อ่านแล้วซึ้งน้ำตาซึมเลยอะ แง แง แง

ขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่ออย่างที่สุดค่ะ ขอให้น้องเฟินซ์มีเพื่อนที่รักหนูมากมายนะลูก โตขึ้นขอให้หนูเป็นเด็กร่าเริงสดใสแข็งแรงให้คุณพ่อชื่นใจนะคะ

คำว่า "พ่อ" ไม่มีคำไหนเทียบเท่าจริงๆ

แต่ทำไมคนเราไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคุณพ่อกันนะ

รักคุณพ่อ แสดงออกให้คุณพ่อเห็นด้วยนะ

อย่างน้อย ทุกๆวันนี้ เราก็ยังมีพ่อให้แสดงความรักนะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

อ่านแล้วคิดถึงพ่อค่ะ

ตามมาอ่านต่อค่ะ

เข้าใจเลยค่ะ ว่าเวลาเพื่อนไม่ให้เล่นด้วยความรู้สึกเป็นอย่างไร ไม่ทราบว่าน้องเฟิร์นอายุก่อนเกณฑ์หรือเปล่าคะถึงตัวเล็กกว่าเพื่อน

แอลก็เจอะเหตุการณ์เดียวกันค่ะตอนเด็กๆ เพราะอายุน้อยที่สุดในห้องมาตลอด คือ ป1 5ขวบน่ะค่ะ ก็จะไม่ค่อยทันเพื่อนตลอด เค้าเล่นอะไรกันก็ได้แต่ยืนมอง
แต่เด็กๆก็ต้องปรับตัวให้เข้ากันเองค่ะ จะได้มีภูมิต้านทานเวลาโตขึ้นมา คุณพ่อทำถูกแล้วค่ะที่เดินหลบออกมา
ให้น้องเค้าสู้ด้วยตัวเอง

ปล เบื่อตัวเอง ชอบเขียนเรียงความอยู่ในบล๊อคชาวบ้านเรื่อยเลย

น้องเฟิร์น เหมือนลูกสาวอาเลย เวลาอยู่บ้านก็จะเป็นแบบนี้ เพราะเป็นลูกคนเดียว เพียงแต่อยู่โรงเรียน เธอมีเพื่อนเล่นด้วย

คุณพ่อค่ะ น่าจะให้คุณครูช่วยนะคะ คุยไปตามตรง ให้ครูช่วยเปิดสังคมให้ลูก ครูน่าจะมีวิธีที่เนียน ๆ เอาใจช่วยนะคะ

น้องเฟิร์นต้องยืนได้อย่างเข้มแข็งแน่ค่ะ

เพราะมีคุณพ่อที่น่ารักที่สุดยืนอยู่ข้างหลังแบบนี้

คอยพยุงวันที่ลูกจะหกล้ม

คอยกอดปลอบขวัญในวันที่ลูกเสียน้ำตา

และคอยยิ้มรับในวันที่เค้ามีความสุข

วันนี้น้องเฟิร์นอาจจะเหงาไปบ้าง

แต่ถ้าพูดถึงความอบอุ่นแล้ว ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน

น้องเฟิร์นมีมากมายกว่าใครเลยค่ะ

เข้ามาให้กำลังใจคุณพ่อ น้องเฟิร์น แล้วก็คุณแม่นะค่ะ
อ่านแล้วร้องไห้เลยล่ะค่ะ T_T
ไม่รู้จะพูดคำใดเพื่อปลอมใจ..

อ่านแล้วซึ้งจัง

เป็นกำลังให้นะคะ สู้ๆค่ะ

อ่านแล้วเข้าใจเลยค่ะว่าคุณพ่อคุณแม่จะรู้สึกยังไง เพราะแค่เค้าเกิดมา เห็นเค้าเจ็บนิดเดียวเราก็แทบขาดใจแล้ว นี่เค้าต้องเจอกับเหตุการณ์ที่อาจทำให้เจ็บปวดใจ ซึ่งรักษายากว่าเจ็บกายซะอีก แล้วคนเป็นพ่อ เป็นแม่ ก็ต้องเจ็บปวดมากกว่าหลายเท่า แต่คุณพ่อเก่งมากลเยนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอบคุณด้วยนะค่ะ ที่ช่วยให้เรารู้จัก ADHD มากขึ้น สู้ต่อไปค่ะ เพื่อลูกอันเป็นดวงใจของเรา

แวะมาให้กำลังจ้า

อ่านแล้วน้ำตาซึม มาให้กำลังใจทั้งคุณพ่อและคุณแม่ น้องเฟิร์นโชคดีได้คุณพ่อคุณแม่ที่รักและเข้าใจ เพิ่งซื้อหนังสือเรื่องสมาธิสั้นมาอ่าน พออ่านบทความนี้แล้วยิ่งอินเข้าไปใหญ่ เข้าใจเลยที่หนังสือว่า "ให้รักแบบไม่มีเงื่อนไข"

น้องเฟิร์นจ๋า น้ากริ๋มขอกอดหนูแน่น ๆ ทีนึงนะจ้ะ รู้ไหม หนูน่ะเข้มแข็งมาก ๆ เลย อดทนนะคะลูก น้าเชื่อว่าด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ที่คุณพ่อมีให้หนู จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นแน่ ๆ จ้ะ

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณพ่อคนเก่ง และน้องเฟิร์นค่ะ สู้ สู้

อ่านแล้วจุกในอกค่ะคุณพ่อ เป็นกำลังใจให้นะคะ ค่อย ๆ หาทางออกนะคะคุณพ่อ

ถ้ามีโอกาส ให้น้องเฟิร์นมาดูเห็นบล็อคคุณพ่อบ้าง น้องเฟิร์นจะได้เห็นว่าในนี้ก็มีเพื่อนเยอะแยะเลยนะคะ

ตามมาอ่านค่ะ

แต่อ่านยังไม่ทันจบ..ต่อมน้ำตาก็แตกแล้วค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆๆๆๆค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะ เราคนโตสมาธิสั้น คนกลางออทิตติก
คนเล็กปรกติ สงสารคนกลางมากกว่าไม่รุ้ว่าถ้าเราตาย
ใครจะคอยสั่งสอนให้ใช้ชีวิตในโลกขอบคนปรกติ
แล้วเค้ามีความสุขได้ เหมือนคนอื่นๆ
แต่ก็สู้ค่ะ สู้นะคะ

ขอแอดไว้อ่านนะค่ะ....
ขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่อและน้องเฟิร์นด้วยค่ะ

อิจฉาน้องเฟริน ที่มีคุณพ่อที่น่ารักๆ มากๆ เลย เราเป็นคนนึงที่มีปมด้อยเรื่องพ่อ พ่อไม่เคยพูดว่า พ่อรักหนู ให้ฟังเลยซักครั้ง T^T

เป็นกำลังใจให้น้องเฟิร์นที่น่ารักและคุณพ่อที่แสนดีนะคะ

มาให้กำลังใจคุณพ่อน้องเฟิร์นและน้องเฟิร์นอีกคนคะ อยากเล่าประสบการณ์ของเด็กที่โรงเรียนให้ฟังค่ะ ดิฉันเป็นครูประจำชั้น ป. ๒ มีเด็กที่ต้องดูแลประมาณ ๔๐ คน ๑ ใน นั้นเป็นเด็กที่มีปัญหาทั้งทางด้านการเรียนรู้ และพฤติกรรมที่อยู่ร่วมกับเพื่อนตอนแรกที่เป็นครู-ลูกศิษย์กันก็ไม่ได้สังเกตพฤติกรรม แต่พอเห็นเด่นชัด ก็พยายามจะดูแลเขาเป็นกรณีพิเศษ แล้วคุยกับคุณป้าที่ดูแลเขาทำให้เขาดีขึ้นแต่ไม่ใช่ดีที่สุด ก็พยายามทำต่อไป
กรณีของน้องเฟิร์นคุณพ่อคุยกับคุณครูดูซิค่ะเผื่อคุณครูจะได้หาทางช่วยที่โรงเรียน สังคมของเด็กๆในโรงเรียนเป็นสังคมที่มีความสุขนะคะ ในห้องเรียนถ้ามีหัวโจกคอยสั่งคนโน้นคนนี้ให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ คุณครูจัดการได้

ไม่ได้เป็นสมาชิกค่ะ แค่ผ่านมาแล้วแวะอ่านทั้ง 2 กระทู้
น้ำตาซึม (ในที่ทำงาน)เลยค่ะ
เข้าใจหัวใจคุณจริงๆ
เขียนเถอะค่ะ...ถ้าทำให้คุณได้ปลดปล่อยความรู้สึกเครียดต่างๆของทั้งคุณและภรรยา
ดิฉันไม่เคยคอมเมนท์ใครเลย ที่นี่เป็นที่แรก
และตั้งใจจะแวะมาเป็นกำลังใจให้เสมอเลยค่ะ
ขอให้เข้มแข็งกันทั้งครอบครัวนะคะ

อ่านแล้วก็สะเทือนใจเหมือนกันค่ะ
ยังได้รับรู้ว่าไม่ใช่แม่เพียงเพศเดียวนะที่รักลูกจนสุดหัวใจ
ยังมีพ่อ เพศชาย ที่รักลูกมากอยู่บนโลกใบนี้อีกหลายคน

เข้ามาเป็นกำลังใจให้นะคะ วันนี้ถือเป็นโอกาสดีทีเดียวที่ได้เข้ามาเยี่ยมที่บล็อกดีๆ แบบนี้ค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ

อ่านแล้วรักพ่อขึ้นมากขึ้นเลยค่ะ

น้ำตาซึมเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ความรักอันยิ่งใหญ่ของคุณพ่อ คุณแม่ จะทำให้น้องหายได้นะคะ

ขอพระเจ้าทรงอำนวยพรคุณพ่อ
และน้องเฟิร์นนะครับ

พิมพ์ไปก็ร้องไห้ไปด้วย
ไม่ได้สงสารหรอกเพราะความสงสาร
ช่วยอะไรใครไม่ได้

คุณพ่อเข้มแข็งมากครับ
พยายามอีกนิดนะครับ
จนกว่าเขาจะซึบซับความรักของคุณ
มากพอจนเขาสามารถยืนอยู่บนขาตัวเองได้
ไม่ต้องห่วงและกังวลมาก
"ทุกๆอย่าง ทุกๆเรื่องมีหนทางของมัน"
และหนทางของน้องเฟริ์นก็มีอยู่
เพียงแต่เรายังมองไม่เห็น...
วันนี้ของน้องเฟริ์น มีคุณพ่อคุณแม่เป็นกำลังใจ
พยายามอีกนิดนะครับ พยายามอีกก...นิด
แล้วน้องเฟริ์นก็จะเป็นความภาคภูมิใจของคุณทั้งสอง
.
.
.
ขอพระเจ้าทรงอำนวยพร

เพิ่งแวะเข้ามาในครอบครัวชานเรือนได้อ่านเรื่องราวของคุณพ่อที่แสนน่ารัก และความโชคดีของน้องเฟิร์นที่มีคุณพ่อแบบนี้ค่ะ

โดยส่วนตัวแล้วเคยนั่งคิดการบ้านเหมือนกันว่ามีลูกที่มีภาวะไม่เหมือนกับชาวบ้านจะเป็นอย่างไร จะทนได้แค่ไหน เชื่อมั๊ยคะว่าในชีวิตจริงทุกวันนี้ได้รู้จักน้องสาวคนหนึ่งซึ่งเขามีญาติที่เป็นกลุ่มเดียวกับน้องเฟิร์น แต่ด้วยความรักของคนรอบข้าง ทำให้ยิ่งโต ยิ่งดีขึ้น แต่สิ่งที่สุดยอดมากที่สุด คือคนประเภทนี้ไม่เคยทำบาป ไม่เคยคิดร้ายกับใคร และไม่เคยคิดการใหญ่อันเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียหาย

คุณพ่อคะ คุณพ่อกำลังอยู่กับนางฟ้าที่ใสซื่อบริสุทธิ์ ไร้เดียงสาอย่างน่ารัก คุณพ่อโชคดีแล้วหละค่ะ

ถ้าหากคุณพ่อมีลูกที่ฉลาดหลักแหลม แต่ยิ่งโตก็กลับยิ่งเป็นเด็กที่แหลกเหลวแล้วละก้อ คุณพ่อคะ คุณพ่อจะเจ็บปวดยิ่งนักค่ะ


เป็นกำลังใจให้ และขอให้อยู่กับนางฟ้าอย่างมีความสุขนะคะ

อ่านประโยคนี้

"
... "ตอนพักเที่ยงหนูเล่นกับใคร"
... "ไม่ได้เล่นกับใครค่ะ"
... "แล้วหนูทำอะไร"
... "หนูเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือคนเดียวค่ะ"

แล้วก็นึกถึงตัวเองเลยค่ะ เพราะลูกชายก็อายุเท่าน้องเฟิร์น เป็นออฯค่ะ โวยวายเป็นอันดับแรก เป็นเกือบทุกวัน ตอนนี้ก็เพิ่งจะเริ่มให้ยาอยู่ เป็นกำลังใจให้เหมือนกันค่ะ
อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอะ

เจ็บปวดหัวใจแทนเลยค่ะ
สงสาร ขอให้ช่วงเวลาแบบนี้ผ่านไปเร็ว ๆ นะค่ะ
ไม่อยากให้เด็กเค้าต้องเจอกับเรื่องแบบนี้

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ

พี่เป็นผุ้ชายที่เข้มแข็งมากค่ะ

เป็นกำลังใจให้สู้ๆ ต่อไปนะคะ

ทำเอาร้องไห้เลยค่ะ สงสารน้องจับใจ

เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัดยังไงไม่รู้ค่ะ
เศร้ามาก ๆ (ToT)

สู้ต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้
ยังไงซักวันก็ต้องมีคนที่เข้าใจเราอย่างแท้จริงค่ะ..
อาจจะเป็นเพื่อนตอนมัธยมแล้วก็เป็นได้ค่ะ
เพราะถึงช่วงนั้นก็คงจะมีการพัฒนาความสัมพันธ์กันมากขึ้นค่ะ..

สู้ ๆ ค่ะ ^_^V

'จะสุขหรือจะทุกข์ ทุกอย่างอยู่ที่จิตของเราเป็นตัวกำหนด...อยู่กับปัจจุบันและทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอค่ะ'

...ขอเป็นกำลังใจให้ทั้งคุณพ่อ-คุณแม่-คุณลูก ด้วยอีกคนนะค่ะ ...

เป็นกำลังใจให้ค่ะ คุณพ่ออย่าท้อนะค่ะ

น้ำตาไหลไม่หยุดค่ะ น้องเฟิร์นเข้มแข็งมาก

ใครไม่เคยถูกปฏิเสธก็ไม่รู้รสชาติขอการถูกปฏิเสธ
และ รสชาติของการไม่ได้รับการยอมรับหรอก ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน
ขนาดหัวใจกร้านโลกอย่างพ่อ ในโลกใบใหญ่ก็ยังเจ็บปวด ....
ประสาอะไรกับหัวใจเล็กๆบอบบาง ...ในโลกใบเล็กๆ ที่โดนปฏิเสธทุกวัน
แต่หนูก็ยังอยากไปโรงเรียน ... หนูเข้มแข็งกว่าพ่อมากมาย

ชอบประโยคนี้ มากครับ

ลูกผมก็เป็นออทิสติก กว่าจะพูดได้ ก้อจะอายุถึงสามขวบแล้ว แต่ผมก็อดทนครับ รอยแผลเต็มตัว เต็มหน้าเลยครับ เพราะว่าเขาพยายามสื่อสารกับเรา แต่เขาพูด(สื่อสารไม่ได้) เลยช่วงนั้นจะอารมณ์ร้อนมาก ดีใจมากที่เขาพูด ปาป๊าได้คำแรก ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้วครับ กว่าจะดีขึ้นได้นี่ต้องใช้ความอดทนสุดๆเลยครับ ใช้ความรักเข้าช่วยครับ ส่วนมาก ถ้าเขาโกรธผมก็จะกอด พยายามพูดดีๆ โอ๋ กล่อม ร้องเพลงให้ฟัง ความรักช่วยได้ครับ ผมพิสูจน์มาแล้ว

เป็นบรรณารักษ์ค่ะ ขอบคุณจัง...ที่ทำให้หัวใจเปิดกว้าง
ต่อไปต้องสนใจและใส่ใจ เด็กที่เข้าห้องสมุดก่อนใครเพื่อน และเด็กที่เข้ามานั่งอ่านหนังสือคนเดียวให้มากที่สุด....ขอบคุณค่ะ...ขอบคุณจริงๆ

เป็นกำลังใจให้ครอบครัวนะคะ^^

คุณเป็นคุณพ่อ เป็นสามีที่ดีเยี่ยมค่ะ

ถ้าเรามีลุกวัยเดียวกับคุณพ่อเราจะสอนให้ลูกรู้จักลูกคุณพ่อและจะให้ลูกของเราเป็นเพื่อนเล่นด้วย.เป็นกำลังใจให้ค่ะ...สุ้ ๆ

แม่น้องเกิ้น -

ขอบคุณมากๆครับ แค่คิดจะช่วยกันผมก็ซึ้งน้ำใจแล้วครับ ...

รับรู้ได้ถึงความรู้สึก...เป็นกำลังใจให้นะค๊ะคุณพ่อน้องเฟิร์น และน้องภัทร...และหนูขอบคุณมากค่ะ....ขอบคุณนางฟ้าตัวน้อยๆด้วยนะค๊ะ...หนูได้กำลังใจและเข้มแข็งขึ้นมากค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ สิ่งที่สำคัญคือมือของแม่และพ่อจะประคองลูกไป ลูกจะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ อย่าท้อนะคะ
อ่านแล้วน้ำตาซึมนึกถึงลูกชายคนโตเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ลูกตั้งแต่เข้าโีรงเรียน อ.1 พูดไม่ชัด โดนครูล้อเลียน ร้องไห้โวยวายไม่อยากเข้าห้อง แม่ต้องตัดใจส่งแล้วแอบดู ลูกโดนครูว่าว่าสมาธิสั้น พูดเป็นต่างดาว เป็นลูกซาตาน ลูกร้องไห้ไม่อยากต่อโรงเรียนนั้น แม่ต้องดิ้นรนหาทางต่อโรงเรียนอื่นให้ลูก
แม่ถามคุณหมอลูกทำไมไม่นิ่ง ลูกนั่งโยก ไม่คบเพื่อน เดินตลอด โชคดีที่คุณหมอใจดีบอกให้แม่มีกำลังใจ บอกแม่ลูกเป็นเด็กมี energy สูง ขนาดไม่สบายอาเจียน 5 รอบยังลุกขึ้นมาเล่นได้ คุณแม่ต้องพาลูกฝึกสมาธิ เปลี่ยนพลังงานอันเหลือล้นเป็นสมาธิแล้วลูกของคุณแม่จะเก่งไม่เป็นรองใคร ขอให้ลูกนั่งได้เริ่มจาก 1 นาทีเป็น 5 นาที เป็นชั่วโมง ให้ใจเย็นค่อยๆ ฝึกแล้วลูกจะนั่งได้
ขอขอบคุณคุณหมอเด็ก ไม่ลืมพระคุณเลย แม่เกือบพาลูกไปพบจิตแพทย์เด็ก เกือบรับยา แต่เพราะคำพูดคุณหมอท่านนั้นทำให้แม่ฮึดอีกรอบ ค่อยฝึกลูกให้ทำโจทย์เลข ให้ลูกนั่งตักล๊อคขาลูก มือคอยจับมือลูก ฝึกทำเลขด้วยกัน ลูกไม่อ่านโจทย์แม่ก็อ่านลูกก็ตอบทันที ค่อยๆประคองกันไป หนังสือตอนเล็กลูกไม่อ่าน แม่ก็อ่านให้ลูกฟังให้ลูกตอบ ใครๆก็ว่าจะอ่านให้ลูกจนจบปริญญาเลยหรือ แม่ก็ค่อยปลอบให้ลูกอ่านเองเริ่มจาก 10เปอร์เซนต์ เป็น 30 เป็น50 จนอ่านด้วยตัวเองได้ แต่แม่ต้องนั่งเฝ้าตลอดเพราะไม่งั้นลูกจะเหม่อตลอด ต้องคอยคุยกับลูกว่าอ่านถึงไหนแล้ว อ่านจบเรื่องแม่ใหู้ดูโปเกม่อนหนึ่งตอน
ณ ตอนนี้ทุกคนก็ชมว่าลูกเก่ง ไอคิวสูง ถึงอีคิวจะน้อยไปนิ๊ด แต่แม่ก็เชื่อว่าลูกดีขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆปีที่ผ่าน ลูกปรับตัวมากมายกว่าสิบปี ตอนนี้ลูกจะเอ็นท์แล้วแม่รู้ดีว่าลูกต้องเลือกสิ่งที่ดีตรงกับความสามารถของลูก ลูกหวังว่าจะนำความรู้กลับมาทำงานให้ประเทศชาติ แม่ก็หวังว่าลูกจะได้รับในสิ่งนั้น ลูกเป็นเด็กมีจิตใจดี เข้าวัดทุกอาทิตย์ คำภาวนาคำอธิษฐานคงทำให้ลูกสมหวัง
แม่ภูมิใจในตัวลูกมากจ๊ะ อยากให้คนที่เค้าว่าลูกปัญญาอ่อนตอนลูกเล็กๆ มาเห็นลูกตอนนี้จัง

ขอบคุณมากครับ สำหรับกำลังใจ ...

อ่านแล้วอึ้ง
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ พระคุ้มครอง

อ่านแล้วซึ้งมากค่ะ คุณพ่อน้องเฟิร์นคือ ฮีโร่ จริงๆๆค่ะ

คนชื่อเหมือน eclipse - ขอบคุณครับๆ และ มิบังอาจๆ ผมก็แค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่อาจจะมีทักษะการถ่ายทอดดีหน่อยเท่านั้น

มีเรื่องอีกมากมาย ที่ผมชื่นชมเลยครับ ยิ่งได้มาอ่านกระทู้นอกเหนือจากเรื่องสายน้ำมันนี้ ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตที่มีคุณค่าครับ ขอบคุณจริงๆครับ สำหรับบล๊อกดีๆอย่างนี้

Gamer - ชีวิตคนเรามีหลายมิติ งานเป็นแค่ส่วนเล็กๆส่วนเดียวเท่านั้นครับ ว่างๆก็อ่านไป ทำความรู้จักกันไปได้เรื่อยๆครับ

เราพึ่งเข้ามาติดตามครั้งแรก เรากำลังค่อยๆอ่านว่าเกิดอะไร น้องเป็นอะไร รอแป๊ปนะเราจะได้อ่านเรื่องของน้องให้จบ แล้วเราก็มีเรื่องของลูกเรามาแชร์ให้คุณเหมือนกัน

tippawan - ยินดีต้อนรับครับ เฟิร์นเป็นโรคสมาธิสั้นน่ะครับ