images by free.in.th images by free.in.th
Group Blog
 
All blogs
 
ความสุขในบัญชียิ่งเพิ่มพูน

บล็อกที่แล้วบันทึกไว้ว่ากลับจากเชียงใหม่ก็มีเรื่องยุ่งๆ แล้วก็ link ไปที่บันทึกที่เขียนและไปแปะไว้ที่ห้องแมว

ฉันบ่นว่า เหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่าง

ช่างเถอะๆ บอกตัวเองแบบนี้ค่ะ อะไรๆที่มันไม่ดีและวุ่นวายที่เกิดขึ้นก็ถือเป็นเรื่องปกติของชีวิตที่ต้องเกิดขึ้นได้ จะให้อะไรมันสวยงามทุกอย่างมันก็เกินไปค่ะ

สุข ทุกข์ เหมือนที่เราเรียนรู้ว่ามันมีขึ้นมันก็ต้องมีลง วันนี้ยิ้มพรุ่งนี้ก็ร้องไห้

พูดๆแล้วยังอดรู้สึกโมโหเรื่อง 'คนอวดรวย' ตรงข้ามบ้านไม่หาย แต่ถ้ายังพกความเกลียดชัง อาฆาตมาดร้าย เอาไว้กับตัวแล้วคอยแช่งให้มันเจริญลงๆ ใจเราก็ไม่เป็นสุขอีกนั่นแหละค่ะ เฮ้อ.. เอาธรรมะไว้กับตัว ใครจะดีจะเลวรู้อยู่แก่ใจ

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเลยไม่ได้อยู่บ้านดูเขาทำรั้วใหม่ เพราะไปกองถ่ายหนังโฆษณาที่นครนายกทั้งสองวัน แต่วันอาทิตย์แวะไปศิริราช เยี่ยมคุณยายของหลาน แล้วได้ไปลงนามถวายพระพรมา ได้หนังสือเล่มเล็กๆมาเล่มหนึ่ง เขาเขียนเรื่องความกตัญญูของในหลวง อ่านแล้วน้ำตาจะร่วง

ในใจคิดว่า เราจะไม่เสียใจเด็ดขาด เพราะเราทำดี และทำให้พ่อกับแม่เรามีความสุข เราพาเขาไปเที่ยว เราเห็นรอยยิ้มของเขา เรากินข้าวกับเขา เราเคียงข้างเขา ในช่วงเวลาที่พ่อกับแม่อยู่กับเรา มีความสุขมากที่สุด เป็นความอิ่มเอิบคนละเรื่องกับตอนที่อยู่กับแฟนหรือเพื่อน

คนที่เรารักในชีวิตเราอาจจะมีหลายๆคนก็ได้ใช่ไหมคะ แต่พ่อกับแม่เรามีแค่อย่างละคน ไม่มีเขาแล้วจะมีเราในวันนี้หรือ .. ไม่ทำตอนนี้แล้วจะทำตอนไหนละนะ

ตอนที่ไปลงนามถวายพระพร รู้สึกดีมากเลยค่ะ .. แต่ตอนที่เดินอยู่ในโรงพยาบาลมีความรู้สึกหลายๆอย่างระคนกัน เดินอยู่ในศิริราช รู้สึกเหมือนว่า คนที่มาโรงพยาบาลก็แบกทุกข์นะ .. คนเจ็บคนป่วยมากมาย จะเอาแน่อะไรได้กับชีวิตคนเรานะคะ

เมื่อก่อนอาจจะรู้สึกว่า เรื่องเจ็บเรื่องป่วยเป็นเรื่องที่ไม่น่ารู้ ไม่สนใจ .. หรือไม่อยากได้ยิน คนนั้นไม่สบาย คนนี้ไม่สบาย เป็นนั่นเป็นนี่ แต่เดี๋ยวนี้ อาจเพราะโตขึ้น เขาใจชีวิตมากขึ้น รู้ว่าชีวิตมันก็แค่นั้นแหละ จะเจ็บจะป่วย แล้วก็จากไป มันคือการเปลี่ยนผ่านของชีวิต รู้สึกปลงขึ้นตั้งเยอะนะคะ ไอ้คนที่มันอวดรวย เห็นแก่ตัว หรือใช้ชีวิตประมาท เขาอาจจะคิดว่าตัวเองตายไม่เป็นก็ได้นะคะ .. เขาเลยไม่สนใจหรือแยแส ว่าคนเราจะเบียดเบียนคนอื่นให้ได้อะไรขึ้นมา แล้วคนเรา ..แท้จริงมันก็แค่นั้นจริงๆ

เคยนึกถึงเรื่องที่ขอแม่ว่าอยากบริจาคร่างกายแต่แม่ไม่ยอม ความคิดนี้ไม่ได้หายไปไหน เอาไว้มีโอกาสจะบอกแม่อีก เรารู้สึกว่า เราจะหวงไปทำไมกับร่างกายที่อีกหน่อยก็ไม่ใช่ของเรา ขณะนี้ก็ไม่ใช่ของเรา ...

จะวันเกิดแล้ว มีคนถามว่ารู้สึกยังไงกับเลข 39 จะเฉียดเลขสี่แล้ว ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ นอกจากรู้สึกว่า ดี.. ดีแล้ว ดีแล้วกับชีวิตวันนี้ พอใจกับมัน มีความสุขดีกับการหาเลี้ยงตนเองและใช้ชีวิตตามอัตภาพ เลี้ยงแมว เลี้ยงตัวเอง ดูแลพ่อกับแม่ตามวาระและโอกาส โอย.. พอแล้ว จะเอาอะไรกับชีวิตมากมายนักหนา ความทะยานอยากมากมายมันไม่ได้ทำให้เราสุขจริงๆหรอก เราพอใจแค่ไหน ก็เอาตรงนั้นเป็นความสุขดีกว่า

จะวันเกิดแล้วไงคะ.. เลยคิดว่า เราผ่านมาอีกปี ปีหน้าไม่รู้จะเป็นอย่างไร แต่ก็นั่นแหละนะ ปีนี้เหนื่อยมาก ได้ไม่คุ้มเสียหรือเปล่ากับหลายๆเรื่อง แต่ก็ยังดำเนินชีวิตต่อไป หลายอย่างบรรลุแล้ว อีกหลายอย่างยังไม่บรรลุ
แต่อย่างน้อยปีนี้ก็เป็นปีที่ได้ให้มากกว่าปีไหนๆ ให้คนด้อยโอกาส ให้ตัวเอง .. ให้พ่อให้แม่ ความสุขในบัญชียิ่งเพิ่มพูน

ไม่อยากได้อะไรมากมายเลยค่ะ แต่ถ้าพอจะมีโชคก็ขอรวยกว่านี้ (ฮา) รวยแล้วให้คนอื่นได้ ก็อยากรวยกว่านี้ จะได้ทำนั่นทำนี่ให้คนอื่นๆ ตามกำลังที่ใหญ่ขึ้น แล้วก็ขอรวยความสุข เพราะปวารณาทำความดี จะทำในรูปแบบใดก็ได้ แต่ขอยึดมั่นในความดีตลอดชีวิต

จะบ่นน้อยๆ (ฮา) ทำมากๆ ( good idea ) ทุกเรื่องค่ะ

วันอาทิตย์นี้จะไปทำบุญ คงไปบริจาคอาหารให้น้องหมาน้องแมวเหมือนเคย แต่ปีนี้ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี ช่วยหมาช่วยแมวแล้วมีความสุขค่ะ เพราะเราก็มีเขาเป็นลูก รู้สึกดีที่ได้ทำทุกปี และคงจะไปทำบุญไหว้พระ เป็นสิริมงคลแก่ตัว วันจันทร์ที่ 27 ก็โทรหาพ่อกับแม่เหมือนทุกปี

และอาจจะเจียดโบนัสส่วนหนึ่งทำบุญใหญ่ ในรูปแบบใดก็ว่าไปค่ะ

แบ่งปันความสุขให้กันนะคะ!!


Create Date : 21 ธันวาคม 2553
Last Update : 21 ธันวาคม 2553 23:13:44 น. 2 comments
Counter : 233 Pageviews.

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา:8:06:54 น.  

 


โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:2:34:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

bewae1001
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




***************
// อย่ารอให้ป่วยก่อนแล้วจึงคิดนะคะ

นวภัทร ( บี )
นักเขียนอิสระ และ ที่ปรึกษาแผนประกันชีวิตและการเงิน
โทรศัพท์มือถือ 089-1459977

ความรู้อื่นๆ :
ผ่านการอบรม basic skilsl in counselling psychology กับอาจารย์พงศ์ปกรณ์ พิชิตฉัตรธนา @ ชมรมจิตวิทยาสมาธิ

ขอฝากเว็บไซต์ของอาจารย์พงศ์ปกรณ์ค่ะ http://www.medihealing.com

EMail ของผู้เขียน : Mybusy2004@yahoo.com
Facebook ของผู้เขียน : Parawee Nasaree

สำนักพิมพ์สะพานจัดพิมพ์นิยายหญิงรักหญิงของฉัน ( ดวงดาวดอกไม้ 2 เล่มจบ และนิยายขนาดสั้น ดอกไม้กับดอกไม้ ( ปกหนังสือด้านบน ) สั่งซื้อได้ที่นี่ค่ะ คลิกเลย!!

จำนวนบล็อก ณ ขณะนี้ 1147 บล็อกค่ะ
เริ่มเขียน 6 กันยายน 2548 บล็อกเก่าๆค้นได้จากกรุ๊ปบล็อกผู้หญิงสีรุ้งปี 53 นะคะ

ยินดีแบ่งปันความรู้และสิ่งที่มีประโยชน์ผ่านข้อเขียนในบล็อกนี้ และหากต้องการนำไปใช้ต่อหรือลงเผยแพร่้ในที่ใดก็ตาม กรุณาแจ้งก่อนนำไปใช้ที่ email ด้านบน ขอบคุณค่ะ





Parawee Nasaree

Create Your Badge

New Comments
Friends' blogs
[Add bewae1001's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.