images by free.in.th images by free.in.th
Group Blog
 
All blogs
 
คนแบบที่เราอยู่ด้วยยาก

เหนื่อยใจจัง กลับบ้านก็เหนื่อย กลับมาบ่นในนี้ดีกว่า เผื่อจะมีใครมานั่งเป็นเพื่อน รับฟังและ share ความเหนื่อย เผื่อมันจะบรรเทาความเหนื่อยใจลงบ้าง

ไม่อยากแบกปัญหากลับบ้าน แต่การวางก็ไม่อาจวางได้หมด ถึงได้บอกว่าต้องฝึกอีกเยอะมากนะคะ

ในที่ทำงานมีคนหลายประเภท นอกจากน้องสมอ ที่เคยเล่าไปแล้วว่าทำให้ฉันอ่อนอกอ่อนใจ ก็ยังมีคนประเภท 'ข้าใหญ่' 'อวดเก่ง' และเบ่งเพราะตำแหน่ง

แปล๊กแปลก ฉันทำงานมาสิบกว่าปีจนบัดนี้มีลูกน้องในความดูแล ฉันยังไม่เห็นอยากจะอวดเบ่ง ใช้อำนาจในทางที่มิชอบเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทำให้ลูกน้องอยู่กับเราแบบไม่สบายใจ ประเภทตบหัวแล้วลูบหลัง ยิ่งไม่เคยทำ

มีคนประเภทข้าใหญ่ เบ่งกับคนอื่น และไม่ยอมให้ความช่วยเหลือ ตลอดจนไม่พูดกับคนที่มีตำแหน่งด้อยกว่า จะทำก็ต่อเมื่อคนที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกันขอ หรือคนที่ใหญ่กว่าสั่งเท่านั้น

คนแบบนี้ ชอบเอาหน้าด้วยนะ เอะอะก็จะ present โดยที่เอาดีใส่ตัว เอาชั่วใส่คนอื่น แล้วก็แปลกอีก ที่คนแบบนี้มักจะได้ดี

เจอแบบนี้ ฉันว่าหลายๆคนคงออกอาการเซ็ง

ที่ไหนๆก็คงจะมีคนแบบนี้ คนแบบที่อยู่ด้วยยาก และแทบไม่อยากจะอยู่ด้วย ชื่อเสียงเน่าเหม็นก็ยังไม่คิดจะแก้ไข ไม่รู้ใช้อวัยวะใดทำงานเนอะ นอกจาก 'ปาก' คงไม่ใช้อะไรเลย

อูย ... แรง

เจอมาเยอะน่ะค่ะ อดไม่ได้ที่จะบ่น

คนแบบที่เราอยู่ด้วยยาก มันจะบอกได้ด้วย sense นะคะ ยิ่งหากว่าเราเป็นคนที่ตรงๆ ( แบบฉันนี่แหละ ) ไม่ใช่ตรงแบบว่าโผงผางนะคะ แต่ตงฉินน่ะ ไม่มีเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ถูกคือถูก ผิดคือผิด ใช่คือใช่ ไม่ใช่คือไม่ใช่ เราจะอดทนกับคนแบบนี้แทบไม่ได้เลย

ฉันพบว่ามันยากมากๆ กับการต้องอดทนและข่มใจ บางทีเราไม่อยากจะยอมรับ ไม่อยากแม้แต่จะเสวนา ไม่อยากจะอะไรทั้งนั้น แต่ด้วยความที่เราต้องอยู่ในสังคม เราหลีกคนแบบนี้ยากค่ะ สิ่งเดียวที่ทำได้คือต้องทำใจของตัวเอง เพราะเราแก้ใครไม่ได้เลย

โชคดี ที่วันนี้เป็นวันศุกร์ และฉันควรปิดสวิตซ์ตัวเองเพื่อจบเรื่องราวที่แสนจะรำคาญใจ ในเมื่อเป็นวันศุกร์ อย่างน้อยก็ยังมีเวลาได้พัก ไปทำอะไรที่เราชอบ ก่อนจะกลับไปสู้ใหม่

วันนี้มีน้องคนหนึ่งทำงานเป็นวันสุดท้ายค่ะ เป็นความเปลี่ยนแปลงในอีกจุดของชีวิตซึ่งฉันยังไปไม่ถึง แต่จุดเปลี่ยนเช่นนี้จะต้องเกิดขึ้นกับเราสักวันอยู่แล้ว แต่จะช้าจะเร็วก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อเช้านี้ขณะเดินผ่านหน้าสวนลุม ฉันคิดถึงตัวเองเมื่อห้าปีก่อน วันที่ฉันมาสัมภาษณ์งานแถวนั้น ฉันยังจำภาพตัวเองในวันที่ชีวิตถึงจุดเปลี่ยนอีกจุดได้ดีเลย หัวมุมถนนที่ไม่คุ้น ทางเดินริมถนนเส้นทางใหม่
ที่ในอีกห้าปีถัดมา ฉันยังกลับมาถามตัวเองใหม่ว่า นี่เราเดินบนถนนเส้นนี้มาจะห้าปีแล้วหรือ ทำไมนานจัง...

ไม่นึกว่าห้าปีที่ผ่านไป ในวันนี้ฉันจะเฝ้าครุ่นคิดถึงการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งหนึ่ง ทว่าสเต็ปของการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ อาจจะต้องบอกตัวเองให้เข้มแข็งมากกว่าเดิม เพราะแท้จริงไม่มีใครจะอยู่ประคองเราได้ตลอดเวลา

ฉันเองคิดว่าตัวเอง 'แกร่ง' และอยู่ได้ด้วยตัวเองมาเสมอ ประการหลังคงใช่ แต่ประการแรก อาจไม่ 100 % เพราะฉันเห็นตัวเองในวันที่อ่อนแอมาแล้ว แต่ในที่สุดเราก็ผ่านมันมาได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไร แต่สุดท้ายสัญชาตญาณของการเอาตัวรอดก็สอนให้เราต้องอยู่

แต่อย่างไร การเอาตัวรอด ก็ต้องใช้ความดีนำทางนะคะ เพราะนี่คือสิ่งที่ฉันศรัทธาและเฝ้าบอกตัวเองอยู่เสมอ สิ่งนี้ให้สติแก่ฉันตลอดเวลา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะมีเข็มทิศ 'ความดี' นำทาง

ไม่ว่าจะเจอคนที่เราอยู่ด้วยยากกี่คน กี่แบบ นั่นอาจเป็นบททดสอบ ให้เรายิ่งต้องอดทน แม้ไม่รู้ว่าเราจะต้องอดทนไปถึงไหน แม้ไม่มีใครตอบได้ ผลสุดท้ายใจของเราจะบอกเองค่ะ ว่าขีดความอดทนของเรามันควรจะสิ้นสุดหรือยัง ?

ถ้าเราต้องอยู่ อาจเพราะเบื้องบนประสงค์ให้เราอยู่เพื่อทำแบบทดสอบ ( ยากโคตรๆ ) แต่ถ้าเราต้องไป นั่นก็อาจแปลว่า เราจะไปในที่ที่พระเจ้ากำหนดให้แล้ว

ฉันอาจจะสรุปง่าย แต่ฉันเชื่ออย่างนี้ค่ะ

มีประโยคหนึ่งจากหนังสือ 'รักษ์ชีวิต'
( ไมเคิล เกทส์ กิลล์ เขียน สมลักษณ์ สว่างโรจน์ แปล )
ที่ฉันชอบมาก เขาบอกว่า 'ฉันไปในที่ที่มีความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น' แม้ไม่ได้เป็นคริสเตียน แต่ประโยคนี้กลับทำให้หัวใจชุ่มเย็นอย่างน่าประหลาดค่ะ ยิ่งอ่านทวนซ้ำเท่าไหร่ ฉันยิ่งรู้สึกว่าเราจะไม่โดดเดี่ยวมากขึ้นเท่านั้น

บางที บางสิ่งที่เราไม่อาจ control ได้ ก็เพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของเรานะคะ

Let it be !!!



Create Date : 08 ตุลาคม 2553
Last Update : 8 ตุลาคม 2553 23:43:38 น. 3 comments
Counter : 266 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ..

แวะมาให้กำลังใจในการทำความดีนะค่ะ..

เปลี่ยนคนอื่นไม่ได้..

ก็จงเปลี่ยนตัวเราเองเถิด..!



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 8 ตุลาคม 2553 เวลา:23:58:25 น.  

 
มากคน มากความคิด มาเรื่อง มากราว จริงๆคะ
สู้ๆนะคะ

มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: weraj วันที่: 9 ตุลาคม 2553 เวลา:0:02:00 น.  

 
เจอเหมือนกันค่ะ กับเจ้านายคนที่สาม ไม่ชอบรับฟังความเห็นของคนที่อยู่ตำแหน่งต่ำกว่าตัวเอง


มี่เป็นคริสเตียนค่ะ พระเจ้าตรัสไว้ว่า ถ้าเราอดทนจนถึงที่สุดแล้วเราจะรอด ให้อภัยเค้าค่ะ มองคนที่เจอปัญหามากกว่าเรา เราก็จะผ่านมันไปได้ เค้าจะทำอะไร เป็นยังไง อย่าเก็บมาใส่ใจ เพราะเราจะเครียดเอง


สุดท้ายถ้าเรายอมรับมันได้ เราจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งขึ้นค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ตอนนี้เจ้านายคนที่สามก็ได้ย้ายไปแล้ว


โดย: moomi55 วันที่: 9 ตุลาคม 2553 เวลา:11:00:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

bewae1001
Location :
สมุทรปราการ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




***************
// อย่ารอให้ป่วยก่อนแล้วจึงคิดนะคะ

นวภัทร ( บี )
นักเขียนอิสระ และ ที่ปรึกษาแผนประกันชีวิตและการเงิน
โทรศัพท์มือถือ 089-1459977

ความรู้อื่นๆ :
ผ่านการอบรม basic skilsl in counselling psychology กับอาจารย์พงศ์ปกรณ์ พิชิตฉัตรธนา @ ชมรมจิตวิทยาสมาธิ

ขอฝากเว็บไซต์ของอาจารย์พงศ์ปกรณ์ค่ะ http://www.medihealing.com

EMail ของผู้เขียน : Mybusy2004@yahoo.com
Facebook ของผู้เขียน : Parawee Nasaree

สำนักพิมพ์สะพานจัดพิมพ์นิยายหญิงรักหญิงของฉัน ( ดวงดาวดอกไม้ 2 เล่มจบ และนิยายขนาดสั้น ดอกไม้กับดอกไม้ ( ปกหนังสือด้านบน ) สั่งซื้อได้ที่นี่ค่ะ คลิกเลย!!

จำนวนบล็อก ณ ขณะนี้ 1147 บล็อกค่ะ
เริ่มเขียน 6 กันยายน 2548 บล็อกเก่าๆค้นได้จากกรุ๊ปบล็อกผู้หญิงสีรุ้งปี 53 นะคะ

ยินดีแบ่งปันความรู้และสิ่งที่มีประโยชน์ผ่านข้อเขียนในบล็อกนี้ และหากต้องการนำไปใช้ต่อหรือลงเผยแพร่้ในที่ใดก็ตาม กรุณาแจ้งก่อนนำไปใช้ที่ email ด้านบน ขอบคุณค่ะ





Parawee Nasaree

Create Your Badge

New Comments
Friends' blogs
[Add bewae1001's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.