• เส้นทางสายปลาแดก
• รถไฟขบวนนี้จะสิ้นสุดที่ใด
• พุทธพยากรณ์และภัยพิบัติโลก

ส่งท้ายวันแห่งความรัก...... และแล้วก็ผ่านไปแล้ว วันแห่งความรักที่ ปี นึง มี วัน นึง บางคนอาจคิดว่าวันนี้สมควรที่จะเป็นวันที่เราแสดงความรักต่อคนรักเป็นพิเศษ แต่สำหรับผมไม่ใช่แบบนั้น ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นโฉดดดดดดดดด..........เฮ็ย โสดดดดดด แต่ผมก็แสดงความรักต่อคนที่ผมรักเป็นพิเศษทุกวัน คนที่ผมรักมีมากมายในโลกที่ผมยืนอยู่ ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง ญาติสนิทมิตรสหาย ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่ว่าจะมาดีมาร้ายก็นึกเสียว่าเค้ามาสอนบทเรียนอันล้ำค่าให้เรา ขอบคุณที่ทำให้ผมมีความรู้สึก สอนผมในทุกย่างก้าวของชีวิต ผมเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าจะดีจะร้ายมาเป็นตำราเรียนชีวิตบทใหญ่ในการก้าวไปข้างหน้าต่อไป การแสดงความรักต่อกันไม่จำเป็นต้องเฉพาะวันแห่งความรัก วันเกิด วันครบรอบ อะไรต่างๆๆ เราต้องแสดงความรักต่อกันทุกวัน ไม่ว่าจะมากจะน้อย เพราะทุกวันนี้คนเรารู้จักความรักที่แท้จริงน้อยมาก รู้จักแต่ความละโมบทางกามทางกาย ไม่รู้จักความรักทางใจ คนส่วนใหญ่ขาดความรักทางใจ จึงพากันหามาเติมเต็มโดยเอาความรักทางกายเข้ามาทดแทน แล้วมันจะเติมเต็มแทนกันได้ยังไง หัวใจต้องเติมด้วยหัวใจ ลองบอกรักกันทุกวันดูสิครับ แล้วคุณจะเติมเต็มหัวใจตัวคุณเองและคนรอบข้างอย่างไม่รู้ตัว ทุกๆๆวันในชีวิตจะมีความสุข ขอให้ทุกคนเจอรักที่แท้จริง ขอให้ทุกคนมีรักที่แท้จริง ขอให้ทุกคนมีความสุขที่แท้จริงและจีรังยาวนาน สาธุฯ .........   Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2549     Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2549 23:46:24 น. Counter : 595 Pageviews.   0 comment Share Tweet

ไม่สบายยยย วันนี้ไม่สบาย เหนื่อยมากเลย เป็นหวัดอย่างแรง ปวดหัว มึนไปหมด หนาวมากกกกกกกกกกกก ขอไปนอนก่อนนา   Create Date : 10 มกราคม 2549     Last Update : 10 มกราคม 2549 21:33:49 น. Counter : 631 Pageviews.   1 comment Share Tweet

อยากเป็นหลายๆๆสิ่งที่คนในโลกนี้ไม่อยากเป็น ........................... ทำไมชีวิต ช่างยุ่งยากอย่างนี้นะ ปัญหามากมาย การดำเนินชีวิตในแต่ละวัน วุ่นวายสับสน บางทีปัญหาเข้าโดยมิทันตั้งตัว บางทีคิดว่า เออ แปลกว่ะ ทั้งๆๆที่ปัญหาแบบนี้เคยเจอแต่ในละครมาก่อน ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอกับชีวิต ของตัวเอง บางทีปัญหาใหญ่มาก จนท้อ เหนื่อยมากกับปัญหาที่มี บางทีก็หาทางออกหรือว่าทางแก้ปัญหาไม่ได้ บางทีก็แก้ได้ บางทีปัญหาเล็กนิดเดียว แต่หาทางออกไม่เจอ ก็คงเหมือนกับก้างปลาที่เล็กๆๆแต่ถ้าได้ปักแล้วทั้งเจ็บทั้งปวด ดีไม่ดีไม่รีบเอาออกก็กลัดหนอง แต่ก็อย่างว่าแหละคับ คน คน ชีวิต คน มีไรที่สับสนวุ่นวายไปมากกว่านี้ ..........ได้แต่สู้ต่อไป ทำวันที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวเราเอง และคนที่เรารัก ......... เบื่อจัง อยากเป็นคนสวน ทุกวันขับรถไปเรียน เจอคนสวนรดน้ำพรวนดิน ตัดแต่งกิ่ง ปลูกต้นไม้ อยู่แบบนี้แล้วคงจะมีความสุขมาก ไม่ต้องวิ่งตามอะไร อยากเป็นการ์ตูน ไม่ตายเลย สนุกทั้งวัน ได้วิ่งเร็วๆๆด้วย อยากเป็นนก จะได้บินไปบนฟ้า ดูลงมาข้างล่าง ว่าคนที่เรารักนั้นเป็นยังไงบ้าง อยากเป็นหนังสือ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เล่มที่ดี แต่ก็คงมีประโยชน์ต่อคนหลายๆๆกลุ่ม ไม่ว่าเราจะเน่าเปื่อยเป็นปุ๋ย มีประโยชน์ต่อต้นไม้ เอาไปชั่งกิโลขาย เอาไว้ใส่กล้วยแขก เอาไว้ห่ออะไรหลายๆๆอย่าง อยากเป็นน้ำ เย็นทั้งวัน ไหลไปเรื่อยๆๆไม่ได้หยุดพัก อยากเป็น........ ....................... ตอนนี้เป็นคนอยู่ ก็ คงต้องทำหน้าที่ของคน เป็นคนให้เต็มรูปแบบ ไม่ใช่คนที่ไม่ดี ต้องเป็นคนดี ไม่ต้องเก่ง ขอให้เอาตัวรอดได้ ไม่ต้องเอาเปรียบใคร ขอให้ได้ช่วยทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ อยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ และวันต่อๆไป   Create Date : 16 ธันวาคม 2548     Last Update : 16 ธันวาคม 2548 18:41:09 น. Counter : 630 Pageviews.   2 comment Share Tweet

ชีวิตเรียบง่าย ตื่นขึ้นมาด้วยความเหงาหงอย ชีวิตที่เงียบเหงา นอนทบทวนตัวเองซักพักว่า เออ วันนี้ทำไรดีวะ ก่อนอื่นต้องเอาหนังสือไปคืนห้องสมุดก่อน ยืมมาตั้งชาตินึงแล้วโดนปรับหัวฟูแน่ เฮ้ยลุกได้แล้วโว้ยยยยย เมื่อวานนี้สอบเพิ่งเสร็จจจจจ นอนอีกหน่อยน่า บอกตัวเองด้วยความเย็น ไม่รีบร้อนอะไร เฮ้ยวันนี้ยังมีอะไรอีกตั้งมากมายให้ทำให้หนุกนา โอเช ลุกก็ลุก ไปอาบน้ำดีก่า เปิดประตูระเบียงออกไป เอ๊ะๆๆๆ นั้นคืออาราย สายตาเหลือบไปเห็น เชิงตะกอน โอ้ที่วัดข้างๆๆนี้มีเชิงตะกอนด้วย นึกว่ามีเมรุกันหมดทุกวัดแล้ว เออสวยดีนี่หว่า เออซักวันเราคงต้องไปอยู่ตรงนั้นด้วย ตอนมาไม่มีอะไรมาตอนกลับก็กลับแบบไม่มีอะไร แต่ว่าก่อนอื่น ทำหน้าที่ที่มีอยู่ตอนนี้ให้ดีดีกว่านะ อาบน้ำอาบน้ำ .............................................. แบกกระเป๋าออกมาจากห้อง จับ "ธัญญ่า" ไปเลยเพื่อน พร้อมที่จะเผชิญ รึยัง ก่อนอื่นขอแวะร้านเช่าหนังสือก่อนนะ มีหนังสือที่ต้องเอาไปคืนและที่ต้องอ่านอีก ยืมหนังสือเสร็จเอ๊ะๆๆข้างๆๆร้านหนังสือมี "ดู๋ดี๋" ขายด้วย เออยังไม่เคยกินร้านนี้เลย ลองกินหน่อยดีกว่า สั่ง"ลุยแหลก"มากิน โอ้.....มันยอดมาก...แซบแฮง กินเสร็จแล้ว ธัญญ่า ไปกันเหอะ ขับรถผ่าน ศาลาน้อยคอยรถสองแถว เห็นฝรั่งกลุ่มใหญ่มีแต่ผู้หญิงกำลังที่จะก้าวขึ้นรถ โอทำไมนะในรถนั้นจึงอัดแน่นไปด้วยคนเยี่ยงนั้น แต่ฝรั่งก็สามารถขึ้นไปยืนได้ ตอนแรกเห็นก็เกิดอารมณ์ อ้าว ทำไมวะผูหญิงไม่ได้นั่ง ก็เลยขับรถแซงสองแถวขึ้นไปดู ปรากฏว่ารถคันนั้นทั้งคันมีแต่ผู้หญิง อ้อ มิน่าหล่ะ ขับรถมาถึงที่คณะ เอาหนังสือที่ยืมไปคืน โอ.............ค่าปรับ.... ห้องสมุดไม่เอามันเยอะเกินไปกลัวว่าจะไม่มีจ่ายมาทำงานให้แทนแล้วกัน โอเชเลย เหอะๆๆ ส่งหนังสือเสร็จแล้ว มองหาเพื่อนในห้องสมุด เอ๊ะๆๆลืมว่าวันนี้มันมีสอบกันนี้นา ไปเล่นที่ภาคดีก่า มาถึงที่ภาค อ้าวไมมันเงียบอย่างนี้วะ เหอะ ช่างมันเงียบๆๆสิดี จาได้ดูเว็บโป๊ๆๆได้ซาดวกหน่อย หึๆๆๆ เที่ยงแระ เบื่ออ่ะไม่เห็นมีไรตื่นเต็นเลย เดิมๆๆทั้งนั้น ไปหากินขนมเบื้องดีก่า ว่าแล้วก็ออกเดินทาง ซื้อขนมเบื้องเสร็จยืนเม้าท์กะแม่ค้าแป๊บนึง ไปซื้อปลาทองดีก่า มาถึงร้านขายปลา อ่ะ สงสารมันไม่เอาดีก่า ยิ่งโง่ๆๆอยู่ด้วยปลาทอง ไม่อยากซื้อมันไปทรมาน อยู่กะเพื่อนนี่หละนะ บางทีในกลุ่มนี้อาจจะมีซักตัวที่มันเป็นแฟนกัน ไม่อยากพรากมันออกมาจากแฟนมัน ฮึ บ่ายสามแล้ว ไปดูนกกระจอกเทศดีก่า เอ๊ะๆๆ มันมองหน้า. .... เฮ้ยๆๆกูมาดีนา กูมะได้จามาขี่เมิงนา เมิงไม่ต้องบินออกมา อย่าๆๆๆๆๆๆๆ อ้อ ลืมไปว่าแกบินไปง มะกัวแกหรอก เปงไงบ้างสบายดีป่าว ช่วงนี้ฝนตกบ่อยนา ดูแลตัวเองด้วย ไอ้พวกนั้นอ่ะมันเอาอาหารมาให้แกกินป่าว กินอิ่มมะ ดีนะที่แกมีเพื่อนอยู่ด้วย ไม่เหงาใช่ป่ะ ดีๆๆๆๆๆ เออ ต้องไปแล้วนา เพื่อนมันคงสอบเสร็จแล้วอ่ะ มันโทรตามพอดีเลย ไปด้วยกันป่าว แน่ๆๆไม่ต้องมาพยักหน้า กรุไม่ให้ไปด้วยหรอก ธัญญ่า คงไม่ยอมให้ไปด้วยแน่ เด๋วมาใหม่นะ ดูแลตัวเองด้วย มาถึงคณะ ตอน สี่โมงเย็น แกเปงไงทำข้อสอบได้ป่าววะ ได้ห่าอะไรกูทำอวกออกมาเปงวงจร เอออย่าคิดมากน่าไปเพิ่มพลังงานกันดีก่า โอๆๆๆ ไปถึงร้านขายส้มตำเจ๊โหด เอาตำหมูยอ ตำมั่ว ตำป่า คับ เจ้มองมาด้วยสายตาเครียดแค้น แล้วค้อนวงใหญ่ ซักพักส้มตำต่างๆๆก็มาวางเรียงอยู่ตรงหน้า -XXXXXXXXXXXXXXX- โหหหหหหหห ยังกะปอบลง..แกเปงไงมีกะลังใจขึ้น โอยนี่คือสวรรค์บนดินจริงๆๆ ป่ะไปนอนเมิงอ่ะ พร่งนี้ต้องสอบอีกมะใช่หรอ เออ ช่าย ไปๆๆ แล้วแกอ่ะไปใหน ไปภาคก่อนมีงานค้างอยู่ ทำงานยังมะเสร็จเลย เออเจอกัน กลับมาที่ภาคนั่งๆๆนอนๆๆทำงานจนถึง สี่ทุ่ม หิวข้าวจังเลยยยยย ไปหากินดีก่า ได้ข้าวเหนียวหมูปิ้งกลับมากิน ห้าทุ่มเสียงโทสับดังขึ้นอีก เอ็ยยยยยยยยยย แกไปกิงเหล้ากันดีก่า โอยยยย ยังสอบมะเสร็จเลย เอาไว้พรุ่งนี้นา ..... มีโทสับมาชวนไปกิงเหล้าปรามาณ สิบสายได้ เฮ้ยยยย พวกนี้นี่ มะรุไร กุอ่ะสอบยังมะเสร็จสอบเสร็จพรุ่งนี้กุถึงจากิน ห้าๆๆๆๆๆๆ เฮ้ยยยยตีหนึ่งแล้ว กลับหอดีก่า กลับถึงหอ อาบน้ำ สวดมนต์ นอน ฝัน ฝันว่าไรหว่า.....ลืมแระ   Create Date : 28 กันยายน 2548     Last Update : 28 กันยายน 2548 12:50:17 น. Counter : 645 Pageviews.   2 comment Share Tweet

เรื่องของผู้หญิงตัวดำๆๆ อ่ะ เย้ ในที่สุดผมก็สอบเสร็จแล้ววววววววว ดีใจจังเลยยยยยยยยยยยยยย แต่ขอโทษสอบเสร็จใช่ว่าจะสอบได้ อ่ะ วันนี้มีเรื่องขำขำมาเล่าให้ฟัง เริ่มเลยละกันครับ อันว่าผมนี้มีเพื่อนอยู่คนนึง มันชื่อว่า(ขอสมสุตินามนะครับ) นามสมมุติ *อิแหล่* มันเป็นผู้หญิงที่ตัวดำมากกกกกกก และมันจะตัวเล็กๆๆ หัวหยองๆๆฟูๆๆ (แบบว่าอนาถมากๆๆครับ) วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่สอบเสร็จ ผมกับมันอ่ะเรียนกันคนละ สาขา แล้วตอนเช้าที่จะสอบ ผมก็กำลังคุยกะเพื่อนอยู่หน้าห้องสอบ ผมเห็นมันเดินมากับคู่ขา(เพื่อนอีกคน....คนนี้ ชื่่อ..นังฮิป) ผมก็เลยเรียกมัน "ิอิแหล่"!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!! เสียงกรีดร้องของมันยิ่งกว่าหมูดำถูกเชือดดด ประชาชนที่ยืนอยู่หน้าห้องสอบหันมามองดูมันเป็นตาเดียว (มองด้วยสายตาประนามหยามเหยียด) เอ๋า.....มึงมาทำไร--------------(มันถามผมแบบไม่มีหัวไว้คิด) กูมาตามหาเตี่ยมึงมั้ง-----------(ผมก็ตอบมันแบบไม่มีหัวพอๆๆกัน) อิเลว...เตี่ยมึงสิมาเดินตึกเพียร----(มันย้อนผมเข้าให้) ติ๊งต่อง..............ขอให้นักศึกษาเข้าห้องสอบได้ (เสียงที่จะส่งพวกผมไปขึ้นเขียงได้ส่งสัญญาณมาแล้ว) เออ.........มึงเจอกันข้างล่างเด้อ..กินข้าวกัน..(ผมบอกกับมัน) เออ...(มันตอบแล้ววิ่งหายไปกับฝูงชน) ผมนั่งอยู่ในห้องสอบด้วยใจจดจ่อ ใจก็นั่งบ่นไป โหย....'จารย์..ถ้าจะออกข้อสอบแบบนี้นะ...(ไม่รู้จะหาคำพูดใดที่เหมาะสม) ไม่รู้แรงไรต่อไร แล้วยังจะมายกคานขึ้นอีก โอยยยย ไม่เห็นเคยสอนเลยนี่นา แล้วเวลาก็ผ่านไป 11.30 น. หมดเวลา ก็เดินลงมาข้างล่าง เจอ"อิแหล่" ตกลงว่าจะไปกินส้มตำกัน(เพิ่มปริมาณปลาร้าในเส้นเลือด) ระหว่างทางที่ขับรถไปกินส้มตำนั้น ผมก็กำลังเม้าส์กับมันอย่างออกรส และขณะนั้นเอง อิแหล่จับคอ ผม เขย่า และขย่มรถ ผมก็ตกใจนึกว่ามันเป็นอะไร ผมก็ตะโกนถาม อิแหล่ เมิงเป็นอะไรรรรรรรรรรรรรรรรร เมิง เมิง เมิง เมิง ผู้ชายของกู อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา(มันมองตามผู้ชายจนเหลียวหลัง) อิเลว นึกว่าเป็นอะไร...อิห่.... แล้วผมก็เม้าส์ต่อกับมันไปจนถึงร้านส้มตำ พอกินส้มตำเสร็จ พวกผมกะเพื่อนๆๆก็เช่าหนังไปดูกัน นั่งดูไปได้ซักพัก เสียงสะอื้นมาแล้วครับ ผมก็มองหา แง่ง..ใครวะร้องไห้ เอาอีกแระ ถูกครับ อิแหล่ร้องไห้ สะอื้นอย่างเอาเป็นเอาตาย เอ้า เอาลงไปเมิง เป็นเชี่ยไรเนี่ย ร้องไห้ทำไม มันเศร้าตรงใหนของเมิง (เพื่อนรุมประนาม...หนังเรื่องที่ดูนั้นเรื่อง spenglish ไปหามาดูนะครับว่ามันเศร้าตรงใหน) มันก็ลุกขึ้นมาต่อว่าเพื่อน ๆๆ มีแต่คนที่ไม่มีหัวใจเท่านั้นแหละที่ไม่ร้องไห้ โครม!!!!!!!!!!!!! ทุกคนพร้อมใจกันยำตีนมัน และผมพามันไปส่งห้อง เจอเพื่อนที่หอ เพื่อนถามว่า แหล่ๆๆกินข้าวรึยัง มันตอบเพื่อนว่า อ๋อ วันนี้กูไม่มีสอบ แล้วมันก็เดินขึ้นหอเฉยเลย และแล้วก็ปิดฉากลงสำหรับวันนี้ พวกผมอยู่กับมันมีเรื่องแบบนี้ทุกวันครับ ชินแล้วครับ โรคบ้าผู้ชายของมัน รักษาไม่หายซักที ใครมียาดีช่วยบอกผมที ผมจะเอามารักษามัน   Create Date : 03 สิงหาคม 2548     Last Update : 3 สิงหาคม 2548 22:48:04 น. Counter : 918 Pageviews.   2 comment Share Tweet

• canx
• นางกอแบกเป้
• vecchio
• Kurt Narris
• เอ๊กกี่
• Lye_Rouch
• ป้ามด
• note-d
• Joszef
• DiamondTom
• Cooking_For_Love
• สายฝนตก
• Webmaster - BlogGang