บล๊อกที่ 99
รู้สึกว่าจะทิ้งหน้านั้นไว้นานเกินไปหน่อยแล้ว อัพสักหน่อยดีกว่า

เพิ่งสังเกตเห็นว่าตัวเองเขียนบล๊อกที่นี่มาได้ 98 บล๊อกแล้ว โดยที่บล๊อกนี้จะเป็นบล๊อกที่ 99
จะว่าเยอะก็เยอะ จะว่าน้อยก็น้อย เพราะใช้เวลาทั้งหมดตั้งแต่เขียนบล๊อกที่นี่ก็ประมาณ 1 ปีครึ่งได้

มีบางช่วงที่อัพบ่อยมากเกือบทุกวัน บ่อยครั้งที่หายหน้าหายตาไปเหมือนช่วงนี้
จริงๆ ก็ไม่ได้หายไปไหนก็ยังคงเขียนบล๊อกอยู่
แต่ไปเขียนบนโฮสของตัวเองซะมากกว่า แต่ก็ยังอัพไม่บ่อยเหมือนเดิม
เพราะชีวิตตอนนี้ค่อนข้างที่จะวุ่นวาย มีอะไรให้คิดตลอดเวลา วางแผนอะไรหลายๆ อย่างให้กับชีวิต
ก็เลยดูเหมือนจะยุ่งๆ และบางครั้งก็เหมือนจะลอยๆ คิดอะไรไม่ออก

แต่ชีวิตก็ยังคงวนเวียนอยู่ในพันทิป และบล๊อกของเพื่อนๆ อยู่บ่อยๆ
แต่หลังๆ ก็ไม่ได้คอมเม้นท์ เน้นอ่านอย่างเดียว หวังว่าเพื่อนๆ คงไม่ว่ากัน

ตลอด 1 ปีกว่าๆ ที่ผ่านมา ผมได้รู้จักผู้คนมากมายผ่านพื้นที่เล็กๆ แห่งนี้
ก็ขอขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันอย่างสม่ำเสมอ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ค่อยได้อัพก็ตาม

ยิ่งบล๊อกอัพเพลงไม่ได้นี้ หมดมุขจะเขียนไปเยอะเลยครับ
เพราะขืนเอามาลงมั่วๆ มันอาจจะมีผลกระทบกับอาชีพการงานได้

แค่นี้ก่อนนะครับ ไว้ว่างๆ จะมาเขียนใหม่
ก็ขอจบบล๊อกที่ 99 ไว้แค่นี้ครับ

แล้วเจอกัน...



Create Date : 26 พฤษภาคม 2551
Last Update : 26 พฤษภาคม 2551 22:21:05 น.
Counter : 331 Pageviews.

11 comment
รู้งี้เกิดเป็นหมาดีกว่า…จริงหรือ???
จริงๆ โพสนี้เพิ่งอัพไปที่ อีกบล๊อกนึง เมื่อกี้ เองครับ แต่อยากจะเอามาลงไว้ที่นี่ด้วยอีกที่นึง เดี๊ยวจะหาว่าบล๊อกนี้กลายเป็นบล๊อกร้างไปซะแล้ว ขอ Copy มาเลยก็แล้วกัน

--------------------------------------------------------------------

เมื่อหลายเดือนก่อน ผมได้คุยกับพี่คนนึงที่ทำงาน เกี่ยวกับงานที่ตัวเองทำอยู่ระหว่างทางที่เดินไปทานข้าวกลางวันกัน เรื่องที่คุยกันก็เรื่องงาน นโยบายต่างๆ ที่ได้รับมา สถานการณ์ต่างๆ ที่กำลังได้พบเจอกันอยู่ สรุปก็คือต่างคนต่างบ่นว่า “เหนื่อย”

ระหว่างทางเดินกว่าที่จะไปถึงร้านขายข้าวเจ้าประจำก็เจอ หมา ตัวนึงเดินสวนมาครับ พี่เขามองดูหมาตัวนั้น พลางพูดขึ้นมาว่าthai dog

“เกิดเป็นหมาก็ดีนะ วันๆ ไม่ต้องคิดอะไร เจออะไรก็กิน อยากนอนตรงไหนก็นอน ไม่ต้องทุกข์ร้อนไปกับชีวิต”
แกบ่นของแกไปสักพัก แล้วก็หันมาพูดกับผมว่า
“มึงว่าจริงมั้ย”
ผมยังไม่ทันตอบอะไร แกก็พูดเองตอบเอง(ตามนิสัย) ว่า
“กูว่าก็ไม่แน่หรอก หมามันยังมีหมาไทย หมาเทศ มีเจ้าของ ไม่มีเจ้าของ เลี้ยงดูดี ไม่ดี มันก็อาจจะมีอิจฉากันก็ได้ ถ้ามันมีความคิดความรู้สึก รู้จักเปรียบเทียบกับหมาตัวอื่น มันก็คงมีทุกข์ของมัน”
“อืม…ก็คงจริงของพี่ งั้นเป็นคนนี่แหละดีแล้ว อย่าอยากเป็นหมาเลย มันก็ทุกข์เหมือนกัน”
ผมตอบ

ไม่รู้ว่าคนอื่นถ้าได้ฟังจะคิดยังไง เกี่ยวกับเรื่องที่ได้ยิน แต่ผมกลับรู้สึกบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ เป็นความรู้สึกที่เข้าใจ แต่ไม่สามารถอธิบายได้

และก็ไม่รู้ว่าว่าทำไมวันนี้ผมถึงนึกถึงเรื่องวันนั้นขึ้นมาอีก อาจจะเป็นเพราะเพียงแค่ว่า วันนี้ผมเหนื่อยเหมือนวันนั้น หรือบางที่อาจจะเหนื่อยมากกว่าวันนั้นด้วยซ้ำไป

ขออภัยที่อาจจะเขียนแบบงงๆ ไปหน่อย วันนี้เบลอๆ แต่อยากเขียน



Create Date : 09 เมษายน 2551
Last Update : 9 เมษายน 2551 22:35:14 น.
Counter : 347 Pageviews.

12 comment
และแล้วก็อัพบล๊อกซะที
ห่างหายจากการอัพบล๊อกที่นี่ไปหลายวัน กว่าจะได้ฤกษ์อัพแต่ละหน้าต้องใช้เวลานานมากเหลือเกิน
ใจน่ะอยากจะอัพบ่อยๆ แต่ช่วงนี้มีอะไรให้ลองทำอยู่หลายอย่างเลยครับ

ที่หายๆ ไปไม่ได้อัพบล๊อกที่นี่ เหตุผลหลักๆ เลยก็คือช่วง 1 ปีกว่าๆ ที่ผ่านมานี่ไม่ลองทำพวกหาเงินทาง internet อยู่ครับ ไม่ใช่พวกที่อ่าน E-mail หรือ นั่งคลิกอะไรแบบนั้นนะครับ แต่เป็นการขายของผ่านทาง Internet ด้วยวิธีต่างๆ จะว่าไปก็คือเป็นพวกตัวแทนขายนี่แหละครับ แล้วแบ่งเปอร์เซ็นต์จากทางเจ้าของสินค้าอีกทีครับ ฟังดูแล้วเหมือนง่าย แต่จริงๆ แล้วผมว่ายากพอสมควรเลยล่ะครับ ต้องอาศัยความรู้มากพอสมควรเลย เท่าที่ผ่านมาก็ถือว่ายังไม่ขาดทุน ได้มาบ้างนิดหน่อย(ถ้าไม่นับแรงงานเป็นต้นทุนนะครับ ^^)

ช่วงหลังๆ เลยลองเปลี่ยนวิธีการนำเสนอดู ตรงนี้แหละที่ทำให้เวลาว่าง ส่วนใหญ่หายไปเลย คือไปหัดทำ Website ครับ ลองจดชื่อ โดเมน เช่าโฮส ซื้อสคริปร้านค้ามาแต่ง ฯลฯ วุ่นวายใช้ได้เลยครับ
ตอนนี้ทำเสร็จไป 2 ร้าน (ได้แค่นี้แหละ) คือที่ TakeWise.com กับ ตัวล่าสุดที่เพิ่งเสร็จเมื่อวาน ShopGuideList.com จริงๆ ก็เอา Link มาใส่ไว้ที่บล๊อกนี้ได้สักพักแล้วล่ะครับ แต่ทั้ง 2 อันนี้มีการปรับเปลี่ยนสคริปเรื่อยๆ หน้าตาเลยไม่ค่อยคงที่เท่าไหร่ ^^ ตอนนี้คงอยู่ตัวแล้ว ที่เหลือก็ทดลองโปรโมตดู ว่าจะขายของได้หรือไม่ได้

ออ...ลืมไปเลยว่ามีอีกอันนึง MusicArrival.com อันนี้ทำเป็นอันแรกเลย แต่ตอนนี้ไม่ได้ใส่ใจเลย ทำทิ้งไว้จนลืมไปแล้ว ว่าแล้วต้องไปแต่งหน้าตาใหม่ให้ัสักหน่อย เว็บนี้หลายคนที่เคยเข้ามาที่นี่ก็คงจะได้เห็นไปบ้างแล้ว เพราะตอนที่ทำมาครั้งแรก ตั้งใจจะทำเป็นบล๊อกแนะนำเพลงที่ออกใหม่ๆ แต่เกิดเปลี่ยนใจซะงั้น เลยแปรสภาพเป็นร้านขายของไป ^^

ปิดท้ายด้วยบล๊อกส่วนตัว อีก 1 อันที่พยายามจะให้มีสาระมากกว่าที่นี่ อยากจะเขียนเฉพาะทางสักอย่างนึง แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ค่อยมีเวลาเขียน และก็ไม่มีเรื่องให้เขียน เพราะไม่มีความสามารถเฉพาะทางใด ตอนนี้เป็นบล๊อกที่เอาไว้ใส่รูปที่ตัวเองถ่ายเป็นส่วนใหญ่ไปแล้ว (จริงๆ มีอยู่ไม่กี่โพสแหละ) ว่างๆ แวะไปเยี่ยมกันได้นะครับ ที่ NhumBiz.com อาจจะอัพบ่อยกว่าที่นี่นิดนึง เพราะว่าที่นั่นต้องเสียเงินค่าเช่าโฮส (ประมาณออกแนวงกนิดนึง---ก็เสียเงินไปแล้วนี่นาาาา)

เขียนไปเขียนมา เอ...นี่มีเว็บตั้ง 4 เว็บ(บล๊อก) เลยเหรอเนี่ย แต่ยังครับ ยังไม่ใช่แค่นี้ ตั้งใจจะผลิตออกมาเรื่อยๆ ทดสอบวิชาไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหายอยาก หรือไม่มีทุนที่จะทำต่อแล้วนั่นแหละครับ โปรเจ็คต่อไปที่ว่าจะลองทำคือ จะทำเว็บสำหรับจองโรงแรมครับ ตอนนี้กำลังหาไอเดียอยู่ (ถ้า)ทำเสร็จแล้วจะเอามาลงให้ไปวิจารณ์กันนะครับ

อ่า...เขียนมาซะเยอะเลย ตัวหนังสือลายตาไปหมด ไม่มีอะไรที่เป็นสาระอีกตามเคย คนอย่างผมนี่ถ้าไม่มีเพลงมาลงบล๊อกก็ไม่รู้จะเขียนอะำไรเลยอ่ะครับ เอาเป็นว่าใครที่หลงเข้ามาอ่านวันนี้ ก็ถือว่าฟังผมบ่นไปแล้วกันนะครับ

ขอตัวไปงมกับอะไรที่ยังค้างๆ อยู่ต่อนะครับ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันเสมอๆ

ฟังเพลงให้มีความสุขครับ
อ่ะๆ เค้าไม่ให้ลงเพลงแล้วนี่นา...เคยตัว

เอารูปมาแปะสักหน่อยล่ะกัน




Create Date : 18 มีนาคม 2551
Last Update : 18 มีนาคม 2551 22:36:32 น.
Counter : 280 Pageviews.

6 comment
แสงสุดท้ายของวัน..มันรวดเร็วเหลือเกิน
รูปนี้ถ่ายแถวๆ ริมข้างทางระหว่างเดินทางกลับจากร้านลูกค้าที่แม่สาย เข้าเมืองเชียงราย



ระหว่างทางที่ขับรถกลับมา มองไปข้างๆ ทาง เห็นดวงอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำลงเรื่อยๆ วิวทุ่งนาสะท้อนแสงดวงอาทิตย์กำลังดูดี
แวบเดียวที่เห็น สมองก็สั่งการเลยว่าอยากจะถ่ายภาพๆ นี้เก็บไว้
แต่ตอนนั้นไม่สะดวก เนื่องจากมีคน(เจ้านาย) ติดรถมาด้วย จะขอจอดรถเพื่อลงไปถ่ายรูปก็เกรงใจท่าน
บอกกับตัวเองในใจว่า ไว้วันหลังก็ได้ พระอาทิตย์ก็ตกทุกวันแหละ...

ขับรถต่อไปได้อีกไม่ไกล...พระอาทิตย์คล้อยต่ำลงมาเรื่อยๆ เกือบจะถึงขอบของภูเขา...
ตัดสินใจอีกครั้ง...จอดดีกว่า...

"พี่ครับ ขอเวลาแปปนึง"
"ทำอะไรวะ"
"ถ่ายรูปพี่ วิวมันสวยดี"
ลูกพี่มองหน้าเล็กน้อย...แบบงงๆ
"ตามใจ"

มองข้างทางหาที่จอดรถทันทีครับ คว้ากล้องข้างๆ ตัว โดดลงรถ วิ่งข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม...
แล้วก็...กด...กด...กด...
ถ่ายไปได้ไม่กี่รูป ปรับกล้องไปๆ มาๆ พระอาทิตย์เจ้ากรรม ลับหายไปซะแล้ว

จากที่อยู่เหนือภูเขา เต็มๆ ดวง แล้วไม่ได้จอดรถ...จนถึงตอนถ่ายรูปสุดท้าย ห่างกันไม่ถึง 5นาที
แวบเดียวจริงๆ มุมต่างๆ แสง สี มันเปลี่ยนไป ไม่ใช่อารมณ์ที่ผมรู้สึกในครั้งแรกแล้ว
มันทำให้ผมรู้ว่า...บางทีแค่กดชัตเตอร์ถ่ายรูปน่ะ มันไม่ยากหรอก
แต่วินาทีที่มันสวย แล้วเราสามารถที่จะบันทึกมันไว้น่ะ ยากกว่า

ผมลองเอาเหตุการณ์นี้มานั่งคิดเปรียบเทียบกับชีวิตคนเราเล่นๆ ว่า...
วิวดีๆ มันก็เหมือนกับ สิ่งดีๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคนเรานั่นแหละ
บางครั้ง บางเรื่อง มันก็ผ่านเข้ามาในชีวิตเราแค่เพียงไม่นาน
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคนเรา ว่าเราจะรับมันไว้รึเปล่า
ถ้าเรากล้าที่จะตัดสินใจกับเรื่องนั้นๆ ได้เร็วหรือว่าเรามัวแต่ลังเล
ซึ่งแน่นอนผลลัพท์ที่เราได้มา มันก็แตกต่างกัน

และนี่...คือรูปที่ดีที่สุด จากหลายๆ รูป จากวิวจุดนี้ ในวันนั้น
ถ้าเปรียบรูปนี้เป็นสิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิต
นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด...ที่ผมควรจะได้รับมา



ถึงมันจะไม่ได้สวยงามที่สุด...แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ได้เลวร้ายจนเกินไป



Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2551 21:59:36 น.
Counter : 418 Pageviews.

11 comment
สวัสดีปีใหม่ - กลับมาจากกาญจน์ครับ
เพิ่งกลับจากบ้านพี่สาวมาเมื่อวานครับ ไปเจอเจ้าหลานชายวัย 2 ขวบครึ่งมา
กำลังน่ารักเชียวครับ กำลังจำ กำลังพูดเก่งเลย ไปอยู่ได้ 2 คืน ต้องรีบกลับ กลัวจะหลงเจ้าตัวเล็กนั่นเหลือเกินครับ (หลานคนแรกก็งี้แหละครับ) เดี๋ยวพอเค้าโตอีกหน่อยซนกว่านี้ ก็คงไม่ไหวแล้วครับ ^^

ไปคราวนี้ได้มีโอกาสไปล่องแพกับที่บ้านมาด้วย ครั้งแรกเลยทีเดียว บอกตรงๆ เลยว่ากลัวอะ่ เพราะผมเป็นคนไม่ค่อยถูกกับพาหนะทางน้ำสักเท่าไหร่ ตอนขึ้นไปก่อนแพออกนี่ แทบจะขอกลับไปรอที่บ้านเลยทีเดียว แพมันโยกเหลือเกินครับ แต่เพื่อครอบครัว เราต้องทน!!! ตบยาแก้เมาเรือ(แพ)ไปก่อนเลย 1 เม็ดครับ หากิจกรรมทุกอย่างที่พอจะทำได้ทำ เพื่อให้มันลืมๆ ไปซะ แต่พอแพออกไปได้ รู้สึกดีขึ้นแหะ เออ...มันก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิดเท่าไหร่ พอทนๆ

แต่เจ้าตัวเล็กหลานผมนี่ พอขึ้นแพได้ก็ร้องไห้ใหญ่เลย บอกมันโยก เวียนห้ว(เออ..เด็กตัวแค่นี้มันรู้จักเวียนหัวด้วยนะ) ที่บ้านแซวกันใหญ่ว่ามันได้น้ามันมาแหงๆ ^^ สุดท้ายต้องไปตามเรือมารับเจ้าตัวเล็กกลับบ้านไปกับพี่สาวผมก่อน เห็นว่าพอกลับไปบ้านได้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย วิ่งเล่นซะแม่มันปวดหัวเลย

อากาศที่เมืองกาญจน์เดือนนี้ ไม่ค่อยร้อนมากนัก ไม่เหมือนทุกครั้งที่เคยไปครับ ตอนที่อยู่บนแพ มีลมพัดมาเรื่อยๆ บรรยากาศดีทีเดียว ได้เจอกับครอบครัว(ใหญ่) ได้เจอหลาน มีความสุขดีเหมือนกันครับ และที่แน่ๆ มันทำให้ผมรู้ว่า...ผมไม่เมาแพ!!!

เอารูปมาฝาก เล็กน้อย ถ่ายจากมือถือครับ









บล๊อกนี้ก็เป็นบล๊อกสุดท้ายของปีนี้แล้วล่ะครับ

1 ปีที่ผ่านมานี้ เป็นปีที่ผมได้เจออะไรมากมายที่สุดปีนึง ประสบการณ์ต่างๆ มิตรภาพ การลงทุนที่ไม่ประสบความสำเร็จ ทุกข์ สุข เหงา เศร้า เบื่อ เซ็ง แต่ไม่ว่ามันจะเลวร้ายแค่ไหน ผมก็ยังผ่านมาได้ ทำให้เรารู้ว่า ไม่มีอะไรที่มันเลวร้ายที่สุดสำหรับชีวิตจริงๆ

ขอบคุณหลายๆ คนที่แวะมาเยี่ยมเยี่ยนกันเสมอ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ค่อยได้อัพบล๊อกใหม่ก็ตาม

ขอใช้โอกาสนี้สวัสดีปีใหม่เพื่อนๆ ที่แวะผ่านเข้ามาทุกๆ ท่านเลยก็แล้วกันนะครับ

สำหรับปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงนี้ ขอให้ทุกๆ คน มีความสุขมากๆ สมหวัง กับทุกสิ่งทุกอย่างที่ตั้งใจ อะไรที่ไม่ดีๆ ที่ผ่านมาในปีนี้ ก็ลืมๆ มันไป แล้วมาเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ ให้กับชีวิต การงานก้าวหน้า สุขภาพร่างกายและจิตใจแข็งแรงกันทุกๆ ท่านนะครับ

Happy New Year 2008 ครับ




Create Date : 31 ธันวาคม 2550
Last Update : 31 ธันวาคม 2550 15:14:12 น.
Counter : 1466 Pageviews.

19 comment
1  2  3  4  5  

MuHN
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





หลายคนอาจจะสงสัยว่า...
ชื่อมันอ่านว่าอะไร
จริงๆแล้วมันก็คือ NHUM (หนุ่ม)
...แต่วันนั้น นึกอะไรไม่ออก
เลยเอาชื่อตัวเองมากลับไป-กลับมา
กลายเป็น MuHN ซะงั้น

เป็นผู้ชายธรรมดาๆ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
ชอบใช้ชีวิตซ้ำซาก
อาจจะดูน่าเบื่อ สำหรับใครบางคน
แต่นี่แหละวงกลมของผม

ขณะนี้มี คนเดินผ่านมา