จากความรู้สึก.....สู่ปลายปากกา
Group Blog
 
All blogs
 

เข้าใจ....แต่ทำไม่ได้

หลบไปใช้ความคิดคนเดียวเงียบๆ มาเกือบๆ 2 เดือน
เพิ่งรู้ว่าเวลาตัวเองต้องใช้ความคิดอะไรสักอย่าง มันใช้เวลานาพอดู

ทั้งๆวันนี้กลับคืนสู้โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง
กลับมาใช้ชีวิตประจำวันให้เหมือนกับเคยๆ....
แต่....ก็ยังไม่เลิกคิดสะที

แปลก....ทั้งๆที่ปัญหามันก็มีทางออกของมันอยู่ในตัว
แปลก....ทั้งๆที่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรกับปัญหาที่เกิดขึ้น
เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น....
รู้ว่าควรต้องทำอย่างไรต่อไป.....
แต่กลับทำไม่ได้อย่างที่ใจคิด.....

แล้วก็ต้องมานั่งทุกข์ ต่อไป....





 

Create Date : 27 สิงหาคม 2553    
Last Update : 27 สิงหาคม 2553 15:25:31 น.
Counter : 66 Pageviews.  

หมายความว่าไง

18 พ.ค. 53
ณ ห้องนอนห้องเดิม
เวลา 00.30 น. เสียงมือถือเครื่องเดิมๆ ดังเสียงเดิมๆ ดังขึ้นมาขัดความสุขของการพักผ่อน

ME : .......
(ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็มีเสียงแทรกขึ้นมา)
Friend : แกยังไม่นอนเหรอ ทำอะไรอยู่
ME : ตอบแบบกึ่งๆหลับอยู่ เออๆๆๆ ตื่นแล้ว กำลังจะไปอาบน้ำ
Friend : แกยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ ?
ME : เพิ่งตื่น กำลังจะไปอาบอยู่นี่ไง
Friend : เที่ยงคืนกว่าเนี่ยะนะ แกยังไม่ได้อาบน้ำรึไงตั้งกะตอนเย็นอ่ะ
ME : O.o ....เพิ่งเที่ยงคืนเหรอ (เริ่มรู้สึกตัวว่า...ยังไม่เช้า)
Friend : เออจิ
ME : เหอะๆ กรุละเมอว่ะ นึกว่าเช้าแล้ว
Friend : กำ....เออแก ฉันขอเข้าไปที่ห้องแกได้ป่ะ
ME : ห๊าาาา....แกจะมาทำไม ห้องฉันไม่มีแอร์ มาแกก็นอนไม่ได้ ไม่มีที่ให้นอนด้วย อย่างที่แกเห็นอ่ะ
Friend : ไม่ได้เข้าไปนอน เข้าไปกินเบียร์กับแกอ่ะ เข้าไปได้ป่าว
ME : ตอนนี้เนี่ยะนะ
Friend : เข้าไปได้ป่าว
ME : เออๆ อยากมาก็มา แต่บอกไว้ก่อนนะห้ามค้าง
Friend : อืมๆๆ แล้วแกจะเอาไรป่ะ เบียร์ หรือบาคาดี้ดี
ME : ไม่เอาอ่ะ แกกินไรก็ซื้อมาเหอะ แต่เอาน้ำแข็งมาด้วยร่ะกัน
Friend : อืม น้ำแข็งด้วยช่ายป่ะ ได้ๆๆ เดี๋ยวเจอกันนะ
ME : เออ

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง เสียงประตูก็ดังขึ้น " ก๊อก..ๆ..ก๊อก "
เปิดประตูมาเจอมันยืมยิ้มหน้าตาแป้นแล้นอยู้หน้าประตู มั่นไส้มันจริงๆ กวนเวลานอนของฉัน

Friend : แกไม่กินเบียร์เหรอ ?
ME : เออ...กินๆๆ ( ซื้อมาแล้วนิ ไม่กินเดี๋ยวเสียของ อิอิ )
Friend : แกกินเยอะๆดิ
ME : อารายของแกเนี่ยะ จะมอมฉันรึไง
Friend : เออ...ตั้งใจมามอมแกเรยนะเนี่ยะ
ME : ไม่ต้องมอมก็ได้ เบียร์แค่นี้มอมฉันไม่ได้หรอกว่ะ อีกอย่าง ไม่อยากเมามากด้วย พรุ่งนี้ต้องออกแต่เช้า
Friend : แกจะไปไหนแต่เช้า
ME : ไปบ้านคุณหญิงไง ครบรอบ 50 วัน มีเลี้ยงเพล ที่บ้าน
Friend : อ่อ...แล้วออกกี่โมง ฉันออกไปพร้อมแกด้วยดิ
ME : พี่ๆ เขานัดฉันไว้ที่ออฟฟิต 7 โมงเช้าว่ะ
Friend : โห...แล้วแกต้องตื่นกี่โมงเนี่ยะ
ME : ฉันตั้งปลุกไว้ ตี 4 ครึ่งอ่ะ
Friend : ให้ฉันโทรปลุกป่าว
ME : ไม่ต้อง ๆ ฉันตื่นเองได้ แกนอนไปเหอะ อีกอย่างให้แกปลุกฉัน ฉันว่าฉันเป็นคนปลุกแกจะง่ายสะกว่าอีก
Friend : แก...ฉันมีรัยจะบอกว่ะ
ME : รัยแก มีรัยอีก เรื่องเยอะจริง
Friend : ฉันอยากให้แกปลุกฉันตอนเช้าทุกๆวันเรยได้ป่าว
ME : ........ อาการมึนๆมาแระ ไม่รู้ว่าเพราะเหล้า หรือเพราะคำพูดของมัน
มองหน้ามันแบบสงสัย
Friend : คือฉันอยากตื่นขึ้นมาเจอแกตอนเช้าว่ะ
ME : เป็นไปไม่ได้ว่ะ (ตอบแบบทันที ไม่ต้องใช้ความคิดอะไร)
Friend : รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าให้ทำทำได้ป่าว
ME : คือถามว่าถ้าให้ทำอ่ะทำได้ แต่มันเป็นไปไม่ได้ไง อย่างแรก แกมีแฟนแล้ว อย่างที่สอง เราเป็นเพื่อนกัน แก..บร้าป่าวเนี่ยะ
Friend : ก็..... (แล้วมันก็เงียบไป สักพัก)

แล้วอยู่ๆมันก็เข้ามากอด แล้วก็พูดว่า
Friend : ฉันอยากให้แกเป็นคนปลุกฉันจริงๆนะ
ME : แกเป็นไรป่ะเนี่ยะ ทะเลาะกับแฟนอีกรึไง ถึงได้สับสนเนี่ยะ
Friend : ......ฉันพูดจริงๆนะ
ME : เออ...แต่มันเป็นไปไม่ได้ไง กลับบ้านไปๆๆ ดึกแล้ว ฉันต้องตื่นเช้าด้วย
Friend : อืม งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันโทรปลุกนะ
ME : เออ ๆๆ แล้วแต่แกเหอะ (คือรู้ว่าพูดไปมันก็ไม่รู้เรื่องแระ ตัดบทไปให้จบๆ)
ME : ไปๆ เดี๋ยวเดินไปส่งข้างล่าง
Friend : ไม่ต้องส่งหรอก ฉันเป็นผู้ชายนะกลับเองได้ ถ้าจะส่งแค่หน้าลิฟท์ก็พอ
ME : เออๆ ส่งหน้าลิฟท์ ก็ได้ กลับบ้านดีๆอ่ะ

พอมันกลับไปมานั่งๆคิด ก็ยังไม่เข้าใจว่ามันคิดอารายของมัน

เช้ามาอีกวัน เรามาถึงออฟฟิตตอน 6.20 น.
มีเวลาเหลืออีก 40 นาที เลยออนไลน์ MSN สะหน่อย เปิดมาปุ๊บ คุณชายเข้าก็ออนรออยู่แล้ว
Friend : แกอยู่ไหนเนี่ยะ
ME : ออฟฟิตแร้ววว
Friend : บร้าแระ ...แกตื่นกี่โมงเนี่ยะ
ME : 4.00 น.
Friend : ฉันเลยไม่ได้โทรปลุกแกเลย T^T
ME : เออ..ไม่เป็นไร ตั้งปลุกไว้แล้ววว
Friend : แล้วแกจะออกไปกี่โมง กินไรยังเนี่ยะ
ME : กินแซนวิชแล้ว เด๋วรอพี่ๆมา ก็ไปเลยอ่ะ แกล่ะ อยู่ไหนแล้ว
Friend : อยู่บนรถแล้วอ่ะ เดี๋ยวคงถึงเหมือนกัน
ME : เก่งนิ...ตื่นไหวด้วย...แต่ทำไมแกรีบมาจัง ปกติป่านนี้เพิ่งตื่นไม่ใช้เหรอไง
Friend : ก็ตั้งใจว่าจะปลุกแก แล้วออกไปพร้อมกันไง แต่ก็ยังไม่ทันแกอยู่ดี
ME : 555++ ไม่ทันหรอกย๊ะ ฉันรีบ เออแกไปแร้วนะ พี่...มาแล้ว...อย่าลืมหาไรกินอ่ะ บายยยย

-----จบบทสนทนา-------

ผ่านไปเข้าวันนี้วันที่ 4 ช่วงแรกๆก็ยุ่งวุ่นวายกับงานเรยไม่ได้มีเวลานั่งคิดทบทวนอะไรมากมาย พอดีเมื่อวานที่บริษัทหยุด เพราะโดนพิษของการเมือง เลยพอมีเวลาว่างมากมาย พอนึกขึ้นได้ แล้วรู้สึกแปลกๆกับคำพูดของคุณชายเขา ไม่รู้ว่าเขาคิดอารายอยู่ มานั่งนึกๆดูก็ไม่อยากที่จะเข้าข้างตัวเองว่า มันรู้สึกพิเศษๆ กับเราเหรอ คงเป็นไปไม่ได้ เพราะมันเองก็มีแฟนอยู่แล้ว...แล้วมันหมายความว่าไง
ใครก็ได้ช่วยบอกเราทีได้ป่ะ เราไม่เข้าใจว่ามันพยายามที่จะบอกอะไรกับเรา







 

Create Date : 21 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 21 พฤษภาคม 2553 16:11:03 น.
Counter : 96 Pageviews.  

อะไรๆ ก็กรู

ณ ห้องนอน เมื่อคืนตอนตี 3กว่าๆ เกือบจะตี 4
เสียงมือถือเจ้ากรรมก็ดังขึ้นขัดความสุขยามหลับไหล
ปลุกให้ตื่นขึ้นมา ทั้งๆที่เพิ่งจะหลับสนิทไปได้ไม่นาน
เมื่อมองดูหน้าจอขอโทรศัพท์ ปรากฏว่าเป็นชื่อของเจ้ากรรมนายเวรคนเดิม
ME : " Hello ..lo... ว่าไงแก " เสียงรับโทรศัพท์ออกแนวหงุดหงิดที่เพื่อนตัวดีขัดความสุขในการนอน
Friend : " แกทำ ' ไรอยู่ " เสียงระรื่น ยังไม่รู้สึกตัวว่าชะตาชีวิตของมันกำลังจะขาด
ME : " นอนดิ ถามได้เนอะ " น้ำเสียงเริ่มหงุดหงิด ถามมาได้ว่าทำไร นี่ตี 3 จะตี 4 แระไม่ใช่รึไง ไอบร้า (อันนี้ได้แค่นึกในใจไม่กล้าวีนหรอก หึหึ )
Friend : " อ้าวแกนอนแล้วเหรอ " เพื่อนตัวดียังถามต่อ
อ้าวอีนี่ยังมีหน้ามาถามอีก (ได้แค่นึกอยู่ดี --" )
ME : " แกโทรมา มี ' ไรรึเปล่า " (ถ้าไม่มีจะได้นอนต่อ ไปนอนฝันถึงพี่เคนต่อ เมื่อกี้กำลังจะบอกรักเราอยู่แล้วเชียว ชิ มารความสุขจริงๆ )
Friend : " ฉันจะไปพัทยา กับ TAXI คันเดิม เวลาเดิมๆ พรุ่งนี้แกลางานให้ด้วยดิ " เสียงออกแนวลั่นล้าผิดปกติ
ME : " ไปพัทยา ตอนนี้เนี่ยะนะ " เสียงสูงเพราะตกใจมากกก " ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอแก " หายง่วงนอนเป็นปลิดทิ้ง ห่วง กลัวมันจะไปโดดน้ำค่าตัวตายอีก
Friend : " ป่าวๆ ไม่ได้ทะเลาะกัน " น้ำเสียงไม่น่าเชื่อถือเลยอ่ะ T^T
ME : " แน่ใจนะ แล้วนี่ไปกันกี่คนวะ แล้วจะให้ลากับใคร แล้วลาอะไร ป่วยหรือกิจอ่ะ "พูดไป ในใจก็คิดกรู้ต้องลางานไปเป็นเพื่อนมันมั้ยเนี่ยะ พรุ่งนี้มีนัดไปค้างคืนที่อัมพวาด้วย T^T อดไปแน่กรู (สรุป..ห่วงเที่ยวมากกว่าห่วงเพื่นนี่ว่า 555 )
Friend : " ลาพักร้อนไปเลยแก บอกพี่....อ่ะ บอกให้ทีฉันขอลาพักร้อน " พูดโคตรง่ายเลยนะเมริง ลาพักร้อน แสรดดดด

คุยต่ออีกสักพัก คงรู้ว่าห้ามมันไม่ได้แล้ว เลยได้แค่บอกมันไปว่า
ME : " เออ อยากไปก็ไป จะทำอะไรก็คิดให้ดีๆล่ะ นึกถึงคนที่เค้าเป็นห่วงบ้าง มีอะไรก็โทรมาล่ะกัน" พูดดีๆก็เป็นวุ้ย อิอิ
และแล้วบทสนบนาก็จบลง

แต่ทีนี้เรากับหลับตานอนไม่ลง ด้วยเพราะความเป็นห่วง และอีกหลายๆความรู้สึกที่บอกไม่ถูก สุดท้ายเลยไม่ได้ไปนอนฝันถึงพี่เคนต่อเลยอ่ะ T^T








 

Create Date : 08 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 8 พฤษภาคม 2553 10:46:30 น.
Counter : 110 Pageviews.  

คิดถึงเธอมากไปใช่มั้ย

กำลังจะเข้าสู่ปีที่ 5 หลังจากที่เธอเลือกเดินจากฉันไป
นับตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ฉันคนนี้ยังคงรู้สึกเหมือนเดิม
มีใครหลายคนผ่านมา และผ่านไป
แต่ไม่มีใครสักคน ที่จะมาทำให้ฉันรู้สึกได้อย่างที่รู้สึกกับเธอ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงนี้คิดถึงเธอมากไปรึเปล่า เมื่อคืนเลยฝันเห็นเธอ
ในฝันของฉัน ฉันฝันว่าเธอกลับมาหากัน
จำได้ลางๆว่า เธอมาพาฉันไปในที่ๆเราเคยสัญญาว่าจะไปด้วยกัน
ในความฝันฉันมีความสุขมากมาย เพราะมีเธออยู่ใกล้ๆ
แต่ความสุขนั้นก็จบลง เมื่อฉันตกใจตื่นแล้วพบว่า เรื่องทั้งหมดคือความฝัน
ถ้าเธอรับรู้อยากจะบอกเธอนะว่า ถึงจะเป็นแค่ฝันฉันก็ดีใจที่เธอกลับมา
และหวังว่าสักวันเราคงจะได้พบกัน จริงๆ




 

Create Date : 07 พฤษภาคม 2553    
Last Update : 7 พฤษภาคม 2553 15:36:45 น.
Counter : 63 Pageviews.  


nong_paraom
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เราคือคนๆ หนึ่งในหลายๆ คนบนโลกใบนี้
ที่มีความเหงาเป็นเพื่อนค่ะ
แต่...ต่อจากนี้เีราคงไม่เหงาอีกต่อไป
เพราะเราจะมีพวกคุณเป็นเพื่อน ยามเหงา
รับ " ผู้หญิงขี้เหงา " คนนี้เพิ่มเป็นเพื่อนสักคนนะคะ
....ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ^_^


Friends' blogs
[Add nong_paraom's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.