นิราศพังงา ตอนที่ ๒ (จากนิราศภูเก็ตตอน ๕ ไปถ่ายแบบ FHM ที่สิมิิลัน)

เดินทอดน่องท่องไปภายในเกาะ
ทางลัดเลาะที่พักนักท่องเที่ยว
มีเต็นท์กางให้เช่าไม่น้อยเชียว
เพียงเดี๋ยวเดียวจากหาดไม่ไกลกัน




เรือลอยจอดทอดสมอรอนอกฝั่ง
ประการังเกิดอยู่ในแนวนั้น
ต้องรักษาในสิ่งที่สำคัญ
ร่วมช่วยกันอนุรักษ์ความงดงาม




ชาวฝรั่งเขามาเป็นคู่คู่
แอบมองดูต่างจากชาวสยาม
ทั้งทรวดทรงองค์กายชายมองตาม
อกเท่าชามใบเขื่องเป็นเรื่องจริง




ต้องเดินตามต้อยติดชิดเข้าหน่อย
บิกีนี่น้อยเห็นใครใส่แล้วนิ้ง
แต่แถวบ้านเขาเรียกกางเกงลิง
ที่รู้จริงเรียกขานกันนานมา




โน่นนั่นไงก้อนหินทรงประหลาด
ธรรมชาติประดิษฐ์คิดสรรหา
เดินเข้าใกล้ให้เห็นจะจะตา
เหมือนเขาว่าเรือใบหรือใกล้เคียง




แต่สะดุดหยุดมองตรองสักพัก
ใจคึกคักเหมือนคอไปขึ้นเคียง
ได้แต่ใช้สายตาแค่มองเมียง
เดินตัวเอียงเบี่ยงกลับลับหินไป




หินก้อนใหญ่เปลี่ยนรูปตามแต่คิด
ต้องใช้จิตพินิจคิดไปใหญ่
มองบางมุมเหมือนกับเต่าหลับใน
มองมุมใกล้เหมือนอะไรคิดเอาูเอง




กาลเวลาขัดกร่อนแม้หินแกร่ง
ยังสิ้นแรงโอนอ่อนให้ข่มเหง
อยู่ท่ามกลางคลื่นลมร่วมบรรเลง
คลื่นละเลงซาดซัดขัดจนงาม




เปรียบเราอยู่ท่ามกลางกระแสคลื่น
อย่าหยัดยืนขืนแข็งแกร่งเกินหยาม
ต้องรู้จัดโอนอ่อนและผ่อนตาม
เมื่อถึงยามยืนอยู่เพียงผู้เดียว




หลบแดดจ้านั่งพักกันสักหน่อย
ใจล่องลอยตามคลื่นชื่นนักหนา
ข้างข้างนั้นไม่ไกลจากสายตา
ถอดเสื้อผ้ากางเกงไม่เกรงใคร




ทำโพตท์ท่าแอ่นหน้าและแอ่นหลัง
จากท่านั่งยิ้มเธอแสนสดใส
เสียงชัตเตอร์ดังแชะแวะเข้าไป
เอียงท่าให้ถ่ายไปได้หลายที




เปลี่ยนท่ายืนเธอยังน่าชังนัก
คนน่ารักทำอะไรได้ทุกที่
ผมทองแดงผิวขาวราวสำลี
เป็นโชคดีของเรางานเข้าแล้ว







หันหลังมองกลับไปให้ปวดเฮด
คิดว่าเปรตเดินดงคงไม่แคล้ว
ชุดที่ใส่ไฉไลและแหวกแนว
ขอตัวแจวไปบวชปวดกระบาล







แต่เวลาความสุขช่างมีน้อย
คนยืนคอยรอเรือเพื่อกลับบ้าน
เสียงลูกเรือตะโกนใกล้หมดลาน
ต้องลนลานเก็บของจองที่ไป




จำลาจากฝากไว้ความคิดถึง
ว่าครั้งหนึ่งเคยมาทะเลใต้
อันดามันเปิดฟ้าอ้าหัวใจ
รับคนไกลพลัดถิ่นทุกดินแดน




จำใจจบนิราศเพียงตอนนี้
ประสบการณ์ที่มีไม่หวงแหน
หากใครมีโอกาสไม่ขาดแคลน
ทุกแว่นแคว้นเมืองไทยน่าไปเอย










Create Date : 03 กรกฎาคม 2552
Last Update : 18 กันยายน 2552 16:52:14 น.
Counter : 842 Pageviews.

0 comment
นิราศพังงา ตอนที่ ๑ (จากนิราศภูเก็ตตอน ๔ ไปดำน้ำที่สิมิลัน)

จองทัวร์ไว้ตั้งใจไปดำน้ำ
นึกครันคร้ามพะวงปลงตอนต้น
ผู้ใหญ่สี่รวมเด็กอีกสามคน
คิดกังวลหนทางกลางทะเล

แม้ชีวิตเกิดมาเพียงหนึ่งครั้ง
แต่คงยังตัดใจไม่หักเห
มาถึงแล้วมั่นใจไม่โลเล
ของใส่เป้เตรียมตัวไม่กลัวมัน

นั่งรอรถมารับแต่เช้าตรู่
เป็นรถตู้จอดลงตรงหน้าฉัน
เก็บข้าวของสัมภาระขึ้นเร็วพลัน
เลือกที่กันตามสบายเอนกายนอน

จากภูเก็ตไปพังงาเวลาผ่าน
อาจเนิ่นนานหนทางดูยอกย้อน
เพราะไม่คุ้นเส้นทางที่สัญจร
หลับตานอนตุนไว้ให้แรงมี

รถจอดท่าริมฝั่งอันดามัน
เข้าเช็คทันอุปกรณ์เลือกเต็มที่
สน็อคเกิ้ลตีนกบตามที่มี
ใส่พอดีลองสวมไม่หลวมไป







ได้เวลาลงเรือสปีดโบท
เรือแล่นโลดใช้วิ่งแทนสิ่งใหม่
ใช้เวลาไปกลับไม่เท่าไร
เทียบกับใจช้าไปไม่มีแทน







เสียงเครื่องยนต์ทำงานประสานรับ
พี่คนขับกลับเรือคล่องเหลือแสน
มุ่งหัวเรือตรงลู่สู่ดินแดน
เรือออกแล่นใจระรัวกลัวแรงลม




สักพักหนึ่งรู้สึกเริ่มชินแล้ว
จึงเริ่มแซวพี่น้องกันเสียงขรม
สายตามองท้องฟ้าท้าแดดลม
น่าชื่นชมธรรมชาติวาดสรรไว้




เป็นหมู่เกาะน้อยใหญ่เรียงรายอยู่
หากนับดูเก้าเกาะเห็นจะได้
ภูเขาหินขึ้นแซมด้วยพันธ์ไม้
สีฟ้าใสของทะเลเห่กล่อมเรือ




บางเกาะมีหาดทรายขาวสะอาด
ทอดตัวลาดเป็นแนวแววระเรื่อ
หลงคิดไปเม็ดทรายหรือเม็ดเกลือ
ไม่อยากเชื่อนี่คือแผ่นดินไทย




สิบปากว่าไม่เท่าสองตาเห็น
สมดั่งเช่นสรวงสรรค์ชั้นไหนไหน
สีฟ้าครามงดงามแสนวิไล
ทะเลใสมองไปเห็นตัวปลา




เห็นเรือใบของใครเขาจอดไว้
คิดในใจหากมีวาสนา
จะเก็บเงินสะสมตามเวลา
ซื้อเรือมาลอยเล่นเหมือนเช่นกัน




เสียงเครื่องดับคนขับบอกเร็วหน่อย
จอดเรือลอยคอยท่าพาสุขสันต์
อุปกรณ์สวมใส่ทันใดพลัน
น้องเนยขันก้นฝรั่งขาวกว่าไทย







ผุดดำว่ายหงายคว่ำให้ฉ่ำจิต
ลืมความคิดขลาดกลัวมัวเฉไฉ
มองหาปลานีโม่อยู่ที่ใด
น้ำใสใสซ่อนใต้ประการัง




คืบทะเลแม้ศอกก็ทะเล
อย่าฮาเฮเผลอเรอลืมพลาดพลั้ง
แม้สนุกแต่ควรต้องระวัง
เหลียวมองหลังดูเรือยังอยู่โยง







ดำน้ำเพลินไปไกลเกินจะกู่
เด็กเรือรู้เรียกหาพาเฉ่งโฉ่ง
เล่นน้ำมาเวลาเกินชั่วโมง
เรือเคลงโคลงต้องไปให้ทันการ




มุ่งตรงไปจุดหลักพักเกาะสี่
ทำเลดีวิวเด่นเช่นเล่าขาน
เป็นที่ตั้งพักหยุดอุทยาน
เพียงไม่นานเรือคอยลอยทะเล




เปลี่ยนเรือยางลำเล็กเช็คคนลง
เรือมุ่งตรงเข้าฝั่งไม่หันเห
เจอะผู้คนมากหน้าพาฮาเฮ
บ้างนอนเปลพักผ่อนเพื่อหย่อนใจ




ได้เวลาเที่ยงวันพลันพร้อมสรรพ
เห็นสำรับกับข้าวเตรียมเอาไว้
ผัดผักรวมต้มยำแบบไทยไทย
ปลาตัวใหญ่ผัดไก่ให้อีกจาน




ด้วยความเหนื่อยเมื่อรวมกับความหิว
ไม่รอคิวรอใครใฝ่อาหาร
กินข้าวไปตักใส่เป็นสองจาน
อิ่มพุงบานนั่งจุกลุกไม่ไหว




บ้านอยู่ไกลแถมมีเวลาน้อย
จะนั่งคอยรอท่าไม่ไปไหน
ลงชายหาดเล่นทรายสบายใจ
มากันไกลเล่นให้คุ้มที่มา




เชิญพักผ่อนตามสบายคลายความทุกข์
มีความสุขกับทุกสิ่งกันเถิดหนา
ใช้ชีวิตให้คุ้มที่เกิดมา
เจอตอนหน้าจะพาชวนชมวิว







Create Date : 03 กรกฎาคม 2552
Last Update : 18 กันยายน 2552 16:51:30 น.
Counter : 478 Pageviews.

0 comment

nenenery
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชื่อเนเน่คนนี้เป็นพี่ใหญ่
ถัดกันไปชื่อเนยเป็นน้องสาว
ชอบท่องเที่ยวไปเรื่อยตามเรื่องราว
ทั้งสั้นยาวหนทางแตกต่างกัน
ประสบการณ์เรียนรู้สู่โลกกว้าง
มีที่ว่างเติมใจให้สุขสันต์
เมื่อลมเพพัดเอื่อยเรื่อยเรื่อยพลัน
ปล่อยใจฝันตามลมให้สมทรวง