images by free.in.th images by free.in.th
Group Blog
 
All blogs
 
หนึ่งปีไม่ยาวนาน ....

ฉันมีเรื่องจะเล่าเพิ่ม เพราะเขียนบล็อกก่อนหน้าไป มันไม่มีจังหวะจะเล่า
แตกมาเล่าในอีกบล็อกนะคะ

เมื่อสองสามวันก่อนอีกนั่นแหละ ที่ฉันรับโทรศัพท์ญาติผู้หนึ่ง เราสนทนากันด้วยเรื่องที่ค่อนข้างสะเทือนใจ คือเรื่องป่วยๆของคุณแม่เธอ

หลังจากที่รู้ว่าแม่ ( หรือที่ฉันเรียกว่าคุณยาย ) ป่วยด้วยโรคอะไร และได้รับข่าวไม่สู้ดีว่าอาการอาจจะหนักไปเรื่อยๆ และอาจจะทรุดลง จนเหลือระยะเวลาอีกไม่มาก

ด้วยความที่แม่หรือคุณยายรักษาตัวอยู่ที่กรุงเทพ ส่วนเธออยู่ต่างจังหวัด เมื่อรู้ว่าเหลือเวลาอีกไม่มากมายแล้ว เพียงแค่หนึ่งปีที่คุณหมอบอก เธอจึงวางแผนจะขึ้นมาเยี่ยมแม่ทุกเดือน มาแล้วก็อยู่ดูแล ทำกับข้าว พยาบาลแม่ ทำหน้าที่ลูก คุณยายอยากทานอะไร เธอจะทำให้ทาน อยากทำอะไร เธอจะให้คุณยายทำ

เธอบอกว่า ใครไม่ทำก็ช่างเขา แต่เธอจะทำ และทำอย่างนี้ให้แม่ ในขณะที่บรรดาพี่น้องหลายๆคน บางคนไม่ได้คิด ไม่ได้ทำ หรือบางคนก็ต่อว่าต่อขาน ( ไม่ขอเจาะจงรายละเอียดนะคะ ) และอีกมากมายสารพัด ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้ฉันนึกถึง เรื่องของฉันกับน้องเอามากๆ เพราะมันเกี่ยวข้องกับพ่อและแม่ของฉันด้วย

เพราะฉันเองเคยรู้สึกรันทดใจ กับกรณีที่น้อง ไม่ค่อยจะ 'ใจ' คนในครอบครัว โดยเฉพาะพ่อกับแม่ของเขาเอง ฉันไม่ชอบใจ ไม่สบายใจ อยากจะต่อว่าเขาให้สมกับความรู้สึกอัดอั้นในใจ คือเพราะฉันรู้สึกว่า สำหรับฉันแล้วครอบครัวต้องมาอันดับหนึ่ง ต่อให้คุณจะรักใครอย่างไร แต่พ่อกับแม่ เราต้องปฏิบัติต่อท่านให้ดีที่สุดก่อน

ความขัดแย้งระหว่างฉันกับน้อง เป็นเรื่องแย่ๆในปี 53 สำหรับฉันแล้ว แม้เวลาจะล่วงผ่าน และฉันก็พยายามจะดึงตัวเองให้เย็นลง เพื่อเห็นแก่พ่อและแม่แล้ว แต่ใช่ว่าจริงๆแล้วมันจะหายไปทั้งหมด ฉันยังเจ็บปวดและเสียใจ ที่น้องเลือกจะไปอุปถัมภ์คนอื่น ดูแลสงเคราะห์คนอื่น ( ที่ฉันไม่เคยเห็นด้วยว่าควรจะเป็นผู้หญิงคนนี้ ) แทนที่จะรับรู้ถึงความเสียใจของพ่อกับแม่

ในขณะที่ฉันทำหน้าที่ของฉัน ทำด้วยความรู้สึกเต็มใจจะทำอย่างที่สุด ทำโดยไม่หวังว่าพ่อกับแม่จะมายกมรดกพกห่ออะไรให้ แต่ฉันทำด้วยสำนึกในหน้าที่ของลูก ที่ฉันสุขสบายอยู่ได้ทุกวันนี้ ก็เพราะพ่อกับแม่ดูแลและให้ทุกอย่าง

ที่สำคัญ แม้ฉันไม่รู้ว่าเวลาของเราจะเหลือเท่าไหร่ แต่ฉันก็ไม่เคยประมาทเลย ฉันดีใจด้วยซ้ำที่ได้ทำทุกอย่างเพื่อดูแลเขา ทำกับข้าว พาไปหาหมอ พาไปเที่ยว ดูแลอย่างดีเท่าที่ลูกคนหนึ่งพึงจะทำ ในขณะที่น้องยังไม่เคยสำนึกว่า เขาควรจะทำอะไร เขาควรจะใช้เวลาเพื่อพ่อกับแม่มากแค่ไหน ก่อนที่จะไม่มีพ่อกับแม่อยู่อีก

ใครจะไปรู้ว่าสักวันหนึ่งจะเกิดอะไรขึ้น ใครจะไปรู้ว่าเราจะเหลือเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งปีอย่างนั้นหรือเปล่า

ฉันบอกกับเธอไปว่า สิ่งที่เธอทำนั้นดีแล้ว ทำไปเถอะ พูดไปอย่างนี้แล้วก็อดคิดถึงน้องไม่ได้ค่ะ นี่เขาไม่รู้หรือว่าเขาเองก็มีเวลาเหลือน้อยเต็มทีที่จะได้ดูแลพ่อกับแม่ เราอายุเท่าไหร่แล้ว แล้วพ่อกับแม่อายุเท่าไหร่แล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะเจ็บป่วยขึ้นมาเมื่อไหร่วันใด แล้วทำไมไม่คิดที่จะอยู่ดูแลให้เวลากับเขา หรือทำให้เขาชื่นใจมากๆ บ้างเล่า

พ่อกับแม่ของเราประเสริฐแค่ไหนแล้ว ที่เขารักเราไม่ว่าเราจะเป็นอะไร
เขาให้เรามามากแค่ไหน เราตอบแทนอย่างไรก็ไม่มีวันหมด

ความอัดอั้นตันใจของฉัน เธอเองก็เข้าใจและรับรู้ เธอเอ่ยว่า มันจะต่างอะไรกับเธอ ที่พี่น้องของเธอเอง บางคนก็ไม่ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ในขณะที่เธอทำอย่างนี้และเธอจะทำทุกอย่างที่เธอทำได้ โดยไม่สนใจว่าคนอื่นจะทำแค่ไหน หรือทำอย่างไร

ทำไมเราต้องไปสนใจว่าคนอื่นจะทำอะไร เราสนใจว่าเราต้องทำอะไรไม่ดีกว่าหรือ ใครจะไม่ทำก็ช่างเขา แต่เราทำแล้วเราสบายใจ แล้วเราจำเป็นต้องไปมองคนอื่นหรือ...

เธอว่า เวลาหนึ่งปีที่เธอยังมีแม่อยู่กับเธอ เธอจะต้องใช้เวลานั้นอย่างคุ้มค่า หนึ่งปีมันไม่ยาวหรอกค่ะ ใช้วันแต่ละวันให้มีประโยชน์ดีกว่า เพื่อที่จะได้ไม่มาเสียดายอะไรทีหลัง ไม่ต้องร้องไห้ตอนแม่ไม่อยู่แล้ว ในเมื่อตอนนี้แม่ยังอยู่กับเรา เราทำให้แม่ยิ้ม เราได้เห็นรอยยิ้มของแม่ วันหนึ่งเมื่อไม่ได้เห็น เราจะได้ยิ้มกับตัวเองได้ ไม่ต้องขมขื่นและเสียใจ

บางที เธออาจโชคดีด้วยซ้ำที่ได้รู้ว่าควรจะใช้ช่วงเวลาหนึ่งปีนั้นอย่างมีค่าได้อย่างไร ในขณะที่คนที่ไม่รู้ตัว และไม่ได้ทำอะไรเลย อาจจะต้องเสียใจและเสียดายยิ่งกว่า มันทำให้ฉันนึกถึงน้อง และอยากให้เขาคิดได้บ้าง ว่าเขาควรจะใช้เวลาเพื่อพ่อกับแม่มากแค่ไหน

หนึ่งปีจากนี้ ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ที่แน่ๆ ฉันจะทำเหมือนกับที่เธอทำ คือทำดีเสมอ ทำเพื่อคนที่เรารัก ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้หนึ่งวันแต่ละวันผ่านไปอย่างมีค่าที่สุด เวลาหนึ่งปีที่เรายังมีกัน จะได้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่เรามีความทรงจำดีๆเก็บเอาไว้

คืนนี้จะเป็นคืนที่ใครต่อใครนับถอยหลัง มีใครอีกหลายคนที่อาจจะกำลังนับถอยหลังอยู่เช่นกัน แต่เป็นการนับถอยหลังเพื่อปลิดปลิวสู่ความร่วงโรยของชีวิต ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอน ไม่มีอะไรเลยจริงๆ ...

ใช้เวลาที่เหลือของคุณกับคนที่คุณรักให้คุ้มค่าเถิดค่ะ ก่อนที่มันจะไม่เหลือให้ใช้ได้อีก...


Create Date : 31 ธันวาคม 2553
Last Update : 31 ธันวาคม 2553 16:03:09 น. 1 comments
Counter : 286 Pageviews.

 
ยิ่งได้อ่านมากเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกขอบใจมากขึ้นเท่านั้น
ขอบคุณจริงๆสำหรับข้อคิดของคุณ



โดย: mai IP: 223.204.163.118 วันที่: 1 มีนาคม 2554 เวลา:12:26:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
bewae1001
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




***************
// อย่ารอให้ป่วยก่อนแล้วจึงคิดนะคะ

นวภัทร ( บี )
นักเขียนอิสระ และ ที่ปรึกษาแผนประกันชีวิตและการเงิน
โทรศัพท์มือถือ 089-1459977

ความรู้อื่นๆ :
ผ่านการอบรม basic skilsl in counselling psychology กับอาจารย์พงศ์ปกรณ์ พิชิตฉัตรธนา @ ชมรมจิตวิทยาสมาธิ

ขอฝากเว็บไซต์ของอาจารย์พงศ์ปกรณ์ค่ะ http://www.medihealing.com

EMail ของผู้เขียน : Mybusy2004@yahoo.com
Facebook ของผู้เขียน : Parawee Nasaree

สำนักพิมพ์สะพานจัดพิมพ์นิยายหญิงรักหญิงของฉัน ( ดวงดาวดอกไม้ 2 เล่มจบ และนิยายขนาดสั้น ดอกไม้กับดอกไม้ ( ปกหนังสือด้านบน ) สั่งซื้อได้ที่นี่ค่ะ คลิกเลย!!

จำนวนบล็อก ณ ขณะนี้ 1147 บล็อกค่ะ
เริ่มเขียน 6 กันยายน 2548 บล็อกเก่าๆค้นได้จากกรุ๊ปบล็อกผู้หญิงสีรุ้งปี 53 นะคะ

ยินดีแบ่งปันความรู้และสิ่งที่มีประโยชน์ผ่านข้อเขียนในบล็อกนี้ และหากต้องการนำไปใช้ต่อหรือลงเผยแพร่้ในที่ใดก็ตาม กรุณาแจ้งก่อนนำไปใช้ที่ email ด้านบน ขอบคุณค่ะ





Parawee Nasaree

Create Your Badge

New Comments
Friends' blogs
[Add bewae1001's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.