ตอนที่ ๑ (กลับจากเชียงใหม่ แอ่ววัดพระธาตุลำปางหลวง)

นิราศร้างห่างไกลใจห่วงหา
หลายเพลาจากจรตะลอนเที่ยว
เส้นทางขับกลับบ้านไกลนักเชียว
แวะประเดี๋ยวพระธาตุลำปางหลวง

สายทางหลวงลำปางไปบ้านเถิน
หากจะเดินไปถึงก็ไม่หวง
สิบแปดโลเท่านั้นไม่ได้ลวง
จากทางหลวงลำปางไม่ไกลกัน

หาที่จอดไม่ยากเท่าไรนัก
มีจุดพักจอดได้หลายคันนั้น
วัดเก่าแก่ปีสร้างมากกว่าพัน
เล่าขานกันสืบต่อเป็นตำนาน




สร้างสมัยพระนางจามเทวี
พันกว่าปีผ่านมาเขาเล่าขาน
บูรณะซ่อมแซมกันช้านาน
ให้ลูกหลานได้เห็นเป็นบุญตา




ประดิษฐ์ีองค์พระแก้วมรกต
สีเขียวสดส่องแสงบรรเจิดจ้า
แต่จำต้องซุกซ่อนเก็บกายา
หลังชายคาม่านเหล็กซี่เล็กกั้น




เกรงไอ้พวกใจปาบและหยาบช้า
จะแอบมาขโมยโกยองค์ท่าน
ขอให้ตกนรกขุมโลกันต์
นานชั่วกัลป์มอดไหม้ไม่ได้ดี




เพลิดเพลินใจในสิ่งอันล้ำค่า
ที่อยู่มาให้เห็นเป็นศักดิ์ศรี
สมบัติชาติรักษาให้อยู่มี
เป็นของดีอวดเขาเราคือไทย




มองเห็นองค์พระธาตุดูสวยเด่น
สีทองเป็นชั้นชั้นสุกสดใส
อเมซิ่งซ่อนอยู่ดูข้างใน
ประหลาดใจตามไปให้รู้ดี





ปีนเข้าไปกุฎิหลังข้างข้าง
ตกใจค้างด้านในมืดปิดปี้
ปรากฏองค์พระธาตุรูปฉายมี
ทั้งแสงสีเหมือนจริงทุกสิ่งองค์







เดินดูเพลินเหลียวขวาและแลซ้าย
เอ๊ะพ่อหายไปไหนหรือใคร่หลง
อุ้มลูกน้อยกลอยใจยืนงวยงง
ชักเริ่มปลงทำไมไม่เห็นมี




หน้ายู่ยี่เหลียวแลชะแงหา
เดินวนมาหลายรอบกันแล้วนี่
ร้อนก็ร้อนแถมเมื่อยแขนสิ้นดี
พ่อคนดีหลงอยู่ไม่รู้ทาง




ผ่านโบสถ์โน่้นโบสถ์นี่มากี่รอบ
แดดเผากรอบเท้าพองทั้งสองข้าง
ถามผู้คนบอกคล้ายเห็นลางลาง
เลยต้องวางเด็กลงเพื่อปลงใจ




แล้วตั้งจิตแน่วแน่อฐิษฐาน
ขอไหว้วานดลจิตคิดดั่งใฝ่
ให้เจอะเจอสักทีต่อนี้ไป
จะรีบไปรีบกลับเข้าเมืองกรุง




พอสิ้นคำตั้งจิตอฐิษฐาน
ก้มกราบกรานองค์พระดั่งหมายมุ่ง
สายตาผ่านฝูงชนฝรั่งมุง
เห็นตาลุงยืนยิ้มพริ้มเพลินใจ

อ๋อ...ที่หาย เราหาจนหัวหมุน
นี่พ่อคุณตามแหม่มไปใช่ไหม
เห็นผมทองผิวขาวแล้วเป็นไง
กลับบ้านไปฝากไว้ได้เจอดี




ต้องขอจบนิราศแค่นี้ก่อน
ขอตัวนอนพักเสริมเติมเต็มที่
ไว้คราวหน้าสะสมกำลังมี
จะแอบหนีเมืองหลวงอีกช่วงเอย







Create Date : 29 มิถุนายน 2552
Last Update : 18 กันยายน 2552 17:00:53 น.
Counter : 590 Pageviews.

3 comment

nenenery
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชื่อเนเน่คนนี้เป็นพี่ใหญ่
ถัดกันไปชื่อเนยเป็นน้องสาว
ชอบท่องเที่ยวไปเรื่อยตามเรื่องราว
ทั้งสั้นยาวหนทางแตกต่างกัน
ประสบการณ์เรียนรู้สู่โลกกว้าง
มีที่ว่างเติมใจให้สุขสันต์
เมื่อลมเพพัดเอื่อยเรื่อยเรื่อยพลัน
ปล่อยใจฝันตามลมให้สมทรวง