ขอหนูไปด้วยคน...เที่ยวตลาดน้ำ ย่ำวนฯ ปราณฯ เบิกบานใจในหนึ่งวัน
การเดินทางไปกับทริปนี้ ก็มีอยู่ว่า... รุ่นพี่ของเรา เค้าจะพาเด็กๆ ไปปลูกป่านแล้วก็ศึกษาเส้นทางธรรมชาติ ซึ่งมีอยู่ในหลักสูตรของสาขาวิชาที่พี่เค้าสอน เค้าก็เลยเอ่ยปากชวน... ไอ้เราก็เป็นคนขี้เกรงใจอ่ะนะ ใครชวนไปไหน ก็ไม่ค่อยอยากหักหาญน้ำใจ อิอิ ก็เลยไปนำแหน่ (ภาษาทางราชการเค้าเรียกว่า ...ไปด้วย) ทุกงานเลย พูดง่ายๆ ก็คือ เรื่องบันเทิงเริงใจเนี่ยะ ถึงไหนถึงกันเลยทีเดียว ขอให้ชวนเถอะ...



ทริปที่เราไปนี้ เป็นการเดินทางเที่ยวแบบหนึ่งวัน โดยเริ่มออกเดินทางออกจากเมืองกาญจน์เวลาประมาณหกโมงครึ่ง เพราะลูกศิษย์คนนึงของรุ่นพี่เราเค้ามาสาย โดยอ้างว่าช่วยแม่ทำกับข้าวอยู่... (ช่างกล้านัก) ไปถึงตลาดน้ำดำเนินสะดวกก็ราวๆ แปดโมงครึ่ง จากนั้น ก็ให้แต่ละคนเที่ยวชมตลาดน้ำกันตามอัธยาศัย โดยนัดเจอกันอีกทีก็ตอนสิบโมง เพื่อเดินทางต่อไปที่วนอุทยานปรานบุรี ไอ้เราก็เคยนั่งเรือแล้ว แถมเวลาจำกัดขนาดนี้ เด็กอ้วนขาลุยอย่างเราขอเน้นกิน เน้นช็อป น่าจะบันเทิงกว่า ... เราได้เสื้อยืดดำเนินสะดวกมาด้วยตัวนึง น่ารักมาก แล้วก็แจกันไม้ อีกสามอันสวยดี เป็นแจกันไม้เจาะด้านในแล้วกลึงลวดลายด้านนอกสูงขนาดหกนิ้ว ไว้ถ้ามีโอกาสจะถ่ายรูปมาอวด ... ยังไงก็ต้องรอติดตามดูว่ามันจะไปโชว์ความสวยงามอยู่ในบล็อกไหน แล้วก็เรื่องอะไร...

พอได้เวลานัด เราก็เคลื่อนพลกันไปที่วนอุทยานปราณบุรี การไปครั้งนี้ ก็เพื่อศึกษาเส้นทางธรรมชาติป่าชายเลน แล้วก็ร่วมกันปลูกสวนสนกัน การเดินทางครั้งนี้โชคดีสุดๆ เพราะปลูกเสร็จทันเวลา ก่อนที่ฝนจะตก คิดดูแล้วกันว่าพอปลูกเสร็จ เดินมาขึ้นรถ ฝนก็ตกพอดีแล้วเป็นเม็ดที่ใหญ่มั่กๆ จากที่ตอนแรกว่าจะไปต่อที่พระที่นั่งอะไรซักอย่าง ก็พอดีว่าปิดทำการซะก่อน เลยต้องมุ่งหน้าไปยังร้านของฝากชิดชนก... โหย... วิญญาณผีเศรษฐีตัวอ้วนก็เริ่มฮึกเหิมอีกแล้วครับท่าน ทั้งอาหารทะเล หม้อแกงมากันให้รึ่มเลย สุดท้าย ก็ได้โมบายล์หอยแถมมาอีกสองอัน กับกระจกกรอบหอย... งานนี้หมดกระเป๋าเลยจริงๆ ถ้ามีเงินอีกนะ เชื่อขนมกินได้เลยว่า ม่านประตูแบบสั้น ที่มันเป็นโค้งๆ แบบไม่ต้องก้มหัวต้องมากับเราอีกแน่เลย... ขนาดซื้อเท่านี้ เราก็กลับมาถึงรถคนสุดท้าย อายมั่กๆ

ขากลับ ฝนตกหนักตลอดทาง ผู้โดยสารทั้งหลายก็ถูกบังคับให้ดูคอนเสิร์ตร่ำไร ของอัสนี-วสันต์ เพราะเราซึ่งเป็นคนกุมบังเหียน (ถือรีโมท) จะดูอันนี้ ... (ฟังดูบ้าอำนาจเหมือนกันนะเนี่ยะ) นั่งกันมานาน ฝนก็ยังไม่หยุด ไอ้ครั้นจะจอดปั๊ม ก็เดี๋ยวจะเปียกทั้งรถทั้งคน ป่วยกันไปใหญ่ ก็เลยต้องปล่อยให้ผู้โดยสารฝึกความอดทนอดกลั้นกันต่อไป... พร้อมกับร้องในใจว่า ปั๊ม ปั๊ม ปั๊ม ป่าม....จนฝนหยุด ที่ท่ามะกาเหมือนกับไม่เคยมีฝนตกมาก่อน ทุกคนเลยได้สบายท้องกันไป... กลับถึงบ้านประมาณสองทุ่ม ก็แจกจ่ายของฝากให้เพื่อนๆ แบ่งปันความอ้วนกันอย่างทั่วถึง ทริปหน้าจะไปดูหิ่งห้อยที่อัมมพวา แล้วจะมาเล่าให้เป็นเรื่องถัดๆ ไปจ้า




Create Date : 27 กันยายน 2551
Last Update : 23 เมษายน 2554 11:53:02 น.
Counter : 292 Pageviews.

0 comments

I_am_Nin
Location :
Glasgow  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีค่ะ ท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน... ทางเว็บของเรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้อนรับทุกท่านเข้าสู่บล็อกส่วนตัวของหนูหิ่นค่ะ(ราวกับว่า ประชาสัมพันธ์ห้างมาเอง)

โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่มีอุปนิสัยสนุกสนานร่าเริง รักการอ่านทุกประเภท ชอบท่องเที่ยว (ไม่รักสัตว์ ไม่รักเด็ก เพราะไม่คิดจะเป็นนางงาม อิอิ)... ส่วนใหญ่ก็ไปเที่ยวตามแต่กำลังทรัพย์ ชอบเที่ยวไปยังแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติต่างๆ

... หน้าที่การงานตอนนี้ ก็หลบเลี่ยงจากความวุ่นวายของงานการที่ทำอยู่ มาเป็นนักเรียนอีกครั้งหนึ่ง (อยู่ดีไม่ว่าดี มาหาหงอกใส่หัวจนได้) ตอนนี้ก็มาเรียนต่ออยู่ที่เมืองผู้ดีค่ะ

** เพื่อป้องกันการสับสน หนูหิ่นขอแจ้งให้ทราบว่า ชื่อหนูหิ่นที่ใช้ในบล็อกนี้ ไม่มีความเกี่ยวข้อง หรือเป็นบุคคลคนเดียวกันกับหนูหิ่นที่เป็นนางเอกหนังแต่อย่างใด ชื่อนี้ถูกใช้เพื่อสื่อสารกับพี่น้องและผองเพื่อน... ที่ได้เรียกขานเรามาตั้งแต่หนูหิ่นยังเป็นส่วนหนึ่งของมหาสนุก... (สิบปีที่แล้ว) ... ก็ว่าตัวเองหน้าตาดีพอประมาณนะ ไม่รู้ว่าทำไมตอนที่พี่เค้าหาคนไปแสดงละคร (ถ่ายสไลด์ ประกอบละคร) เค้าถึงได้ตั้งใจเลือกเราก็ไม่รู้... เลยถือโอกาสใช้ชื่อหนูหิ่น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา... แล้วที่ใช้ชื่อเป็น... แล้วหนูหิ่น ก็โกอินเตอร์... เพราะว่า ในที่สุดก็ได้มาเรียนต่อนั่นเอง (ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้อยู่บนเกาะนี้รวมเวลาเกือบหกปีแล้ว...) สุดท้ายนี้..ขอได้รับความขอบคุณจากผู้อ่านทุกท่านที่สนับสนุนงานเขียน (ในบล็อกนี้) ของหนูหิ่นเสมอมาค่า...