images by free.in.th images by free.in.th
Group Blog
 
All blogs
 
6 ปีแล้วที่เรามีกัน....

บล็อกนี้ครบ 6 ปีแล้วค่ะ
ไม่น่าเชื่อเลย

เป็น 6 ปีที่เขียนอะไรต่ออะไรไว้มากมาย มีผู้คนแวะเวียน
เข้ามาทักทายนับจากแรกๆจนถึงวันนี้ เฉียด 2 แสนครั้ง
ไม่น่าเชื่อเลยอีกเช่นกัน ว่าพื้นที่เล็กๆแห่งนี้จะมีอายุยืนยาว
อยู่กับฉันได้นานขนาดนี้

ถ้าเป็นคน มิตรภาพระหว่างฉันกับคนๆนี้ก็เปรียบดังเพื่อนแท้ล่ะค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตอย่างไร
เราก็จะมีกันและกันเสมอ
เจออะไรมา เหนื่อยกับชีวิตแค่ไหน เศร้าใจอย่างไร ดีใจขนาดไหน
ที่ตรงนี้จะอยู่คอยรับรู้ ให้นั่งพัก ให้ทอดอาลัย ให้อิ่มใจ ให้สุขใจ
แม้แต่จะร้องไห้อยู่หน้าจอพร้อมๆกับเขียนอะไรลงไปในนี้
ล้วนแล้วแต่ทำได้ทั้งสิ้น

ถ้าเป็นสมุดบันทึก มันคงทั้งหนาทั้งหนัก เพราะมันได้เก็บสะสม
ทุกสิ่งทุกอย่าง(แทบทั้งหมดในความรู้สึก)ของฉันเอาไว้อย่างมากมาย
และคงจะเหนื่อย กับการรับฟังทุกอย่างทั้วปวงของฉันตลอดระยะ
เวลาที่เรามีกัน

เป็นหกปี ที่แม้คนที่ผ่านทุกข์สุขอย่างไร มันก็ยังอยู่ เสมือนเราผ่าน
ร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน

ดีใจจัง :-)

ถ้าไม่มีพื้นที่นี้ ถ้าไม่มีคนผ่านไปผ่านมาแวะให้กำลังใจ
ที่ตรงนี้อาจมีค่าเพียงแค่กับฉันคนเดียว แต่นี่ไม่ใช่ ฉันจึงดีใจที่มีคน
ผ่านมาเยี่ยม และหยุดพัก เพื่อจะเก็บอะไรดีๆไป และอาจมี
กำลังใจทิ้งไว้ให้กัน

และให้กันมาตลอด

...

ช่วงหนึ่งฉันเคยคิดอยากปิดและทิ้งร้่างบล็อกนี้เพียงเพราะเสียศูนย์
จากเรื่องราวที่ช็อคใจ ซึ่งเป็นเรื่องร้ายแรงมากและใหญ่มาก
ฉันไม่อยากเขียนอะไรอีก และไม่รู้จะใช้หัวใจชนิดไหนตั้งรับกับเรื่องนี้

ช่วงเวลาที่หายไปและได้ใคร่ครวญ อย่างหนึ่งคือฉันไร้สติ ไม่มีแรง
จะเขียนอะไรเลย ฉันเข้าไปอ่านสิ่งที่ตัวเองเขียนไว้ เรื่องเก่าๆ วันเก่าๆ
เวลาเก่าๆ แล้วก็พบว่า สิ่งที่เขียนเอาไว้มากมายในพื่นที่ตรงนี้ ล้วนแล้วแต่ทำให้รู้สึกดี แม้ในขณะนั้นจะเป็นช่วงเวลาที่แย่เพียงใด

ฉันมีพื้นที่ตรงนี้หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณมาเสมอ ในยามที่ทุกข์ใจขนาดไหนไม่รู้จะระบายกับใคร ที่ตรงนี้อยู่คอยฉันมาตลอด

แล้วใยจะทิ้งกันในวันที่เหนื่อยหน่ายท้อแท้ หรือเจ็บสาหัสเพราะถูกทำร้าย

ในที่สุด ฉันจึงกลับมาเขียนหนังสืออีก และกลับมาที่นี่อีกครั้ง กลับมาปัดบ้าน ปัดฝุ่นในใจ ให้มันมีที่ว่างไว้รองรับหัวใจในวันที่อ่อนล้า
แม้จะมีเพื่อนมานั่งด้วย หรือไม่มี แต่ที่ตรงนี้ก็ยังอบอุ่น

หกปีแล้วที่เรามีกัน
และเราจะมีกัน ไปจนกว่าฉันจะไม่มีแรงเขียนหนังสือแล้วนั่นแหละ !


Create Date : 27 กันยายน 2554
Last Update : 27 กันยายน 2554 22:02:17 น. 3 comments
Counter : 332 Pageviews.

 
ไม่รู้จะพูดอะไรครับพึ่งเขามาวันนี้เป็นครั้ง
พออ่านจบแล้วรู้สึกได้ว่าเว็บนี้มันมีอะะไรมากกว่าที่คิดไว้จริงๆ
เว็บนี้เป็นเว็บที่ดีมากๆเลยว่ามั้ยครับ


โดย: สุภาพบุรุษ....ปากเสีย IP: 172.16.2.130, 115.87.79.224 วันที่: 28 กันยายน 2554 เวลา:1:54:37 น.  

 
มีคนเคยบอกว่าถ้าเราคิดย้อนกลับไปหาอดีตเมื่อไหร่แปลว่าเราเริ่มแก่แล้ว

มาไล่อ่านบล็อคคุณขยันอัพบล็อคจังเลย555ชอบนะดีกว่าเห็นบล็อคเงียบ

ชีวิตคนนี่ยุ่งเนอะ สู้ๆนะคะคุณบีเครียดมากนอกจากโรคถามหาแล้วหน้าตาเราจะไปเกินอายุค่ะ

ปัญหาทุกอย่างมีเอาไว้เพื่อแก้ไข ความสุขอยู่ใกล้ตัวเราเสมอถ้าเรารู้จักหา อย่าเครียดนะคะ


โดย: แอบอ่านฯ IP: 124.121.158.185 วันที่: 28 กันยายน 2554 เวลา:12:35:15 น.  

 
คุณแอบคะ

ฉันคงแก่มานานแล้วไม่ใช่เพิ่งแก่ เพราะเป็นโรคชอบหวนหาอาลัยอดีตค่ะ 55 หมายความว่า การคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาคงไม่ใช่เรื่องที่ทำร้ายจิตใจนะคะ คงเป็นเรื่องดีๆ มากกว่า และอดีตที่สวยงามก็ทำให้ฉันเก็บเอามาเขียนหนังสือได้ คุณค่่าของการนึกถึงอดีตคงมีในแง่นั้น

แต่อดีตที่ไม่ดีก็มีค่ะ เพียงแต่เราพยาย่ามจะไม่ไปจำมัน แต่ถึงอย่างนั้นแม้ไม่อยากจำ มันก็จำได้ คนเราชอบเก็บเรื่องร้ายมากกว่าเรื่องดีหรือเปล่า ฉันก็ไม่แน่ใจ

การกล่าวถึงใครในแง่ร้ายๆฉันก็ไม่ชอบทำ ไม่อยากทำ อาจมีบ้่างที่ค้างคาใจและสงสัย ว่าทำไมเขาทำอย่างนั้นอย่างนี้ การตั้งคำถามทั้งที่หาคำตอบไม่ได้ก็ทำให้เราปวดหัวเหมือนกันนะ แต่ถ้าเรายังถามคำถามว่าทำไมๆๆ อยู่นั่น ก็อาจแปลว่าเราไม่เข้าใจธรรมชาติของคน ก็ขนาดเรายังไม่เข้าใจตัวเองเลยในบางครั้ง จริงไหมคะ

ทุกเรื่องที่ผ่านมาแม้เหนื่อยและหนักก็ต้องผ่านมันค่ะ คงไม่ได้สู้ลำพังคนเดียว แต่กำลังใจก็ต้องสร้างเอง และให้ตัวเองก่อน เมื่อก่อนถ้าเจอเรื่องเสียใจอะไรจะงอแง ต้องไประบายๆๆๆ ร่ำร้องกับเพื่อนกับพี่หรืออะไรก็ตาม แต่เป็นเพราะเราเด็ก ไม่มีวัคซีน ไม่มีภูมิต้านทานอะไรเลย แต่พอโตมาเรื่อยๆจึงได้รู้ว่า ถ้าอยากมีชีวิตอยู่อย่างแข็งแรงก็ต้องเข้มแข็งด้วยตัวเองให้ได้ด้วย

คุณแอบเคยฟังเพลงขอบฟ้าไม่มีจริง ( แอม เสาวลักษณ์ ) ไหมคะ ฉันชอบเพลงนี้ และพยายามเตือนตัวเองอยู่เสมอ ให้เป็นนกที่บินลำพังได้ ไม่ต้องพะวงหาว่าจะไปเกาะกิ่งไม้ที่ไหน บินต่ำก็ต้องประคองตัวเอง บินสูงก็ต้องลดระดับ 55 พูดเป็นนิยาย ฉันแค่หมายความว่าฉันต้องมีกำลังใจต่อสู้กับทุกอย่างด้วยตัวเองให้ได้ด้วยน่ะค่ะ

ขอบคุณคุณแอบนะคะ ตลอดเวลาที่ตามเชียร์และให้กำลังใจมาตลอดเลย ให้กำลังใจคุณด้วยนะคะ วันไหนขาดกำลังใจจะมาขอค่ะ(ฮา)

บล็อกพยายามจะเขียนเรื่อยๆค่ะ ต้องใช้คำนี้ เพราะบางครั้งบางช่วงงานเยอะมากจนไม่สามารถเขียนได้เลย พอแบตหมดก็จะคิดอะไรไม่ออก บางทีเฉามาก มาแปะเพลงทิ้งไว้ฟัง เออนะ มันก็ช่วยได้ มุขนี้ยังใช่ได้ตอนขี้เกียจเขียนอะไร นั่งฟังเพลงแล้วแชร์ไว้ในนี้ ก็เพลินดีค่ะ เพลงจะบอกอารมณ์คนแปะได้ด้วยนะคะว่าตอนนั้นรู้สึกอย่างไรหรือคิดอะไรอยู่

ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่แวะมา

ขอบคุณทุกคนที่ผ่านมาอ่านด้วยค่ะ
B





โดย: B (bewae1001 ) วันที่: 28 กันยายน 2554 เวลา:22:01:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
bewae1001
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




***************
// อย่ารอให้ป่วยก่อนแล้วจึงคิดนะคะ

นวภัทร ( บี )
นักเขียนอิสระ และ ที่ปรึกษาแผนประกันชีวิตและการเงิน
โทรศัพท์มือถือ 089-1459977

ความรู้อื่นๆ :
ผ่านการอบรม basic skilsl in counselling psychology กับอาจารย์พงศ์ปกรณ์ พิชิตฉัตรธนา @ ชมรมจิตวิทยาสมาธิ

ขอฝากเว็บไซต์ของอาจารย์พงศ์ปกรณ์ค่ะ http://www.medihealing.com

EMail ของผู้เขียน : Mybusy2004@yahoo.com
Facebook ของผู้เขียน : Parawee Nasaree

สำนักพิมพ์สะพานจัดพิมพ์นิยายหญิงรักหญิงของฉัน ( ดวงดาวดอกไม้ 2 เล่มจบ และนิยายขนาดสั้น ดอกไม้กับดอกไม้ ( ปกหนังสือด้านบน ) สั่งซื้อได้ที่นี่ค่ะ คลิกเลย!!

จำนวนบล็อก ณ ขณะนี้ 1147 บล็อกค่ะ
เริ่มเขียน 6 กันยายน 2548 บล็อกเก่าๆค้นได้จากกรุ๊ปบล็อกผู้หญิงสีรุ้งปี 53 นะคะ

ยินดีแบ่งปันความรู้และสิ่งที่มีประโยชน์ผ่านข้อเขียนในบล็อกนี้ และหากต้องการนำไปใช้ต่อหรือลงเผยแพร่้ในที่ใดก็ตาม กรุณาแจ้งก่อนนำไปใช้ที่ email ด้านบน ขอบคุณค่ะ





Parawee Nasaree

Create Your Badge

New Comments
Friends' blogs
[Add bewae1001's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.