Group Blog
 
All blogs
 

ประสบการณ์เฉียด...เฉียดเกือบโดนเลย์ออฟ

นั่งคิดนอนคิดอยู่นานว่าจะเขียนบล้อคนี้ดีมั้ย เพราะเขียนเยอะไปอาจเฉียดโดนฟ้องต่อด้วย แต่เอาน่าลองแชร์ประสบการณ์ดูเพื่อคนที่แวะมาอ่านอาจจะเป็นประโยชน์บ้างก้อได้

จริงๆแล้วเครียดอยู่พักใหญ่เลยค่ะเพราะเราทำงานบริษัทฝรั่งวัดคนที่Performanceเป็นหลัก ตั้งแต่มีลูกเราก้อ ป่วย ลา มา สาย อยู่เนืองๆ เหตุมาจากตัวเล็กขยันเปื่อยซะจิงๆ แต่คนเป็นแม่อย่างเราลูกมาก่อนงานอยู่แล้ว อาศัยว่าเป็นเซลและทำงานมานานเลยพอรอดหูรอดตากันได้

ก่อนจะเล่ารายละเอียดขอท้าวความกันหน่อย

บริษัทที่เราทำงานเป็นบริษัทใหญ่แทบยุโรบค่ะมี โรงงานอยู่ทั่วโลก แต่เมืองไทยตั้งแต่ Sale officeเน้น ship ของมาทำstock เพื่อserveลูกค้า


พักหลังตั้งแต่ บริษัทใช้SAP(เป็นโปรแกรม ERP ชนิดหนึ่ง ทำหน้าที่เชื่อมต่อข้อมูลแบบintegrate สรุปง่ายๆคือ ระบบสามารถทำงานแทนคนได้และเชื่อมต่อข้อมูลกับแผนกต่างๆผลคือใช้คนทำงานน้อยลง)นอกจากนั้นบริษัทยังเน้นstrategy outsourcing งานที่ไม่ใช่ธุรกิจหลักของตนเองเช่นใช้ outsourcing logistic อย่าง DHL เป็นต้น

ทุกวันนี้บริษัทให้เครดิตการ์ด มาใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับงาน เพื่อนๆที่รู้ก้อมองว่าดี สบาย แต่จิงๆไม่ใช่หรอกค่ะ ใช้เครดิตการ์ดเพื่อoutsourcing แผนกบัญชี และให้ธนาคารทำธุรกรรมแทนให้ทั้งหมด

นอกจากนั้นยังมีระบบCRM แบบให้ลูกค้าสั่งของผ่านโปรแกรมอินเตอร์เนตที่บริษัทไปวางระบบให้ลูกค้า เพื่อให้ลดเวลาที่ต้องP/Oและลดความผิดพลาดของระยะเวลาส่งของ (นี่ยังไม่นับระบบเช็คของแบบreal timeของ DHLด้วยนะ)

สรุปรวมคือ ลดคนลงไปได้เกือบ50% ใช้คนไม่กี่คนนั่งดูระบบ



ช่างไม่ได้ต่างอะไรกับยุคปฏิวัติอุตสาหกกรมเลย อดคิดไม่ได้ว่าการวางแผนการเรียนให้ลูกสำคัญมาก กับโลกที่มีการแข่งขันสูงเช่นนี้

แต่เรื่องนี้ก้อทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างเกี่ยวกับกฏหมายการเลิกจ้าง

ถ้าเลิกจ้างแบบนี้บริษัทต้องจ่ายค่าชดเชยพิเศษเพิ่มเติมด้วย โดยจะมีมาตรา118,121 และ122 ที่เกี่ยวกับการเลิกจ้างเพราะReengineering มาเกี่ยว

เฮ้อ...เด๋วจะไปกันใหญ่ ปิดบล้อคด้วยรูปตัวเล็กดีก่า






 

Create Date : 03 กรกฎาคม 2553    
Last Update : 6 กรกฎาคม 2553 16:47:36 น.
Counter : 268 Pageviews.  

จ๊ะเอ๋ ..นู๋เวลล์กลางห้างดัง

ว้าว..ว บล็อคนี้เกิดขึ้นอย่างไม่ขาดฝันนะ ก้ออย่างทีบอกน่ะแหละเราไปเจอนู๋เวลล์ผู้น่ารักโดยบังเอิญจิงๆ เหมือนเจอดาราเลยอ่ะ เราก้อไปแอบด้อมๆมองๆอ่านบล็อคมี๊หยกมาซักพักแล้วหล่ะ ก้อเรื่องมันมีอยู่ว่าอากาศช่วงนี้เริ่มหนาวขึ้นนะ เราเองก้อเพิ่งจะรู้ตัวว่าออโต้ไม่มีเสื้อหนาวใส่ คืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา อนาถาเหลือเกินลูกชั้น ต้องใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างในทับด้วยเสื้อแขนยาวอีกที พอวันจันทร์ช้านตั้งมั่นว่าบ่ายนี้ต้องโดดงานให้สำเร็จ ได้แว่บไปหาเสื้อหนาวให้ลูก ตกบ่ายชั้นก้อฟอร์มว่าไปหาลูกค้าข้างนอกแล้วก้ออกมา หนีไปเดอะมอลล์ (หากเพื่อนในออฟฟิศอ่านบล็อคนี้ขอความกรุณา เหยียบ.. ค่ะ เหยียบ..ไว้) จอดรถถึงเดอะมอลล์เราก้อรีบล่องลอยไปแผนกเด็กค่ะ โดยสายตาอันแหลมคมมุ่งไปที่กระบะของเซลล์ก่อนเลย (งกจิงๆ) มองไปมองมาเห็นหนูน้อยน่ารักคนนึง นอนดูดจุ๊บอยู่ในรถเข็นค่ะ เอ..ทำไมหน้าน้องดูคุ้นๆยังไงก้อไม่รู้ ตอนนั้นยังไม่เอะใจค่ะแต่ก้อได้แต่ถามคุณแม่ว่า.... น้องกี่เดือนคะ น่ารักจัง... ตอนนั้นก้มลงไปดูใกล้ค่ะ ทำไมหน้าคล้ายเวลล์จัง เลยถามออกไปว่า ..ใช่น้องเวลล์หรือปล่าวคะ? พอหันไปหาคุณแม่...มั่นใจว่ามี๊หยกแน่ๆ

มี๊หยกทำหน้างงๆตอบว่าใช่(มี๊หยกคง งงว่า ชั้นไปรู้จ้กกะป้าคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่)

เราเลยต้องรีบบอกมี๊หยกว่ารู้จักมาจากบล็อคอ่ะคะ

มี๊หยกเลยให้เราได้แชะ กะนู๋เวลล์









ตอนแรกเวลล์เห็นเรา เธอทำหน้าเบะค่ะ หน้าเราคงหน้ากลัว แต่พอเวลล์ได้ยินเสียงมี๊หยกหน้าเธอยิ้มแย้มขึ้นมาทันทีเลย ซักพักพอเราแหย่และเวลล์เริ่มไม่กัว เวลล์ก้อส่งยิ้มหวานค่ะ น่ารักมากมายจิงๆ

แอบเห็นป๊าของเวลล์ด้วยค่ะ ครอบครัวนี้ดูน่ารักและอบอุ่นมากค่ะ
แต่ขณะเดียวกันครอบครัวนี้ทำให้ช้านตระหนักถึงอายุผู้ชายที่บ้านและพบว่าวัยของตัวช้านเองไม่ได้ละอ่อนอีกต่อไป (เรียกง่ายว่าแน่ะเอง)

สุดท้ายภารกิจกู้น้ำนมกะลดน้ำหนัก ตอนนี้ยังไม่บรรลุผลง่ะ

ก้ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปเทรนที่โรงแรมแมริออตตั้งสี่วัน กินก้ออย่างกะพายุแถมเวลาปั้มนมก้อหดหาย น้ำหนักที่ลดไปตอนออโต้ป่วยกลับมาเท่าเดิม

โฮๆๆๆ

เอาน่ะ มาถึงขั้นนี้แล้วมันต้องสู้

ไว้คราวหน้าเราจะกลับมาพร้อมความสำเร็จ




 

Create Date : 24 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2552 10:45:42 น.
Counter : 346 Pageviews.  

อยากผอมเมือนเดิมง่ะ..แงๆ คลอดมา8เดือนมันไม่ยุบเลย

แบบว่ามีบล็อกนี้ก้อเพราะเครียดกะตัวเอง เนื่องจากว่าหลังจากคลอดและกลับมาทำงานก้อไปเยี่ยมลูกค้าตามปกติ ทุกคนมักถามว่า

"มีคนที่สองต่อเหรอ"
"ท้องสองแล้วนี่ กี่เดือนแล้วทำไมรีบมีจัง"
"แหม ..นึกว่ายังมีอีกคนแอบไว้"
"อ้าว..ทำไมไม่ลดเลยล่ะ"
"ทำใจเหอะมันคงไม่เหมือนเดิม"




แต่ปางก่อนนี้ช้านเป็นคนรักสวยรักงามหนักไม่เกิน 52 Kg กะความสูง 165 cm มันดูกำลังดีๆ ตอนนี้ช้านสูงเท่าเดิม แต่หนัก 62 Kg มานจามีอะไรเหลือ

ตอนนี้ไม่ยอมกินข้าวเย็นมาเป็นเดือนแต่น้ำหนักก้อไม่ลด โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ก้อมีหลายครั้งนะที่อยากไปตามสถาบันลดความอ้วนต่างๆแต่ดูราคาแล้วเก็บตังให้ออโต้ดีก่า มีอะไรต้องใช้อีกเยอะ

อีกอย่างก้อยังไม่เคยพยามอย่างเต็มที่เลยซักครั้ง ยังกินอย่างกะพายุทุกมื้อ(คงเพราะกะเพาะครากแล้ว)แถมขนมก้อไม่เคยขาดอีก สมเพชตัวเองจิงๆ

อีกภารกิจที่ดูจะขัดกับการลดน้ำหนักนั่นคือการกู้น้ำนม

ตอนนี้น้ำนมหดหายอย่างแรงเพราะงานเยอะมากๆจะสิ้นปีแล้วเร่งยอดขายกันน่าดู ยิ่งวันไหนต้องตะลอนๆไปหาลูกค้าเวลาปั้มนมไม่ต้องพูดถึงลืมไปได้เลย ไม่รู้ว่าจะให้นมลูกได้ถึงสิ้นปีเหมือนอย่างที่ตั้งใจไว้มั้ย นอกจากนี้ยังต้องมาเครียดกะงาน นี่ขนาดท่องในใจตลอดว่าเป็นแค่ลูกจ้างอย่าไปเครียดยังแอบมาคิดจนได้ ไม่มีสติเลยเรา หลายๆคนที่เห็นเราตั้งเลี้ยงลูกมักไม่เค้าใจ โดยเฉพาะเจ้านายใจยักษ์ รู้ก้อรู้ว่าลูกเราฝากพี่เลี้ยงไว้ตอนกลางวัน พอห้าโมงกว่าต้องรีบไปรับกลับ อีตาบ้านี่ก้อชอบหาเรื่องมาประชุมตอนห้าโมงอยู่เรื่อยไป เวาลามีทั้งวันมันไม่เรียก เรียกตรูที่ไรอีกสิบนาทีห้าโมง พอเห็นเราปั้มนมทีโต๊ะก้อบอกว่าวางตัวไม่เหมาะสมให้ไปปั้มนมในห้องน้ำ ย้ำ ห้องน้ำ ก้อแน่ละตานี่ไม่เคยมีลูกนี่

เขียนไปเขียนมาดูเป็นบ้อกไม่มีสาระเนอะ แต่กลับรู้สึกดีใจที่ได้ระบายออกมามั่ง

สุดท้ายไม่ท้ายสุด ก้อขอปิดด้วยภาพกำลังใจที่ทำให้มี๊เข้มแข็งและอดทนยืนอยู่บนโลกที่วุ่นวายใบนี้




 

Create Date : 15 ตุลาคม 2552    
Last Update : 16 ตุลาคม 2552 13:23:31 น.
Counter : 918 Pageviews.  


มี๊นู๋ออโต้
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add มี๊นู๋ออโต้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.