ฉันชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย สไตล์มินิมอลลิสม์ เก็บเงินดีกว่าเก็บสิ่งของ ใช้ชีวิตเรียบง่ายแต่ไม่มักง่ายกับการใช้ชีวิต ไม่เบียดเบียนใคร ไม่สร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้ใคร ไม่เอารัดเอาเปรียบใคร และไม่คดโกงใคร ความกตัญญูกตเวที รู้จักบุญคุณคน ตอบแทนบุญคุณคนเป็นเรื่องที่ฉันให้ความสำคัญมากที่สุด
Group Blog
 
All blogs
 
Routine การแบ่งเก็บ-แบ่งใช้ ไม่ปนกัน

ช่วงต้นเดือนของทุกเดือน เมื่อเงินเข้ามือมาปุ๊บ ฉันจะแบ่งเงินไปฝากธนาคารก่อนเป็นอันดับแรก

ส่วนที่เหลือหลังจากนั้น.. แบ่งเงินใส่ซองพลาสติกใส ใช้จ่ายตามที่ตัวเองได้กำหนดไว้

2สัปดาห์แรก ฉันจะประหยัดมากๆ
จะค่อนข้างระมัดระวังเรื่องการใช้จ่ายมากๆ ไม่ออกไปกินข้าวนอกบ้าน จะทำกับข้าวกินเองที่บ้านทุกวันทุกมื้อ

2สัปดาห์ต่อมา เริ่มยืดหยุ่น ออกไปกินข้าวนอกบ้านบ้างเป็นบางมื้อ

สัปดาห์สุดท้ายของเดือน(ก่อนที่จะรับเงินเดือนของเดือนใหม่) เงินที่เหลืออยู่ทั้งหมดในมือนี้ฉันจะนำไปใช้จ่าย ซื้อข้าวสาร ซื้อของกิน อาหารแห้ง อาหารกระป๋อง ซื้อของใช้จำเป็นภายในบ้าน เช่นแชมพู สบู่ น้ำยาซักผ้า น้ำยาล้างจาน น้ำยาล้างห้องน้ำ แอลกอฮอล์ชนิดเติมใช้ทำความสะอาดมือ ฯลฯ

โชคดีที่สามีและตัวฉันไม่มีใครสูบบุหรี่ ไม่มีใครดื่มเบียร์-ไม่ดื่มสุรา จึงไม่สิ้นเปลืองเงินกับของพวกนี้เลย เราทั้งคู่ไม่มีใครติดเพื่อน ไม่มีใครติดเที่ยวกับเพื่อนๆเลย ทั้งสองคนเป็นคนที่ชอบอยู่ติดบ้านและมีโลกส่วนตัวสูงทั้งคู่

ถ้าซื้อของเข้าบ้านแล้วเงินหมดก็ให้มันหมดไปค่ะ เพราะฉันได้แบ่งเงินส่วนหนึ่งฝากธนาคารไว้ตั้งแต่ตอนต้นเดือนแล้ว

แต่ถ้ายังมีเงินเหลือหลังหักค่าใช้จ่ายช่วงปลายเดือน ฉันจะแยกเก็บเงินส่วนนี้ไว้ต่างหาก เอาไว้ใช้จ่ายพาคนในครอบครัวไปกินอาหารอร่อยๆ เก็บไว้ใช้จ่ายตอนไปเที่ยว และเก็บไว้ซื้อของขวัญวันเกิดให้กับตัวเองค่ะ(ตัวเองย่อมรู้ใจตัวเอง รู้ถึงความต้องการของตัวเองมากที่สุดว่า.. ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อยากได้อะไร ไม่อยากได้อะไร ฉันจึงชอบที่จะซื้อของขวัญวันเกิดให้กับตัวเองทุกปีค่ะ)


การใช้ชีวิตสไตล์มินิมอลลิสม์ที่ฉันเป็นอยู่ ตลอดระยะเวลาเกือบ20ปี คือ..

134 ฉันเข้าร้านตัดผมแค่ปีละ1ครั้ง บอกช่างว่าให้ตัดผมของฉันให้สั้น แล้วหลังจากนั้นก็ปล่อยให้ยาว (ใช้ยางรัดผม) พอครบ1ปี ก็ไปร้านตัดผม ตัดผมให้สั้นอีก ทำแบบนี้วนไป...

134 ฉันไม่ย้อมผมหงอก ปล่อยให้ผมหงอกขาวโพลนตามธรรมชาติ ข้อดีคือไม่ต้องเสียเงินย้อมผมบ่อยๆ ไม่ต้องกังวลใจเมื่อมีผมขาวโผล่ขึ้นมา ขาวทั่วทั้งศีรษะ สบายใจ ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติดีแล้ว เรียบง่าย สบายๆ
(มีหลายๆคนเดินเข้ามาทัก ก็จะมีทั้งคนไทยในตอนที่ฉันกลับไทย และมีทั้งคนญี่ปุ่นเองด้วย เขาเดินเข้าทักและมาถามฉันว่าฉันไปย้อมสีผมขาวที่ไหน สีผมสวยจัง ฉันตอบกลับไปด้วยความภาคภูมิใจว่า ไม่ได้ย้อมค่ะ สีผมหงอกขาวตามธรรมชาติค่ะ...
(งดงามตามธรรมชาติ ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรใดๆทั้งสิ้น)

134 ฉันเลิกใช้ เลิกซื้อ เลิกเก็บสะสมกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงๆ อย่างหลุยส์วิตตอง พราด้า กุชชี่ มาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ญี่ปุ่นเมื่อ11ปีก่อน(เกือบๆจะ12ปีแล้ว) ตอนนั้นมีปัญหาเรื่องโรงผลิตกระแสไฟฟ้าปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่จังหวัดฟุกุชิม่า มีคลื่นยักษ์สึนามิพัดถล่มหลายจังหวัด ชีวิตเดือดร้อนมากเพราะอาหารการกินขาดแคลน ผัก ผลไม้ ข้าวสาร เนื้อสัตว์ อาหารทะเล นมสด ที่มาจากจังหวัดฟุกุิม่าโดนยกเลิก ไม่มีจำหน่าย เพราะคนต่างก็กลัวสารกัมมันตภาพรังสีปนเปื้อน
แล้วก็มีแผ่นดินไหวอาฟเตอร์ช็อคทั้งวันทั้งคืน ไหวถึ่ๆ ไหวตลอด จนฉันเกิดอาการมึนเมา(มีอาการคล้ายคนเมาเรือ เมารถ)

แต่ก็ต้องดำเนินชีวิตต่อ ต้องตื่นตั้งแต่ตี5 ออกไปเข้าแถวยืนรอเวลาซุเปอร์มาร์เก็ตเปิด10โมงเช้า ได้น้ำดื่มขนาด1.2ลิตรมา2ขวด(เขาจำกัดจำนวนน้ำดื่มซื้อได้ไม่เกิน2ขวดต่อคน)ข้าวสารหมด ซื้อไม่ได้ ซื้อได้แต่เส้นสปาร์เก็ตตี้ เส้นโซเม็ง เส้นราเม็ง กับอาหารกระป๋องนิดๆหน่อยๆ พอประทังชีวิต 
ฉันดำเนินชีวิตที่ลำบากเดือดร้อนแบบนี้อยู่เป็นเดือนๆ (โชคดีที่คุณเอ๊กกี่กรุณายื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือช่วงเวลาที่ฉันลำบากที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ คุณเอ๊กกี่กรุณาส่งข้าวสาร อาหารแห้งมาให้จากเมืองไทย กล่องใหญ่มาก ส่งอีเอ็มเอ็สด้วย ซึ่งค่าส่งแพงมากๆ ฉันรู้สึกเกรงใจมากๆ และสำนึกบุญคุณขอบคุณที่คุณเอ๊กกี่เคยช่วยเหลือ จดจำไว้ไม่มีวันลืมเลยค่ะ)

มีของแบรนด์เนมวางเรียงเต็มตู้ แต่ช่วยให้ฉันอิ่มท้องไม่ได้ ตอนเดือดร้อนอย่างนี้ มีมากก็ห่วงมาก เหมือนมีภาระ เลยตัดใจเอาไปขายที่ร้านรับซื้อของมือสองก็โดนกดราคาหนักมาก ประกาศขายในพันทิปด้วยก็ต้องขายราคาถูก เพราะถ้าขายราคาแพงคนเขาก็ไม่อยากซื้อ ข้อนี้ฉันเข้าใจดี ทุกๆคนต่างก็อยากได้ของดีที่ราคาถูก ฉันก็ตั้งราคาขายขาดทุนทุกใบจึงจะปล่อยกระเป๋าออกไปได้ไว ขอกราบขอบพระคุณท่านผู้มีอุปการะคุณทุกๆท่านมา ณ โอกาสนี้ ที่เคยช่วยซื้อกระเป๋า สิ่งของแบรนด์เนมที่ฉันนำออกมาขายจนเกือบหมดตู้ เป็นช่วงเวลาที่ชีวิตฉันทุกข์ยาก ลำบากอย่างแสนสาหัส
ความช่วยเหลือของทุกๆท่านในวันนั้น ทำให้ฉันรอดพ้นจากวิกฤติชีวิตมาได้  ขอกราบขอบพระคุณทุกๆท่านอีกครั้งจากใจจริงค่ะ

ทุกวันนี้ฉันไม่ซื้อกระเป๋าราคาใบละหลายๆหมื่นบาทอีกแล้วค่ะ ไม่มีความอยากได้อยากมี ไม่มีความอยากซื้อ หรืออยากจะครอบครองเป็นเจ้าของ คือความรู้สึกมันหมดไปจากใจแล้วจริงๆ

หลายคนถามฉันว่า แล้วทุกวันนี้ฉันใช้กระเป๋าอะไร?
ฉันยังเหลือกระเป๋าหลุยส์วิตตองอยู่1ใบ เป็นใบเดียวที่มีและเป็นใบสุดท้ายที่ซื้อ นั่นก็คือสปีดี้สีน้ำ เป็นกระเป๋าที่สามีซื้อให้ ฉันจึงตัดใจขายไม่ลง นานๆจะหยิบออกมาใช้สักที ส่วนที่เป็นหูจับหนังมันแตกหมดแล้ว หนังบางส่วนก็เริ่มขาด(ใบไม้)หนังแห้งกรอบแตกเป็นริ้วๆเลย รอให้มันเยินมากกว่านี้ค่อยส่งไปเปลี่ยนส่วนที่เป็นหนังใหม่ทั้งหมด แต่ก็จะต้องเสียค่าใช้จ่ายหลายหมื่นบาทอยู่เหมือนกันค่ะ 

ส่วนกระเป๋าสะพายCOACHทั้งขายและบริจาคไปหมดแล้ว กระเป๋ายี่ห้อนี้ค่อนข้างหนักค่ะ เพราะมีส่วนประกอบที่เป็นอะไหล่เยอะ ส่วนกระเป๋าที่เป็นหนังแท้ทั้งใบก็ยังหนักอยู่ดี

ฉันมีกระเป๋าCOACHที่ใช้อยู่ตอนนี้คือกระเป๋าใบเล็กๆสำหรับใส่การ์ด(เป็นบัตรประเภทเติมเงินคือบัตรPASMO,nanaco)ใช้บัตรPASMOโดยสารรถเมล์ รถไฟ ใช้บัตรแตะที่เครื่องอ่านบัตรซื้อเครื่องดื่มที่ตู้ขายอัตโนมัติ และชำระค่าสินค้าตามร้านสะดวกซื้อ ร้านค้า ร้านอาหาร และในห้างสรรพสินค้าหลายๆแห่ง ส่วนบัตรnanaco ก็เป็นบัตรประเภทเติมเงินใส่บัตรเช่นกัน สำหรับใช้จ่ายแทนการใช้เงินสดตอนไปซื้อของในซุเปอร์มาร์เก็ตและร้านสะดวกซื้อเซเว่น

ฉันมีกระเป๋าpouchใบเล็กๆของCOACHเหลืออยู่อีก1ใบ (ซื้อจากเอาท์เลทตอนไปเที่ยว-ดำน้ำที่โอกินาว่าเมื่อปีที่แล้ว)

ทุกวันนี้ฉันชอบใช้กระเป๋าน้ำหนักเบาๆ ที่ชอบมากๆ และเป็นกระเป๋าใบโปรดเลยก็ว่าได้ในตอนนี้นั่นก็คือ กระเป๋าLONGCHAMPกับLeSportsac และถุงผ้าลดโลกร้อน เพราะไม่ต้องทนุถนอม ไม่ต้องระมัดระวังอะไรมากเลย ลุยๆได้ โดนน้ำได้ เปื้อนก็ซักได้ ราคาหลักพัน แต่มันทนทาน คุ้มค่าคุ้มราคากับเงินที่จ่ายไป แต่ข้อเสียของกระเป๋าLONGCHAMPคือ ตามมุมกระเป๋าผ้าไนล่อนทั้ง4ด้านเริ่มทะลุเป็นรูเล็กๆแล้ว กับปัญหาในเรื่องที่กระเป๋าพองมีฟองอากาศ(ข้อนี้เราสามารถแก้ไขได้โดยการใช้เตารีดรีดกระเป๋า ใช้ความร้อนกลางๆ ฟองอากาศจะหายไปค่ะ)
ในส่วนที่เป็นหนังLeatherทั้งหูจับ หูหิ้ว หูสะพาย สายสะพาย ทนทานและแข็งแรงมากๆค่ะ ตั้งแต่ฉันซื้อกระเป๋าแบรนด์นี้มาใช้งานหลายใบ หลายปีผ่านไปก็ไม่เคยมีปัญหาเรื่องหูหิ้ว หูสะพาย สายสะพายเลย

134 ฉันเลิกซื้อถ้วย แก้วกาแฟ ขวดบรรจุเครื่องดื่มของสตาร์บัคมาเก็บสะสมแล้ว สมัยก่อนตอนไปเที่ยวต่างประเทศจะชอบซื้อกลับมาเป็นของที่ระลึก เป็นของเก็บสะสม แต่พอเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คราวนั้น แก้วกาแฟหล่นลงมาจากชั้นตกแตกไปหลายใบ เสียดายมากๆ ของที่วางไว้เฉยๆ เป็นของเก็บสะสมที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ใดๆแต่สุดท้ายมันตกลงมาแตกก็ต้องทิ้งขยะไป เหมือนเอาเงินไปหว่านทิ้งเลย เสียดายเงิน เห็นสัจธรรมอีกข้อ ก็เลยเลิกซื้อเพิ่ม เลิกเก็บสะสมเพิ่มไปโดยปริยาย ยังมีเหลืออยู่บางส่วนก็ยังเก็บๆไว้ แต่ก็หยิบออกมาใช้งานด้วย ดีกว่าวางตั้งไว้เฉยๆโดยไม่เกิดประโยชน์ใดๆ

134 ทุกวันนี้ฉันใช้แชมพูแค่ขวดเดียว ไม่ใช้ครีมหมักผม ไม่ใช้ครีมนวดผม สบู่เหลวแค่1ขวด โฟมล้างหน้าอีก1หลอด ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ครีมทาผิวของจอห์นสันแอนท์จอห์นสันอีก1ขวดแค่นั้นเอง

134 ตอนนี้ฉันหยุดซื้อน้ำหอมชั่วคราว ยังมีเหลืออยู่ทั้งหมด6ขวด รอใช้ให้หมดก่อนแล้วค่อยซื้อใหม่

134 ลดจำนวนของกระจุกกระจิกในบ้านให้น้อยลง

134 แยกขยะ พลาสติก กระดาษ ขยะเผาได้ ขยะเผาไม่ได้ ขยะรีไซเคิล

134 ไม่ซื้อเสื้อผ้าใหม่ ของเก่าที่ใส่ไม่ได้แล้วบางส่วนฉันเอาไปบริจาค แต่ถ้าสภาพเก่ามากๆก็ต้องทิ้ง
ลดการซื้อเสื้อผ้าใหม่ ใส่เท่าที่มี มีเท่าที่จำเป็น ก็เท่ากับว่าเราช่วยลดปริมาณขยะให้กับโลกใบนี้ได้ด้วยนะคะ

134เลิกซื้อ(เช่า)พระเครื่อง พระบูชา และเครื่องรางของขลังเพิ่ม เพราะที่ยังมีเก็บสะสมอยู่ตอนนี้ก็ดีมากๆแล้ว แม้จะมีจำนวนไม่เยอะเหมือนแต่ก่อนแล้วก็ตาม ฉันเลือกเก็บไว้เฉพาะองค์ที่นับถือ และศรัทธาจากใจจริงเท่านั้น พอแล้ว
หากนับถือศรัทธาแบบจับฉ่ายเหมารวมกันมากเกินไปก็ไม่ดีนัก ฉันจึงเลือกเก็บไว้ด้วยความเคารพ นับถือ ศรัทธาเฉพาะองค์พระ องค์เทพ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีบุญสัมพันธ์ ตามพื้นดวงชะตาของตัวเองจะดีที่สุดค่ะ

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่า พระ เทพ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์องค์ไหนที่ท่านจะมาปกป้อง คุ้มครองเรา?

ฉันมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่าถ้าเรามีความเคารพ มีความศรัทธาอย่างแรงกล้า และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมสิ่งศักดิ์สิทธิ์และครูบาอาจารย์ท่านจะมาหาเราเอง โดยที่เราไม่ต้องดิ้นรนขวนขวาย ทั้งที่มาแบบให้เราได้ไปพบเจอท่านโดยบังเอิญ หรือไม่ก็มีคนกลางนำพาท่านให้มาหาเราเอง ทั้งหมดที่เล่ามานี้ล้วนมาจากประสบการณ์ตรงที่ฉันพบเจอมากับตัวเองค่ะ..


เหรียญหลวงพ่อโสธร วัดโสธร จ.ฉะเชิงเทรา

เหรียญหลวงปู่ทวด

เหรียญหลวงปู่ฝั้น (แม่คล้องเหรียญพระองค์นี้ใส่
สร้อยสวมคอให้ฉันติดตัวมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก)

พระสมเด็จวัดระฆัง(ขนาดจิ๋ว เนื้อทองทิพย์)ได้รับแจกฟรีตอนที่ฉันไปถวายเพลพระที่วัดระฆัง

ท้าวเวสสุวรรณ ของวัดสุทัศน์ กับของวัดจุฬามณี

พระพิฆเนศ ผลงานช่างสิบหมู่ หลังโอม ได้มาจากพิพิธภัณธสถานแห่งชาติ เขตพระนคร และเหรียญหล่ออุดกริ่งรุ่นแรก พ.ศ.2556(รุ่นปฐมฤกษ์สร้างโรงพยาบาล)ของวัดสมานรัตนาราม จ.ฉะเชิงเทรา

รูปหล่อของอากงไต้เสี่ยฮุกโจ้ว(ของวัดสามจีน)

เหรียญและรูปหล่อท่านท้าวหิรัญพนาสูร (รุ่น109ปีถวายงาน) ของโรงพยาบาลพระมงกุฎฯ

และรูปหล่อไอ้ไข่เด็กวัดเจดีย์(รุ่นแรก) วัดเจดีย์ จ.นครศรีธรรมราช

 


Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2565
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2565 0:28:46 น. 0 comments
Counter : 462 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

OKANEMOCHI
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 222 คน [?]




Friends' blogs
[Add OKANEMOCHI's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.