Group Blog
 
All blogs
 

กุมภาพันธ์ 2554

13 กุมภาพันธ์ 2554

เพิ่งทำงานที่นี่มาได้ 3-4 เดือน ก็ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว...เฮ
แต่เปรียบแล้วก็ยังน้อยนิด ถ้าเทียบกัยเศรษฐกิจตอนนี้
น้ำมันปาล์มขึ้นราคา น้ำมันพืชเกลี้ยงสต็อก ไข่ไก่ขายเป็นกิโล
ส้มโลละ70 ..อิอิ(เกี่ยวกันมั้ยน่ะ)
แต่ก็ยังดี ถ้าอยู่ที่เดิมก็คงไม่ขึ้น ทำกี่ปีก็ไม่ขึ้น แจกขนมหวานหยอดกันไปวันๆ นิ(แล้วมันทนอยู่ทำไมกันเนี่ย) บ่นทำไมก็ออกมาแล้วนี่นา บ้าป่าวเนี่ย

ตอนนี้น้องแมงมุมหรือเนเน่ กำลังเข้าป.1 ใหม่อีกครั้ง อายุเพิ่งเข้าเกณฑ์พอดีปีนี้แหละ เห็นทีจะต้องประหยัดไปอีกสักพักใหญ่ๆ เลยล่ะจ๊ะ

ไปแวะดูร้านหนังสือนายอินทร์ที่ the mall บางกะปิ จากการแถ่กของคุณมดเล็กคนสวย ก็เลยรีบแจ่นไปดูจิ๊ โตเกียวจินฯ ของป้าฝน ซิลลี่ ของพวกเรา
ซื้อมาก็อยากอ่านมากเลย แต่อ่านไม่ได้ต้องทำงานก่อน
ก็ได้แต่เปิดดูภาพประกอบไปพลางๆด้วยหัวใจพองโต(เว่อร์จังยังกะเป็นคนเขียนซะเอง..อิอิ)
พอได้อ่านจบนะ ก็รู้สึกว่าดีจัง มีฮา มีซึม มีเศร้า มีเหงา มีความอบอุ่นอยู่ลึกๆ เป็นมุมอีกมุมที่ไม่ซ้ำใคร ดีใจกะพี่ฝนด้วยจริงๆ แล้วเราก็จะรออ่านเล่มต่อไปอีกด้วยนะคะ
เวลาเดินผ่านร้านนายอินทร์เราก็จะไปนับดูซิว่าเหลืออีกกี่เล่ม...555 แต่ก็หายไปกว่าครึ่งล่ะพี่^^




น้องโมเน่ต์บอกว่า "ผมรักโตเกียวจินฯ"




 

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2554    
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2554 0:25:14 น.
Counter : 256 Pageviews.  

ธันวาคม

24 ธันวาคม 2553

เผลอแผล็บเดียวก็จะสิ้นปีแล้ว
ตั้งแต่ต้นเดือนมาวุ่นวายไม่มีเวลาเลย
ชีวิตมันไม่มีเวลาพัก เราทำงานไม่หยุดเลยมา 2 เดือนเต็ม จันทร์ถึงอาทิตย์
ขนาดซักผ้าก็ต้องซักก่อนไปทำงาน
เสื้อผ้าของแมงมุมก็ให้พ่อเค้าซัก
แล้วก็ให้หลานอีกคนรีด
ส่วนเราก็ตื่นมาทำกับข้าวตอนเช้าแบบง่ายๆ
เช่นไส้กรอก ไข่ดาว เฟร้นซ์ฟรายด์ เป็นต้น
เหนื่อยจริงๆ
แค่นั้นยังไม่พอ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม เราขอลางานครึ่งวันเพื่อไปนั่งขายของในงาน ART SQUARE ของหอศิลป์จามจุรี




เอางานของตัวเองไปขาย กระต่ายทั้งหลายแหล่
ผลตอบรับค่อนข้างใช้ได้ แต่ปีที่แล้วขายได้เยอะกว่านี้ 5 เท่า...แงๆๆๆ
มันอยู่ที่ทำเลด้วยนิ อยู่ที่นี่ขายได้เท่านี้ก็เก่งแล้วล่ะ(ปลอบใจตัวเอง)
สนุกดีนะ แต่คนน้อยไปนิด ฝนก็ตั้งท่าจะตกไม่ตกอยู่นั่นแหละ
2 ทุ่มก็เลยกลับบ้าน ปีหน้าค่อยขายใหม่ แล้วเปลี่ยนที่ไปเรื่อยๆ นะ ให้ทั่วประเทศไทยเลยมะ...อิอิ





พรุ่งนี้จะคริสต์มาสแล้ว ปีนี้ขอโบกว่าเสียเงินเยอะมาก กับสำเพ็ง เห็นอะไรก็น่าซื้อและมันไม่แพงด้วยนะซิ
เจออะไรก็ซื้อ เลยสรุปว่าเรากระเป๋าฉีกซะเอง บ้าไปเลย
งั้นปีใหม่นี้ขอให้ได้เงินไหลกลับคืนมามากกว่าที่เสียไปเป็นพันเท่านะจ๊ะ....สาธุ




 

Create Date : 24 ธันวาคม 2553    
Last Update : 24 ธันวาคม 2553 23:16:48 น.
Counter : 285 Pageviews.  

พฤศจิกายน 2553

6 พฤศจิกายน

ทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี เดือนที่แล้วเหนื่อยทุกวี่วัน
เดือนนี้คงจะเหนื่อยน้อยลง แต่เงินจะมากขึ้น
ก็ถือคติที่ว่าน้ำขึ้นให้รีบตัก

เรื่องที่เราเคยบอกว่า เราไม่ชอบพวกกรี๊ดกร๊าดน่ะ
สรุปว่าเราเข้ากับเค้าได้...อิอิ :P
แล้วแม่บ้านที่เราเคยตีซี้ สรุปว่าเค้าโดนให้ออกจากงานซะงั้น
ที่นี่โหดเหมือนกัน ประมาณว่าชอบคนทำงาน ใครขี้เกียจก็อยู่ไม่รอด
แต่ก็ดีแล้วล่ะ คนขี้เกียจทำงานในออฟฟิสจะได้น้อยลงนิ
เราก็ชอบคนทำงานเพราะเราจะได้ไม่เหนื่อย--'

8 พฤศจิกายน

โมเน่ต์อ้วนจ้ำม่ำน่ากอด น่าแกล้ง เวลาหัวเราะน่ารักดี เราชอบไปเป่าพุงเค้าน่ะจิ..อิอิ



วันนี้ไปทำงานที่ทำงานเดิมที่เคยทำมาเมื่อหลายปีมาแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป ก็ถือว่าบรรยากาศดีขึ้น
เรารับเป็น part time เด็กๆน่ารักดีนะ ตลกดี
เจอหัวหน้าเก่าเรารู้สึกรักเค้ามาก เหมือนรักแม่คนนึงเลยล่ะ

29 พฤศจิกายน

การทำงานที่ผ่านมารู้สึกเป็นประสบการณ์ที่ดี อย่าหนีปัญหา เราต้องเผชิญหน้ากับมัน และในที่สุดก็ผ่านไปได้ดี จริงๆ นะ
แต่ตอนนี้คิดแต่เพียงว่า "เมื่อไหร่เงินเดือนจะออกวะ" :P

30 พฤศจิกายน

เงินเดือนยังไม่ออก แต่เราไปถอยรองเท้าใหม่มาคู่นึง เนื่องด้วย...
1.รองเท้าคู่ที่มีอยู่มันบีบเล็บเท้า ทำให้เสียสุขภาพจิต หน้าจะอมทุกข์เวลาทำงาน(ประเด็นสำคัญสุดๆ)
2.รองเท้าคู่นี้สีไม่เข้ากับชุด หาชุดเข้ายาก เพราะมันเป็นสีเขียว...จ๊ากส์(เวลาซื้อไม่คิดTT) คราวนี้ซื้อสีเทาเข้าได้กับทุกสถานการณ์
3.วันนี้มันลดราคา 20% Midnight sale ลดวันนี้วันสุดท้าย!!
4.อยากซื้อใหม่มานานแล้ว ได้โอกาสเลย

พอซื้อเสร็จก็ไปถอดใส่เลย เดินอย่างระวังเพราะยังไม่คุ้น พอกลับบ้านก็เริ่มคุ้นก็เดินเร็วได้มากขึ้นกว่าเดิม

มันคือส้นสูง ปกติเราใส่แต่ไม่มีส้น เพื่อนร่วมงานที่เดินผ่านไปมาข้างกาย ชีใส่ส้นสูงแล้วเค้าดูชลูดดี เราเลยอยากชลูดบ้าง พอใส่แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไป จากที่เคยเดินเร็วเราก็ระวังมากขึ้นดูสุภาพขึ้นมาในบัดดล

กลับมาถึงบ้านก็พินิจดูความงามของมัน แล้วเราก็ต้องต๊กกะใจ เพราะว่า......ส้นมันถลอก.........กรี๊ดดดดดดดดดดด....เสียใจมาก สงสัยส้นมันไปกระแทกกะบันไดเลื่อนแน่เลย.........เกลียดตัวเองจริงๆ
บางทีก็เคยคิดนะ ว่าซื้อรถก่อนดีมั้ยแล้วค่อยซื้อรองเท้าส้นสูง
แต่พอคิดอีกที.....สงสัยจะไม่ได้ใส่แน่ เพราะว่ามันจะนาน....โคดๆ...--'
ไม่เป็นไรหรอกนะ...เงินมันมีไว้ให้ใช้ ถ้าพังก็ซื้อใหม่เท่านั้นเอง(คำปลอบใจสำหรับคนนิสัย...นั่นเอง)

เดือนนี้หมดแล้ว พรุ่งนี้เจอกันหน้าใหม่ เหลือเดือนสุดท้ายของปีนี้แล้ว ความแก่เริ่มย่างกรายเข้ามา................กรี๊ดดดดดดดดดด...เราเกลียดความแก่ ><




 

Create Date : 06 พฤศจิกายน 2553    
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2553 20:17:07 น.
Counter : 317 Pageviews.  

ตุลาคม 2553

12 ตุลาคม 2553

ไปสัมภาษณ์งานมาตอนวันที่ 7 โอ๊ย.......ยากจัง เว่อร์ได้อีก ถามอะไรก็ยาก เราไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นทำได้มั้ย แต่สำหรับเรา ก็มั่วไป ดีกว่าปล่อยว่างเฉยๆ นิ
ตอนสัมภาษณ์ผู้บริหาร 5 ท่านนั่งอยู่ เราตื่นเต้นจัง ปกติไม่เคยตื่นเต้นขนาดนี้ เราทำอะไรก็ดูพลาดไปหมด แน่นอนว่าคงอดได้แน่ แต่ไม่เป็นไร ยากเกินไปนะที่นี่

วันนี้เราก็ทำงานหนักมาก เด็กบางคนทำให้เราปวดหัว บางทีเผลอเสียงดัง เผลอยกมือ(จะหลังแหวน) แต่สุดท้ายเด็กร้องไห้ เพราะเราบอกจะไปฟ้องเพื่อนแม่(ที่มารับ) ก็สงสารเด็กอีก เวียนหัวจริงๆ เด็กที่เรียนกับเรา ที่เคยเงียบๆ ก็พูดมากจนเราปวดหัว เราคงใจดีมากเกินไปนั่นเอง แต่ถ้าดุมันก็ไม่ใช่เราอีกนั่นแหละ

เรื่องอาหารการกิน เจเพียบ ก็ดีนะ นานๆ ที

16 ตุลาคม 2553

โมเน่ต์สุดหล่อลุกขึ้นยืนปล่อยมือได้แล้ว...555

พรุ่งนี้เราจะย้ายไปประจำการทุกวี่วัน ในที่ใกล้ๆ บ้าน ดีจัง แต่ไม่รู้ว่าที่นั่นจะวุ่นวายแค่ไหน ต้องติดตามตอนต่อไป

20 ตุลาคม 2553

ทุกอย่างในที่ทำงานเหมือนจะดี อดทนอีกนิด เด็กๆ มันก็จะหมดคอร์สแล้ว...นะ
เด็กๆ ชอบที่นี่มาก เค้าบอกว่าคุณครูใจดี(อันนี้ผู้ปกครองบอกว่าเด็กเล่าให้ฟัง) เราก็ยิ้มนิดๆ ไม่น่าเชื่อเลย ผลตอบรับดี เพราะฉะนั้นเราจะทำให้เด็กไม่เลิกเรียน ดูดิ๊จะทำได้กี่คน มีทั้งหมด 10 คนนะ เราจะต้องลองดู เราจะทำให้คนในที่ทำงานนี้ประหลาดใจ...555(แอบยัดตังค์เด็กคนละ 20 ดีก่า...อิอิ)

ว่าแต่เมื่อไหร่จะสิ้นเดือนนี่ ตังค์หมดแล้ว ต้นเดือนซื้อเสื้อผ้าของใช้มากไปหน่อย ช่วงนี้ตัวลีบเลย




 

Create Date : 12 ตุลาคม 2553    
Last Update : 20 ตุลาคม 2553 23:56:21 น.
Counter : 237 Pageviews.  

กันยายน 2553

3 กันยายน 2553
............

ห่างจากการอัพบล็อคไปนานมาก
ตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมส์ทำขนมขาย กะจะเอาโล่ห์หรืออย่างไรก็ไม่ทราบ
อยากซื้อของโน่นนี่มาแต่งร้านหรือเพิ่ม level ให้ตัวเอง แป๊บๆ ตังค์ก็หมด
ทำให้เห็นภาพสะท้อนนิสัยในการใช้จ่ายของเราเป็นอย่างยิ่ง..T_T

ตอนนี้เริ่มทำงานแบบรูทีนมาได้ซักระยะหนึ่ง หลังจากการตั้งใจเลี้ยงลูกอย่างจริงจังมาเกือบ 6 ปี จากทำกับข้าวไม่เป็น ก็เริ่มทำเป็นแล้วในช่วงปีหลังมานี้เอง เพิ่งเก็ต...ฝีมือเราตอนนี้นะอย่าให้คุยเลยนะ ว่าอร่อยแค่ไหน..555

และตอนนี้เราก็เอาลูกชายทั้ง 2 คนที่น่ารัก แบ่งไปให้ยาย 1 คน ให้ย่า 1 คน ส่วนเราก็เทียวไปมา นอนบ้านนี้ 1 คืน บ้านโน้น 1 คืน นอนกะลูกคนนี้ ก็นึกถึงลูกคนโน้น...โอ้ย...อยากแยกร่างได้ ><

หลังจากเข้าทำงานออฟฟิศ เราก็เริ่มปรับตัวเข้ากับสังคมให้มากขึ้น แม้จะไม่มากเท่าคนอื่น แต่แค่นี้ก็เยอะแล้วสำหรับเรา
คนเรียนศิลปะอย่างเรา ไม่ค่อยชอบสังคมที่มันกรี๊ดกร๊าดมากๆ (ยกเว้นเราจะกรี๊ดกร๊าดซะเอง:P) เราก็เลยมองๆๆ แล้วก็มองๆๆๆ เวลาพวกผู้หญิงเขาคุยกัน แล้วก็นั่งยิ้มนิดๆหน่อยๆ ให้มันผ่านไป ไม่อยากให้ใครหมั่นไส้ แล้วก็ไม่อยากหมั่นไส้ใครด้วย อยากอยู่แบบใสๆ ไร้ศัตรู

และแล้ววันนี้ เราก็ได้ตีซี้แม่บ้าน ด้วยการให้ขนม 1 ชิ้น เราก็เลยได้รู้ว่าในออฟฟิศนี้ใครนิสัยยังไง อืมม์..ก็ดีเหมือนกัน มีแม่บ้านเป็นเพื่อน..อิอิ อย่างน้อยก็มีคนเต็มใจไปซื้อกับข้าวให้กินล่ะ

พูดถึงอาหารการกินที่นี่ โคตะระอุดมสมบูรณ์จริงๆ อร่อย ไม่แพง สมราคา มีให้เลือกมากมายหลายหลาก...อร่อยจริงๆ เลยอ่ะ มีของโปรดเพียบเลย ส้มตำ ไก่ย่าง ผัดไท ต้มข่าไก่ ฯลฯ

ส่วนเรื่องการทำงาน ง่ายมากๆ หมูสุดๆ เราไม่เคยทำงานอะไรที่มันง่ายอย่างนี้มาก่อนเลยอ่ะ ง่ายซะจน เหมือนไม่ได้ใช้พลังอะไรเลย แบบว่าเออ..ทำไมมันง่ายอย่างนี้วะ..ไม่เข้าใจ ขอยากๆ บ้างก็ได้นะ

แต่ที่สุดของที่สุด เราว่าสิ่งที่ยากของเรามันคงเป็นเรื่องการอยู่ในสังคมแบบนั้นมากกว่าล่ะนะ... สู้ๆ ....อย่างแรกเลย กลับไปหัดกรี๊ดคนเดียวในโอ่งน้ำที่บ้านก่อนดีกว่ามั้ง.......เอิ้กๆๆๆ ><
.......

4 ก.ย.2553
.......

ไปทำงานอีกที่นึงมาแล้ว คือแบบว่า ตอนนี้เราทำงาน 2 ที่ไง เสาร์ อาทิตย์ที่นึง จันทร์ พฤหัส ศุกร์ อีกที่นึง เรื่องการเดินทางไม่เท่าไหร่ ชิลมากมาย
แต่ไอ้เพื่อนร่วมงานนี่จิ อะไรของมันฟระ
เดี๋ยวก็คุยด้วย ด้วยก็เฉยๆ สงสัยอารมณ์ค้าง ประมาณว่าทะเลาะกะแฟนแน่ๆ
เลย เออ..เน๊อะคนเรา เราต้องเข้าใจเค้าให้มากๆ อีกนิดแล้วล่ะ

ทำงานเสร็จก็เดินช็อปปิ้งดูของที่อยากได้ ดูแล้วก็น้ำลายไหล แต่ไม่ใช่ของกินนะ มันเป็นนาฬิกานั่นเอง เราลังเล ลองแล้วลองอีก แต่ก็นึกถึงแฟนขับกะลูก ประมาณว่าเก็บเงินไว้เถอะ เพื่ออนาคตและของที่ใหญ่กว่า....เออ...อดทนต่อกิเลสนี่มันช่างทรมานจริงจริ๊ง.....T_T
......

9 ก.ย.2553
......
วันนี้มีโอกาสได้สอนเด็กลูกครึ่งญี่ปุ่นคนหนึ่งวาดภาพระบายสี แบบตัวต่อตัว
ก็สอนไปคุยไป เหมือนตีซี้กันนั่นแหละ...
เด็กเค้าเล่าให้ฟังว่า ตัวเค้าเป็นเด็กออทิสติก
เค้าไม่ได้เรียนหนังสือเหมือนเด็กคนอื่น เพราะเค้าจำสระไม่ได้ ถามเรื่องเก่าๆอะไรเค้าก็จำไม่ได้ เขียนอ่านภาษาอะไรก็ไม่ได้ แต่ฟังรู้เรื่อง
การมาเรียนวาดภาพของเขาก็เพื่อฝึกเรื่องสมาธิ เพราะเค้าบอกว่าเค้าสมาธิสั้น..
อืมม์... มีงี้ด้วย คนป่วยรู้ว่าตัวเองป่วย แล้วเราจะเรียกเค้าว่าคนป่วยดีมั้ย??
เหมือนคนบ้าที่รู้ว่าตัวเองบ้า แล้วเราจะเรียกเค้าว่าบ้าหรือ....??

เราว่างานที่เราทำอยู่นี่ เป็นงานที่ท้าทายมากเลย สอนให้เด็กที่ไม่มีสมาธิให้มีสมาธิ....ก็ขนาดเราเองยังไม่ค่อยมีสมาธิเล้ย...ย
แต่เราว่าเราจะทำงานนี้ให้ได้นะ...หุหุ
......

16 ก.ย.2553
......
วันนี้มีความรู้สึกว่า เราเหมาะสมกับงานที่นี่มาก เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของเราเป็นอย่างยิ่ง
ตื่นสายได้ ไปทำงานก็ไม่ต้องเจอรถติด(เพราะเค้าไปกันหมดแล้ว)
ได้แต่งตัวแบบที่เราชอบ ชอบอะไรแบบไหนก็ใส่ แต่ให้มันดูไม่ปรี๊ดปร๊าดเท่านั้นเอง
งานการก็ง่ายๆ ไม่ต้องรีบทำก็ได้ เอาให้ดูดีเป็นพอ
เรื่องจุกจิกกวนใจเป็นเรื่องเล็กน้อย เพราะเราโตแล้ว ผ่านอะไรมามาก ทั้งร้ายและดี เรารู้ว่าเราควรทำเข้าใจกับทุกๆ เรื่องให้ง่ายๆ
ซึ่งมันไม่เหมือนเมื่อก่อน เราก็ไม่ค่อยทนไง เลยลาออกมาเลี้ยงลูกซะงั้น :P
......

19 ก.ย.2553
......
สอนทำงาน handicraft สนุกดีนะ แต่ห้องเละเทะชะมัดเลย
......

22 ก.ย.2553
......
วันนี้ไปสมัครที่ใหม่มา อยู่ใกล้บ้านมากๆ ประมาณว่าปีนขึ้นไปมองบนหลังคาก็จะเห็นที่นั่น
อยากทำงานที่ใหม่มาก เพราะใกล้บ้านมาก สภาพแวดล้อมดีมาก เงินดี(สิ่งนี้สำคัญ) อยากทำ อยากทำ.....ขอให้ได้ทำด้วยเถอะ โอมเพี้ยง...!!
.......




 

Create Date : 04 กันยายน 2553    
Last Update : 22 กันยายน 2553 13:33:18 น.
Counter : 239 Pageviews.  

1  2  3  

Neilnuch_T
Location :
จันทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ภาพทั้งหมด
เป็นของ
TRio Monalisa ค่ะ :)

..
ขอสงวนไว้ ณ ที่นี้ค่ะ :X


Friends' blogs
[Add Neilnuch_T's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.