกัลยาไปจนถึงสามแยกปากคลองด่าน (คลองภาษีเจริญ) คลองนี้ มีโรงต่อเรืออยู่ถึง 15 โรง ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งต่อเรือแหล่งใหญ่แห่งหนึ่งของเมืองไทย

เรือลำเลียงไม้ลำสุดท้ายที่ปู่กับพ่อช่วยกันต่อ ทำในปี 2516 เพราะตอนนั้นไม้สักมีราคาแพงและความนิยมเรือเหล็กก็เข้ามาแทนที่ จากนั้นพ่อก็หันเหมาเริ่มงานเฟอร์นิเจอร์แทน ส่วนปู่ยังคงต่อเรือเล็กขายไปเรื่อยๆ

แม้จะเลิกต่อเรือใหญ่ไปตั้งแต่ ปี 2516 แต่เราก็ยังมีเรือลำเลียงอยู่ถึง 2 ลำที่รอคนมาซื้อ จนเกือบปี 2540 เรือลำสุดท้ายของโรงต่อเรือเราก็ได้เคลื่อนลงน้ำไปจากเรือคลองบางหลวงพร้อมกับเจ้าของเรือคนใหม่

ก่อนที่เรือจะถูกขายไป เรือลำเลียงทั้ง 2 ลำ ทำให้โรงต่อเรือของเราได้ถูกเลือกให้เป็นสถานที่ถ่ายทำหนังฮอลีวู้ดเรื่องหนึ่ง ที่ชื่อ แรมโบ้ ภาค 3

การขายเรือลำสุดท้ายของเรา ทำให้โรงต่อเรือเราเป็นโรงต่อเรือรองสุดท้ายในย่านนั้นที่ยังมีเรือลำเลียงไม้เหลืออยู่ .... ก่อนจะปิดตำนานโรงต่อเรือคลองบางหลวงลง






 

Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2551 21:44:43 น.
Counter : 388 Pageviews.  


Valentine's Month


 
ฟ้าอาภา
Location :
พระนครศรีอยุธยา Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




พุทธะ รู้ ตื่น เบิกบาน
ปล่อยวาง เรียบง่าย คือ เซน
Friends' blogs
[Add ฟ้าอาภา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.