ประสบการณ์การสวดมนต์ภาวนา "ขออโหสิกรรม" เจอจริงๆ กับตัวเอง เชื่อมาก!!!

สืบเนื่องจาก ข้าพเจ้าได้ไปอ่าน Facebook เป็นเรื่องราวบอกกล่าวเกี่ยวกับเจ้าของเฟส เธอมีประสบการณ์สั้นๆ เกี่ยวกับการขออโหสิกรรม พร้อมทั้ง แบ่งปันบทสวดมาด้วย ข้าพเจ้าก็เอามาพิมพ์ใส่กระดาษ 2 แผ่น 1 พับใส่กระเป๋าสะพายเพื่อนำไปสวดในรถยนต์ เพราะมีกรรมกับอุบัติเหตุแน่นอน เพิ่งโดนอัดท้ายหายไปครึ่งคันตอนจอดติดไฟแดง จนกระดูกเคล็ด เดินขาลากอยู่หลายวัน และหลังจากนั้น ข้าพเจ้าก็เห็นเด็กผู้หญิง แต่งชุดนร. อายุสัก 12-14 ขวบ เดินตามหลังลูกชายข้าพเจ้าเห็นอยู่หลายแวบ วันที่เห็นนั้น..หลานสาวอายุไม่กี่เดือนไม่ยอมนอนร้องให้ทั้งคืน จนข้าพเจ้าต้องลุงขึ้นสวดมนต์พาหุงฯ ให้ หลังจากนั้นหลานสาวจึงเงียบสนิท นอนหลับด้วยความอ่อนเพลีย (เป็นความเชื่อส่วนตัว) ข้าพเจ้าพยายามหาคำตอบว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไร ทำไมมาเดินตามหลังบุตรชายข้าพเจ้า ? ยังไม่ได้คำตอบจนบัดนี้ 

แผ่นที่ 2 นำไปห้องสวดมนต์ วางไว้กับตำราสวดมนต์ ที่มีอยู่ตั้งหนึ่งหน้าพระ แล้ว เมื่อคืนวันที่ 28 สิงหาคม 2556 ด้วยรุ่งขึ้นคือวันที่ 29 สิงหาคม จะเป็นวันพระฯ กลางวันนั้นข้าพเจ้ามีเหตุระงับใจไม่อยู่ ด่าว่าน้องชายไปหลายคำ และโกรธเขามากถึงกับอยากตัดพี่ตัดน้อง ข้าพเจ้าคิดว่าทำไมข้าพเจ้ารู้สึกรุนแรงเช่นนี้ อันที่จริงน้องคนนี้ข้าพเจ้ารักยิ่งลูกด้วยซ้ำไป เหมือนเรามีลูก 2 คน คือน้องและลูกจริงๆ แต่วันนี้ทั้งโกรธ ทั้งเกลียด เหมือนว่าเราจะสิ้นสุดกันแค่นี้ ... ข้าพเจ้าบอกตัดขาดกับเขาและตัดใจไปจริงๆ จังๆ

ดังนั้นเพื่อให้มั่นใจว่า ข้าพเจ้าสงบจิตและตั้งมั่นตัดขาด คือการไม่รับรู้ เราจะไม่ก่อกรรมใดๆ กับเขาอีกต่อไป แปลกที่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกโปร่งโล่งสบายกับการตัดขาดน้องชายที่เลี้ยงมาดังลูก ...นี่ข้าพเจ้าโกรธเกลียดเขาแต่เมื่อใด?

หรือเขาเป็นเจ้ากรรมนายเวร หรือ เราเป็นนายเวรเขา ข้าพเจ้าจึงคิดจะขออโหสิกรรมกับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย ปกติข้าพเจ้าสวดมนต์เป็นนิจ และทำสมาธิบ้าง ก็มีหลายครั้งที่หลงไปว่ามีฌาน เมื่อพบเจอเรื่องแปลกๆ ก็ยังมี ดังนั้นการทำสมาธิสำหรับข้าพเจ้าง่ายดายนัก

คืนนั้นจึงสวดบทอโหสิกรรมเพิ่ม คือบทที่พิมพ์มาจากการแบ่งปันของเพื่อนร่วมเฟสบุ๊ค เรื่องราวของเธอข้าพเจ้าอ่านก็รู้สึกเฉยๆ ไม่ลบหลู่แต่ก็ไม่ได้เชื่อมากเป็นได้และเป็นไปไม่ได้ พอๆกัน 

หลังจากสวดมนต์เสร็จปิดไฟ ปกติข้าพเจ้านุ่งขาวห่มขาว เวลาสวดมน คืนนั้นล้มตัวลงนอนทั้งชุดขาวนั่นเอง ตอนนอนระหว่างที่รู้สึกตัวอยู่ข้าพเจ้ามักกำหนดลมหายใจไปเรื่อย เอามือวางทาบบนอก หรือ ทอดยาวในท่าที่ผ่อนคลาย ภาวนาพุทโธไปเรื่อยๆ บางครั้งนาน บางครั้งเร็ว ก็ออกแล้วนอนหลับตามปกติ... แต่คืนนี้ข้าพเจ้าฝันแปลกๆ ถึงสองเรื่อง แต่ละเรื่องนานเป็นเรื่องเป็นราว เหมือนเรื่องราวชาติหนึ่งของข้าพเจ้าที่ผ่านมาในหนึ่งชีวิต...และมีบางเรื่องที่มันสอดคล้องกับชีวิตปัจจุบันของข้าพเจ้าอย่างมาก ...หรือเจ้ากรรมนายเวรเขามาบอกว่าเขาให้อภัยเรา...หรือ อยากบอกว่า..เราทำอะไรไว้แต่ก่อนเก่า ...ยังอภัยไม่ได้??

ข้าพเจ้าฝันว่า มีชายคนหนึ่งหน้าตาเหมือนฝรั่ง ตัวผอมสูง ไหล่ใหญ่ ไม่อ้วน และสูงกว่าข้าพเจ้ามาก ในฝันว่าเขามาขอแต่งงานหรือ เราอยากแต่งกับเขาประมาณนั้น แต่ข้าพเจ้ามิได้รักใคร่เขา เขาเองก็ไม่ได้ดูว่ามิได้รักใคร่ข้าพเจ้ามากมาย หรือ จริงๆ เขารักข้าพเจ้าก็ไม่แน่ใจเลย แต่เขาก็จดทะเบียน (ในฝันข้าพเจ้าเรียกว่า Register) รับข้าพเจ้าเป็นภรรยาและพาข้าพเจ้าไปบ้านเมืองของเขา เมืองที่เขาพาไป เป็นเมืองชื่อเดียวกับเมืองที่ข้าพเจ้าเคยไปอาศัยระยะหนึ่งช่วงที่ข้าพเจ้าไปเรียนหนังสือในชีวิตปัจจุบัน???

แต่ภาพในฝันเป็นภาพโบราณทั้งหมด การแต่งกายไม่เก่ามากแต่ก็ไม่ได้สมัยใหม่อย่างปัจจุบัน ในฝันข้าพเจ้ารู้สึกมีความสุขมาก ชายฝรั่งคนนั้นก็เมตตาข้าพเจ้ามาก และในชีวิตจริงๆ ปัจจุบันของข้าพเจ้า ช่วงเรียนหนังสือที่เมืองนั้นของข้าพเจ้า เป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดด้วยเช่นกัน!!

จากนั้น ก็มีคนมาชี้ให้ข้าพเจ้าดูว่า ชายคนนั้นมีแผลเล็กๆ ตามตัวเต็มไปหมดทั้งตัว ข้าพเจ้าถามเขาว่าเขาป่วยหรือไม่ เขายอมรับว่าเขาป่วยมานานแล้วแต่ยังไม่กำเริบ ข้าพเจ้าจึงพยักหน้า และเข้าใจว่า คิดว่าเขาแต่งงานกับข้าพเจ้ามาเพื่อให้ข้าพเจ้ามาดูแลเขาหรือ ไม่นานตามตัวก็มีแผลเน่าไปทั้งตัว แดงถลอกเป็นดวงๆ ติดกันไปทั้งตัวถี่ยิบ หากเป็นคนปกติตอนนี้คาดว่าน่าจะเจ็บปวด 

ข้าพเจ้าไม่ได้โกรธไม่ได้เกลียดเขาแต่ประการใด กลับสัญญาว่าว่าจะดูแลเขา แต่ในผันว่าข้าพเจ้าบอกเขาว่าไม่เป็นไร หากท่านตายไปคงยังพอมีสมบัติทิ้งไว้ให้ข้าพเจ้าบ้าง ผู้ชายคนนั้นตอบว่า "จะไม่มี" เพราะเขายังมีแม่ และเขามีพี่น้องถึง 5 คน ทุกคนจะเอาไปหมด ข้าพเจ้าก็เข้าใจ และไม่โกรธเขาเช่นกัน ไม่เป็นไร ถึงอย่างไร หากเขาตายไป ข้าพเจ้าคงยังพอมีอะไรหลงเหลืออยู่บ้างจากปัจจุบัน ใจเป็นสุข ในใจข้าพเจ้าไม่โกรธเขา และเขาก็ปลอบใจข้าพเจ้า ให้ความเมตตา ที่ข้าพเจ้าไม่โกรธเขา ก่อนเขาตายข้าพเจ้าถามเขาว่า เขานามสกุลอะไร เขาบอกชื่อและนามสกุลพร้อมมีทั้งสิ้น 4 ข้อความ คือ ชื่อรวมนามสกุล 4 ตัว แต่พอตื่นมาข้าพเจ้าจำไม่ได้ แต่ในฝันบอกว่า ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเขาหากทำได้ ...เพื่อขอบคุณเขา ข้าพเจ้าก็ตื่นมาหนึ่งครั้ง....

เมื่อหลับไปอีก ข้าพเจ้าก็ฝันอีก แต่เป็นเรื่องราวในโซนไกล้ๆ หรือในเมืองไทย ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าที่ไหนกันแน่ครั้งนี้ แต่ในฝันว่ามีผู้ชายตัวเล็กผิวขาวหัวล้าน เขาเป็นอะไรกับข้าพเจ้าหรือเปล่าไม่ทราบแต่เป็นเจ้าของบ้านไม้หลังใหญ่ เสาต้นใหญ่ๆ มากมายเขามีสวนดอกไม้ เขาปลูกดอกไม้เป็นกิจการ เหมือนไม่เคยเห็นหน้าเช่นกัน แต่ในผันมีเพื่อน นร. สมัยมัธยมคนหนึ่งอยู่กับข้าพเจ้า (ปัจจุบันเพื่อนคนนี้อยู่เชียงรายเป็นภรรยาผู้พิภากษา ปัจจุบันเธอมีลูกสาวป่วยเป็นเด็กพิเศษ) แต่เธอเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องในฝันกับชาติปัจจุบันข้าพเจ้าไม่ทราบได้ ..ในฝันเธออยู่ไกล้ๆ กับข้าพเจ้าและเป็นคนอ่านชื่อเด็กสาวชาวเขมรคนหนึ่ง ชาติปัจจุบันเพื่อนคนนี้หลังจากที่เรียนมัธยมจบเราก็แยกย้ายไปไม่ได้มาเจอกันอีก แต่มาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญคือ เรามาซื้อบ้านอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน???  แต่การใช้ชีวิตก็มิได้เกี่ยวพันหรือไปมาหาสู่กัน เหมือนข้าพเจ้าไม่กล้าสนิท เหมือนมีอะไรสะกิดใจตลอดเวลา และข้าพเจ้าก็นึกออกว่าชายคนที่เป็นเจ้าของเรือนไม้มโหฬารหลังนั้นปัจจุบันคือ ท่านผู้พิภากษา สามีของเพื่อนในชาตินี้ ขณะนี้นั่นเอง หน้าตาละม้ายแต่หัวล้าน แต่ในฝันเราเหมือนเป็นคนงานของเขา หรือ ญาติอะไรสักอย่างของเขา ในฝันเพื่อนข้าพเจ้าก็ยังคงเกรงใจชายคนนั้น เรากำลังคุยกันเรื่องไปส่งเด็กสาวคนหนึ่งกลับบ้านที่เขมร เด็กย้ำแล้วย้ำอีกว่าเราสัญญากับเขานะ ว่าจะไปข้าพเจ้านั้นยืนยันหนักแน่น เพื่อนดูเหมือนยอมแบบไม่กระตือรือร้น ส่วนชายหัวล้านไม่พอใจเอาเสียเลยแหละ เด็กสาวเธอยิ้มให้ข้าพเจ้าอ่อนหวาน เมื่อมองอีกทีสักพักเธอก็สวยใสเป็นเด็กสาวแก้มนวลสวย ใบหน้ายาว มีฟันเขี้ยวซ้อนมุมปากเล็กน้อย เป็นเด็กสาวน่ารัก เธอว่าเธอรู้ดีเรื่องปลูกดอกไม้ แต่พวกเราไม่ฟังเธอ คอยแต่จะทุบตีเธอ มาเถอะเธอจะสอนให้ เธอก็อธิบายให้เราฟังไปเรื่อยๆ ข้าพเจ้านั้น แสดงออกว่าเอาใจเธอมาก และเธอก็ไว้ใจข้าพเจ้ามากกว่า กับเพื่อนข้าพเจ้า และดีใจที่เราให้เธอกลับบ้านได้ ก่อนไปเธอหันมายื่นบัตรอะไรสักอย่างสีชมพู มีชื่อเขียนด้วยภาษาแปลกๆ คล้ายภาษาขอม เพื่อนข้าพเจ้าเป็นผู้อ่านว่า เธอชื่อ "ฤทัย" ข้าพเจ้าถามว่าชื่อฤทัยเป็นชื่อเขมรหรือ เธอว่าหากเรียกเป็นไทย ตรงกับคำว่า ฤทัย ข้าพเจ้าจำได้แม่นยำแม้จนตื่นนอนแล้ว...

ข้าพเจ้าตกใจตื่น

ในชีวิตนี้ ข้าพเจ้ามีคนใช้ในบ้านเป็นเขมรมาแล้ว 4-5 คน มีที่ไม่ชอบก็มาก ที่ชอบรักใคร่เมตตาก็มี แต่ทุกคนเบียดเบียนข้าพเจ้ามากมาย แทบทุกคน ...แปลกมาก!!

และข้าพเจ้าชอบปลูกดอกไม้มาก แต่ทั้งชีวิตเป็นที่ร่ำลือในหมู่ญาติคือ ข้าพเจ้าเป็นคนปลูกดอกไม้ไม่ขึ้น จนข้าพเจ้าท้อแท้ต้องหาดอกไม่ปลอมมาประดับสวนฯ และเป็นเรื่องคาใจข้าพเจ้ามากเกี่ยวกับการปลูกดอกไม้ ซื้อมาเป็นดอกดีๆ ปลูกเสร็จดอกไม้หายต๋อม เหมือนไม่ใช่ไม้ดอก....กลับไปมีแต่ใบล้วนๆ   

ข้าพเจ้าสงสัยว่า เรื่องนี้เกี่ยวกับการสวดมนต์ขออโหสิกรรมแน่นอน ปกติข้าพเจ้าไม่ค่อยฝันอะไรมากมาย นานแสนนานจะเป็นกับเขาสักที ไม่ได้เคยฝันเป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้ แจ่มแม้กระทั่งชื่อก็จำได้ ...

จาก : ขุนทิพย์ 



Create Date : 29 สิงหาคม 2556
Last Update : 29 สิงหาคม 2556 22:05:42 น.
Counter : 55588 Pageviews.

6 comments
  
ข้าพเจ้าได้ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อนคนนั้นอ่าน เธอร้องให้ ขนลุก ถามว่าเธอจะทำอย่างไร

ข้าพเจ้าบอกให้เขาสวดมนค์และขออโหสิกรรม ตั้งใจดูแลลูกในชาตินี้แม้เขาจะไม่สบูรณ์ หมดเวรหมดกรรมแล้วเขาจะไปเอง....
โดย: ใบเพกา วันที่: 30 สิงหาคม 2556 เวลา:13:01:10 น.
  
ถ้าเป็นอย่างที่คุณเล่ามาผมก็ว่ามัน
แปลกแต่จริงครับ...ผมก็ว่าจะเริ่มทำครับ
โดย: ประกิจศักดิ์ เข็มขาว IP: 49.230.128.46 วันที่: 5 มิถุนายน 2558 เวลา:17:55:34 น.
  
สำหรับวัยรุ่นอย่างพวกเรานะคะก็คงหนีไม่พ้นเรื่องความรัก รักในวัยเรียน ซื่งในวัยนี้ก็ก็คงมีแฟนกัน ซึ่งถ้าสมมติว่าเรารักเค้ามาก แล้วเกิดมีเหตุการณ์ที่ทำให้เค้านอกใจเรา เค้าไปมีคนอื่น ก็ต้องมีคนนึงเสียใจซึ่งคือเรา บางคนอาจจะรักมาก รักจนไม่ลืมหูลืมตา เหมือนอย่างคำที่ว่าความรักทำให้คนตาบอด เมื่อได้รักเค้าแล้วประหนึ่งว่าโลกนี้เราขาดเค้าไม่ได้ ต้องการเพียงแต่เค้า บางคนจนถึงขนาดต้องการให้เค้ากลับมาจนต้องเรียกร้องความสนใจโดยการทำร้ายร่างกายตนเอง บ้างก้ขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย แต่ถามว่าเค้าไม่รักเราแล้วเค้าจะมาสนใจเรามั้ย ทำแบบนี้มีแต่จะทำให้คุณค่าของตัวเองลดลง คนที่เจ็บและเสียใจที่สุด นั่นไม่ใช่ใครแต่คือพ่อแม่คนที่เค้ารักเรา ถ้หากเราลองปล่อยวางแล้วอโหสิกรรมให้เค้าเราก็จะไม่ทุกข์ ใจเราจะสงบแล้ว ปล่อยให้เค้าได้รับผลกรรมที่เค้าทำกับเรา
โดย: Minguk IP: 1.47.161.114 วันที่: 3 กันยายน 2558 เวลา:13:02:00 น.
  
เหตุการณ์แบบนี้เกิดกับดิฉันเช่นกันค่ะ ซึ่งยังแปลกใจว่ามโนไปรึเปล่าแต่ทุกครั้งคือจำได้แม่นมากค่ะ เกิดหลังจากได้ไปปฏิบัติกรรมฐานซึ่งต้องสวดบทเหล่านี้ตลอดค่ะ
โดย: นางชฎา IP: 49.49.245.250 วันที่: 5 กรกฎาคม 2559 เวลา:21:51:15 น.
  
รบกวนขอบทสวดได้ไหมคะ
โดย: สุพรรณี IP: 188.165.201.164 วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:19:02:03 น.
  
ขอบทสวดอโหสิกรรมบ้างได้ไหมค่ะ
โดย: จินดารัตน์ IP: 124.122.41.65 วันที่: 28 สิงหาคม 2560 เวลา:20:49:49 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Changixmas
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



คนเรามี 2 ถูก คือ ถูกต้องและถูกใจ
ในการใช้ชีวิตมันมี 2 ถูกนี้เสมอ ถ้ามันทั้งถูกต้องและถูกใจ ดีสุด แต่ยามใดมันสองแพร่ง ระหว่างถูกต้อง กับถูกใจ นี่จะโคตรกระอักกระอ่วนเลย และมันมักอยู่ในลำดับถูกใจ แล้วไปหา ความถูกต้อง
ถ้าเรามองหาความถูกต้อง มักจะอดถูกใจ




New Comments
All Blog
MY VIP Friends