ปล่อยไปตามลมเลย
ความเป็นเพื่อนสนิท
ที่นับวันจะห่างไกล กันไปทุกที

มีหลายคนในชีวิตที่จุดนึง สนิทกันมากถึงขนาดคิดว่า คงไม่มีวันที่เราจะไม่สนิทกัน
แต่นั่นก็มักจะเป็นความคิดที่ผิดไปเสมอ
วันเวลาผันผ่าน
คนเติบโต
เรามักจะพบตัวเอง อยู่ในช่วงขณะที่ระลึกว่า สุดท้าย เราก็ไม่สนิท กันอีกแล้ว
บางครั้งเป็นการจากกันที่แสนขม
และบางครั้งก็เป็นการจากลาที่ไม่มีใครสังเกต
คนเติบโต
วันหนึ่ง ส่วนที่เคยเชื่อมต่อของเรา ก็เติบโตจนมันไม่ลงล็อคกันอีก
อาจจะเป็นการเติบโต ในจังหวะที่ไม่ตรงกัน หรือในแบบแผนที่แตกต่าง
สุดท้ายเงื่อนที่ผูกไว้ มันก็คลาย เราเดินต่อไป เพื่อหาจิ๊กซอว์ ชิ้นใหม่ๆ มาประกบกับตนเอง

ขอบคุณคะ คุณ Champ Teepagorn,...

เคยมั้ย เคยเป็นแบบนี้
วันนึง ก็กลับมาพบว่า เพื่อนสนิท ไม่เป็นเพื่อนสนิท อีกต่อไป
คนที่เคยรักมากๆ วันเวลาผ่านไป ความรักลดน้อยถอยลง
คนที่เรา เคยเข้าใจ เคยมีวิถีชีวิตที่คล้ายๆ กัน ชอบทำอะไรคล้ายๆ กัน กลับไม่เข้าใจกัน ต่อไป
เราปล่อยให้ ระยะทาง และระยะห่าง ห่างกันไปเรื่อยๆ
ปล่อยให้ความสนิท ถูกแทนด้วยช่องว่างเล็กๆ จนมันกลายเป็นช่องโหว่ ที่ห่างหันมากขึ้นๆๆ จนไม่สนิทกันอีกต่อไป
ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป วงจรชีวิต ของคนรู้จัก - เพื่อน - เพื่อนสนิท - เพื่อน - คนเคยรู้จัก,.. ผ่านมา ผ่านไป เหมือนสายลม
ปล่อยไปตามลมเลย,..





Create Date : 05 กันยายน 2557
Last Update : 5 กันยายน 2557 10:20:17 น.
Counter : 346 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

NongPenquin
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



น้องเพนควิน เองค่า.........

จงทำดีต่อไป ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น อย่างน้อย ตัวเราที่เห็น ทำดี แล้วมีความสุข อย่างน้อยก็ สุขใจ...ที่ได้ทำความดี
บล๊อก มีไว้บันทึก ความทรงจำดีๆ,,, มีไว้บ่น เรื่องที่ไม่อยากคุย-ไม่อยากพูด แต่อยากจะระบายความในใจ,,, มีไว้อวด ผลงาน-งานฝีมือ ที่ได้สร้างสรรค์ ได้ทำมา,,, มีไว้เตือน ความทรงจำ กับสถานที่ท่องเที่ยวที่ประทับใจ, รูปภาพประทับใจ, หนังสือที่ได้อ่าน,,, มีไว้ซ่อนตัวเอง จากความเป็นจริง ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน,,,...