Penny
Group Blog
 
All Blogs
 

เรื่องดีๆในคอนเสิร์ตเอฟ'06

การกลับมาของแฟนซวี่ (รึป่าว)

ขอระบายเรื่องดีๆหน่อยนะคะ...

เมื่อวานนี้ไปคาเก่ะก็เลยได้คุยกับ Nuna คุยไปคุยมาก็เข้าเรื่องแฟนๆซวี่นี่แหละ...ประเด็นก็คือ...แม้ว่าหลังจากคอนเสิร์ตแล้ว เอฟโฟร์ก็ยังไม่ได้กลับไปเป็นเอฟโฟร์ที่โด่งดังสุดยอดเหมือนเมื่อสมัยปี 2001 - 2002 พวกเค้าก็โตขึ้น แฟนๆก็โตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ประเภทไปยืนรอขาแข็งนั่งเฝ้านอนเฝ้าตอนซ้อมก็เลิกๆทำกันแล้ว...เอาแต่ทำงานๆๆ เย็นๆก็ค่อยไปที่ฮอลล์

แต่...สิ่งที่ดีก็คือ ตลอดสี่วันนั้นมันทำให้แฟนๆที่ดูเหมือนว่า...ห่างจากเจอร์รี่ไปแล้วกลับมาอีกครั้ง สำหรับเราแม้ว่าเค้าจะออกห่างไปแล้ว แต่สิ่งที่เค้าทำต่อไปนี้ เพื่อนๆคิดว่าเค้ากลับมารึยังคะ

Example 1... นางสาว ก. โดนฝนของพีจังกระหน่ำอย่างหนัก นอกจากโดนฝนแล้วยังติดดาราไต้หวัน และดาราญี่ปุ่นมากมาย แม้ว่าเทอจะเคยไปนอนรอเจอร์รี่แจกลายเซ็นต์มาเป็นอาทิตย์ๆแล้วก็ตาม (นอนข้างถนนก็ทำมาแล้ว) หลังๆ มีงานเจอร์รี่เทอก็ยังไปทุกครั้งแต่จะให้ไปนอนรอก็ไม่ทำ...ไปเข้าคิวคนท้ายๆ ก็พอแล้ว แต่ก็ยังสนับสนุนอยู่ห่างๆ เทอก็ยังถ่ายคลิปอัพโหลดคลิปให้เพื่อนๆไม่ขาด หลังๆมาชักไม่ฟิต ที่เคยทำสม่ำเสมอก็ขาดหายไป และจนวันนึงเทอประกาศว่า เทอขอเลิกทำ!!! เหตุผลก็คือ ต้องเรียนหนักและการทำแบบนี้ต้องทุ่มเทเวลาจริงๆ (เค้าพูดว่า...ยูเข้าใจใช่มั๊ยเพนนีว่ามันหนัก เราก็ตอบเด่ะว่าเข้าใจ)

ก่อนงานคอนเสิร์ตไม่กี่วัน...เทอบอกว่าเทอก็ดูนะ คอนเสิร์ตอ่ะ แต่ดูแค่ 2 รอบ 22 กับ 24 เพราะว่าไม่มีตังค์ แต่พอเจอหน้าเรา เราก็ถามว่า...นี่ตกลงยูดูวันไหนบ้างเนี่ย...ชีบอกว่าช้านนนดูทุกวัน!!!! เท่านั้นยังไม่พอ เทอกลับมาเป็นคนฟิตเหมือนเดิม ถ่ายคลิปอัพคลิปให้ชาวบ้านตาดำๆเหมือนเดิม (เอ...ไหนแต่ก่อนบอกว่าลาออกแล้วไง)


credit: yc112 @ hkjerry.com

แล้วตอนนี้ล่ะสรุปว่า...กลับมารึยัง...แหะๆ ยังไม่ได้ถามเลยเจ้าค่ะ แต่ชื่อเอ็มออกมาแนวเพ้อ เช่น...4 วันแห่งการกลับมาของคุณ ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่ดีแก่ชั้น...

Example 2...

นางสาว ข. คนนี้ไปตกหลุมหนุ่มเกาหลีหุ่นล่ำบึก แถมตาปรือด้วยก็คือ... โซ จี ซบ แม้แต่ก่อนเทอจะบอกว่า "ชั้นไม่ดูหรอกหนังเกาหลีอ่ะ...ดูแล้วมีแต่ร้องไห้ๆๆๆ" และจากที่เห็นเทอดูเหมือนยังสนับสนุนเจอร์รี่ แต่ใจก็ไปทางแดนโสมซะเยอะแล้ววว...

สำหรับคอนเสิร์ตน่ะเหรอ...เทอดูหมดเลยยยทั้ง 4 รอบ งานนี้ไม่มีลังเล...แต่...ตะโกนเชียร์เจอร์รี่เหรอก็ เฮ่อ..ก็น้อยครั้ง...มาตะโกนแวนเนสๆๆ ดีกว่า เพราะเจอร์รี่คนเชียร์เยอะแล้ว...เสื้อเขียวเค้าก็ซื้อนะ แต่ไม่ได้ใส่ มาใส่เอาวันสุดท้ายโน่น...แต่ แต่ ไอ้เราก็เพิ่งรู้ว่าเจ๊ดูเจอร์รี่เล่นคอนเสิร์ตแล้วร้องไห้ทุกวัน ท่าทางภายนอกดูร่าเริง มองไม่ออกหรอกว่า หน้าตาแบบเนี่ย...จะร้องไห้ทุกวัน แถมเค้าร้องไห้แล้วเราก็ไม่เห็นอ่ะ เราก็ไม่ได้สังเกตหรอกว่า ทำไมตอนดูคอนเจอร์รี่แสดงแล้ว ไม่มีเสียงชีตะโกนอะไรออกมาเลย ตรงกันข้ามกับตอนตี๋แวนออกนี้แม่เจ้า...ยิ่งกว่าเชียร์มวย!!!! ซะอีก

ที่แท้...ชีก็ร้องไห้อยู่นั่นเอง ร้องมันทุกวัน โดยตอนเพลง Tong Hua (คนจีนเค้ารู้ความหมายเพลง แถมเห็นเจอร์รี่ดึงพลังจากคนดูได้มากขนาดนั้น ใครๆก็ขนลุกซู่ จะไม่พาลให้น้ำตาหยดแหมะๆได้รือ...)

ปรากฏว่า...ชีก็ร้อง ยัยเพนนีก็ร้อง แต่ต่างคนต่างไม่รู้ว่าร้องไห้กันทั้งคู่!มาเฉลยเอาทีหลังนี่แหละ


credit: TWH @ hkjerry.com

Example 3 นางสาว ค. คนนี้โดนฝนเหมือนกัน และก็ด้วยเหตุผลมากมาย (มิสามาดเล่าให้หมดได้ เหนื่อยที่จะรักเจอร์รี่แล้ว) จนกระทั่งทำให้เทอพูดว่า ชั้นไม่อยากจะตกหลุมรักเค้าอีกต่อไปแล้ว แต่หลังจากวันที่ 22 เทอบอกว่า...ชั้นอาจจะกลับมาตกหลุกรักเค้าอีกก็ได้

นี่ยังไม่นับสาวกงหน้าโหดๆ แต่ตาแดงก่ำเชียวตอนออกมานอกฮอลล์


แต่ก็ไม่ใช่ว่ากลับมาได้ทุกคนนะคะ...ที่กลับมาไม่ได้ก็มี จบคอนเสิร์ตก็จบข่าว กลับบ้านนอน ตื่นเช้าไปทำงานเหมือนเดิม ดูเจอร์รี่แสดงก็เฉยๆ หล่อเหมือนเดิม อืม..แสดงดี อืม...กริ๊ดดดังกันจัง ไปส่งเจอร์รี่เหรอ ไม่ไปอ่ะ จะสนับสนุนเหมือนเดิมมั๊ย...ไม่รู้ เฉยๆ ไม่แคร์




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2549    
Last Update : 5 มิถุนายน 2549 1:37:55 น.
Counter : 157 Pageviews.  

6 บทเรียน บ้านนอกเข้ากง ภาค 2

บทเรียนบทที่ 4 นู๋รักเคาน์เตอร์เพน

เคาน์เตอร์เพนเป็นยาประจำตัว มีบทบาทสำคัญต่อการดำรงชีพ และมีบทบาทสำคัญตลอดทั้งทริปเลย เพราะว่า....งานมันเริ่ม 2 ทุ่ม....แต่ว่านู๋ยืนน๊านนนนานนนน นั่งไม่ได้อ่ะฮะ และจนกว่าจะได้เข้างานก็ 4 ทุ่มและก็ยืนทั้งงาน แหม...น่องเราไม่ได้เสริมใยเหล็กนี่หว่าไหนเลยจะทนด้ายยยยยย...

"นู๋รักเคาน์เตอร์เพน"++++!!!!!

ลองจิ้นดูแถวที่ยาวจากข้างใน ยาวออกมาวนข้างนอก เลยยย...ห่างจากฮอลล์ซะไกลโข.... เป็นแฟนซวี่ต้อง "อึด" เสมอ ทั้งอึดทางกาย และอึดทางใจนั่นคือ การรอคอย


อันนี้หน้าตาบัตรเข้างาน


บทเรียนบทที่ 5 จงไขว่คว้าหา Optimum ให้ได้

ในภาวะไม่ได้อยู่ชิดขอบ คุณต้องหาช่องที่เหมาะกับตัวเองให้ได้!!! ยืนเฉยๆแล้วเขย่งก็จะเพียงแค่พอเห็น แต่คุณต้องถามตัวเองว่าพอใจรึยัง แต่ตามประสาคนไม่รู้จักพออย่างเรา คำว่า "พอ" สะกดยังไง!!!!! สะกดไม่เป็น 55555

และแล้วข้าพเจ้าก็หาช่องเจอจนได้...หุๆๆๆ จะให้ข้ามรั้วไปแถวหน้าคงไม่ไหว กำลังภายในยังไม่ถึงขั้น Advance ตอนนั้นมีเพียงขั้น Intermediate!! จึงทำได้แค่เพียงมุดไปเกาะรั้วรอส่วนบุญแบบนี้ เวลาเค้าเดินมาเค้าก็เป็นของเรา เมื่อได้จุด Optimum แล้วก็อย่ามาเบียดซะให้ยาก หุๆๆๆ ทากาวที่พื้นรองเท้าเรียบร้อยแล้ว



พ่อตัวดีโยนลูกอมก็ไม่สน เค้ามาอยู่ตรงหน้าแล้วจะสมาธิแตกซ่านไปเอื้อมแย่งลูกอมไม่ได้ เพราะ pop การได้ลูกอมมันต่ำเกินไป เป็นช่วงตักตวงต้องจดจำเอาไว้ให้มากที่สุด

เกิดมาก็เพิ่งภูมิใจว่า...ไม่ได้ตัวเตี้ยมากนัก (แหะๆ กัดใครบ้างขออภัย) เขย่งบ้างยืนบ้างก็เห็นแร้ววว... บนเวทีเค้าทำไรบ้าง อย่ามาถาม!!!! ไม่รู้เรื่องเลย!!! เพราะเอาแต่มองหน้า

นี่...เสื้อยับขนาดนี้ ถ้าไม่โหล่ว....คงใส่ไม่ได้จริงมั๊ยเพื่อนๆ


บทเรียนบทที่ 6 แกเป็นคนจีนตั้งแต่เมื่อไหร่

เอาเถอะค่ะ อย่ามาถาม!!! ว่าเค้าพูดไรกันเล่นไรกันบ้าง...ด้วยความสัตย์จริง นู๋ไม่รู้!!!!!!

ก่อนเดินทางไปก็ถามตัวเองว่าต้องการอะไร คำตอบคือ แค่เพียงได้เจอปู้จายไต้หวันตัวเป็นๆก็พอแล้ว จากที่ผ่านมาตอนเช้าจึงถือเป็นโบนัส ตอนที่ตัดสินใจว่าไปหรือไม่ไป ก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้อะไรบ้าง ตอนนั้นยังไม่รู้ได้ซ้ำว่ามีการร้องเพลงด้วย และวันรุ่งขึ้นจะมีงานปั๊มอีก

ดังนั้นการฟังอาซวี่ร้องสดในวันนั้นจึงเหนือความคาดหมายของตัวเอง นักร้องคนอื่นร้องเพลงเพราะว่าคนนี้เยอะ แต่คนที่ร้องแล้วทำให้คุณมีอารมณ์ร่วมอินไปด้วยคนนี้ล่ะทำได้!!! (ยอมโดนกล่าวหาว่าลำเอียงค่ะ เข้าข้างกันเห็นๆ 555)



อินอย่างไรน่ะหรือ...

ก็ถึงขนาดที่ว่า พอร้องเพี๊ยนเราก็กริ๊ดดดดดเพราะรู้สึกว่า "นี่ล่ะของจริง ตรูได้ฟังแร้ววว...เพี๊ยนสดๆ" และก็อินถึงขนาดที่ว่า คลิปเลิกถ่ายหันมาชูมือเหยงๆ โบกไปมา (อุปกรณ์ไม่มี) และทำเนียนร้องเพลงพร้อมกับพี่จีนข้างๆได้สบาย ทั้งๆที่เกิดมาไม่เคยพบหน้า ชื่อแซ่ไม่รู้จัก ตอนคุงเทอร้องผิดยังไม่ค่อยรู้เรื่อง ร้องไปกลางเพลง Yi Gong Chi ยัยนี่ก็อินจัด ร้องเพลงไปน้ำตาคลอไป (ก็คนมันตื้นตัน...คุงเทอร้องเพราะวุ๊ยยยยยย...ได้อารมณ์อ่ะฮืออ...โศกโค..รรรรรร)

และตอนที่เทอร้องเพลงจบแล้ว ข้าน้อยก็สวดมนต์ในใจขอให้เธอเดินมาอีกรอบ แล้วเธอก็เดินมาจริงๆ ก่อนที่งานวันนั้นจะจบลงด้วยความประทับใจ จนลืมไปว่า นู๋ปวดขา....!!!!!!

คืนวันนั้นใครจะนอนได้ ตอนนั้นก็หลายตีแล้ว แต่กลับหน้าผู้ชายมาหลอน เอ๊ยยยย...ไม่ช่ายยยย...ภาพมันวนเวียนอยู่ตรงหน้าใครกานนน...จะข่มตาลงได้




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2549    
Last Update : 5 มิถุนายน 2549 1:29:32 น.
Counter : 121 Pageviews.  

6 บทเรียน...บ้านนอกเข้ากง ภาค1

เรื่องนี้เขียนเมื่อ 28 ตค.05 รำลึกเหตุการณ์เมื่อ 1 ปีก่อนหน้าคือ 29 ตค. 04

เขียนมาแค่ 6 บทเรียน เพราะสมองตันเอาซะดื้อๆ

ท้าวความ: หลังจากพ่อคุณออกอัลบั้มไปแย้ววเมื่อ 20 สค.04...และในช่วงกลางเดือน ตค. 04 เธอก็ไปออกงานมหาลัยฮะ แล้วก็หายต๋อมไปอีก แต่ว่า...ก็มาไฉไลกับปกแหวกอก ปกนี้วางแผงเมื่อวันที่ 15 ตค. ค่ะ อู้ววว.....เลือดกำเดาแทบกระฉูด!! แม่เจ้าโว้ยยย...อกๆๆๆ งิ๊ดดดดด



ไผอยากเข้างานมี๊ตเป๊บซี่ 1029 ก็ต้องซื้ออัลบั้ม เพราะว่าจะมีคูปองชิงโชคแนบอยู่ ไม่ก็ไปแลกฝา....และอีกสารพัดวิธี.. ไม่ก็..ตั๋วใต้ดินเป็นทางเลือกสุดท้าย

บทเรียนบทที่ 1 ถ้าริเป็นแฟนซวี่ล่ะก็..คำว่า "ตามแผน!" ไม่รู้จัก!!!

ใครว่าพ่อตัวดีมาเมืองไทยทีไร จะทำให้ทุกท่านหัวหมุนเป็นลูกข่างเท่านั้น แต่พวกเราถ้าริแพคกระเป๋าตามหัวใจก็ต้องเผชิญกับอาการ "ลุ้น" อุจจาระแตกเช่นกานนนน....

ข้อที่ 1 ลุ้นตั๋วเข้างาน : ทุกอย่างจะเฟิมตอนใกล้มากกกกกกก....
ข้อที่ 2 Flight : ที่ว่าชัวร์ ที่ว่าแน่...แต่จริงๆ ก็ทำเราหัวฟูทู้กทีซิน่า....
ข้อที่ 3 นานาสาระปัญหาจุกจิก ไอ้ที่ไม่ควรเกิดก็เกิด ไอ้ที่ไม่ควรจะเจอก็เจอ...ทามไม๊มันถูกที่ถูกเวลาเช่นนี้ Example: ออกตั๋วผิดวัน หรือ...จะไปพรุ่งนี้ช้านยังตอบไม่ได้เลยว่าช้านจะได้บินกี่โมง

นัก organizer ตัวยงยังจัดการไม่ได้เลยนะฮะ -

บทเรียนบทที่ 2 ตู้เย็นเบาดั่งปุยนุ่น

และแล้วเมื่อคุณเหินฟ้าไปตามหัวใจจนได้ ไอ้อาการที่เกิดมาไม่เคยได้หลับยาวเหยียดจนกว่าจะตื่นก็ตอนโน่น....ตอนที่ล้อเครื่องบินมันแตะพื้นน่ะ เราก็ได้ทำลองทำแร้วววว!!!! hohoho!!! แต่พอสะดุ้งตื่นปั๊บ! ต่อม alert ก็จะทำงานทันที!!!! (คิดในใจ: ถึงแล้วๆๆๆ...กริ๊ดดดคุงป๋าๆๆๆ แว้กกก....เตรียมกล้อง โอ๊ยย..ใส่แว่น..อู๊ยย...จะทันมั๊ย...etc...เอ่อ...เขียนมากกว่านี้คนอ่านก็รู้อ่ะดิว่าฮั้นคิดไรอยู่ )

ในภาวะที่ไปถึงก่อนเวลาเครื่องพ่อตัวดีลงครึ่งชม. จะว่าค่อนข้างนานก็ได้...แหม...ไม่ต้องรีบ ค่อยๆเดินก็ทันถมเถ และจะเอาชัวร์ก็ที่ ตม. โฮะๆๆ...เข้าห้องน้ำก่อนก็ล่ายยยย... โห...สบายๆๆ...

แต่จากบทเรียนบทที่ 1 ที่ว่า ไม่มีคำว่า "ตามแผน" ถ้าริจะเป็นแฟนซวี่ทำให้รู้ว่า...ไอ้ที่ว่าแน่มันก็ไม่แน่...สรุปก็คือ เครื่องบินพ่อคุณลงก่อนเวลา และลงที่ประตูใกล้ ตม. อีกต่างหาก!!! เอาล่ะเซ่....พอเราไปถึงที่เท่านั้นก็..ดูป้าย..."อ้าววววว landed แล้วนี่หว่า... แล้วอึ้งไป 2 วิ!! อ้าวว...นั่นๆๆๆๆ ซะ ซะ ซะ เสียย เสียงงงกริ๊ดดดด... อ่ะนั่นนน..ผู้หญิงเต็มเลยยย...แร้วววว...ปู้จายที่ ตะ ตะ ตัวสูงนั่นน!!! โอ้ว....ออๆๆๆ ร่า!!!

ของที่ว่าหนักโค...รรรรรก็ลืมหมด ไอ้ที่หนักอย่างกะแบกกระสุนมาด้วยนั้นก็เบาดังปุยนุ่น คล้องแขนทำเท่ห์ก็ได้ ไม่หนักเลยยย เอิ๊กๆๆๆ

แล้วก็..วิ่ง 100 เมตรได้สบาย 555 บ้านไม่ได้ไฟไหม้แต่ตู้เย็นเราก็แบกได้! หลังจากปักหลักหามุมได้แร้ววว...ก็เป็นเวลาของเรา!!!

ตอนนั้นความรู้สึกมัน 2 อารมณ์คือ ...โห...ไม่ไหวแล้วว...เข่าอ่อน จะพูดไรดีอ่ะ ภาษาไทย จีนหรืออังกิดดี แต่อีกแนวนึง ออกหดหู่ว่า...อืม...ทามไมตัวเล็กงี้ แถมใส่เสื้อดำอีก

พอเทอไปแล้วเวลาของเราก็หมดลง ให้คนข้างนอกเก็บความประทับใจกันต่อ

บทเรียนบทที่ 3 : เอากาวมามั๊ย

ความจริงก่อนเดินมาถึง ตม. มีแฟนๆไปรอที่หน้าเกต 3 เยอะแระ เอาภาพไปดูก่อน อันนี้มุมไกล และมุมใกล้




แต่ถ้าลองให้กล้องก้มต่ำลงไป ในภาวะมะรุมมะตุ้ม เช่นนี้ แขนพ่อคุณจะเป็นเหมือนราว และทุกพื้นที่ของแขนจะเต็มไปด้วยมือผู้หญิงที่ทากาวมาแล้วเรียบร้อย ถ้าได้เกาะเป็นตุ๊กแกแล้วใครจะมาแกะก็ไม่ได้!!!! มองโดยภาพร่วมก็เหมือนกับก้อนๆนึงที่เคลื่อนที่ไปด้วยกัน

ในความรู้สึกส่วนตัว รู้สึกสองอย่างค่ะ (อีกแระ) อันแรกมันเป็นภาพที่วุ่นวายชะมัด พ่อคุณกว่าจะเสด็จได้ก็ช้ามาก (ติดสาวๆตรงหน้า!) และคุงพัดลมก็ทำหน้าไม่เสบย แต่อีกภาพนึงกลับรู้สึกว่า...เป็นภาพที่น่ารัก...รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เหมาะแก่การอยู่ในวงล้อมของผู้หญิง อยู่ในวงล้อมของคนที่รักเค้าจริงๆ ไม่ว่าจะโดนล้อมยังไง เป้สีดำอันนั้นจะหนักสุดขั้วขนาดไหน เค้าก็มักจะมีอาการอมยิ้มเสมอ (ยกเว้น พ่อคุณออกอาการสะลึมสะลือไม่หวายยยเจงๆเท่านั้น)

(มีต่อภาค2)




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2549    
Last Update : 5 มิถุนายน 2549 1:08:30 น.
Counter : 93 Pageviews.  

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว คุณอยู่ไหน ภาค3

ส่วนพิธีการบนเวที ชอตนี้ของใครของมัน เล่าแทนกันคงไม่ได้ แต่ละคนก็จะมีห้วงเวลาของตัวเอง แต่สิ่งที่เจอร์รี่ยังทำเหมือนเดิมกับทุกคนคือ เค้าจะมองตาคุณ มองเหมือนจ้องเข้าไปในตาของคุณ ทำเหมือนกับว่าจะจำหน้าคุณเอาไว้ คงต้องใช้หน่วยความจำมหาศาลกว่าจะจำได้หมดนะเนี่ย ก็...โห..กี่คนกันหนอ



เวลาผ่านไปๆๆ...โปรดจิ้นตอนที่คุณต้องอยู่ท่ามกลางอากาศร้อนๆ ตอนบ่ายๆ คนเยอะๆ (แง้ๆไม่ไหวแล้วๆๆๆๆ จะกินน้ำ ขอนั่งที่ไหนก็ได้ห้องแอร์เย็นๆหน่อย) เหอๆ แต่คุงเทอก็ยังมาราธอน ลูกอึดเจงๆ เหงื่อออกจนเสื้อสีเข้มขึ้นๆ และจนท่วมตัวกลายเป็นเสื้อเปียกซีทรูขนาดนี้



เฮ้ออ....เปียกไปถึงไหนๆ (ลามก >_< !)

มาถึงชอตกอด...มีคนเล่าให้ฟังอีกทีว่า เธอเปรยๆว่า...จะรังเกียจมั๊ยที่เธอตัวเปียกโชกด้วยเหงื่อขนาดนี้ (ตรงนี้จำไม่ได้ว่า เธอพูดกับใคร อย่างไรนะคะ...ประมาณนี้ล่ะ) แต่ก็แหม...ไผจะบอกว่า “ไม่อ๊าว ไม่อาว...ไม่กอดอ่ะ อาซวี่ตัวเหม็น” ยอมคับยอม 3 วัน 7 วันไม่ยอมอาบน้ำเลยล่ะซิค๊า...ชีวิตนี้ขอกอดสักทีนะคะ!!

ลักษณะการกอดของเธอ จะเหมือนพี่กอดน้อง พ่อกอดลูก อ้าแขนรับแบบนี้ และมีลูกๆ วิ่งงุดๆๆ เข้าหาอ้อมกอด



เวลากอดก็จะแนบแน่นแบบนี้ เหมือนจมอยู่ในอก


จะให้ข้าน้อยลืมพูดถึงชอตนี้ได้อย่างไร ก็..เอาใส่เข้าไปในคลิปตัวเองซะสองสามคลิปแล้วฮะท่านผู้ชม! โดนแซวประจำว่าเป็นพวกชอบเล่นมุขเก่า 555 (ยังยอมโดนแซวต่อไป)

------------------------

งานนี้ทุบสถิติไป 4 อย่างด้วยกัน (นู๋นาแปลเอง! เค้าย่อมาให้นะฮะ ไปขุดมาจากทู้เก่า คริๆๆ ขอยกมาให้อ่านอีกครั้ง)

1. นี่เป็นครั้งแรกที่แฟน ๆ มาจากต่างประเทศกันมากอย่างเป็นประวัติการณ์ มีแฟน ๆ บินมาเข้าร่วมจากทั่วโลกเลยทีเดียว แฟน ๆ จาก อเมริกา, แคนนาดา ญี่ปุ่น เกาหลี สิงค์โปร มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย อินโดนีเซีย ฮ่องกง แม้กระทั่งอาเจนติน่า ได้จองรถบัสถึง 10 คันเลยทีเดียว ดูยังกะกองทัพของ 10 ประเทศ โดยพวกเค้าได้บุกซีเหมินติง ทำให้ยอดคนเข้าร่วมงานนี้มีมากถึง ห้าพันคน!!

2. เป็นครั้งแรกที่มีนักข่าวมางานมากมายขนาดนี้ ไม่ได้มีแต่แฟน ๆ เท่านั้นที่มากันมาก แม้แต่นักข่าวก็มีมาจากหลาย ๆ ประเทศ ที่มาไกลเพื่อที่จะทำข่าวงานสั่งจองอัลบั้มครั้งใหญ่ของ "ราชาน้อยแห่งเอเชีย" เจอร์รี่ เหยียนเฉิงซวี่ โดยเฉพาะ ด้วยภาษาที่ต่างกันหลาย ๆ ภาษา ทำให้คิดว่า เอ๋ เราอยุ๋ในงานของยูเอ็นป่าวหวา และที่น่าสนใจก็คือ เวทีที่ขยายให้ใหญ่ออกมาแล้วนั้น ไม่สามารถที่จะรับน้ำหนักได้ เป็นเหตุให้เวทีฟังไปมุมหนึ่ง ทางด้านบริษัทเพลงจึงต้องสั่งให้คนมาซ่อมในทันที ซึ่งทำให้งานนี้เริ่มช้าไปถึง 30 นาทีเลยทีเดียว

3. ต้องบันทึกไว้เลยว่านี่เป็นงานแจก stamp งานแรก ที่โดนปรับเพราะว่าเสียงดังเกินเหตุ งานแจก stamp ของคุงป๋าเจอร์นั้นได้รับการสนับสนุนจากกองทัพแฟน ๆ จาก 10 ประเทศที่ผนึกกำลังตั้งเป็นแถวยาววว และระหว่างการรอนั้น พวกเค้าก้อได้ส่งเสียงกรีดแก้เซ็ง เอ๊ย กรีดคุงป๋าค่ะ ทำให้เกิดเสียงดังในระดับเดียวกับคอนเสริต์เลยทีเดียว และนี่ก็เป็นเหตุให้ทางโซนี่ได้ทำลายสถิติอีกรายการ นั้นก็คือการโดนปรับเพราะ "เสียง" นั้นเอง ทางด้านทีมงานไม่รู้จะทำไงดี จะร้องไห้หรือหัวเราะดีละนี่

4. เป็นครั้งแรกจริง ๆ เลยสำหรับงานแจก Stamp ที่แม้กระทั่งงานก็ยังไม่จบ แต่ว่าทุก ๆ ร้านขายของหมดเกลี้ยงไปแล้วจริง ๆ (ไม่มีของให้เทอแสตมป์ต่อแล้ว! ) เป็นสถิติที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ มีแฟน ๆ มากมายจริง ๆ และก็มีเยอะอยู่เหมือนกันที่สั่งกันคนละ 70 ชุด (โอ้ว เอาไปทามอารายกานอะนี้) ต่อครั้งเลยทีเดียว ทำให้ไม่มีของเหลือเลย ที่เรื่องนี้มันกลายเป็นสถิติขึ้นมาได้ก็เพราะว่า นี่เป็นครั้งแรก ที่อัลบั้มของนักร้องคนหนึ่ง หมดไปก่อนที่งานสั่งจอง แจกstamp จะจบไปซะอีก และนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ได้พิสูจน์กันแล้วว่า เสน่ห์ของคุงป๋าขานั้นไม่มีลดฮับผม ชื่อเสียงของคุงป๋านี่ช่างเหลือเชื่อเจง ๆ เล้ย


เกร็ดเพิ่มเติม

1. มีคนบอกว่าพี่สาวเจอร์รี่ไปโผล่ในงานนี้ด้วย มาปลื้มน้องชาย
2. ระหว่างที่ชุลมุนกัน เทอก็โดนจับ...ซะด้วย (ข่าวนี้เราแปลเองฮะ)

เหล่าต้า...ขา...ประชุมพรรคคราวหน้านู๋จาไม่พลาด เราต้องรออีกกี่นานละฮะเนี่ย... ตอนนี้ขอเวลาไปพิมพ์แบงค์ก่อง แล้วเจอกัน!!!!!



จบแล้ว... ปั่นจนจบได้ ขอบคุณทุกคลิกที่เข้ามาอ่านคำพร่ำเพ้อ --> โหมดคิดถึง




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2549    
Last Update : 5 มิถุนายน 2549 16:46:36 น.
Counter : 79 Pageviews.  

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว คุณอยู่ไหน ภาค2

โห...มีที่ไหน...ในงานพิธีกรต้องพูดทั้งจีน อังกฤษ (เอ..หรือว่าพูดญี่ปุ่นด้วยกันแน่) นานาชาติเจงๆ โทษทีค่ะคุงพิธีกรเสื้อเหลือง...นู๋หารูปของคุณแบบโหล่วๆ ไม่ได้ รูปนี้ล่ะดีสุดแล้ว



โฟกัสต่อที่บนเวที รู้สึกว่าเวทีจะคับแคบจริงๆ เหมือนโป๊ะท่าเรือแถวๆท่าพระจันทร์! โดยที่ก่อนงานเวทีมันก็ล่มมาทีนึงแล้ว พี่นักข่าวนอกจากจะมากแล้วน้ำหนักยังเกิน 555 ต้องเสียเวลาซ่อมทำให้งานดีเลย์ (ข่าวนี้ใครแปลหว่า...ไปหาอ่านเอาในคลังเอาเอง อิอิ)

ขออิดคนอยู่หน้าๆหน่อย...มีชีวิตรอดกลับมาได้อย่างไร เอ๊กอี้ขนาดนี้ เหอๆ ผู้ชายเสื้อเขียวเค้าขนลุกซะด้วยนะ ขนลุกผู้หญิงตรงหน้าอ๊ะป่าว!



มาถึงชอตร้องเพลง …ชอตนี้ปลื้มจิงๆค่ะ รู้สึกขนลุกยังไงก็ไม่รู้ อยากจะไปยืนตรงนั้นอ่ะ แง้ๆๆ นู๋จาไปร้องด้วย และก็..โอ้ว....ชอบๆลีลาเหมือนเดิม ต้องยื่นมือไปข้างหน้า



ดูเอาเองละกัน เด๋วจะหาว่าโม้ แฟนๆตัวเท่ามด!


มาที่ชอตให้สัมภาษณ์นักข่าว สารพัดช่อง ไมค์มันมีกี่อัน จำนวนคลิปโหลดก็เท่านั้นแหละ...ถึงมันจะซ้ำๆกันก็โหลดหมดอ่ะ จะได้เก็บได้ทุกมุมครบ 360 องศา



นักข่าวสะตอมัน คุงเทอก็สะตอไป นอกจากเรื่องอัลบั้มแล้ว คำถามที่ไม่วายโดนถามก็เรื่องเห็ดหลินจือ และเธอก็ตอบว่า.. “เพื่อน” เหมือนเดิมอ่ะแหละ

มีคนเล่าให้ฟังว่าเธอออกลูกเซ็งกับนักข่าวซะด้วยซ้ำ ก็พี่นักข่าวเค้าก็อยากถ่ายรูปเยอะๆ อยากให้หันมาเล่นที่กล้องเค้าเยอะๆ ก็จะตะโกนเรียก “ทางนี้ๆ” แล้วเธอก็จะต้องหมุนหันไปทางกล้องนู้นทีกล้องนี้ที บางทีกำลังเล่นกับกล้องของแฟนๆอยู่ แล้วเจอนักข่าวเรียกว่า “ทางนี้ๆ” พอเรียกถี่ๆเข้า เธอก็หน้าบึ้งนิดส์นึงแล้วก็หันไปยิ้มสะตอใส่นักข่าวเหมือนเดิม (เฮ่ออ...)

มาดูชอตสาวสวยถือช่อดอกไม้มาให้ วันรุ่งขึ้น นสพ.ก็เขียนแซวๆว่าทั้งสองน่ะเป็น.... “หนุ่มหล่อ สาวสวย” โฮะๆ แต่ก่อนแอบๆเชียร์นิดส์ๆ แต่อด 555 อาต่งคว้าไปแล้ว!!! ถึงจะมีสาวแพตตี้ไปในงานแต่ก็อ่ะนะ...นักข่าวยังถามถึงหลินจื่อหลิง กรำ!



มาดูชอต Stamp กันบ้าง...ก็เช่นเดิม ถ่ายรูปซะก่อน โชว์เลยแบบนี้!!



แต่ว่าโชว์ในกล้องนักข่าวน่ะ ธรรมดานะฮ้า...แสตมป์ใส่กล้องแฟนๆดีกว่า!!!! แล้วจะไม่ให้คนอยู่ข้างหน้าสลบคาเวทีได้อย่างไรก็เทอเล่นติดกระดุมน่ะก็เหมือนไม่ติด แล้วก้มๆๆ แสตมป์ด้วยมือซ้าย การแสตมป์แต่ละอันจะใช้แรงกดลงไป และก็ฮัมเพลงไปด้วย แต่ว่าตอนช่วงแรกๆ ที่ยืนแสตมป์อยู่ก็ต้องเงยหน้าโชว์ให้นักข่าวถ่ายรูปเป็นระยะๆ (ตามเสียงเรียก)



(มีต่อภาค 3)




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2549    
Last Update : 5 มิถุนายน 2549 16:34:14 น.
Counter : 283 Pageviews.  

1  2  

penny_pea
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add penny_pea's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.